Mag het ook quantum mechanica anders kom je nooit tot teambuilding…

Je EGO is slechts de doorluchtige persoonlijkheid van je zelf, wat klop je op voor een ander? zodat je meer lijkt dan je eigenlijk bent.

Waneer ben je egoistisch ? als je er alleen maar vanuit uit gaat wat ‘JIJ’ bepaald en waar een ander die aan moet maatstaven, alles wat die ander dan ook wil, jij overheerst door het niet toe te willen laten en het niet willen delen met de ander.

Ben je geheel EGO loos dan neem je geen deel meer aan discussie betreffende dit onderwerp.

Ps. trouwens nu ik het toch over quanummechanica had:) ( hier weer mijn grijns)

zie ook: Kabbalah: over de kwestie ‘ontvanger zijn’ (ego beleven?) versus Goddelijk-Geven, ook versus Vervuld-Zijn
Dit zo totaal accepteren- ivm de innerlijke eenheid tot: … God, … vervulling. … Geven. en ja daar een Kritisch (hoe kun je als ontvanger totaal overschakelen naar Geven? wat is dat?)
….punt welke je kunt ervaren volgens mij zoals
Riet op 30 sept aankaartte: kopie van haar tekst: ” …Het ego ontstaat wanneer het lagere zelf de rol aanneemt van het hogere zelf. Dat vat ik nog niet. Wanneer ben je egoistisch, dan zou dat woord eigenlijk ook niet bestaan. Interessant, hier gebeurt iets in mezelf. Het wringt.
Kun jij me daar meer helderheid in geven? Hoe zou het ego er dan uit kunnen zien?
Waar in jou boeken kan ik dat stuk vinden over dit onderwerp?

Posted by Riet | september 30, 2009, 11

Ook aan jou Riet: mooi! Dat je dit zo in detail voelt-merkt.
Mocht je dit lezen: zoek en je vindt online kabbalah- vrijgegeven voor ieder individue- als je echt wilt heb ik een fijne link voor je, maar je bent je weg al:)

Adios maar weer

In de diepste vervulling van het ego ben je waarachtig. Totaal Zijn.

De grap (ja ik lig dubbel:)) lijkt mij dat ook in ‘onbalans’ met je ego (zo puur en waarachtig) is dát Zijn.
Zo totaal.
Simpel toch: Zolang je gelooft dat je onbalans met je ego ‘verstorend’ is voor je ‘spirituele staat’ dan Bèn je toch die verstoring zelf? (effe een vluchtige simpele wijzen naar quantummechanica) (de zender bepaalt het ontvangs- Wel of niet zenden? To be or not to be? of heeft een zender op hét zendmoment geen ontvangst? etc.etc. ) Jongens! het is tocheen eitje! De Vraag Maakt Een antwoord toch? Dus is al aanwezig.
Dan leef je vanuit je construct, toch Guido? Johan noemde dat ook.

puntje: Zelfs ‘destructief’ (note: ‘destructive situaties’ van reptielo-3 okt.) is een analyse waard: “…en wat bedoel jij daarmee?”
Ik ga daar nu lekker niet op in. Komen we alwééér op ‘mates van bewustzijn’ uit..? Lees je eigen waarheid en je mag volop genieten van mijn grijns.

En ja, ik voel dankbaarheid van rivieren in mijn hart tot hele verre flinters als ik dit bovenstaande van allemaal bij elkaar lees. Ik reis ook:) Wat een genieten!!!
zo voelt ‘mij’ inclusief ook mijn fijne ego:)
Namasté (een groet-afscheid> zou betekenen: Ik erken de goddelijkheid in je-mij)

Soms heb ik wel eens het gevoel dat ik mijn EGO te veel negeer en daardoor in destructieve situaties terecht kom. Maar ja, ik ben ook maar een simpel reptiel.

Mijn hart springt open van blijdschap en dankbaarheid dat mensen als Paul en San hun ervaringen en inzichten hier met ons delen. Hartelijk dank voor jullie aanvullingen die in ieder geval mij sterken in de overtuiging dat we er gezamenlijk gaan komen (en misschien zijn we er al). Mijn reis wordt in ieder geval steeds mooier. Dank!

Heel mooi stuk en dank voor het delen van je eigen proces, kennis en inzichten.
Heb je nog niet in levende lijve moge ontmoeten. Door de woorden, tussen de woorden, in en om de woorden voel ik compassie.
Jij leeft je woord en bent je woord.

Ik wil je nog wel iets terug geven op het leven op licht. Dat je jezelf voedt met prana of zonlicht. En daarom geen zonnebril draagt om het licht volledig naar binnen te laten.
Jasmuheen heeft in het verleden workshops gegeven volledig in het donker. Het is ook een illusie dat wij zonlicht nodig hebben om te kunnen bestaan.
In essentie hebben wij niets nodig in deze wereld. Helemaal niets. Ook geen zuurstof.
Wat wij waarnemen als zwart, ligt voorbij het spectrum van violet. En is een nog hogere intensiteit van licht.
Het zwarte gat, het oog van Gog bevat 100.000.000 nm licht terwijl dat in de vierde dimensie 10 tot 90 nm In de vijfde 1/9 nm.
In het zichtbare spectum heft indigo een golflengte een spectrum van 440 /420 nanometer en violet 380 / 450 nm.
Dus het zichtbare licht is slechts een fractie van wat wij kunnen waarnemen met onze fysieke ogen.
Zelf probeer ik juist volledig de zwartheid in te gaan. Verbinding met moeder aarde. Een 9 multidimensioneel wezen.
Ook de duisternis is alleen maar liefde.
En wanneer het licht en de liefde elkaar ontmoeten in mij, dat noem ik the sacred union, het heilige huwelijk in mij. Eenheid.
En daar heb ik nog een weg in te gaan. Ik ben op reis en ervaar soms deze momenten van eenheid. En voel dan dankbaarheid.

Zelf heb ik geen behoefte egoloos of angstloos te zijn. Zie mijn commentaar bij Welke wolf voedt jij’
Wel wil ik vrij zijn van mijn ego en angst. Dus egovrij en angstvrij, waarbij het ego en de angst er gewoon zijn. Alleen zij leven mij niet. Dat noem ik het overstijgen van de dualiteit.
De medaille van dualiteit met aan de ene zijde het ego met haar-zijn beschermingsmechanisme ofwel overlevingsstrategieen zijn een tegenhanger voor het innerlijke gekwetste kind.
Het innerlijk kind kan ook vanuit haar/zijn pijn de hele boel saboteren en ondermijnen.

Zo ook mijn namen die verbonden zijn met de medaille van dualiteit.
Ik ben geboren als Sandra mijn roepnaam. (‘strijd voor rechtvaardigheid’) Mijn geboortenaam is Susanna (‘zachtmoedigheid’)
Mijn spirituele egonaam is Maha Chandra (ego, stargate opener) en Maria Magdalena (innerlijk kind)
Als ik de dualiteit overstijg heb ik geen naam meer. I am she. I am I ….
En als ik in deze wereld toch een naam nodig heb, tja dan is het gewoon San. Die leeft in de dualiteit en in de eenheid.
Dan geef ik een stem aan diegene en datgene die geen stem hebben.
Dan is stilte mijn kracht.
Dan is kracht mijn stilte.
Ik ben niet mijn naam. Dan is er ook geen identificatie, een beperking vanuit het ego. En tegelijkertijd ben ik het natuurlijk allemaal wel.
Mijn lichaam, innerlijk kind, puber, volwassen, ego, angst, schaduw, licht, donker, mannelijk, vrouwelijk. Alles en niets. Vrij zijn.

De ziel kan niet gekwetst worden. Is onmogelijk.
Alleen het ego of innerlijk kind kunnen gekwetst worden. En dat is niet wie ik werkelijk ben.
Zij zijn slechts een onderdeel van de medaille van de dualiteit om dat als ziel te mogen en kunnen ervaren.
Net zoals het lichaam een stuk gereedschap is voor de ziel. Zo is het ego, het innerlijk kind, het gevoel, de ratio, de emoties.
Wat wel van de ziel is is het innerlijk weten, dat overstijgt het gevoel, de ratio. De rest zijn gereedschapsstukken voor de ziel en ervaringsmogelijken voor de ziel.
Een grote ontdekkingsreis. Heb ik geen schoteltje voor nodig.

Vandaar dat ik mijn opmerking naar e.a. toe in het het stukje van Simone Kuiter volledig corrigeer. Dank aan Wieteke. Het antwoord ligt in mijzelf.
Ik heb mijn waarheid gedeeld. Tessa hoeft niets te bewijzen. Echt helemaal niets. Alleen ego wil bewijzen. Vooral wetenschappelijk harde feiten.
Aan e.a.
Sorry, vergeef me alsjeblieft dat ik een vergissing heb gemaakt. Dat ik jouw heb gezien als iets of iemand die gekwetst kan worden. En dat ik daarom gezegd heb dat het mij spijt als ik je heb gekwetst. Daarmee identifieer ik me met jouw ego. En dat is een vergissing van mijn zijde. Dat is mijn ego die dat dan zegt.
Het heeft even geduurd dat ik dat voor mijzelf herkende door in mezelf naar binnen te keren. Het voelde voor mij niet goed. Alleen ik kon de vinger niet op de zere plek leggen. Door te zeggen dat het me spijt ben ik er mede verantwoordelijk voor dat ik jouw egopatroon in stand heb gehouden.
En dat is een grote vergissing van mijn kant. Dus sorry, vergeef me alsjeblieft dat ik jouw gezien heb als minder dan licht en liefde.