Reacties op: Medisch promotie-onderzoek via ghost-writing: SCHANDALIG!

Door: Ineke

Ineke — Mon, 01 Feb 2010 21:50:37 +0000

Waarom mag iedereen hier niet gewoon geloven wat ie zelf wil?

Door: Gait

Gait — Mon, 01 Feb 2010 21:00:09 +0000

tja en wat mag homeopathie dan wezen ?

hier een filpje !!
wel kijken he !

http://www.youtube.com/watch?v=BWE1tH93G9U&feature=player_embedded

Door: B. Janssen

B. Janssen — Sat, 30 Jan 2010 12:30:56 +0000

Blijkt dus wel URL te zien te zijn bij plaatsing.

Veel luister”plezier”.
Lees graag reacties.

Warme groet,
Namaste,
Bertina.

Door: B. Janssen

B. Janssen — Sat, 30 Jan 2010 12:29:57 +0000

Ben via via op de site gekomen van http://www.zielenknijper.nl over hoe het de farmaceutische industrien lukt om medicijnen op de markt te krijgen.

Zie, luister, walg en huil.

Maar ook ‘n soort dankbaarheid dat we nu weten hoe het zit en dat we het gaan omdraaien. Wanneer wij geen “pilletjes, medicijnen” meer kopen kunnen zij het wel schudden met hun miljarden. Wij moeten HUN inkomen al “ophoesten” door de ziektekostenpremies. Deze kunnen dus, in principe, veeeeeel lager zijn.

Op de site: http://www.zielenknijper.nl/farmaceutische-bedrijven-houden-bewust-fatale-bijwerkingen-geheim.html

kun je 2 filmpjes zien van Tros Radar (oktober 2008).

(ik kan, helaas, geen URL plaatsen, waarom weet ik niet, geprobeerd, maar nu op bovenstaande manier ook te bereiken)
Ben niet zo’n ster in het computergebeuren.

Warme groet, Namaste,
Bertina.

Door: Lianne

Lianne — Sat, 30 Jan 2010 09:36:53 +0000

@Ineke
je zegt het mooi Ineke, vertraagd responden! Ik ben net als jij, op het moment supreme niet adrem genoeg! maar als ik er op terug zou kunnen komen, na er over nagedacht en bij mezelf gereflecteerd te hebben,zou ik niet zo’n moeite hebben met communicatie.
dank je voor de bevestiging dat ik daarin niet alleen ben!

Door: Ineke

Ineke — Fri, 29 Jan 2010 23:39:54 +0000

Mijn moeder woont ruim 200 kilometer bij mij vandaan en heeft ook thuiszorg. Nooit kunnen bedenken dat zoiets een zeer interessant perspectief kom bieden.

Door: Gait

Gait — Fri, 29 Jan 2010 23:39:30 +0000

Goed bezig ineke

Door: Ineke

Ineke — Fri, 29 Jan 2010 23:33:32 +0000

Ja gelukkig hebben wij de tijd voor de mensen. Ik neem me ook de tijd. Ik werk veel avonden en die zijn wat rustiger dan ochtenden.
Ik ben verzorgende. Mijn volgende stap is wijkverpleegkundige.

Door: Gait

Gait — Fri, 29 Jan 2010 23:27:13 +0000

he een thuis zorg medewerker leuk !
hebben jullie nog wel tijd voor de mensen , en wat voor funktie heb je ?

Door: Ineke

Ineke — Fri, 29 Jan 2010 23:22:07 +0000

In mijn werk, bij de thuiszorg, kom ik ook geregeld in contact met huisartsen. Ik vind het zo jammer dat ik degene die werkelijk naar mij luisteren als het over een cliënt gaat, met een lampje moet zoeken. Ik ken mijn klantjes, zie ze minstens een maal per week en zie het dus als iets veranderd. Wij werken met een vrij goede rapportage naar elkaar toe en weten wat normaal is voor de mensen. Als ik dat wil vertellen wat ik heb geobserveerd en ik word niet serieus genomen, word ik serieus pissig! Eerlijk is eerlijk, ik trek dan niet zo snel mijn mond open tegen de arts. Bij mij komt de reactie vertraagd, zeer irritant.

Ik wil zo graag vertrouwen hebben in mensen. Ik merk dat ik mijn eigen oordeel niet durf te vertrouwen.
Ik probeer altijd om in mijzelf te blijven. Zodat als een situatie zich voor doet, ik als eerste bij mezelf check, hoe voelt dit nu? In het engels is het zo mooi verwoord, I respond, in stead of react.

Het schitterende aan forums zoals dit is voor mij dat ik vertraagd kan responden. Soms type ik 15 keer een stukje voor ik het verzend, gewoon om ff kwijt te raken wat me dwars zit en pas als ik vind dat het respectvol is reageer ik (soms is het dan toch wat minder respectvol als ik echt wil, mens hé)

Ik zoek een arts tegen wie ik bv kan zeggen “ik heb een hoop stomme beslissingen gemaakt, maar ik wil vanaf nu mijn leven beteren, ik wil zo en zo leven en eten, help me een stapje op weg. En die me dan niet aan zit te kijken of ik van Lotje getikt ben. Neem me serieus en veroordeel me niet, da’s eigenlijk alles.
Grappig detail is hoe meer ik dit zelf in de praktijk breng, hoe meer ik het terug krijg.

Door: Moos

Moos — Fri, 29 Jan 2010 22:41:06 +0000

@ paul wat een verhaal, over je vader, zal je die specialisten niet, toch zijn er echter ook mensen die alles klakkeloos maar aannemen wat artsen vertellen en braaf dat pillejte gaan slikken, een placebo krijgen uit geschreven tot ze bij de arts terug komen met meer klachten wat de “zogenaamde” bijwerkingen, hopla!! weer een pilletje erbij tot een mens 8 tot 10 pillen zo’n beetje 3x daags moet slikken, word men daar nu uberhaupt beter van, of werkelijk alleen maar zieker….ik heb gezien hoe mijn schoommoeder behandeld werd en was meer dan schandlig!!! door grove medische fouten met geklooi van isuline in combinaties van het eten is dat haar dood geworden….

Door: Paul

Paul — Fri, 29 Jan 2010 22:31:06 +0000

@ Ineke

Het erge is dat je altijd eerst nooit serieus genomen wordt en dat je slachtoffer bent van de te korte inzichthoek van het waarnemend arts, je mag echter zelf nooit een eigen theorie creeren van ze want dat is verboden, maar dat je mondig bent en dat je in heel goed Nederlands kan aangeven wat je ervaart is dus uit den boze.
Geberut er dan daad werkelijk wat met je dan kan het ineens wel allemaal.
Wat er met jou moeder is gebeurd doet me terug denken aan mijn Vader welke een open wond had aan zijn verlamde been, wat ik ook probeerde eerst aan te geven was complete nonsens, echter toen hij aan huis de wond kwam bekijken en verschonen, zie mijn vader “auw” en trok in een keer het verlamde been helemaal op.
Moest de arts 3x in zijn lijf knijpen of ie wel wakker was, hij herhaalde de behandeling en zag dat het verlamde been het gewoon wel deed maar op een andere hersenprikkel, vanaf dat moment heeft ie alles ondernomen om me vader weer aan het wandelen te krijgen, alleen de rest van specialisten wilde het niet aannemen en vonden het maar grote flauwekul,na de dood van mijn vader trok de arts zich helemaal terug en sijpelde hij het wonder door dat ik er achter zat dat ik te positief met mijn vader om ging.