Media: Indrukwekkende speech van Amerikaanse oorlogsveteraan!

“Onze werkelijke vijand is niet degene die in een land, ver hier vandaan leeft. En wiens naam of politiek we niet begrijpen. De werkelijke vijand is het systeem dat voor oorlog kiest als deze winstgevend is, de directeuren die onze arbeidsplaatsen schrappen als dit winstgevender is. Maar ook de verzekeringsmaatschappijen die ons onze gezondheidszorg afnemen, wanneer dat voor hen winstgevend is en de banken die onze huizen confisqueren, wanneer dat winstgevend is.
Onze vijanden zijn niet enige honderd-duizenden, daar, ver weg. Zij staan hier recht vóór ons.”

Mike Prysner

Mike Prysner wordt aangehouden voor het overtreden van politie-verordeningen, tijdens een Irak-veteranen-demonstratie.

Dit zijn de woorden de Amerikaanse oorlogsveteraan Mike Prysner, die hij uitsprak tijdens een bijeenkomst van Irak-veteranen, eind 2009.
Je ziet Mike Prysner hier links op de foto, terwijl hij wordt gearresteerd, omdat hij zich tijdens een anti-Irak-oorlogsdemonstratie, niet gehouden zou hebben aan bepaalde verordeningen. Het blijft een bizar gezicht, hoe de ene overheidsdienaar, de andere wegvoert..

Mike is één van de vele, vele veteranen die de wereld willen wakkerschudden. Ons bewust proberen te maken van de bizarre krankzinnigheid van deze oorlog in het bijzonder en überhaupt elke oorlog! Er zijn veel gedetailleerde verhalen over de volledig willekeurigheid, waarmee o.a. het Amerikaanse leger tekeer gaat in Irak. Onder het motto, dat geen enkele Irakees te vertrouwen is, wordt een vrijbrief gegeven aan iedere soldaat en iedere unit aldaar, om ‘die verschrikkelijke terroristen’ te bestrijden..

Mike Prysner beschrijft in een van de voorbeelden, een missie, waaraan hij deelnam, en waarbij een half dozijn huizen werd doorzocht door zijn unit. Hierbij werden de bewoners uit hun huizen gehaald, zodat het Amerikaanse leger hen kon ‘gebruiken’.

Mike Prysner vertelt: “Een gezin in het bijzonder staat me bij. Een vrouw met 2 kleine dochtertjes, een grijsaard, en 2 mannen van middelbare leeftijd, werden uit hun huizen gesleurd en op straat gedonderd. Vervolgens werden de mannen gearresteerd, omdat ze weigerde ‘te vertrekken’.”

Sinds hij terug is uit Irak wordt Mike Prysner, net als vele andere soldaten, door een schuldgevoel achtervolgd. “Dat komt telkens opzetten als ik een moeder met haar kinderen zie, kinderen die zo oud zijn als het kind dat hysterisch huilde en schreeuwde dat wij erger waren dan Sadam Hoessein, toen we hen uit hun huis sleurden,… telkens als ik een jong meisje zie, zoals het meisje dat ik bij de arm naar buiten sleurde..”

Een van de andere verhalen van Prysner gaat over de fysieke mishandeling van een gewonde gevangene, die niets kon zien, door de jute zak over zijn hoofd en zijn handen achter zijn rug gebonden. “Ons werd verteld dat we terroristen gingen bestrijden, maar de werkelijk terrorist was ikzélf… Het werkelijke terrorisme is deze bezetting!”

De meest indrukwekkende speech die hij gaf, kun je hieronder zien, op de YouTube. Eronder vind je het vertaalde transcript van zijn woorden. Een diepe stilte rest ons hier..

X

X

De verbluffende speech van de Amerikaanse Oorlogsveteraan Mike Prysner

“Ik probeerde erg om trots te zijn toen ik in het leger diende, maar het enige dat ik voelde was schaamte..

Het racisme kan niet langer worden verborgen, want de realiteit van de bezetting van deze mensen, die mede-mensen zijn. Sinds ik daar ben geweest wordt ik geplaagd door schuldgevoel.  Telkens als ik een oudere man zie, zoals de man in Irak die niet kon lopen, en die we op een stretcher rolden en de Iraakse politie opdroegen hem weg te voeren.

Ik voel me schuldig, telkens als ik een moeder zie met haar kinderen, kinderen die zo oud zijn als het kind dat hysterisch huilde en schreeuwde dat wij erger waren dan Sadam Hoessein, toen we hen uit hun huis sleurden,… telkens als ik een jong meisje zie, zoals het meisje dat ik bij de arm naar buiten sleurde..”

Het is het racisme dat binnen het militaire apparaat wordt gebruikt als een van de belangrijkste middelen om de verwoestingen en de bezetting te vergoelijken. Het wordt altijd gebruikt om het moorden te rechtvaardigen, de onderwerping en de martelingen van weer een ander volk.

Racisme is een vitaal wapen, dat door deze overheid is ingezet. Het is een veel belangrijker wapen dan een geweer, een tank, een bommenwerpen, of een vliegdekschip. Het is verwoestender dan een artilleriegranaat, een bunker-bom of een Tomahawk-raket.

Hoewel al deze wapens zijn gecreëerd door, en bezit zijn van onze regering, zijn ze toch onschadelijk wanneer er geen mensen zijn, die ze willen gebruiken.
Zij die ons de oorlog insturen, hoeven zelf de trekker niet over te halen, of een rondje mortieren af te schieten. Zíj hoeven deze oorlog niet te voeren, ze hoeven hem slechts te ‘verkopen’. Zij hebben daarvoor toehoorders nodig, een publiek dat bereid is om hun soldaten weg te sturen om te vechten. Zij hebben soldaten nodig die bereid zijn om te doden en bereid zijn om gedood te worden, zonder verdere vragen!

Zij zijn in staat om miljoenen te besteden aan één enkele bom, maar die bom kan alleen maar een wapen worden, wanneer de militaire leiding bereid is de orders op te volgen om deze bom te gebruiken. Zij kunnen de laatste soldaat overal naar toesturen, maar er zal alléén maar oorlog komen, als de soldaten bereid zijn om te vechten..”

Veteraan Mike Prysner tijdens een anti-oorlog-demonstratie.

En de heersende klasse, de miljardairs, zij die winsten halen uit het lijden van andere mensen, maken zich alleen maar zorgen over hun éigen rijkdom en hoe deze de wereldeconomie kan controleren..

Besef nou eens goed, dat hún kracht alleen maar ligt in hun vermogen om óns te overtuigen, dat oorlog, overheersing en uitbuiting, in óns belang is.. Zij begrijpen dat hun rijkdom afhankelijk is van hun mogelijkheden, de werkende klasse te overtuigen dat zij dienen te sterven om de markt van een ander land onder controle te krijgen.

En hun overtuigingskracht om ons te laten moorden en sterven, baseren ze op hun denkbeelden dat wij op de een of andere manier, superieur zijn aan ‘die anderen’. Soldaten, of deze nou bij de marine, de luchtmacht of de landmacht zitten, hebben niets te ‘winnen’ bij deze bezetting.

Feitelijk hebben we niet alleen niets te winnen, maar lijden we juist méér dan voorheen door de bezetting. We verliezen ledematen, we lijden aan trauma’s en we geven zelfs onze levens ervoor.. En onze families staan te kijken hoe lijkkisten, gedrapeerd met een nationale vlag een graf inzinkt.. Er zijn miljoenen in dit land, die niet eens goede gezondheidszorg hebben, een baan of toegang tot goed onderwijs en hun land toch elke dag zo’n US$ 450 miljoen kapot zien gooien aan deze bezetting.

Arme en werkende mensen in dit land worden uitgezonden om arme en werkende mensen in andere landen te vermoorden,  teneinde de rijken nog rijker te maken. Zonder racisme zouden soldaten zich realiseren dat wij en het Irakese volk, meer met elkaar gemeen hebben, dan met de biljonairs, die ons deze oorlogen insturen.

Ik donderde families in Irak de straat op, om na mijn diensttijd thuis te komen en te zien hoe hier in mijn eigen land families de straat op gedonderd waren, in deze tragische, onnodige huizenverkoop tijdens de bankcrisis.

Het is belangrijk dat we wakker worden en ons realiseren dat de werkelijke vijanden niet in een of ander ver land verblijven.  Het zijn geen mensen, wiens namen we niet kennen en culturen die we niet begrijpen!
De vijand, dat zijn mensen die we zeer goed kennen en mensen die we kunnen identificeren. De vijand is een systeem dat oorlog laat plaatsvinden wanneer het winstgevend is.

De vijand zijn de CEO’s van de grote bedrijven, die onze arbeidsplaatsen laten vervallen als dat voor hen winstgevender is. Het zijn de verzekeringsbedrijven die ons onze gezondheidszorg ontzeggen, wanneer dat voor hen winstgevender is; het zijn de banken die onze huizen wegpakken, wanneer dat voor hen winstgevender is.

Onze vijanden zijn geen 8000 kilometer verderop te vinden, ze verblijven hier onder onze neuzen. Als we ons organiseren en bereid zijn te vechten met onze broeders en zusters, dan kunnen we deze oorlog én deze regering stoppen en gaan we samen een betere wereld scheppen.