Gastcolumns: Leven in resonantie, het vrouwelijke principe in de praktijk.

Er is al veel gesproken over het mannelijke en het vrouwelijke oerprincipe en vaak blijven beschouwingen hierop in een soort theoretische hoek hangen. De gastcolumn van deze week is geschreven door Jenny Menheere-Komen en is hierop echter een prachtige uitzondering; de inslag van haar verhaal over spirituele groei, is vooral geankerd in onze praktische aardse stoffelijkheid.. We zijn allemaal nogal eens geneigd ‘op te stijgen’ en daarbij onze aarding te vergeten.

Het is vooral die ‘aarding’ waar het in eerste instantie om gaat in het leer- en genezingsproces van ieder mens in deze ‘duale wereld’. Het in de heling van mentale wonden speelt het mannelijke en vrouwelijke principe keurig hun rol.. Onderdeel van het ‘spel van de dualiteit’.  Wanneer één van beiden echter -zoals op Aarde is gebeurd- de laatste 2000 jaar de hoofdrol heeft gespeeld, brengt dát op zich al een heel onevenwichtig proces op gang.

Onlosmakelijk zijn wij als mensen in dit proces betrokken, omdat we er heel simpel gezegd, een onderdeel van zijn. ‘Goed en kwaad’, nog zoiets.. Het zit in ons allemaal, het kwaad kún je niet buiten je laten, het vraagt om omarming. Een ‘wees-welkom’, als onderdeel van je eigen Zijn. Hier op Aarde, in je fysieke lijf. In resonantie met onze omgeving. Het mannelijke en vrouwelijk principe in ieder mens, spelen daarin een veel grotere rol, dan we ons realiseerden.

Een prachtig artikel van Jenny, over een zoektocht naar Aardse spiritualiteit, over het licht en het donker, over resonantie met alles om ons heen. Maar vooral over bewust(er)-worden!

X

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

X

Leven in resonantie, het vrouwelijke principe in de praktijk.

Jenny Menheere-Komen © februari 2010
website van Jenny: HIER

* * * * * * *

X

‘Liefde is aantrekkingskracht.

Het is de liefde die de planeten op hun plaats houdt.

Geleerden noemen het zwaartekracht.’

Mahaguru
X

Het vrouwelijke principe in healing
Rond mijn 40^e jaar (1986) begon ik een lange ontdekkingstocht naar wat voor mij ‘healing’ betekent. Ik had een grote behoefte aan ‘spirituele ontwikkeling’ maar merkte dat ik dat niet echt in mijn dagelijks leven kon integreren. Door alle ervaringen die ik had was ik gaan zien dat de grote valkuil een machtstrilling en onzuiverheid is tussen de therapeut, leraar, medium en ‘cliënt’.

Jenny Menheere-Komen: "Het vrouwelijk principe als essentieel onderdeel van healing".

Vaak is er geen werkelijke verbinding met de aarde en dus ook geen acceptatie van de pijn en de dualiteit van het leven op aarde. In allerlei opleidingen en therapieën werd veel gesproken over aarding maar niemand kon mij het werkelijk laten ervaren en ik zag veel zwevers; mijzelf incluis! Ik voelde een diep verdriet en onmacht, een soort oerpijn en ik besloot alle opleidingen en/of therapie los te laten.

Een ding was mij duidelijk geworden: voor mij was healing een proces in liefde en wijsheid en niet vanuit macht en wil.

Ik was toen 47 jaar en besloot uiteindelijk ‘niets’ meer te doen en werd lid van een vrouwenkoor. Daar leerde ik mijn stem te laten horen en er gewoon te zijn met mijn onzekerheid. We repeteerden in het Davidhuis in Rotterdam en na verloop van tijd ontmoette ik daar Joy Messick, een Amerikaanse helderziende en Sufi Master. Zij heeft veel ervaring opgedaan met de oorspronkelijke wijsheid van de Indianen en heeft een sterke verbinding met de Moeder, het vrouwelijk principe. Zij heeft zich de helende werking van de aarde energie her-innerd en het ‘resonance healing’ genoemd.

De eerste workshop die zij in het Davidhuis gaf (1994) noemde zij ‘The Feminine Mystery’. Daar wilde ik wel wat meer van weten en nam mij voor één dag te gaan. Bij haar voelde ik die dag de fysieke klik, de werkelijke aarding, en ik herkende meteen wat ik al die tijd gemist had. Zij was volledig aanwezig in haar lichaam en in het hier en nu, in verbinding met de resonantie van de aarde. Dat was een verademing omdat met veel humor en lichtheid in korte tijd gebeurde wat met veel moeite daarvoor in andere cursussen en opleiding niet gelukt was..!

Het meest opvallend voor mij was dat ze zo heel gewoon deed over wat ze ons liet ervaren. Haar houding was: “Laten we asjeblieft gewoon doen, er niet al te heilig bij kijken, we zijn het gewoon vergeten en iedereen kan het leren. Het is nu de tijd om ons verloren deel weer te herstellen. Dit is niet in competitie met andere vormen van healing maar de basis van elke healing”.

Zij liet ons het vrouwelijk principe, de verbinding met de aarde, de Godin, de Moeder ervaren. Zij maakte ons bewust van het feit dat wij de aarde niet vernietigen maar dat de aarde ons laat zien dat het element aarde in ons sterft. Dat deze planeet een plaats is van dualiteit en dat we dus ook twee energie systemen hebben: één van magnetisme/resonantie/aarde-energie en één van de lucht/licht/kosmische energie.

De resonantie van de aarde was voor mij het ontbrekende stuk van de puzzel. Ik kwam door deze ervaring letterlijk thuis in mijn lichaam ik had het gevoel dat ik nu pas echt incarneerde en leerde niet alleen het belang van het vertellen van je eigen verhaal en het spreken van je eigen waarheid, maar vooral te luisteren naar anderen zonder te reageren b.v. door een ongevraagd advies of conclusie; daar was ik (en velen met mij) namelijk nogal goed in…….

Heel belangrijk was dat ik ging onderscheiden dat veel ‘spirituele’ mensen (waaronder ikzelf) alleen een mentale aarding hebben en vooral vanuit hun ‘spirituele hoofd’ leven en werken. Wij aarden ons vaak op de ander waardoor er afhankelijkheid ontstaat (machtstrilling) en mijn eerdere ervaringen werden nu heel duidelijk. Ik deed in een paar jaar tijd alle workshops tot ‘resonance healer’ en  ‘teacher’, zodat ik de resonance healing ook aan anderen kon doorgeven.
Ik ging zien dat wij in onze westerse cultuur a.h.w. alleen in het mannelijke principe worden geboren. De moeder liggend in een bed en vaak in een ziekenhuis niet verbonden met de aarde. Bij de oorspronkelijke volken zoals de Indianen, krijgt de vrouw haar kind op een natuurlijke manier omringd door vrouwen en vaak letterlijk in de aarde.

De taak van de grootmoeder is dan om het kind met Moeder Aarde te verbinden (de resonantie ‘adem’= vrouwelijk) zodat het zich veilig voelt nu het uit haar/zijn biologische moeder is geboren. In onze cultuur is onze focus op de ademhaling via de longen (de lucht ademhaling=mannelijk) en maar zelden wordt de werkelijke aarding volledig gemaakt door het kind bewust te verbinden met Moeder Aarde. Daardoor leven we vaak in illusies en denkpatronen en zijn we gevoelig voor manipulatie.

Dit alles heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat in onze cultuur het vrouwelijk principe o.a. onder invloed van het christendom als bedreigend gezien werd en onderdrukt en genegeerd is. Alles wat met het lichaam en het vrouwelijke te maken had was slecht of verdacht. We zijn onszelf kwijtgeraakt, doorgeschoten in het mannelijke principe zonder de wijsheid van het vrouwelijke principe.

'Het laatste avondmaal' van Leonardo da Vinci. Naast Jezus is Maria Magdalena te zien, aldus Dan Brown, in zijn 'Da Vinci-code'. De ontdekking dat Maria Magdalena zeer waarschijnlijk één van de apostelen is geweest, zette het 'mannelijke' geloof volledig op zijn kop.. En aan de andere kant was het voor velen ook zó vanzelfsprekend!

Zoals we kunnen zien is dit wat er in deze tijd bij veel mensen weer in het bewustzijn komt. Mijn ervaring is dat er zowel bij mannen als bij vrouwen het gemis gevoeld wordt van dat verloren deel. Er zijn in de loop der jaren veel boeken over dit thema verschenen en ik had me daar intens in verdiept. We bezochten o.a. de plaatsen in Frankrijk waar de Zwarte Madonna’s zijn en het Katharengebied. Ik ging herkennen dat zonder het vrouwelijk principe het Christusbewustzijn zich niet op aarde kan manifesteren. Jezus had Maria Magdalena naast zich nodig als partner en geliefde om zijn taak te kunnen vervullen op aarde. Later werd, dank zij het boek De Da Vinci Code, dit thema op grote schaal onder de mensen gebracht.

Mijn leven had een enorme wending gekregen. Ik nam beslissingen die ik daarvoor niet voor mogelijk had gehouden. Ik werd me bewust dat de pijn van de aarde en in mij juist het verlies van de Moeder, de Godin, het vrouwelijk principe is. Ik probeerde die pijn te compenseren door te veel te willen en te doen en te denken iets te moeten ‘bereiken’ en/of ‘bijzonder’ te zijn.

Ik heb nu het vrouwelijk en het mannelijk principe in mijzelf (h)erkent en ik ben me bewust van de resonantie én het licht. Mijn perceptie in het leven is totaal veranderd.

Door mijn ervaringen is mij duidelijk geworden dat het vrouwelijk principe in healing voorwaarde is voor de integriteit en de zuiverheid van de healer. Het vrouwelijk principe in healing betekent voor mij in eerst instantie dat je als healer een veilige ruimte schept voor de ander waarin zij/hij zichzelf volledig geaccepteerd voelt en vanuit zichzelf tot healing kan komen. Voor mij is dat er zijn vanuit mededogen voor de (oer)pijn van mijzelf en de ander. Meevoelen zonder er iets aan te willen veranderen en zonder enige verwachting; dan kan er healing plaats vinden. Als dat er niet is blijven we voor God spelen en proberen we de dingen naar onze hand te zetten met alle pijn en frustratie van dien.

Leven in resonantie in de praktijk
In mijn eigen dagelijkse leven ben ik gaan ervaren dat de focus op vrouwelijke principe, dus op de resonantie van de aarde dient te zijn omdat anders het mannelijke gaat domineren. Met andere woorden: ik ga in mijn denkhoofd en verlies de verbinding, ik krijg het gevoel dat ik en alles wat er gebeurt niet in orde zijn en dat ik dat moet veranderen. Door de aandacht op het vrouwelijke principe richten, te resoneren met de frequentie van de aarde, worden we een vat, een graal en wordt het mannelijke principe aangetrokken.

Het element aarde is immers het element dat de andere elementen (water, vuur, lucht) kan bevatten. Het licht komt thuis in de materie en zo groeien we naar harmonie en eenheid als mens op aarde. M.a.w. Ik ben in mijn lichaam en uit mijn denkhoofd en aanwezig in het hier en nu. Mijn ervaring is dat de twee energieën zich met elkaar verbinden in ons lichaam, we creëren een eigen ‘Veld van Eenheid’ en zo kunnen we ons bewust met dit ‘Veld van Eenheid’ verbinden. Dit veld wordt ook wel het ‘Unified Field’, ‘Ether’, ‘Akasha’, ‘Zero Point Field’, ‘Het Ongemanifesteerde’ genoemd.
Volgens mij dient dit proces eerst in onszelf plaats te vinden zodat we het meer en meer gaan leven en daardoor groeien naar een nieuw bewustzijn. Iets willen veranderen buiten onszelf zonder dat we het zelf helemaal kunnen leven gaat volgens mij niet lukken.

Joy Messick vroeg alertheid voor de ‘spiritualiteit’ van de ‘the love and light people’...

Het is natuurlijk niet zo dat ik met de resonance healing voorgoed van mijn problemen en stress af ben. Het is ‘het oneindige verhaal’ van mezelf meer of minder kwijtraken in moeilijke situaties en elke keer opnieuw bewust de fysieke verbinding te maken met de resonantie van de aarde waardoor ik weer in mijn lijf kom en in het hier en nu en de angst kan laten zijn. Het is wat het is en het duurt zolang als duurt. Het is de keuze maken om niet weer in mijn hoofd en het oude drama te gaan, het drama van de machtstrilling, van de projecties en de oude patronen.

Vooral in het begin liep ik nogal op tegen de ‘spiritualiteit’ van, zoals Joy dat noemde: ‘the love and light people’. Er werd zelfs tegen me gezegd dat de aarde energie ‘gevaarlijk’ was want dan trok je het kwaad aan. Nooit iets van gemerkt, wel veel warmte, bewustzijn en veiligheid, ook inzicht in wat werkt en wat niet. Ik ben erg praktisch en efficiënt geworden.

Ik ben nu 63, geef sinds 10 jaar de workshops en deel zoveel mogelijk van mijn ervaringen en dat terwijl ik ‘nooit’ met groepen wilde werken. Toen ik met de resonance healing in contact kwam en e.e.a. in mijzelf op haar plek viel, begreep ik dat ik dat niet wilde omdat ik enorme weerstand had tegen ‘de oude manier’: hier staat de ‘leraar’ en daar de leerlingen en de leraar draag kennis over aan de leerlingen.

In de ‘nieuwe manier’, vanuit het vrouwelijk principe zijn we in een cirkel gelijkwaardig met elkaar waarin ik mijn ervaringen en waarheid deel en een veilige plek creëer (holding the space) waarin de deelnemers hun eigen ervaringen op kunnen doen met de resonantie van de aarde en dieper contact kunnen maken met de eigen informatie, wijsheid, en waarheid; het zich weer te her-inneren en thuis te komen bij zichzelf.

Synchroniciteit en de doorbraak
Waar ik ook heel blij van wordt is dat, als ik iets in mezelf bewust geworden ben, de bevestiging als synchroniciteit op mijn pad komt in de vorm van b.v. gebeurtenissen of een boek.

Zohra Noach: "De duisternis van de materie is nodig om tot bewustzijn te komen, we hebben die weerstand nodig."

In september 2000 gaf Zohra Noach, grondlegster van de Psychosofia, een lezing in het Davidhuis met de titel ‘De Doorbraak’ die uit mijn hart gegrepen was en naadloos paste op de ervaringen die ik had opgedaan. Ik heb toen op verzoek een artikel geschreven n.a.v. haar lezing over dit belangrijke thema, hier volgt een deel ervan:

‘Er ontstaat een machtstrilling als we het licht op de verkeerde wijze gebruiken. We komen terecht in een macht-onmacht situatie. De duisternis van de materie is nodig om tot bewustzijn te komen, we hebben die weerstand nodig. Als het licht ‘wint’ volgt er duisternis”.

Zohra sprak van een ernstige waarschuwing. “Als je alleen maar in het licht wilt zijn, verzwakt je energieveld. De duisternis is de realiteit van de aardse werkelijkheid. Het licht is een wegwijzer en geen einddoel om tot een eenheid met de realiteit van het eigen hoger zelf te komen. Dit is een onderdeel van het licht, dan pas worden we volledig mens. De volledige acceptatie van de duisternis/pijn van de aarde brengt ons de werkelijke transformatie en liefde om tot transmutatie dus realisatie van deze verandering in de stof te komen: Het menselijke mededogen!

Er is een oproep dat er een nieuw energieveld mag gaan komen. Het is nodig dat bewustzijn in materie gebracht wordt omdat het licht zich anders tegen je gaat keren. Als het bewustzijn groter is dan wat in de reële werkelijkheid geleefd kan worden, dan word het lijden steeds dieper totdat de ervaring is opgedaan.
Dit is de wet van resonantie, alles komt voort uit het Ene Zijn en dat moet een plaats krijgen in ons. Dan pas kan de mens staan in de eigen waar(dig)heid, dus zelfvertrouwen wat voortkomt uit werkelijke volledige acceptatie. Dit kan niet alleen maar mentaal of geestelijk gebeuren, dit is een fysiek stoffelijk proces! Het is de illusie doorbreken van het ‘denken’ en ‘weten’. We zijn een slaaf/gevangene van ons (spirituele) denken.”
Zohra stelt dan ook de vraag: “Hoe doen we dit dan? Hoe werken we ermee? We hebben iets nodig om mensen terug te brengen op aarde!”

Volgens mij is dit de verbinding met de resonantie/energie van de aarde, het vrouwelijk principe, de Moeder. Dit is de Doorbraak! We hebben de ondersteuning nodig van het aarde element in ons, het stoffelijke lichaam. De mens is het vrouwelijke aangezicht van God, de ontvangenis, de vermaterialisering van het hogere.

Het menselijk mededogen is voor mij de werkelijke verbinding met het vrouwelijke principe, de Moeder. Alles wijst er op dat we via dat bewust vrouwelijke tot eenheid kunnen komen. De aard van het vrouwelijke aarde principe is dat het licht (mannelijk principe) aantrekt. Het brengt samen en verbindt. Onze taak is het licht in de materie te brengen. Ik kan dat alleen als ik de macht van het licht loslaat en in het zijn van de vrouwelijke ontvangenis ga staan in contact met mijn stoffelijk lichaam en uit mijn denkhoofd. Zo alleen kan ik volledig mens worden: in mijn lichaam, luisterend naar mijn lichaam en in verbinding met de resonantie/energie van de aarde. Dat is het hier en nu.’

Een paar jaar geleden gaf ik een workshop en een van de deelnemers bracht toen een boek mee: De dertien Oorspronkelijke Clanmoeders van Jamie Sams. Hierin worden de aspecten van het vrouwelijke principe beschreven vanuit de Indiaanse traditie zoals die altijd mondeling werden doorgegeven. De schrijfster heeft van twee Kiowa Grandmothers de opdracht gekregen om dit nu op te schrijven omdat anders deze wijsheid verloren gaat. Prachtig en een en al herkenning.

Ook het boek Een Nieuwe Aarde van Eckhart Tolle kwam als zo’n synchroniciteit.

De cover van het boek van Eckart Tolle; een aanrader.

Hij verwoord prachtig wat ik met het zijn in resonantie van de aarde ervaar en zijn uitspraak is een van mijn favorieten: ‘Als we het contact met de stilte in onszelf verliezen, verliezen we het contact met onszelf. Als we het contact met onszelf verliezen, verliezen we onszelf in de wereld’. Tolle benoemt de aarde energie niet concreet; voor mij is het de sleutel

Het boek Liefhebben van Barry Long was ook zo’n geschenk; ook een en al herkenning en de bevestiging van waarom het op de ‘oude manier’ binnen relaties niet gaat werken. Ik heb daarmee nogal wat ervaring; ik ben al 42 jaar getrouwd met dezelfde (v)echtgenoot!

Een belangrijk thema dat ook vaak naar voren komt is dat er evenwicht tussen het vrouwelijk en mannelijk principe in onszelf op basis van fifty/fifty zou moeten zijn. Volgens mij is dat een idee uit de ratio, in ieder geval werkt het voor mij niet zo.

Na zo’n periode van gesprekken, waarin ik met een paar mensen die me na staan nogal wat frustratie voelde over dit thema, kwam het boek De Hele Olifant in Beeld van Marja de Vries op mijn pad en ik heb dat ‘juichend’ zitten lezen. Zij schrijft over de Universele wetten, Heilige Geometrie en Gulden Snede en legt het verband tussen mystiek en wetenschap.
Ik kreeg de bevestiging in de 7^e Wet van de Dynamische Balans, waarin zij schrijft: ‘De balans tussen het vrouwelijk en mannelijk dient een dynamische balans te zijn met een overhelling naar het vrouwelijke en in de curve/verhouding zoals in de Gulden Snede beschreven staat zodat er groei en evolutie is. Een statisch evenwicht zorgt voor stilstand en herhaling van het oude.’

Zij beschrijft wat ik voel als waarheid in de zin van: wat werkt en wat niet werkt. In de quantumwetenschap wordt nu ook duidelijk dat resonantie/zwaartekracht de spiraal veroorzaakt die nodig is voor creatie en evolutie. In mijn ogen staan we aan het begin van een doorbraak die alles te maken heeft met het herstellen van deze Dynamische Balans.

Ik ben dankbaar dat ik deel mag zijn van dit herstel en de bewustwording van het vrouwelijke principe: mijn rode draad.

X

“Liefde is een energie die waarheid naar voren brengt.

Daar hoef je niets voor te doen, het is een natuurwet.

Mensen geloven dat liefde een gevoel is, maar liefde is een kracht”.

A.Almaas

* * * * * * *

XX

De hierboven besproken boeken kun je evt. direct bij Bol.com bestellen.
Klik daarvoor op de plaatjes van de covers.

XX