Wij dienen in deze tijd van veranderingen onszelf te dwingen ‘open’ te staan voor deze veranderingen. Omdat we de verandering ZELF zijn! Dat betekent dat onze ‘vaste kernwaarden’, ook onderhevig zouden moeten zijn aan een kritische blik. Zo ook de waarden waar we al die tijd zo rotsvast in geloofden!
Eén van de gevolgen van deze tijd, is de grotere focus op ‘energetische processen’.. Deze processen, die plaatsvinden ‘achter’ de dagelijkse, fysieke werkelijkheid, verdienen onze aandacht, omdat we er steeds meer achter komen, dat niet de fysieke wereld het fundament is van ons bestaan, maar juist dát energetische aspect van ons leven.
Homeopathie is voor die mensen, die onherroepelijk geloven in een materiële wereld, een verschrikking. De discussie splitst zich dan vaak toe op de zg. ‘Homeopathische verdunningen’..
Hoe kan bijvoorbeeld water nou worden beïnvloed en eigenschappen bezitten van een andere stof, die met dit water in aanraking is geweest, maar waarvan geen sporen meer terug te vinden zijn in dat water..?
Dat is ongeveer de stelling van de anti-homeopathen.. Maar de praktijk werkt anders, zo blijkt keer op keer. Er zijn legio mensen die baat hebben bij homeopathie, er zijn reguliere artsen die werken met homeopathie, omdat zij niet meer ‘verder komen’ met de reguliere medische aanpak. Dat gebeurt wel als hun patiënten op een energetisch niveau worden behandeld..!
Wat is er dan zo structureel fout, dat we -veel te vaak- als kemphanen tegenover elkaar staan, de ‘reguliere’ en de ‘alternatieve’ geneeskunde..? Wellicht is er gewoon niets fout, maar zitten we precies in de overgangsfase, zoals gezegd, tussen de materiële wereld en het ‘bewustzijn van een energetisch fundament’ onder ons bestaan.
Het onderstaande artikel is hiervan een prachtig voorbeeld; een chemicus die tracht te bewijzen dat het homeopathisch principe NIET werkt en er vervolgens achter komt dat er wel degelijk zaken aan de hand zijn, die verdere aandacht behoeven. Een wetenschapper die erachter komt dat ZIJN wereldbeeld tot dan toe, onvolledig was..!
‘Een foutje in zijn onderzoek’, roepen velen, of: ‘Dit is allang weerlegt’. Feit blijft dat over de hele wereld homeopathie als aanvulling gebruikt wordt op een reguliere aanpak. Om hoofdpijn van te krijgen? Daarover gesproken, wellicht een interessante link naar homeopathische hoofdpijn-aanpak? HIER
* * *
Wat is homeopathie
Homeopathie is een tweehonderd jaar oude geneeswijze. Ruim een derde van de Nederlandse bevolking maakt er wel eens gebruik van. Met twee miljoen consulten per jaar is het de meest gevraagde alternatieve geneeswijze in ons land. In Nederland beoefenen alleen al zo’n vierhonderd artsen de homeopathie. Daarnaast is een groot aantal niet-artsen (therapeuten) actief als homeopaat.
Uitgangspunt in de homeopathie is dat de mens (maar ook het dier!) beschikt over een zelfgenezend vermogen: een natuurlijk systeem dat zorgt voor herstel. Ziekteverschijnselen geven aan dat het lichaam probeert een schadelijke invloed (een virus of een andere ‘indringer’) te overwinnen.
Homeopathische geneesmiddelen werken daarom anders dan ‘gewone’ medicijnen. Die bestrijden vooral de klacht, terwijl homeopathische geneesmiddelen erop gericht zijn de achterliggende oorzaak te bestrijden: ze stimuleren de eigen afweermechanismen van het lichaam.
Hahnemann
Grondlegger van de huidige homeopathie is de Duitse arts Samuel Hahnemann (1755-1843). Aan de behandelmethoden van die tijd stierven meer mensen dan dat ze ervan genazen. Daarom verdiende Hahnemann de kost liever met het vertalen van medische werken. In zo’n werk las hij een artikel over kinine, het middel dat in die tijd ook al gebruikt werd tegen malaria. Volgens de auteur zou het middel werkzaam zijn vanwege de bittere smaak.
Hahnemann vond deze verklaring wat te simpel en besloot het middel zelf eens te proberen. Tot zijn verbazing kreeg hij na inname van een kleine hoeveelheid kinine alle verschijnselen die horen bij malaria. Toen de klachten na een aantal dagen weer verdwenen waren, besloot hij het experiment te herhalen. En weer kreeg hij malariaverschijnselen.
Hiermee was in 1790 de homeopathie ontdekt: een stof die bepaalde verschijnselen kan opwekken, is in staat deze verschijnselen te genezen. Hahnemann omschreef deze wetmatigheid als volgt: Similia similibus curentur, het gelijkende zal het gelijkende genezen.
* * *
Wonderwater
Experiment zet homeopathie op scherp
© Maarten Keulemans, NOS Online
Z
Vijftien jaar nadat de Franse immunoloog Jaqcues Benenviste voor een rel zorgde door te opperen dat homeopathie wel degelijk echt is, durft een chemicus het weer aan om over de homeopathie te beginnen. De vooraanstaande Zwitserse chemicus Louis Rey beweert over bewijs te beschikken dat water een geheugen heeft voor stoffen die erin opgelost hebben gezeten. Precies wat de homeopathie al jaren beweert – maar de meeste chemici geloven er geen snars van.
Samuel Hahnemann (1755-1843) wordt algemeen gezien als de grondlegger van de homeopathie. Sinds zijn onderzoeken en onderzoeksconclusies is er een grote welles/nietes-strijd losgebarsten rondom het fenomeen 'Homeopathie'.
En daar bracht een scheikundige opeens een bom tot ontploffing. Water dat in aanraking is geweest met een bepaalde stof, heeft iets andere natuurkundige eigenschappen dan gewoon water. Zelfs als de vloeistof zo sterk wordt verdund, dat er van de toegevoegde stof geen molecuul meer over kan zijn, is het effect meetbaar. Water heeft een ‘geheugen’ voor stoffen waarmee het in contact is geweest. Ofwel: de homeopathie heeft gelijk.
Die bewering, afkomstig van de Zwitserse chemicus Louis Rey, staat niet in het eerste het beste tijdschrift, maar in het topvakblad Physica A. Geen wonder dat Reys artikel nu al zorgt voor vuurwerk. Water dat ‘onthoudt’ welke stoffen het is tegengekomen, het is voor een natuurkundige hetzelfde als zeggen dat kabouters bestaan. “Onwaarschijnlijk”, zeggen de tegenstanders. ‘Betrouwbare natuurkunde’, menen de voorstanders.
Maar Rey is zelf ook verbaasd. Eigenlijk wilde de oud-onderzoeksdirecteur van Nestlé juist aantonen dat homeopathie onzin is. Dat pakte even anders uit.
Rey doet onderzoek naar de manier waarop waterstofatomen in water precies vastzitten aan zuurstofatomen. Dat doet hij met een methode die ‘thermoluminescentie’ heet. Het water wordt diepgevroren tot min 196 graden Celsius, en beschoten met gamma- en röntgenstraling. Als het ijs daarna weer wordt opgewarmd, komt er een moment waarop het een beetje licht uitzendt. De hoeveelheid licht die vrijkomt, vertelt hoe de waterstofverbindingen precies zitten.
De Zwitser voerde zijn experiment uit met zwaar water waarin de zouten lithiumchloride (LiCl) en keukenzout (sodiumchloride, NaCl) waren opgelost. Tijdens de opwarming kwam de lichtpuls rond de min honderd graden Celsius. Aangezien beide zouten waterstofverbindingen vernietigen, zonden de oplossingen minder licht uit dan puur water.
Met de homeopathie in zijn achterhoofd, besloot Rey de oplossingen te verdunnen. Precies zoals een echte homeopaat dat zou doen, verdunde hij de twee zoutoplossingen talloze keren, waarbij hij iedere verdunde oplossing heftig schudde. Op het laatst zat hij met een oplossing waarin logischerwijs geen molecuul lithiumchloride of keukenzout meer in aanwezig was.
Toen gebeurde het. Rey voerde opnieuw het thermoluminescentie-experiment uit – en ontdekte dat de lichtpiekjes van de vloeistoffen nog steeds van elkaar verschilden. Het water waarin de zouten had gezeten, zond minder licht uit dan onbehandeld water. Dat kan alleen maar betekenen dat de waterstofverbindingen in de drie vloeistoffen anders in elkaar steken, meent Rey. De zouten hadden een blijvende invloed op het water. De homeopathie veronderstelt dat al jaren: een geneesmiddel zou sterker gaan werken naar mate de oplossing waarin het zit meer wordt verdund.
Critici denken echter dat er iets is misgegaan bij het experiment.
De vooraanstaande Britse wateronderzoeker Martin Chaplin wijst er in een commentaar op dat de lichtpiekjes die Rey heeft waargenomen er wellicht op duiden dat de ijskristallen iets anders gaan zitten, ofwel een zogeheten faseovergang ondergaan. “Reys uiteenzetting voor het geheugen van water komt me zeer onwaarschijnlijk voor.” Anderen denken dat er microscopische vuiltjes in Reys watermonsters zijn gekomen, of dat Rey een andere vergissing heeft gemaakt.
Maar bijval is er ook. De Franse thermoluminescentie-expert Raphael Visocekas was erbij toen Rey zijn experimenten deed, en benadrukt dat het rare onderzoeksresultaat keer op keer terugkwam. Rey zelf is niet de eerste de beste: de Zwitser heeft honderddertig artikelen gepubliceerd, is redacteur van zestien boeken en was verbonden aan onder meer de Universiteit van Dijon en de Universiteit van Californië.
Over één ding is iedereen het eens: het experiment moet worden herhaald in andere laboratoria, en snel een beetje. Rey weet dat zijn hoofd op het hakblok ligt. De vorige onderzoeker die serieus beweerde dat water dingen kan onthouden was de Franse immunoloog Jacques Benenviste. In het topblad Nature meldde hij in 1988 dat een oplossing waarin ooit antistoffen hadden gezeten nog altijd menselijke witte bloedlichaampjes activeerden.
Maar andere onderzoekers slaagden er niet in Benenvistes resultaat te herhalen. Het ene moment was Benenviste nog een van Europa’s meest vooraanstaande allergie-onderzoekers; het volgende moment had hij geen laboratorium of onderzoeksgeld meer en werd hij overal ter wereld openlijk door het slijk gehaald.
Bron:
Louis Rey, ‘Thermoluninescence of ultra-high dilutions of lithium chloride and sodium chloride’.
In: Physica A: Statistical mechanics and its applications, Vol. 323, 67-74, DOI 10.1016/S0378-4371(03)00047-5 (2003)
In Nederland is het vooral Dr. Jan Scholten, die groot aanzien heeft in de wereld van de homeopathische ontwikkelingen. HIER vind je zijn (Engelstalige) website.
“…Grappig TW, en zo heb je met je linkerhersenhelft de ‘intuïtie’ ook al weer in een vakje geduwd.. Contrôle, contrôle..?!
Misschien zou je het cadeau eens moeten uitpakken!
The Intuitive Mind is a Gift!
The Rational Mind, it’s faithful servant.
Op het moment dat álles naar de ‘rational mind’ MOET, is de trein al vertrokken. Heb je ruimte in je hart? Ontvang het ‘geschenk’..! Dáár begon ooit alle ‘wetenschap’! In het Hart.”
Guido, jij weet helemaal niets van mijn hart.
Hé, emotie? Boos? Wie heeft het over ‘jouw’ hart dan?
En opnieuw, bovenaan de reacties posten, daar waar je reageert op een andere reactie. Je spel is erg doorzichtig aan het worden. Succes ermee. Adios.
@ Guido,
Ooooh, dat had ik helemaal niet begrepen, dat je reactie niet aan mij gericht was, ook al stond mijn naam er boven en zei je “heb je ruimte in JE hart”.
Sorry hoor, dacht toch echt dat je het tegen mij had – dom dom dommerdebom!
@Guido
Ook hier heb je na het posten nog wat aan jouw reactie toegevoegd.
@ Wilmamazone,
Dank je voor je uitleg.
@TrijntjeW
Inzicht hebben zonder kennis kan dat?
Inzicht verbind ik met ervaring, met een dieper inzicht vanuit die ervaring. Met het intuitieve. Daarmee ga je een stapje verder dan de materie. Het gaat om energie die heelt en de verbondenheid die we hebben met het geheel, zowel als mensheid maar ook kosmisch.
Van binnenuit zie je de verbanden. Zie je dat alles met elkaar verbonden is. Daarvoor moet je naar je binnenwereld.
Het is een weten van binnenuit.
Wijsheid zoekt naar de oorzaken van iets.
Kennis staat daarbij juist vaak in de weg.
Kennis is in de buitenwereld bezig. Scheidt, haalt zaken uit elkaar om te onderzoeken. Gaat in detail. Houdt zich bezig met de symptomen.
Als je een ziekte b.v. kanker ziet als een soort inktvis met allemaal tentakels dan probeer wijsheid bij het hart van de inktvis te komen. Dus bij de kern van de zaak. Zij werkt van binnen naar buiten.
Kennis werkt van buiten naar binnen. Ze is met de tentakels bezig,onderzoekt de ze,probeert deze af te snijden, neemt er proeven mee, probeert het te beschrijven. Denkt de oplossing gevonden te hebben want de tentakel is weg, maar opeens wordt er op een ander gebied weer een tentakel zichtbaar. Helaas ziet de kennis niet dat het allemaal te maken heeft met een en hetzelfde principe.
Wijsheid ziet dus het hart van de inktvis en kennis ziet de tentakels.
Beiden hebben veel gemeen, ze werken slechts vanuit een ander oogpunt.
Als beiden vanuit hun standpunten met elkaar zouden gaan communiceren en als ze elkaar tegemoet willen komen en uit willen wisselen dan zullen er veel oplossingen gevonden worden. Ze kunnen elkaar sturen en aanwijzingen geven.
Dit is de verbinding waar ik van droom. Ik hoop deze samenwerking nog te mogen meemaken.
Ik denk dus dat inzicht zonder kennis kan en vise versa
maar om tot echte oplossingen te komen er samenwerking moet zijn tussen deze twee.
Dit geld voor heel veel zaken in de wereld.
Er is veel te veel symptoombestrijding. Is het ene opgelost, zie je het op een andere manier of in een andere vorm weer op komen duiken.
Dit is wat ik op dit moment als mijn waarheid zie.
De mens heeft een vrije wil en een cel niet.
De mens heeft een vrije wil. Is dat zo?
Misschien hebben we een vrije wil maar
voor zover het me nu duidelijk is is dat een mens die vrij is van angst zijn vrije wil pas kan gebruiken.
De meeste mensen zoals ik ze ken zijn totaal niet vrij.
Iemand die verslaafd is aan sex, verdovende middelen, medicijnen, drank en noem nog maar een paar zaken heeft geen vrije wil. Hij wordt geregeert door zijn verslavingen.
Iemand die niet zelf nadenkt en alles maar aanneemt wat hem van buitenaf wordt vertelt en opgelegd kan geen echte keuzes maken.
Ik weet te weinig van een cel om daar iets over te kunnen zeggen, maar ik heb duidelijk het gevoel dat deze intelligenter zijn dan we zo aannemen In ieder geval wat betreft samenwerking.
Toch vind ik dat je vergelijkingen kunt maken. Ook de vergelijking die ik gaf. Het is maar of je wilt begrijpen wat ik er mee bedoel. En volgens mij kun jij dat wel.
Wat kan die wijsheid dan zien in het hart van het tentakel als de wijsheid geen flauw idee heeft hoe die tentakel zich gedraagt en waardoor die tentakel wordt aangestuurd?
Wijsheid en kennis zijn helemaal niet inwisselbaar wat mij betreft. Iemand kan veel kennis hebben en toch niet wijs zijn omdat hij niet weet hoe hij met die kennis moet omgaan zodat het aan zijn medemensen ten goede komt bijvoorbeeld; iemand kan weinig kennis hebben maar toch wijs zijn. Een vorm van wijsheid is ook je beperkingen kennen, zodat je geen oordelen velt over zaken waar je geen verstand van hebt. En het komt ook nog voor dat mensen én veel kennis hebben én wijs zijn. Wijsheid zie ik als het vermogen om te kunnen beoordelen wat het juiste handelen is, in moreel/praktische zin.
Wat jij doet is zeggen: ik vind wijsheid beter dan kennis, alsof ze inwisselbaar zijn. Daar ben ik het niet mee eens, want ik beschouw het als verschillende zaken die elkaar aanvullen en ondersteunen, maar zeker niet wederzijds uitsluiten.
Met jouw visie van wat kennis is kan ik helemaal niks want ik herken dat totaal niet. Zo gaat het helemaal niet. Kennis zoekt juist wél naar oorzaken, omdat die essentieel zijn voor ontstaansprocessen, onder andere van ziektes. Kennis heeft alleen geen morele pretenties, maar onderzoekt de dingen zoals ze zijn.
Als je een veilige auto wil bouwen, heb je in de eerste plaats kennis nodig. Wijsheid is het besef dat auto’s veilig moeten zijn en dat je dat dus ook moet regelen. Maar hoe je die auto zo maakt dat hij ook inderdaad veilig is, daar is gewoon kennis voor nodig. Je kunt nog zo wijs zijn, maar als je geen technische kennis hebt ben je niet in staat om een veilige auto te bouwen.
Overigens, wat wij intuïtie noemen is in veel gevallen kennis gevormd door ervaring, die vervolgens is opgeslagen en die wij toepassen zonder dat we ons daar nog van bewust zijn.
Grappig TW, en zo heb je met je linkerhersenhelft de ‘intuïtie’ ook al weer in een vakje geduwd.. Contrôle, contrôle..?!
Misschien zou je het cadeau eens moeten uitpakken!
The Intuitive Mind is a Gift!
The Rational Mind, it’s faithful servant.
Op het moment dat álles naar de ‘rational mind’ MOET, is de trein al vertrokken. Heb je ruimte in je hart? Ontvang het ‘geschenk’..! Dáár begon ooit alle ‘wetenschap’! In het Hart.
Ik begrijp wel wat je bedoelt, je kunt zo’n vergelijking best maken, maar wat schiet je er mee op? Stel dat je een kankercel ziet als een dominant wezentje dat per se wil overheersen – zoals er ook mensen zijn die dat willen.
Maar weet je dan meer over kanker? Krijg je dan meer inzicht? Ik vind van niet, want wat ik wil weten is wat er gebeurt waardoor een brave cel ineens niet meer braaf is – of, zo je wil, waardoor een braaf mannetje genaamd kankercel ineens wil overheersen.
Ik kan hem wel zien als een mannetje dat ineens heel vervelend gaat doen, maar uiteindelijk wil ik toch weten hoe dat mannetje daartoe komt: wat veroorzaakt die verandering in zijn gedrag? Want pas als ik dat weet, kan ik maatregelen bedenken die iets uithalen en het mannetje onschadelijk maken.
Tja, en die vrije wil. Daar valt zoveel over te zeggen, dat voert hier veel te ver. Dan kunnen we beter gaan mailen.
@Trijntje Winkel
Deze reactie had ik al verwacht, waarschijnlijk mijn intuitie in het spel. Maar je leest mijn verhaal met vooroordelen en daarom mis je dat wat ik werkelijk zeg en zo gaat het telkens. Er wordt met het verhaal op de loop gegaan en alles wordt uit zijn verband getrokken.
Ik werd al wantrouwig toen het allemaal even op een uitwisseling begon te lijken. Hierbij sprak mijn ervaring warschijnlijk een rol in.
Ik ben dus tot het inzicht gekomen dat het voor de zoveelste keer niet lukt en dat maakt mij zo wijs dat je van mij geen enkele reactie meer krijgt.
het ga je goed
“…Maar je leest mijn verhaal met vooroordelen en daarom mis je dat wat ik werkelijk zeg en zo gaat het telkens.”
O ja? Misschien ben je gewoon helemaal niet duidelijk en word je daarom zo verkeerd begrepen. Heb je die mogelijkheid al eens overwogen?
Gaat dit verhaal alleen over jou TW, of ook over wat Riet voelt..??!!
Ik heb trouwens je scheldpartij gewist!
@ Trijntje Winkel.
Wat zet een cel aan tot groei, of waardoor zou een cel opeens kwaadaardig worden?
Wat is de oorzaak daarvan?
Riet,
Een cel wordt niet “opeens” kwaadaardig. De regeling van het gedrag van onze cellen is een enorm gecompliceerd proces, dat wordt aangestuurd door zogenoemde regelgenen. Als die beschadigd raken, kunnen er problemen ontstaan.
Meestal worden de beschadigingen gerepareerd en als dat niet lukt hoeft dat ook niet meteen een probleem te zijn, want met bepaalde beschadigingen valt heel goed te leven, je hoeft er niet eens iets van te merken.
Maar als het er teveel zijn en het lukt niet om de boel op tijd te herstellen, kunnen de regelgenen hun werk niet goed meer doen. Dat is gevaarlijk, want dat kan tot gevolg hebben dat er een cel ontregeld raakt en niet op tijd zelfmoord pleegt en zich ook niet meer houdt aan andere instructies. Dan ontstaat kanker. Hier staat het wel goed uitgelegd vind ik:
http://www.kwfkankerbestrijding.nl/index.jsp?objectid=16564
Een belangrijke kanker-bevorderende factor is leeftijd; hoe ouder we worden, hoe meer er slijt en hoe meer foutjes er kunnen ontstaan, ook in ons DNA.
Van een aantal factoren is inmiddels bekend dat ze kunnen leiden tot beschadigingen in het DNA die kanker veroorzaken, zoals verbranding door de zon, bepaalde virussen, roken, enz.
Maar men weet nog lang niet alles. De kankerverwekkende factoren hebben bijvoorbeeld niet bij iedereen dezelfde invloed. Vrijwel alle longkankerpatiënten zijn rokers, maar het omgekeerde is niet het geval: meer dan 80% van de rokers krijgt geen longkanker. Wat je dan natuurlijk graag wil weten is hoe dit komt. Hebben die mensen soms een stofje dat hen beschermt en zo ja, wat is dat dan, werkt het misschien ook bij andere kankersoorten en kan dat ons dan helpen om een effectief medicijn te maken?
Kanker is niet één ziekte, er zijn bijna 100 soorten kanker. Het is een heel gecompliceerd probleem, omdat er zo enorm veel factoren in de celhuishouding en de aansturing van onze genen een rol bij spelen en we daarvan nog lang niet alles doorgrond hebben.
@ trijntje winkel
Inderdaad, die cellen noemt men kwaad-aardige cellen en dat noemt men kanker.
En kanker is een uit de hand gelopen groei. Een groei die constant in ons lichaam aanwezig is, maar soms keert zich dat tegen ons en willen die cellen het lichaam gaan overwoekeren. Het gaat dus om balans, iets is uit balans geraakt. Net zoals in de buitenwereld een aantal zaken behoorlijk uit balans is geraakt. Er zijn heel wat cellen (lees mensen)in de buitenwereld die willen overwoekeren en dat ook consequent doen door te overheersen.
Zo binnen zo buiten, zo boven zo beneden.
Een kankercel wil helemaal niks, die ís en heeft geen keuze wie of wat hij wil zijn, een kankercel kan bijvoorbeeld niet beslissen om ineens niet meer te gaan overheersen. Een mens wel. Ik zie kankercellen daarom niet als mensen en mensen niet als kankercellen.
@Riet
kwaad·aar·dig
bijvoeglijk naamwoord; kwaadaardiger, kwaadaardigst;
afleiding(en): kwaadaardigheid
1
boosaardig, nijdig
betekenisverwante termen
synoniem:
gemeen
2
(van zaken) schadelijk, gevaarlijk
betekenisverwante termen
context
een kwaadaardig gezwel
Het gaat er bij kankercellen niet om en over dat die willen overwoekeren. Het zijn lichaamseigen cellen die op zeker moment een beetje ziek zijn geworden, maar grotendeels nog de kenmerken vertonen van de gezonde cel die ze eerder waren.
Het is net daarom dat het immuunsysteem deze cellen -als er een groepje gevormd is- gaat voorzien van de broodnodige zuurstof en voedsel door te zorgen dat er bloedvaten naar de tumor toe gaan groeien. Er wordt dus een intensieve reddingsactie georganiseerd
Bij transplantie’s doet zich het omgekeerde voor.
Het immuunsysteem gaat intensief in de aanval omdat de cellen van buitenaf niet als lichaamseigen herkent worden.
De organen worden afgestoten en o.a. het wel of niet in balans zijn van de patiënt helpt daar geen lievemoederen aan.
In beide gevallen wordt met man en macht geprobeerd om het immuunsysteem te helpen, maar dat blijkt megamoeilijk.
Er wordt enorm veel onderzoek naar gedaan.
Het gaat om o.a. het in/of uitschakelen van receptoren die alle cellen kenmerken, waardoor het immuunsysteem anders gaat ‘kijken’ c.q. cellen niet meer ziet.
Vaccinatie is óók nergens anders voor bedoeld dan het immuunsyteem de informatie verschaffen om sneller de juiste actie te kunnen ondernemen.
Een ander voorbeeld is de ontdekking van Amerika waardoor de inheemse bevolking – in zéér korte tijd- in grote getalen overleed door de ziektekiemen die de Spanjaarden meebrachten. Hun immuunsysteem had er geen antwoord op omdat de virussen en bacterieën niet herkend werden.
Het immuunsysteem kan veel, maar is in aanleg dus niet al-wetend.
Tevens wordt niet iedereen met hetzelfde immuunsysteem geboren of met een dat vanaf het begin al niet of onvoldoende werkt.
Het is dus allemaal zo eenvoudig nog niet.
@guido, heb je dat stukje over Rey zelf wel gelezen ? Zelfs in het kleine stukje wat je zelf hier schrijft (of copy-pasted, daar lijkt het meer op), gaat het duidelijk niet over homeopathie (homeopathisch water wordt niet ingevroren tot -196 celsius). En het stuk is alleen gepubliceerd in een homeopathie-tijdschrift, als medische bron ongeveer net zo betrouwbaar als uitgeverij Ankh-Hermes o.i.d.
zie Http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17678813
Bovendien is het ook nog eens niet gereproduceerd door onafhankelijk onderzoek terwijl het al een 3 jaar oud artikel is.
Homeopaten zouden er goed aan doen om gewoon eens toe te geven dat hun methoden niet bewezen zijn, en in theorie onzin. Al het gegoochel met onzinonderzoeken en soms ronduit liegen over onderzoek, waar homeopaten zich zo vaak van bedienen, wekken de indruk dat het niet gaat om de patient maar om de bankrekening van de homeopaat.
@Trijntje Winkel,
Ik ben het met je eens. Ieder zijn eigen wijze van zijn en daar is niets mis mee.
@ Wilmazone.
Wanhoop staat voorop bij het reguliere.
Die geloven niet echt in genezing.(geloven niet in hun eigen medicijnen)
Hoop doet leven, en ik zal hoop geven waar nodig.
Je hebt geen idee wat dat in gang kan zetten.
Je hebt geen idee wat wij als mens voor elkaar kunnen betekenen, zonder kennis, zonder specialismen.
Gewoon door mens zijn. Jammer.
@ Gait,
Goh, betrapt. Guido en ik zijn aan het samenspannen tegen jou. Ik geef het maar toe.
tis wat.
@Trijntje Winkel,
Gek he, maar bij mijn vriendin ius het net andsersom.
Volgens de reguliere arrts had ze al lang onder de zoden moeten liggen, maar d.m.v. homeophatie en andere lullige
behandelingen leeft ze nu al ruim over tijd. Hoe is het mogelijk. De chemo werkt niet, ze was in een terminaal stadium en haar tumor verdwijnt iedere keer dat ze een foto laat maken.
Tja, het is maar wat je meemaakt.
Ik heb niets tegen het reguliere, hebben heel veel klwaliteiten, maar gezien er nog steeds en steeds meer mensen met kanker, hart en vaatziekten, diabetes, reuma enz. zijn kan je mij niet wijsmaken dat het effect iets is om over naar huis te schrijven.
Er gaan steeds meer mensen zoeken op het alternatieve gebied, omdat het reguliere zo goed werkt?
Ik ben nog steeds voor samenwerking. Gelukkig heb ik een arts die zelf een stichting heeft opgezet die alternatieve hulp biedt. Met hem kan ik praten. Er zijn dus artsen die het nut van de alternatieve kant inzien omdat het effect heeft. Chemo geneest ook geen kanker, het dood alleen kwaadaardige cellen en ook de goed en toch ondanks dat worden mensen beter. Kun je meteen weten wat een geweldig immuunsysteem wij bezitten.
Riet,
Die kwaadaardige cellen, dat ís kanker.