Graag wil ik iemand in het zonnetje zetten. Ze is een hele goede vriendin van mij en haar naam is Simone Kuiter (35). Ik noem haar wel eens gekscherend ‘een vleesgeworden engel’, maar dat is ze voor mij ook echt. Wie weet raakt haar verhaal jou ook en kunnen we zo haar droom For Love And Grow (FLAG) helpen verspreiden en haar steunen om haar nieuwste project A Place To be realiseren. Niet zozeer om haar, zou Simone zeggen, maar om wereldvrede te bereiken. Want ja … dat is haar droom… Ik heb zelden iemand ontmoet die alles en iedereen zo onvoorwaardelijk liefheeft, klaar staat om mensen te helpen en op basis van vertrouwen alle zekerheden heeft losgelaten om haar hart te volgen vrede tot stand te brengen.
Hoe? Door jou, jou te laten zijn.
Alles is goed zoals het is

Simone Kuiter
Ik weet nog goed dat ik Simone Kuiter voor het eerst ontmoette. Het was in de zomer van 2005 op een zonnig terras in Amsterdam aan de Singel. Ze droeg een kleurrijk flodderig jurkje en had zoiets over zich van: ‘Alles is goed zoals het is.’ Het leek net of ze de staat van verlichting al had bereikt en mij nog heel veel zou kunnen leren over het leven. Gelukkig ontdekte ik later dat ook engelen hier zijn om te leren en te ervaren, dus we konden ons wel & wee goed met elkaar delen. Dat deden we dan ook, tot op de dag van vandaag. Niet dagelijks maar als het zo voelt.
Kristalheldere boodschap
Als mensen aan Simone vragen ‘wat ze nou precies doet’, is het voor haar wel eens lastig uit te leggen. Tenminste als ze merkt dat ze mensen voor zich heeft staan die vooral luisteren met hun verstand en haar ‘werk’ proberen te vertalen naar opdrachten, waar je geld mee verdient. Heel logisch voor velen, we leven immers niet van de wind. Maar Simone bewandelt een ander pad. Als ze merkt dat mensen hun hart voor haar openen, dan kan zij haar boodschap kristalhelder verwoorden. Dan zijn haar woorden vooral klanken, met een bepaalde frequentie, die eigenlijk vooral op telepathische wijze worden overgebracht. Dan heeft ze ook maar weinig woorden nodig. Teveel woorden laten haar verstrikken in waar het niet om gaat.
Simone Kuiter: “Met liefde, op eigen kracht en door innerlijke wijsheid is het ogenschijnlijk onmogelijke mogelijk te maken.”
Geven en nemen zijn één
Het is Simone haar overtuiging als ieder mens zuiver vanuit zijn of haar hart zou doen, wat hij of zij het liefste doet, er automatisch wereldvrede ontstaat. Daarom wil ze mensen helpen hun dromen te verwezenlijken en hen de ruimte bieden om zichzelf te laten zijn. Sinds de oprichting van FLAG in 2004, besteedt ze al haar tijd om haar netwerk uit te breiden, dromers te ontmoeten, te verbinden met anderen en hen zo via haar contacten van alles te voorzien wat nodig is om hun dromen te verwezenlijken. Je denkt daarbij misschien in de eerste plaats aan geld, maar dat is slechts een klein onderdeel. Het gaat vooral om mensen, die hun talenten inzetten om anderen te helpen en zelf te ontvangen voor het verwezenlijken van hun dromen. Het is een wisselwerking, geven en nemen zijn één.
Maar welke ideologie wappert er dan onder de vlag van Stichting FLAG?
Simone omschrijft het op haar website als volgt:
‘De realisatie van een zelfsturende samenleving. Deze samenleving wordt van onderaf bestuurd en is zodanig georganiseerd dat alle wereldbewoners blijvend kunnen genieten van de onbeperkte rijkdom die het leven hen te bieden heeft. Rijkdom in de vorm van gelijkwaardigheid, geluk, gezondheid, schoonheid, vreugde, vrijheid, welvaart, enz. Kortom het is de basis voor een nieuw tijdperk: wereldvrede.’
Een Hemels Moment

In 2003 beleefde Simone een hemels moment
Wie had ooit gedacht dat het leven van een succesvolle zakenvrouw zo’n wending zou nemen? Acht jaar lang had ze een goede baan als projectmanager bij Debitel Nederland BV. Ze kreeg het leven van een YUP (Young Urban People), na het afronden van haar studie aan de HEAO (Bedrijfseconomie). Tot de zomer van 2003 alles op zijn kop zette.
Simone: “Op 14 september 2003 beleef ik spontaan een hemels moment, dat naar aardse begrippen hooguit een paar minuten duurt. De deur naar het eeuwige leven gaat open. Alle grenzen zijn opgeheven, er bestaat geen tijd. Het alomtegenwoordige licht weerspiegelt het mysterie van het bestaan. Hier en nu ervaar ik vrede. Deze Goddelijke ervaring maakt mij bewust van een diep gevoeld verlangen: wereldvrede. Ik besluit er gehoor aan te geven. Een jaar later richt ik FLAG op.”
Ik heb niet veel nodig
Lange tijd leeft ze van haar spaarpot. Inmiddels is die al lang en breed opgedroogd. Het is mij wel eens een raadsel hoe ze overeind blijft. Want echt verdienen met haar hemelse missie, doet ze nog niet. Ik vraag er ook niet teveel naar, want die vraag maakt haar wel eens moe. “Tessa, alles komt goed. Ik vertrouw op de overvloed van het universum. Ik heb niet veel nodig. Het komt precies uit.” FLAG is nu een stichting en ik weet dat ze ergens gebruikt maakt van een potje. En ondertussen werkt ze dag in dag uit, vanuit een soort innerlijke rust, toewijding, vertrouwen en discipline aan het bouwen aan haar droom. Natuurlijk gaan bij Simone ook wel eens de handen in het haar. Maar dat beschouwt ze als een leerproces. Ze koerst blind op de Universele Wet: ‘Wat je uitzendt, komt naar je terug.’
FLAG: ‘De realisatie van een zelfsturende samenleving. Deze samenleving wordt van onderaf bestuurd en is zodanig georganiseerd dat alle wereldbewoners blijvend kunnen genieten van de onbeperkte rijkdom die het leven hen te bieden heeft.’
De wetten van het universum
Simone raakt veel mensenharten om wie ze is en velen dragen haar een warm hart toe. Zo lees ik op haar website wat anderen over haar zeggen. Dit is een mooie uitspraak, afkomstig van Miranda Noordenbos: “Simone is een toonbeeld van hoe de wetten van het universum werken. In de liefde, in de ontmoeting, in de aantrekkingskracht. Haar manier van hoe ze haar agenda ten dienste van haar levenstaak laat zijn vind ik uitnodigend en stoutmoedig. Het trekt de mensen en dingen aan op haar pad die haar volgende stappen, als vanzelf, doen zetten. Mooi en zuiver.”
En er is vorig jaar zelfs een prachtig liedje over haar geschreven, met als titel (hoe kan het ook anders); For Love And Grow. Je kunt het beluisteren als je de website van Simone bezoekt. Het is gezongen door Mirjam van der Loo. Zij zegt: “Ik heb For Love and Grow geschreven naar aanleiding van een zeer inspirerende ontmoeting met Simone. Zij heeft de kwaliteit te luisteren naar de dromen van mensen. Zij stimuleert je om je doel te bereiken als je maar in jezelf blijft geloven en onthoudt wie je bent!”
Mooie woestijnbloem

In Simone haar wereld is er wereldvrede
Weet je… bij mij ontstaat wel eens het gevoel om mensen als Simone te willen beschermen. Ze is zo goed voor deze wereld. Het laat mij wel eens een tandje harder lopen om te bouwen aan die wereld die we samen voor ogen hebben; een wereld van overvloed, gelijkheid en vrede voor iedereen. Een wereld zonder verborgen agenda’s. Mensen zoals Simone komen dan helemaal tot bloei.
Maar ook nu komt ze goed tot haar recht hoor, ze is een mooie woestijnbloem; supersterk, vindt haar weg naar de bron en steekt stralend af tegen de dorre vlakte. Simone kleurt de wereld. Ik beschouw haar als een voorloper, een pionier van de nieuwe tijd die voor de deur staat. Het mooie aan Simone is dat ze leeft alsof die nieuwe tijd al gaande is. In haar wereld is er wereldvrede.
A Place To Be
Ik hoop dat ik jou met dit verhaal kan inspireren om Simone te ondersteunen. Ze heeft namelijk jouw hulp nodig. Haar nieuwste project – waar al twee jaar voorbereiding aan vooraf gaat – heet A Place To Be. De naam zegt het al; het moet een ontmoetingsplek worden waar je jezelf kunt zijn.
Honderden gesprekken heeft ze al gevoerd met mensen, ze heeft gekeken, gevoeld, geluisterd, geanalyseerd, nagedacht en zoveel meer over deze bijzondere plek in Amsterdam. Simone: “Ik stel mij voor dat je hier 24 uur per dag naar binnen kunt lopen en meteen gegrepen wordt door de juiste energie die er hangt. De energie neemt de bezoekers mee op een reis van zelfverwezenlijking.” Lees HIER alle details, zoals ze die op haar weblog heeft verwoord.
Mobiliteitscentrum van Nederland
Het is een plek waar o.a. lezingen, feesten, workshops worden gegeven, waar je aan yoga kunt doen, waar je als startend ondernemer tijdelijk kunt vestigen, waar je (internationale) mensen kunt ontmoeten, waar je inspiratie opdoet, waar je heerlijk kunt ontbijten, lunchen, borrelen en nog zoveel meer.
Simone: “Ten tijde van de crisis kan deze plek gezien worden als het mobiliteitscentrum van Nederland. Waar oude zekerheden ophouden te bestaan kan men hier aankloppen voor een nieuw zelf te creëren toekomst. Wordt die keuze bewust gemaakt en is men bereid er hard voor te werken, dan zullen alle deuren zich van hieruit openen naar wat men op elk moment nodig heeft voor de realisatie van het gedroomde leven, de droombaan en/of het droombedrijf.”
Simone: ‘Ten tijde van de crisis kan deze plek gezien worden als het mobiliteitscentrum van Nederland. Waar oude zekerheden ophouden te bestaan kan men hier aankloppen voor een nieuw zelf te creëren toekomst.’
Jouw hulp is nodig!
Hoe klinkt dit jou in de oren? Hemels? Dat verbaast me niets… Het is een zeer innovatief project en het zal zeker nog even tijd nodig hebben voordat dit wordt verwezenlijkt. Maar Simone weet dat het haar gaat lukken, want ze gelooft in het ‘ogenschijnlijk onmogelijke’. Je kunt Simone op allerlei manieren steunen.
Natuurlijk financieel (raadpleeg de menu’s vrienden en organisatie op de FLAG-website voor meer informatie over sponsoring en de FLAG-organisatie.) maar ook op andere manieren. Simone: “Bijvoorbeeld door het verstrekken van je diensten en/of producten of het delen van je netwerk. Deel je gedachtes met mij! Draag bij aan de creatie een duurzame en leefbare plek waar iedereen welkom is en mensen en organisaties elkaar helpen om alles te worden waartoe zij in staat zijn.”
Lieve Simone, ik wens je heel veel sterkte met alles wat je doet en daar waar ik kan zal ik je op mijn engelenvleugels dragen…
Liefs Tessa
@Gait
Top!
@ Droppie
Integendeel droppie, dit soort stichtingen doen zeker goed werk maar dan moet de financiële en de lange termijn visie wel goed in elkaar zitten.
@San
Het is altijd heel makkelijk andermans energie en geld weg te geven.
Zo te zien heeft Gait er geen zin in. Mag toch?
Maar als jij er wel zin in hebt wat let je….
@ san
mocht het een fatsoenlijke stichting zijn wil ik ook wel een duit in het zakje doen ze lijkt me op recht , maar nogmaals voor je doneert aan een stichting is het altijd een goed idee om de zakelijke kant van het verhaal te bekijken.
1 wat is het lange termijn doel ?
2 hoe wil ze gaan groeien ?
3 is de stichting nu financieel gezond
enz
kortom heeft ze een jaarverslag ?
Geen afspraak? Jammer!
ach zo als het er staal lijk het allemaal wel leuk en nobel.
maar zoals wel vaker met nobele stichtingen verdwijnt er nogal wat in de zakken van de stichters en/of directeuren. om elke schijn van persoonlijk financieel gewin (op een normaal loon na dan) te voorkomen is het misschien een idee om financieel transparant te zijn en dus de financiën van de stichting op de site te zetten in de vorm van een mooi jaarverslag.
tis maar een tip
@Gait
Zoals de waard isss…
Probeer eens een portie vredes-kip met stampot oliebollen. Daar zitten enzymen in die zetten zoutloos gewauwel om in een gebalanceerde mening.
Bon appétit =)
@Gait
Over de rug van een ander, begrijp ik niet? Wat bedoel je precies?
En als je wil weten wat er in haar stichting ingaat en uitgaat, stuur een mailtje naar haar. Volgens mij bijt ze niet!
Als ik het stuk lees teert ze in op een of ander reservepotje in gaat er op dit moment meer uit dan in.
Als dat zo blijkt te zijn, vertrouw je haar dan? Doe ik een duit in het potje. Afgesproken?
@ San
het lijkt er een beetje op dat mw over de rug van anderen een centje mee wil pikken.
wat komt er aan kosten binnen in haar stichting en wat gaat er uit , enz kan ik zo 123 niet vinden
Wat is je punt Gait?
Als je op haar website kijkt kun je het antwoord zo vinden.
“Drie jaar later zijn we beide geen lid meer van een politieke partij. Niet uit frustratie of dat ik mijn hart geen D66′er meer ben. Het politieke ‘jasje’ past mij niet. Het beknelt, ik heb meer ruimte nodig om mijn ‘eigen ding’ te doen. Dat zie ik ook bij Hein, die moet volledig zijn eigen gang kunnen gaan, dan is hij het meest van waarde. Hans van Mierlo is en blijft mijn grote voorbeeld. Als ik vorig jaar september tegen hem zeg dat ik mijn lidmaatschap heb opgezegd voer ik als reden op dat het puur een administratieve kwestie is waarmee ik voor mezelf het ‘lijntje’ heb doorgeknipt. “Nee, dat is het niet”, antwoordt hij resoluut. “Het is psychologisch als ik jou goed beluister.” Hij verrast me met zijn waarneming, hij heeft gelijk. “