Merk het aan jullie en aan mezelf, ook de omgeving.
De ene keer gaat alles soepel, de andere keer weer uitermate stroef. Om vervolgens steeds soepeler te worden.

We gaan de goede richting op, smelten langzamerhand samen in een uiterst sterke energie, liefdesenergie.

De kracht is eindeloos, alles kan vanzelf gaan, zo kunnen we topprestaties neerzetten in alles wat we doen, heerlijk.

Spelen is creëren/scheppen in onvoorwaardelijke vorm. (‘No strings attached’, zeggen ze dan zo mooi in het Engels..)

Volg de 2 sleutels die in onlosmakelijk in ieders hart liggen: volg je passie en plezier. Bezie met dankbaarheid en mededogen.
(en dan natuurlijk niet té calvinistisch naar ‘plezier’ kijken! (een beetje is niet errug..))

Dit is een magische periode om mens te zijn! Vrienden, jullie hebben verdiend wat er staat te gebeuren. Een wonder staat jullie te wachten. Geliefden, put vreugde uit deze rit. Ja, natuurlijk zullen er dingen veranderen. Ja, natuurlijk zullen jullie vreemde, excentrieke emoties ervaren. Jullie zullen ontdekken dat jullie je zomaar als een 3-jarig kind gedragen, en het is prachtig. Wij vragen jullie slechts je zelf niet te oordelen.

Begrijp dat het een ieder op Aarde overkomt, en dat wanner je ontdekt dat je zonder enige reden emotioneel en bang bent, of negatieve gedachten hebt, dat het gewoon aan die veranderde magnetische velden ligt. Het ontbreekt jullie dan aan de comfortabele basis die je mocht ervaren tijdens dit geboorteproces.

http://home.kpn.nl/jack-hearts/steverother/Veranderend%20Magnetisme.htm

Na de grotendeels gezellige reuring van gisteravond – ik heb er in ieder geval geen blauw oog aan over gehouden, slechts een defect derde oog (volgens Paul) – even tijd voor een wat serieuzere reactie op jouw posting, Guido:

In zekere zin wil ik inderdaad een punt maken. Ik probeer te laten zien dat het leven wonderschoon is, getuigt van een adembenemende intelligentie, oneindige wijsheid en liefde en dat dat niet bepaald wordt door de omstandigheden en dat dit ervaren kan worden door gewone mensen, en dat we dus werkelijk zelf een einde kunnen maken aan ons lijden. Er zijn velen die deze boodschap hebben gebracht, brengen en nog zullen brengen. Sommigen worden van de planeet gejaagd, uit hun lichaam gestoten. Maar hun dood is hun ultieme Woord van Liefde voor ons.
Ja, woorden blijven altijd tricky. Maar ik blijf proberen zo dicht mogelijk in de buurt te komen en mijn blote ziel erin te leggen en ook wanneer ik mijn persoontje laat spreken, spreekt die in het volle daglicht, gewoon met het snaveltje dat ze heeft. Voor wie daar behoefte aan heeft: Shoot me! Altijd prijs.

Jouw site en jij, Guido, zijn me dierbaar geworden. Zo ook de characters op het forum. Ik voel/zie achter jullie teksten jullie persoontjes én het diepere Wezen.
Het doet soms even pijn en soms voelt het heel plezierig. Het zijn emoties. Ik kijk er naar, zet ze in het liefdevolle licht van de Aandacht, het oog van mijn hart, en ze verdampen. Wat blijft is liefde voor het leven in al zijn verschijningsvormen. Ik laat het komen en ik laat het gaan. Er zijn momenten dat ik, bewust, niets anders ben dan het stromen van het Leven. En zeker, er zijn ook momenten dat ik door de bomen het bos niet zie. Dan trek ik me (meestal) terug; gewoon even stil worden, de blik naar binnen richten, zien hoe mijn persoontje tussen de bomen dwaalt, haar kop stoot, struikelt, opkrabbelt, in haar zakken zoekt naar een routekaart… ze is als een bloedcel die rond stommelt in mijn lichaam, kompas en broodjes mee, er van overtuigd haar eigen weg te moeten banen door deze wirwar van wegen en ze klemt zich vast aan cholesterolformaties om niet te worden meegenomen door de stroom… héél geestig!
En dan, dan laat ze – doordat het oog van het Hart als een zon over haar schijnt – los en vervolgt ze moeiteloos haar weg naar God weet waar.

Er is hier op het forum een prachtig proces gaande in onze interactie. Het overtreft mijn verwachtingen. Het is werkelijk het leven in een notendop. Het Geheel in een deel.

En nu ga ik, heel prozaïsch, de beesten verzorgen en dan een lekker tukkie doen.
Een heel mooie dag, lieve mensen!

Om te beginnen ben ik helemaal geen drinker.En ook had ik geen vooroordeel zeker niet. Verder hou ik niet van regels.
Dat je jezelf bent geloof ik zonder meer.
Ik heb geen moment het gevoel gehad dat er mensen waren die jou onwerkelijke dingen naar het hoofd slingerden.
Dat is jouw gevoel of realiteit en jij voelde behoefte om daarop te reageren. OK met wetsartikelen gr…mmm.
Zo voelde dat voor mij en ik heb de tijd genomen om dat te laten bezinken.
En nu reageer ik daarop, zonder jou af te zeiken.
Jij bent die je bent en dat is OK.

liefs

Ik vergeef je van alles! en accepteer wie je bent.

Kus !