In 2008 plaatsten wij het onderstaande artikel van Mellen Benedict over zijn bijna-dood-ervaring hier op de site in het Engels. Tot onze grote vreugde heeft onze redacteur Jan Smith dit artikel nu vertaald en kunnen we het je nogmaals -nu dus in het Nederlands- aanbieden. Het lezen waard, zeker in deze tijd van bezinning.
Het kan niet genoeg gezegd worden: wanneer we onze kijk op het leven kunnen veranderen, door onze visie op de dood te wijzigen, maken we een enorme stap. Het begrip van de eeuwigheid van onze Ziel is daarmee binnen bereik. Het is zoals David Icke het treffend zegt: “You can never be hurt, NEVER! You are Infinite Consciousness” (Je kunt nooit worden ‘getroffen’, NOOIT! Jij bent oneindig bewustzijn!)
Wellicht is een verhaal van de andere kant van de sluier, tóch het mooiste om te be-leven. Niet zo mooi misschien als er zélf zijn, maar als je nog ‘harder bewijs’ wilt, dan dit ver-haal van Mellen Thomas Benedict, dan zul je jouw eigen ervaring dienen te nemen!
* * *
X
Een Zeer Inspirerende Bijna-Dood-Ervaring
© Vertaling Jan Smith / WantToKnow.nl 2009
X
Mellen-Thomas Benedict is een kunstenaar die in 1982 een bijna-dood-ervaring (BDE) heeft overleefd. Hij was gedurende meer dan anderhalf uur dood. In die tijd steeg hij op uit zijn lichaam en ging op in het licht. Nieuwsgierig naar het universum,werd hij meegenomen naar veraf gelegen diepten van het bestaan en zelfs nog verder, naar de energetische leegte van nietsheid achter de Big Bang. Vooraanstaand onderzoeker van BDE’s, Dr. Kenneth Ring, heeft hierover gezegd: “Zijn verhaal is een van de opmerkelijkste die ik ben tegengekomen bij mijn uitgebreide onderzoek naar bijna-dood-ervaringen.”
- De Bijna-Dood-Ervaring van Mellen-Thomas Benedict -
x
“In 1982 stierf ik als gevolg van terminale kanker. Mijn geval was niet-operabel. Ik koos ervoor geen chemotherapie te ondergaan. Ik had nog zo’n acht maanden te leven. Voor die tijd was ik behoorlijk zwaarmoedig geworden over de nucleaire crisis, de ecologische crisis en zo meer. Ik begon te geloven dat de natuur een vergissing had gemaakt – dat wij naar alle waarschijnlijkheid een kankergezwel op de planeet vormden. En dat was uiteindelijk wat mij de das omdeed.
Mellon Thomas Benedict
Vóór mijn bijna-dood-ervaring had ik allerlei alternatieve genezingstherapieën geprobeerd. Niets hielp. Dus besloot ik dat het een zaak was tussen mij en God. Ik had me nog nooit beziggehouden met God, noch was ik op een of andere manier spiritueel ingesteld.
Maar door mijn naderende dood was ik een zoektocht begonnen naar meer informatie over spiritualiteit en alternatieve helingmethoden. Ik las over verschillende religies en filosofieën. Ze gaven me hoop dat er iets aan de gene zijde zou bestaan.
Ik had geen ziektekostenverzekering en daardoor ging al mijn spaargeld binnen de kortste keren op aan allerlei onderzoeken. Omdat ik niet wilde dat mijn familie hierin betrokken zou raken, besloot ik het allemaal zelf op te knappen. Ik kwam in een hospice terecht en werd gezegend met een engel als verzorgster, die ik voor het gemak ‘Anne’ zal noemen. Ze is bij alles wat daarna gebeurde, bij me gebleven.
Naar het Licht
Ik werd om half vijf in de ochtend wakker en ik wist dat dit het was – ik ging sterven. Ik belde nog met wat vrienden om afscheid te nemen. Ik maakte Anne wakker en liet haar beloven dat mijn dode lichaam na het overlijden gedurende zes uur onaangeroerd zou blijven, omdat ik had gelezen dat er allemaal interessante dingen gebeuren wanneer je sterft. Ik viel weer in slaap. Het volgende dat ik mij herinner is dat ik bij vol bewustzijn was en rechtop stond. Toch lag mijn lichaam in bed. Ik leek te zijn omringd door duisternis, maar toch kon ik elke kamer in het huis goed waarnemen – ook het dak van het huis en zelfs de ruimte eronder.
Er scheen een Licht. Ik draaide me om en keek ernaar en was me bewust van de gelijkenis met wat anderen me hadden beschreven over hun bijna-dood-ervaringen. Het was prachtig en voelbaar, verleidelijk. Ik wilde naar dat Licht toe, op de manier waarop je in de armen van je ideale vader of moeder loopt. Terwijl ik op het Licht afging, wist ik dat, wanneer ik in het Licht zou staan, dood zou zijn. En dus zei of voelde ik: “Wacht nog even alsjeblieft, ik wil eerst even met u praten voor ik verder ga.”
.
De hele ervaring stopte. Ik merkte dat ik volledige controle had over die ervaring – mijn verzoek werd ingewilligd. Ik voerde een gesprek met het Licht, dat is de beste manier waarop ik het kan beschrijven. Het Licht veranderde in verschillende figuren zoals Jezus, Boeddha en Krishna, allerlei archetypische beelden en tekens. Op een op telepathie lijkende manier vroeg ik: “Wat is hier aan de hand?”
De informatie die naar me werd teruggestuurd, vertelde me dat onze geloofsovertuigingen de soort feedback vormgeven die we ontvangen. Als je Boeddhist bent, of Katholiek of Fundamentalist, krijg je een terugkoppelingslus in de vorm van je eigen denkbeelden. Ik werd me bewust van een matrix van het Hoger Zelf, een kanaal naar de Bron. We hebben allemaal een Hoger Zelf, of algeest die deel uitmaakt van ons wezen, een “doorgeefluik”. Alle Hogere Zelven zijn als één wezen met elkaar verbonden – alle mensen vormen met elkaar één wezen.
Het was het mooiste dat ik ooit had gezien. Het was alsof alle liefde die ik ooit had willen ontvangen tegelijk in me stroomde en het was het soort liefde dat geneest, heelt en regenereert. Op dat moment was ik gereed om te gaan. Ik zei “Ik ben er klaar voor, neem me maar.”
Toen veranderde het Licht in het allermooiste dat ik ooit had gezien: een mandala van menselijke zielen op deze planeet. Ik zag dat we de allermooiste scheppingen zijn – elegant, exotisch ….alles.
Ik kan niet vaak genoeg vertellen hoe in een enkel ogenblik mijn mening over menselijke wezens veranderde. Ik zei/dacht/voelde, “Oh, God, dat wist ik niet.” Ik was verbaasd te ontdekken dat er in geen enkele ziel iets kwaads steekt. Mensen kunnen onbewust de meest verschrikkelijke dingen doen, maar geen enkele ziel is kwaadaardig. “Liefde is datgene waarnaar alle mensen op zoek zijn, wat hen steun verschaft,” vertelde het Licht mij. “De reden voor hun vervorming wordt veroorzaakt door een gebrek aan Liefde.”
De onthullingen gingen maar door. Ik vroeg: “Betekent dit dat de Mensheid gered zal worden?” Gelijk hoorngeschal ‘sprak’ het Licht, in een regen van spiraliserende lichten: “Je redt, verlost en heelt jezelf. Dat heb je altijd gedaan en dat zal altijd zo blijven. Je werd vanaf het begin der werelden geschapen met de kracht om dit zo te doen.” Op dat ogenblik realiseerde ik mij dat we altijd al gered zijn geweest.
Ik bedankte het Licht van God met heel mijn hart. Het beste dat ik kon bedanken, was: “Oh, lieve, lieve God, lief Universum, lief Grote Zelf, ik houd van mijn Leven.” Het licht scheen nog dieper in mijzelf te ademen, absorbeerde me nog intenser. Ik ging een andere sfeer binnen die nog dieper was dan de voorgaande en werd me bewust van een enorme Lichtstroom, uitgestrekt, vol en diep. Ik vroeg wat het was en het Licht antwoordde: “Dit is de Rivier van het Leven. Drink van haar mannawater tot je hart ermee gevuld is.” Ik dronk met grote teugen, als in extase.
De Leegte van Nietsheid
Plotseling leek het wel als of ik op die stroom van het Leven als een raket van de planeet werd wegschoten. Ik zag hoe de aarde wegvloog. Het zonnestelsel flitste voorbij en verdween. Ik vloog door het centrum van de Melkweg terwijl ik onderweg steeds meer kennis in me opnam. Ik bemerkte dat dit melkwegstelsel – en het hele universum – barstte van allerlei verschillende variëteiten van leven. Ik zag vele werelden. We zijn beslist niet alleen in dit universum. Het leek alsof alle scheppingen in het Universum langs me heen zweefden en in één lichtpuntje verdwenen.
Er verscheen een tweede Licht. Toen ik dat binnenging kon ik voor altijd ver voorbij het oneindige waarnemen. Ik was in de Leegte, in het gebied van vóór de Schepping, in het begin der tijden, in de eerste Wereld of vibratie. Ik rustte in het Oog van de Schepping en het leek of ik het Gezicht van God aanraakte. Het was geen religieus gevoel. Ik was eenvoudigweg Een met het Absolute Leven en Bewustzijn.
De stroom voerde mij direct naar het centrum van het Licht. Ik voelde me door het Licht omarmd terwijl het me met een nieuwe ademhaling verder naar binnen zoog. En de waarheid was onmiskenbaar: er bestaat geen dood; niets wordt geboren en niets sterft; we zijn onsterfelijke wezens en maken deel uit van een natuurlijk levend systeem dat zichzelf tot in het oneindige steeds weer opnieuw schept.
Het zou me jaren kosten deze ervaring van de Leegte volledig in me op te nemen. Het was minder dan niets en toch zoveel groter dan alles. De Schepping is God die op alle mogelijk denkbare manieren Gods eigen Zelf verkent. Door elk stukje haar op je hoofd, door ieder blad aan elke boom, door elk atoom. God verkent Zijn Eigen Zelf. Ik zag alles als het Zelf van alles. God is hier. Daar draait het uiteindelijk allemaal om. Alles is gemaakt van Licht; alles leeft.
Het Licht van de Liefde
Mij is nooit verteld dat ik terug moest komen. Ik wist alleen dat ik dat zou doen. Het was zo doodgewoon door wat ik zag. Toen ik aan mijn terugkeer naar de levenscyclus begon, kwam het geen moment in mij op, werd mij niet meegedeeld, dat ik zou terugkeren in hetzelfde lichaam. Het deed er niet toe. Ik vertrouwde volledig op het Licht en het Levensproces.
Toen de stroom zich vermengde met het grote Licht, vroeg ik of ik de onthullingen en gevoelens die ik aan gene zijde had mogen beleven, nooit meer zou vergeten. Ik zag mijzelf weer als mens en ik was er heel blij mee. Van wat ik heb gezien zou ik zelfs blij zijn slechts een atoom in dit universum te mogen zijn. Een atoom. Maar de meest fantastische zegening is het….om het menselijk deel van God te mogen zijn. Het is een zegen die onze stoutste voorstellingen van hoe een zegen eruit zou kunnen zien, ver te boven gaat.
.
Een menselijk onderdeel van deze ervaring zijn, is voor elk en iedereen van ons geweldig en prachtig. Ieder van ons is een zegen voor de planeet, waar we ook zijn, opgefokt of niet, precies op de plek waar we ons bevinden. Dus ik ging door het reïncarnatieproces in de verwachting als baby weer ergens te verschijnen.
Maar ik reïncarneerde weer in dit lichaam. Toen ik mijn ogen opendeed, was ik erg verrast te merken dat ik terug was in mijn eigen lichaam, terug in mijn kamer met iemand die zich huilend over mij heen boog.
Het was Anne, mijn verzorgster in het hospice. Ze had me dertig minuten eerder dood aangetroffen. We weten niet hoe lang ik dood was, alleen dat ze me dertig minuten daarvoor had gevonden. Ze had mijn wens om mijn pasgestorven lichaam alleen te laten, gerespecteerd. Zij kan bevestigen dat ik echt dood was.
Het was geen bijna-dood-ervaring. Ik geloof dat ik naar alle waarschijnlijkheid gedurende tenminste anderhalf uur de dood zelf heb ervaren. Toen ik wakker werd en het licht buiten zag, probeerde ik in mijn verwarring op te staan, maar viel daarbij uit het bed. Anne hoorde een harde ‘bonk’, rende naar binnen en vond me, liggend op de vloer. Nadat ik was bijgekomen, was ik verbaasd en met stomheid geslagen over alle gebeurtenissen. In het begin had ik geen enkele herinnering aan de ervaring. Ik glipte voortdurend weg uit deze wereld en bleef maar vragen: “Leef ik nog?” Deze wereld leek eerder op een droom dan die andere.
Binnen drie dagen voelde ik me weer normaal, helderder, maar anders dan ooit tevoren. Mijn herinneringen aan de reis kwamen later pas terug. Maar na mijn terugkeer kon ik niets verkeerds meer ontdekken in alle mensen die ik ooit had ontmoet. Vóór mijn dood had ik altijd mijn oordeel klaar gehad, omdat ik geloofde dat alle mensen behoorlijk opgefokt en verknipt waren. Iedereen, behalve ikzelf natuurlijk.
Ongeveer drie maanden later opperde een vriend dat ik me weer eens zou moeten laten onderzoeken op kanker en dus onderging ik wederom alle scans, en meer van dat soort dingen. Ik voelde me gezond. Ik kan mij de arts in de kliniek nog goed voor de geest halen toen hij de nieuwste scans vergeleek met de allereerste. Hij zei: “Ik kan niets ontdekken dat op kanker lijkt.” “Een wonder?” vroeg ik. “Nee hoor,” antwoordde hij. “Dat soort dingen komt weleens voor … spontane remissie.” Hij leek niet onder de indruk, maar ik was het des te meer omdat ik wist dat het wel een wonder was.
Geleerde Lessen
Ik vroeg aan God: “Wat is de beste religie op de planeet? Welke godsdienst heeft gelijk?” En God zei met veel liefde: “Dat maakt niet uit.” Welk een ongelofelijke goedertierenheid. Het maakt niet uit welke godsdienst we aanhangen. Religies komen en gaan. Ze veranderen. Het Boeddhisme is hier nooit altijd geweest, het Katholicisme was hier nooit eerder en ze hebben het allemaal over het bereiken van meer verlichting. In alle systemen dringt nu steeds meer licht door. Velen zullen er weerstand aan bieden en erover vechten, de ene godsdienst tegen de andere, omdat ze blijven volharden in hun eigen gelijk.
In alle systemen dringt nu steeds meer licht door. Velen zullen er weerstand aan bieden en erover vechten, de ene godsdienst tegen de andere, omdat ze blijven volharden in hun eigen gelijk.
Toen God mij vertelde dat het niets uitmaakt, begreep ik dat het aan ons is er wel om te geven, omdat we nu eenmaal zorgende wezens zijn. De Bron maakt het niet uit of je Protestant, Boeddhist of Jood bent. Het zijn allemaal reflecties, facetten van het geheel. Ik hoop dat alle godsdiensten dat eens zullen beseffen en elkaar met rust laten. Het is niet het einde van afzonderlijke religies, maar leef en laat leven. Ze hebben allemaal hun eigen kijk op de dingen en alles bij elkaar opgeteld gaat het allemaal over dat ene grote beeld.
Ik ging over naar gene zijde met een berg angsten in mij over vergiftigd water en atoomraketten, over de bevolkingsexplosie en het regenwoud. Ik kwam terug en ervoer liefde voor ieder afzonderlijk probleem. Ik houd nu van nucleair afval, ik houd van die paddenstoelwolk; dit is de heiligste mandala die we tot vandaag hebben gemanifesteerd, als archetype. Meer dan elke godsdienst of filosofie heeft die afschuwelijke schitterende wolk ons plotsklaps bij elkaar gebracht op een nieuw bewustzijnsniveau.
Wetende dat we de planeet misschien wel vijftig of honderd keer kunnen opblazen, beseffen we eindelijk dat we hier misschien wel met z’n allen zijn. Lange tijd moesten er steeds meer bommen tot ontploffing worden gebracht om het er bij ons in te hameren. Toen begonnen we te zeggen: “We hebben die dingen niet meer nodig.” Nu leven we in een wezenlijk veiliger wereld dan ooit tevoren en het wordt alleen maar veiliger.
De prachtige leerschool van het leven; reïncarnatie als Scholing-voor-de-Ziel
Ik kwam dus terug terwijl ik liefde voelde voor besmet water, omdat het ons dichter bij elkaar bracht. Deze zaken zijn zo groot. Het kappen van de regenwouden zal afnemen en binnen vijftig jaar zullen er weer meer bomen op de planeet groeien dan in lange tijd het geval was.
Als je je bezighoudt met het milieu, ga er dan voor; je maakt deel uit van een systeem dat in bewustzijn toeneemt. Ga ervoor met al je kracht en laat je niet ontmoedigen of terneerslaan. De Aarde zit in het proces om zichzelf weer bewoonbaar te maken en wij zijn cellen op dat Lichaam.
De bevolkingstoename komt steeds dichterbij het verzadigingspunt van de energie die een omwenteling teweeg zal brengen. Die bewustzijnsverschuiving zal de politiek, het geld en de energie veranderen.
Het Grote Mysterie van het leven heeft weinig met intelligentie te maken. Het Universum is geen intellectueel proces. Het verstand is behulpzaam, maar ons hart is wijzer. Sinds mijn terugkeer heb ik het Licht spontaan ervaren. Ik heb geleerd hoe ik op bijna ieder moment tijdens mijn meditaties die ruimte kan binnengaan. Jullie kunnen dat ook en je hoeft er niet eens voor te sterven, want jullie zijn er al helemaal klaar voor. Het lichaam is het prachtigste Lichtwezen dat er is. Het lichaam is een universum van ongelofelijk Licht. We hoeven niet met God te communiceren; God communiceert op ieder moment met ons!”
Voor Mellen-Thomas Benedict’s persoolijke website, zie: HIER
@Marco,
Ik kende dat verhaal nog niet wel die van de les waarin je een parallel kunt trekken over loslaten. Als je een aap wilt vangen stop je een banaan in een kruik met smalle hals, waar nog net zijn hand door kan. De aap denkt er niet aan de banaan er vertikaal uit te halen maar volhard door de banaan vast te houden en hem er op die wijze proberen uit te halen. Dat lukt dus niet. Omdat de aap zo graag die banaan wil zal hij bij de kruik blijven zitten met de banaan in zijn hand in de hoop op een wonder….Vervolgens kan de aap makkelijk in de boeien worden geslagen…
@Burke
Tja die apen weten wat
Ken je overigens die test die ze met 100 apen hebben gedaan en de verstopte aardappels?
Tientallen kilometers van elkaar werden 2 groepen apen gevolgd. Bij de ene groep lieten ze zien dat je aardappels kunt eten en binnen korte tijd at de hele groep aardappels. De groep op tientallen kilometers verderop ging dit plots ook uit zichzelf doen!?
@Paul
Sluit me volledig bij jouw uitleg aan. Egypte en haar Piramides, ben er zelf ook geweest en heb daar ook mijn eigen ervaringen en ideeën over en die stroken niet met het geschrevene. Hetzelfde geldt voor de geschiedenis van bijv. 1900 tot heden en voor de BDE. Mijn verhaal begint ongeveer vanaf mijn 10e jaar (ben nu 40) en heb absoluut mijn eigen unieke ervaringen. Het is helaas wel zo dat, wil je anderen enigzins kunnen uitleggen hoe en wat, je vaak verwijst naar boeken, films en internet zodat zij zich een beeld kunnen vormen van hetgeen waar je in zit omdat woorden zo ontzettend moeilijk dit kunnen beschrijven. Hetzelfde geldt voor mijn werk als organisatieadviseur en coach, ik heb mijn eigen methoden ed. ontwikkeld welke ik nog niet ben tegengekomen in het ‘veld’. Ooit is er iemand geweest die iets op papier heeft gezet en mensen nemen dit dan voor waarheid aan terwijl dit nog niet veel zegt over hun eigen innerlijke waarheid. Ik noem dit proces de geconditioneerde maatschappij en de geconditioneerde organisaties (kuddegedrag en vorming) waarin de mensen volgen en nog maar weinig eigen inbreng tonen (al denken ze wel dat ze dit doen). Maar een procent of 5 van je eigen ik is bepalend voor het verschil, de rest is opgebouwd uit patronen en conditioneringen, dat is ook de reden dat men snel iemand veroordeelt wanneer hij of zij afwijkt van het algemeen geldende (dat is nl. het grote stuk van vastzitten in patronen, processen n conditioneringen). Kunstenaars zijn bijvoorbeeld een groep waarbij die ‘afwijking’ snel kan worden geconstateerd want ze acteren anders. Iemand die als dokter is afgestudeerd hoeft nog geen goede dokter te zijn. Werken met louter de cognitieve kant heeft zoveel obstakels. Nu zie je eindelijk de verschuiving plaatsvinden naar de rechterkant van de hersenen (zo noem ik het maar even, want het ligt iets gecompliceerder
) Ook de comparatieve filosofie is een leuke om te onderzoeken. De Westerse filosofie vs. de Oosterse, van denken en weten naar ervaren en voelen…. BDE’s (of hoe je ze ook wilt noemen) appeleren aan het innerlijk en het collectieve en zijn, zoals jij het juist stelt, puur een eigen, unieke ervaring. Echter is het wel zo dat dit alles gebeurt vanuit 1 gezamelijk energieveld waarbinnen wij leven. Een Boedhistische wijsheid schetst het mooi: Mensen en culturen zijn net als golven, de golven zijn allemaal verschillend, maar we zijn wel allemaal oceaan 
Inmiddels ben ik wel klaar met het lezen van inhoudelijk werk omdat mijn eigen waarheid volledig naar boven is geborrelt. Neemt niet weg dat het plezierig kan zijn overéénkomsten te zien en horen van anderen en hun belevingen. Het leren stopt nooit.
Hartelijke groet, Marco
@Paul,
Tijdens mijn ‘bezoek’ aan het rad van wedergeboorte wilde ik graag in contact komen met mijn zielengroep. Er werd mij echter niet getoond wie dat waren. De boodschap was: Nu niet relevant voor jou pad. Ondersteuning moet ik dus bij mij ZELF zoeken. Toch best lastig als je weet dat we ooit samen op die apenrots zaten. Echter iemand is op die rots ooit begonnen met vragen over zingeving en doel van het zitten op die rots terwijl de rest elkaar nog lekker vlooien zat af te vangen. Soms is dat laaste verleidelijk , maar het in stand houden van die denkwijze vind ik ZELF nutteloos.
@ Burke
Wat je ooit hebt ervaren pakt inprincipe niemand van je af, al lijkt het wel zo, het delen ervan kan je meestal toch niet op de niveau afdragen zoals je het zelf zou willen, meestal kan je dat alleen als je met meerdere die precieze dezelfde ervaring is overkomen.
Denk dat het ook een beetje komt door onze westerse maatschappij waar de meesten van ons ook een beetje te bevuild zijn door heel veel zaken zodat we eigenlijk zelfs te nuchter zijn voor dit soort zaken, alleen een enkeling zal je ondersteunen daarin, weet gelukkig waar je het over hebt.
@ Marco
Voor iedereen is de hand die het aan geeft weer geheel anders, veel mensen lezen blijkbaar dezelfde boeken, alleen weinigen zelf ondervinden eerst de eigen bevindingen alvorens zich overgeven aan een boek, dat zijn meestal de pioniers die onderzoek doen omdat ze meestal zelf tegen deze zaken zijn aangelopen.
Je kan boeken lezen en het begrijpen waarom het gaat, nog leuker is het zelf te ervaren en daar weer een deel genoot van te zijn, dan spreken vaak zelfs boeken tegen.
Mensen kunnen van alles vaak beweren in boeken omdat een ander dat ook weer beweerd heeft in zijn of haar boek, tis op aan jou omdat zelf eens te ontdekken, geldt het zelfde voor EGypte, ben er zelf geweest en heb bepaalde zaken van uit mijn eigen zoektocht gefasseerd naar heel veel zaken die op internet aanwezig zijn, het meeste is gewoon uit de pen verzonnen om het boek als bestseller te verkopen.
Tip: ga eens zelf kijken hoe de piramides gebouwd zijn, als je met je neus erboven opstaat zie je toch enkel andere details dan de meesten dat inkleuren in een mooi boek en of geschrift.
Warme Kerstwink: Paul
@Burke
We praten dan wel over de periode 1920 – 1950 (en ook daarvoor en daarna, maar deze periode was bijzonder vanwege de beurskrach en de 2e wereldoorlog welke Edgar ‘voorspeld’ heeft). Het geeft aan dat deze heren dus ook onzeker waren 
Ja er zijn wel wat presidenten en groot industrieëlen bij hem langs gewesst
Ook heeft Edgar voorspeld dat er onder de Sphinx een geheime kamer is met de Hal der Archieven van Atlantis. Tevens zei hij dat de oa. de grote Piramide gebouwd is tussen 10.490 – 10.390 v/c….. (door Atlantiërs).
@Marco,
Mooi gezegd. Edgar Cayce was ik nog niet mee bekend. Mooie aanreiking. Wel mag ik hopen dat de groten er aarde niet de obama’s en bushes van deze wereld zijn-:) Indien wel vraag ik me af wat de beste man ze dan heeft voorgelezen…
Nog even een aanvulling met mijn eigen ervaringen en het plots zien v/h ‘licht’.
Ik kreeg allerlei dingen door van….tja…van boven zullen we maar zeggen. Mij werd verteld dat alles wat er aan kennis is en nog gaat komen er allang is….wat moet je hier nu mee als je dit ‘doorkrijgt’? Je hoort wel eens van mensen die na een herseninfarct oid plotseling een andere taal kunnen spreken…..ook talen ‘vliegen’ door onze lucht heen en kunnen we ‘oppakken’. Net als al het aanwezige en toekomstige kennis, nu nog leren hoe af te stemmen… (verleden, heden en toekomst zijn nl. 1, tijd is geen factor, ik leef ook niet meer met tijd maar zie alles als een gebeurtenis, een moment waaraan geen tijd gekoppeld (meer) zit)). Door mijn eigen vlijtige onderzoek kwam ik plots uit bij de grote ziener Edgar Cayce. Hij putte uit de Akasha Kronieken. Hij kon (bijna) letterlijk in een grote bibliotheek, zoals hij dit dan zag, een boek pakken van de persoon aan wie hij een reading gaf. In dit boek van persoon X stond al zijn/haar informatie van bijvoorbeeld het huidige leven …… De groten der aarde zijn bijna allemaal bij Cayce langs geweest voor een reading.
Het gekke is dat hetgeen ik las over de beste man nagenoeg heel veel overéénkomsten kent met waar ik in terecht gekomen ben. Ik kan mezelf afstemmen op het non-lokale bewustzijn, dit is nu precies waar Pim van Lommel het over heeft! Iets blijft over nadat een persoon fysiek is overleden. Ze hebben ook testen gedaan met een zeer nauwkeurige weegschaal waar een persoon op lag die op het punt van sterven lag. Op het moment dat de persoon kwam te overlijden nam direct het lichaamsgewicht af!! (we praten hier natuurlijk niet over kilo’s….;-) ) Alsof de ziel uit het lichaam wegging……. heel fascinerend.
Afijn, door al deze eigen ervaringen is het aardse leven mij meer en meer duidelijk geworden
Groet, Marco
Wat Johan Oldenkamp al aangaf, je hoeft geen bijna-dood-ervaring te ervaren doordat er geen hersenactiviteit meer zou zijn. Pim van Lommel geeft in zijn boek ook aan dat hij liever spreekt van Bewust-Door-Ervaring. BDE’s kunnen nl. ook ontstaan door bijvoorbeeld een extentieele crisis (dood van een geliefde, medicijnen, verlies van werk, iets wat er echt ‘inhakt’). Dit blijkt ook uit de retro en prospectieve onderzoeken van van Lommel en zijn team. Het gaat dan niet zozeer om de tunnel van licht maar om zaken zoals:
- Tonen van eigen gevoelens
- Accepteren van anderen
- Angst voor dood is afgenomen danwel weg
- Betrokkenheid bij het gezin
- Geloof in leven NA de ‘dood’
- Belangstelling voor betekenis v/h leven
- Waardering voor dagelijkse dingen
- Belangstelling voor spiritualiteit
- Begrip voor anderen
- Buitenzintuigelijke ervaringen
- Buitenlichamelijke ervaringen
- Anderen willen helpen
etc
Mijn eigen ervaringen, met hetgeen hierboven staat komen allemaal overéén, en zijn zo ontzettend verklaard door hetgeen Pim van Lommel heeft onderzocht! Het gevoel wat je ervaart is niet te beschrijven, zo puur, zo liefdevol en mooi, éénheid in zijn éénvoud als nooit tevoren. Vanuit deze ervaring besloten mijn leven om te gooien en het ‘anders’ te gaan doen. Niet gemakkelijk en ben er ook nog druk doende mee, maar het vertrouwen is enorm. Het gekke is ook dat je de wereld ‘plots’ compleet, totaal anders ziet, het is nagenoeg niet uit te leggen. In onze taal kunnen we dit soort ervaringen gewoonweg niet omschrijven, hoeft ook niet. Mensen aan wie je dit verteld proberen er zich een voorstelling van te maken maar het gevoel wat er bijhoort, tja …… onuitlegbaar…;-)
Mooi geschreven stuk in iedergeval, bedankt!
Groet,
Marco
@Lianne,
Mee eens, maar dan wel het liefst zonder speldenkussen-:)