Was het niet Riet die schreef dat zij haar liefde voor haar eigen gezin bewaard? Oh oh,lieve vrouw. Liefde IS. Het is het trillingsveld dat overal aanwezig is en ons zo gezegd:”bij elkaar houdt”, of te wel verbind.Dit betekent dat jouw en mijn liefde niet van ons persoonlijk is. Hoe meer wij vanuit ons hart en dus liefde denken en voelen en geven, des te meer neemt de trillingskracht van dit collectieve veld toe!
Geef en ontvang.
Ik heb je lief.
Myriam Dorsman.

JA ga NU de “buhne” op

De ware reiziger gaat geen gebaande wegen
De ware spreker heeft antwoord op alle vragen
De ware rekenaar heeft alle vraagstukken opgelost
Een sluitend verhaal heeft geen bevestiging nodig
Niemand kan het ontzenuwen
Wie ziet hoe volmaakt alles met alles samenhangt
Heeft geen theorieën nodig en niemand kan hem aan het twijfelen brengen
Daarom is de ware mens een leraar voor de anderen
En houdt hij onvoorwaardelijk van zijn medemensen
Daarom ook is hij een hoeder van de hele schepping
En eerbiedigt alles wat leeft en groeit
Dit noemt men het licht dat mens geworden is
Daarom is de ware mens een spiegel voor de onwaarachtigen
En de onwaarachtigen een spiegel voorhouden is de taak van de ware mens
Wie niet naar zichzelf durft te kijken, wie zichzelf niet liefheeft
Mag dan veel weten, maar hij is blind
Het lijkt raar, maar het is waar

Alle bomen bij elkaar maken een bos…zie je een paar bomen is het bos nog niet compleet…..

sta je in het bos, dan zie je enkel de bomen, sta je voor de bomen, dan zie je enkel het bos, sta je erboven dan je zie je beide. Wat wil jij zien? enkel het bos?enkel de bomen, of het geheel als een harmonie van leven?

Daarnaast voel ik sterk dat we even met de neus op de feiten worden gedrukt. Dit soort controversiële en beladen onderwerpen roepen allerlei (met elkaar verwikkelde) vragen op over angst, twijfel, betrouwbaarheid informatie, intuïtie, zelfbeschikking, verantwoordelijkheid, schuldgevoel, etc.

Ze hebben denk ik gemeen dat er wordt getornd aan ons (valse of onjuiste?) gevoel van zekerheid. Misschien wel die essentiële tussenstap op de ladder van ‘voortschrijdend inzicht’ en bewustzijn. Even persen en pijnlijk, maar dan door het gaatje, zoiets? Een nieuwe wereld, maar wel met de pijn van de geboorte. Mijn gevoel zegt dat dit nu nog nodig is om de ‘kritieke massa’ te doen overslaan naar een wenselijke wereld, maar dat het daarna rustig is, dit zijn de donkere dagen voor de zon doorbreekt. Daarna is er rustig vaarwater, want als een ‘probleem’ opgelost is, hoeft er geen energie te worden besteed aan de ‘oorzaken’ of ‘oplossingen’ van dit probleem (tot het nieuwe probleem zich weer aandoet uiteraard). Er zijn dus veel bomen die het bos blokkeren, maar ik geloof dat we verantwoord en duurzaam aan het ‘kappen’ zijn. En daarna kunnen we echte ven kappen! Zoiets?