Nog een positieve werking van uitjes:
ondertussen heeft iedereen weleens gehoord dat vis ook het zware metaal kwik bevatten in de vorm van methylkwik. Kwik kan geneutraliseerd worden door seleen. En ja uien bevatten veel seleen.

Waarschijnlijk zal dit ook door de N.W.O. worden verboden in hun op 31-12-2009 / 01-01-2010 in te gaande Codex Alimentaris.

Groet

“Stomen met ui kan ook.” lijkt te horen bij het onderdeeltje “oorontsteking”, maar is los bedoeld. Elke witregel geeft een nieuw blokje aan in het stukje hierboven.

Groet!

Ik gebruik al jaren uien om verkoudheden en luchtwegeninfecties te verminderen/bestrijden. Werkt als een trein.
Vooral ‘s nachts met doorademen.

Ik zet ongegeneerd uien in het huis. De geur, daar wen je aan. Liever lekker doorademen, dan me bekommeren om die geur.

De truc met de pot is bedoeld om de uienplak langs alle kanten (3D) contact met de lucht te laten hebben = dus meer oppervlak, dan liggend op een schoteltje. M.a.w., dus NIET IN de pot leggen…

Wat ook werkt: zelf hoestsiroop maken van uien:
Gesnipperde ui, klein laagje (bruine) suiker of honing erop, zodat het sap uit de ui getrokken wordt. Vervolgens een lepeltje van dat sap elk uur of elke 2 uur, afhankelijk van hoeveel sap loslaat (of meer bakjes maken). De smaak is lekker (want zoet), de siroop verzacht en het uiensap werkt antibacterieel (honing ook, suiker lijkt me in dit geval de boel gedeeltelijk weer tegen te werken, want het verzwakt het immuunsysteem, maar wellicht dat het opgedoken is als onderdeel van het recept, bij gebrek aan honing?).

Andere recepten die ik zelf nog nooit heb hoeven uitproberen, omdat de ui naast het bed en in huis afdoende waren; maar die ik laatst toevallig gevonden heb op div. fora, verteld door mensen die n.a.v. Mex. griep herinneringen oplepelden van vroegere remedies (jaren ’50), toen er nog niet voor iedereen een dokter direct beschikbaar was (platteland, USA):

Compressen, katoenen wikkels met een papje van gekookte uien om de borstkas wikkelen daaroverheen dikke katoenen pyama en naar bed en daarbij het huis volzetten met bakken kokend water en daar gesneden uien in voor het produceren van ‘uienstoom’ (i.g.v. longontsteking).

Andere optie bij koorts:
Dikke plakken ui onder de voetzolen, daar overheen katoenen natte sokken en daaroverheen dikke wollen sokken. Dan naar bed en goed warm houden. De volgende dag schijnen de uienplakken helemaal zwart te zijn en is de koorts en ziekte weg.

Bij oorontsteking:
Sap van een rauwe ui voorzichtig in het oor druppelen.
Plak ui op het oor binden.

Stomen met ui kan ook.

Ui/knoflook RAUW eten, elke dag(!), werkt ook (mensen die elke dag een rauwe ui eten, schijnen echt nooit ziek te zijn, volgens div. verhalen en anekdotes. Maar misschien dat dit soort ‘die hards’ ook veel buiten is in de frisse lucht en zon (vit. D!). Bij het eten van rauwe uien krijg ik nl. direct de associatie met stoere zeebonken, die een veelvoud van kou en nat te verduren kregen, en die dat vele malen beter verdroegen dan wij, met onze luxe ‘watjes’-leventjes, enkele uren per dag zittend achter een scherm in een huis met verwarming…

Enkele jaren geleden heb ik op het journaal een Japanse vinding gezien die, naar het schijnt, zelfs bedorven vis weer eetbaar kan maken (en dus goede vis langer houdbaar), zeer handig in het land van de rauwe sushi!
De vinding bestond uit een volledig natuurlijk extract van uien, tomaat en nog andere groenten/kruiden. Dusdanig geprepareerd dat het met een verstuiver op de rauwe vis gespoten kon worden, zonder dat het smaak achterliet.
Toen was het nog niet op de markt, maar de verwachting was binnen 2 jaar.
Misschien bestaat het inmiddels al.
Kortom: ook hier is de ui weer in de hoofdrol als pathogeen-doder.

De Polen, Roemenen, Bulgaren krijgen als overheidsadvies: veel uien en knoflook eten tegen de Mex. griep.
Het leger in die landen heeft uien/knoflook extra op het menu gezet.

Sommige Oost-Europeanen maken een knoflook-tictuur met alcohol en nemen er vanaf september elke dag een druppel meer van (om alvast ‘te harden’ voor de winter). Dus, 1ste dag 1 druppel, 2de dag 2, etc., tot hoeveel precies weet ik helaas niet meer. En daarna ook weer afbouwen, tot de lente, geloof ik.

Een goede gezondheid aan allen & hartelijke groet!

PS:
Ik maak zelf ook regelmatig gebruik van andere kruidenmiddeltjes die ook werken: o.a. salvia-tinctuur en/of thee bij bijv. keelontsteking. Smaakt smerig, maar verkort bij mij de ziektetijd met 1 a 2 dagen. Op een gemiddelde week vind ik dat best veel.
Voor mijn beroep ben ik afhankelijk van mijn stem, dus ik heb de afgelopen jaren veel zelfgedokterd op dit vlak, om niet teveel en onnodig Big Pharma-’rommel’ te moeten slikken.
Na jaren van uitproberen zijn er een aantal favoriete (lees: direct verzachtende, snel effectieve) huismiddeltjes overgebleven, waar ik uit kan putten en die ervoor zorgen dat ik mijn werk kan blijven doen, zonder stemverlies bij ziekte en die de ziektetijd aangenamer maken en zelfs verkorten.