Inspiratie: Ik ben gewoon gestopt met zoeken!

Het lijkt er steeds meer op dat we gaan vinden waar we op zoek naar waren. We komen steeds meer bij onsZelf uit! Niemand buiten ons kan datgene doen óf bieden wat het beste voor ons is. Het beste zit al in onsZelf. Bijvoorbeeld jezelf genezen; dát is nou precies de essentie van de geneeskunst. Geen dokter kan jou beter maken, hij helpt je op jouw weg van zelfgenezing.

En dan is er ‘De grote spirituele zoektocht’.. Die brengt ons verder in bewust-zijn. Maar de vraag is natuurlijk: ‘Welk bewust-zijn”?’. Simpel antwoord is dan weer: ‘Ons Eigen bewust-zijn’.  Bewust-zijn is dus een staat van ‘Zijn’ en niet een zelfstandig naamwoord, waar je naar op zoek kunt.. Jan Smith is een zeer gewaardeerd vertaler hier op WantToKnow en hij schreef in dit kader, vandaag het onderstaande stuk. Jan is gestopt met zoeken..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

X

“Ik ben gewoon gestopt met zoeken!”

Jan Smith © december 2009 / WantToKnow.nl

Ik hoor zo vaak zeggen dat mensen en zielen op zoek zijn naar bevrijding en dat maar zelden of in het geheel niet kunnen vinden. Die inspanning kost veel energie, zo weet ik inmiddels.

Mijn zoektocht is teneinde, omdat ik op enig moment wist en voelde dat er niets is om naar op zoek te zijn.

Natuurlijk ben ik ook zoekende geweest. Ja, je leest het goed: GEWEEST.
De ontdekking aan het eind van mijn zoektocht, dat er helemaal niets te zoeken valt omdat het hier allemaal in volle Goddelijke glorie aanwezig is, heeft me doen besluiten te stoppen met zoeken.
Het is juist het voortdurende zoeken naar “de bril op je hoofd” dat zo inspannend is en mensen uitput tot op de bodem – er hopeloos in verdwalen en bij wijze van spreken gek worden dat het antwoord uitblijft.

Ik zeg vaak tegen mensen: “Kijk toch eens om je heen en geniet van alles dat passeert”. Ook fenomenen als rassenhaat, rellen, honger en oorlog, natuurrampen, de graaicultuur en het toenemend egoïsme zijn er om ons te helpen inzien dat het zo niet langer kan. En ze zijn allemaal, dat is een grote geruststelling, van voorbijgaande aard. Het zijn ook stuk voor stuk tekens aan de wand dat er een grote verandering op komst is. Als dat soort signalen zou uitblijven, veranderen we nooit..!

Kijk dus met mededogen naar alles dat gebeurt en voorbijtrekt, zie er de Liefde van de Oneindige God in die probeert je wakker te schudden. Dankbaarheid is dan op zijn plaats. En natuurlijk stuit dat een heleboel mensen tegen de borst, verslijten ze me voor een mafkees die de weg kwijt is. Maar het tegendeel is waar; mijn pad (als er al sprake is van een pad) verloopt in een rechte, maar vloeiende lijn, met aan weerskanten mooie, geurende bloemen die het waard zijn te worden bekeken met ogen die alleen maar liefde kunnen ontdekken.

Toen ik ‘mijn bril’ terugvond (dat is nog niet zo gek lang geleden), werd ik voor een moment vervuld met heel veel ontroering en mededogen. Tranen rolden over mijn gezicht en ik dacht voor een moment dat ik nooit meer zou kunnen ophouden met huilen. Tranen van vreugde zijn warm en vol erbarmen. Die energie voelde ik op dat moment over mijn wangen stromen en mijn hart vullen en ik wilde eigenlijk niet meer stoppen met huilen, het voelde zo goed.
Het stopte natuurlijk toch, dat zul je begrijpen. Later realiseerde ik me dat er in plaats van de onrust van al dat gezoek, nu een weldadig en overvloedig gevoel van berusting in mij was neergedaald.

Stop met zoeken, naar... Alles IS er al! Ook en vooral in jouZelf!

Dit kon niet anders voor mij betekenen dan dat mijn zoektocht was volbracht.
Er rest mij nu niets anders dan alles dat bij me binnenkomt te aanvaarden als de Goddelijke Leegte die zo ontzettend vol is van allesomvattende Liefde.

Ik hoef niet meer te zoeken en die vaststelling vervult mijn hele wezen met een diep gevoel van vertrouwen dat Alles goed is. ALLES is goed. Er valt niets te zoeken, want ALLES is hier al. In uitbundige overvloed. Die herkenning, dat weten en kennen, werkt zeer bevrijdend.

Discussies hierover zijn voor mij niet meer zo interessant, hoewel ze ook behoren tot de realiteit van het Al. Discussies zijn een teken van ketenende dualiteit, van voor en tegen, van ja of nee, van consensus en tegenstelling, van zwart en wit. Dualiteit is de gevangenis waarin veel mensen zich nog bevinden zonder te beseffen dat ze daardoor gevangen worden gehouden.

Juist de afwezigheid van alle tegenstellingen werkt bevrijdend. Die bevrijding, met name die van de Ziel, is dat waarnaar we ons hele leven zoeken. En dat wordt overbodig wanneer je beseft dat jij al zo vrij bent als een vogeltje in de lucht. Wij zijn altijd vrij, zeker wanneer we in staat zijn onze onjuiste en door onszelf geprojecteerde begrippen los te laten. Die bevrijding is onze natuurlijke toestand, in de zuiverste eenvoud.

Ik begrijp natuurlijk best dat we hier met zijn allen nog steeds vastzitten in de nog in zwaarte toenemende dichtheid van deze dimensie. Emotioneel is het ook voor mij af en toe best heftig. Veel plotselinge ontroering valt mij de laatste tijd ten deel, maar ook schier ontembare opwinding, heftige emotionele opwinding over met name mensen in mijn omgeving waarvan ik zie, ruik en merk en voel dat hun strijd tegen die verdichting ze tot wanhoop drijft, met als gevolg dat ze bij voortduring negatieve energieën ontwikkelen en uitzenden die de hele omgeving besmetten en vergiftigen.

Vanuit het 'NIETS' ontstaat een prachtige roos; vanuit celdeling onder invloed van LICHT, vanuit haar eigen cellen!

Ik heb als healer in het verleden vele mensen onder mijn handen gehad die zwaar in de negativiteit zaten en over het algemeen kon ik ze na verloop van enige tijd toch goed helpen zichzelf weer op de rails te zetten.
Maar de laatste tijd ontmoet ik toch meer wezens die er kennelijk lol in scheppen een negatieve sfeer te creëren, zich wentelen in hun negativiteit en triomfantelijk reageren als mensen in hun omgeving door die negativiteit worden beïnvloed.

Het toeval wil dat me dat een uur of wat geleden, voor het schrijven van dit stuk, overkwam en ik ben weggelopen. Weg uit dat vernietigend aura van verdichte stof dat als een giftige walm door de ruimte rondtrekt, op zoek naar slachtoffers. Ook dat is natuurlijk van voorbijgaande aard en zulke wezens verdienen meer dan wie ook onze liefdevolle aandacht, dat begrijp ik. Maar dit keer vanaf een afstandje.

Aan mijn aura geen polonaise, zal ik maar zeggen.
Daarom zit ik nu hier, alleen achter mijn toetsenbord, in alle rust dit stukje te schrijven in de hoop anderen een handvat te bieden. En zo meteen zal ik me toeleggen op het geven van een afstandshealing aan iemand die het op dit moment hard nodig heeft. Ik zal daarbij alle energie die is vrijgekomen door het ophouden met mijn zoektocht ombuigen tot de meest liefdevolle lading universele energie die een mens zich maar kan wensen.

Natuurlijk ben ik me er heel erg van bewust dat aan alles dat een begin kent, ook weer een einde zal komen. Maar dat is van later zorg.

Ik ben.

Jan Smith

Blue Magnetic Monkey, Kin 131