Advertentie

E-book Lyme Kaj Alexander

Advertentie

Het geluid van de stilte


x

x

Het geluid van de stilte

2019 © Arend Zeevat | deze versie WantToKnow.nl/be

x

Arend Zeevat

Stilte? Wat is stilte eigenlijk? Is het alleen de afwezigheid van geluid of toch nog meer? Wanneer men zichzelf als een van de natuur afgescheiden wezen ervaart, dan is het zelfs tijdens de afwezigheid van uiterlijk natuurlijke geluidsprikkels vaak nog lastig om een absolute stilte te ervaren. Want de afwezigheid van uiterlijke geluidsprikkels laat dan veelal het innerlijke geroezemoes van het ego duidelijk horen. Dat ego houdt niet van stilte, daar er dan geen naar buiten gerichte en angst oproepende projecties van de eigen innerlijke strijd tegen zichzelf meer te scheppen zijn.

Het ego houdt immers enorm van strijd om zichzelf te profileren en in stand te houden, door een rookgordijn te scheppen van naar buiten gerichte projecties ervan. Het is net als bij het vanuit het duister opererende collectief onderbewuste ego van de mensheid. Dat collectieve ego schept, via de duistere occulte krachten aanbiddende marionetten in machtsposities, haar eigen innerlijke strijd tegen een volledige overgave aan de scheppende lichtkrachten. In de werkelijke stilte valt dit intuïtief te horen.

Afwezigheid van egogeruis..
Het bijzondere aan de afwezigheid van het egogeruis is dat er daardoor een ware stilte te beleven valt, die het diep in het onderbewuste beleefde gevoel van afgescheiden te zijn oplost. De vermeende grens tussen binnen en buiten valt dan weg. In het eerder op deze site gepubliceerde artikel ‘Het museum van mijn ziel’ (HIER) heb ik een eigen ervaring op dit gebied beschreven. Citaat uit dit artikel:

“Totdat ik tijdens mijn reizen door India een bijzondere ervaring had. Ik was oorspronkelijk naar India gegaan met vele vragen betreffende het in mij aanwezige mannelijke en vrouwelijke. Vragen die waren opgeroepen door mijn traumatiserende jeugdervaringen (HIER). Tijdens mijn tweede reis is er één heel specifieke piekervaring geweest, die al mijn vragen ten aanzien van de mannelijke en vrouwelijke krachtenwerkingen in mij beantwoordde. Deze ervaring was een moment van totale eenwording met de mij omringende natuur in de bergen van Kerala, op de grens met de naburige staat Tamil Nadu in Zuid-India.

Mijn overgave aan de voor mij ongekende stilte buiten en in mij, gaf me een heel scherpe waarneming van het landschap. Daardoor herkende ik intuïtief in dat landschap de krachtenwerking van de mannelijk/vrouwelijke oerpolariteit, die ik tevens ook in mijzelf ervoer. Het verschijnen van een adelaar hoog boven mij in de lucht, die boven de grens tussen de door mij als mannelijk en vrouwelijk ervaren oerpolariteit in het landschap ervaren tegenstelling zweefde, bracht me het besef van het innerlijk kunnen overstijgen van die oerpolariteit. De adelaarsblik of het arendsoog gaf me het inzicht van ze als een wederzijdse aanvulling te zien.

Daardoor kon ik in mijzelf een helingsproces starten. Met als doel een eenheid in mijzelf te ervaren en gaandeweg vrede te vinden, door mijn eenzijdig vrouwelijke gerichtheid aan te vullen met de ontwikkeling van het mannelijke aspect in mijzelf.”

Fenomenen die zichzelf uitspreken
Een totale innerlijke verstilling schept een innerlijke ruimte waarin alle waargenomen fenomenen zich in hun ware essentie kunnen laten zien en intuïtief uit kunnen spreken wat zij betekenen. Dit geldt zowel voor uiterlijke fenomenen als voor in het eigen innerlijk zich voordoende psychisch/emotionele fenomenen. De ware essentie van deze fenomenen zal zich dan laten kennen. Doordat het ego er niet zijn misvormende interpretaties, die op het verleden gebaseerd zijn, aan kan ophangen. Tevens kan het niet de daaruit voortkomende angstige vijandgevoelens er aan koppelen.

Als de zo ervaren eenheid van binnen en buiten diep doorleefd wordt, zal men het wel nalaten om andere levensvormen schade te berokkenen. Die eenheidsbeleving laat immers beseffen, dat hetgeen voorheen als buiten zichzelf werd ervaren, een wezenlijk bestanddeel is van het als individueel ervaren zelf. Het is slechts een andere uiting van het scheppend bewust ZIJN dat essentieel in ieder aanwezig is.

Waar is de stilte nog te ervaren?
Waar is in onze drukke aan uiterlijkheid verslaafde mensenmaatschappij nog echte stilte te ervaren? Met name in de meer verstedelijkte gebieden is er immers altijd geluid aanwezig. Zelfs winkels en winkelcentra menen de rust te moeten verstoren door het laten klinken van een muzikaal behang. Dit wordt eveneens ten gehore gebracht als men in een telefonisch contact met welke instantie dan ook even in de wachtstand wordt geplaatst. Het lijkt wel of wij steeds moeten worden vermaakt om maar niet op een essentiële wijze met onszelf bezig te hoeven zijn. We moeten, volgens die denkwijze voortdurend afleidend beziggehouden worden.

‘Each of us is something of a schizophrenic personality,
tragically divided against ourselves.’

vertaling:

Ieder van ons is iets van een schizofrene persoonlijkheid,
op tragische wijze verdeeld tegen onszelf.

 – Martin Luther King, Jr

Maar ook op het platteland kan men vaak nog het geluid horen van een drukke snelweg, treinen of overvliegende vliegtuigen. Velen weten dus niet wat echte stilte is. Kan men de stilte echter wel horen? Als men niet weet wat echte stilte is, kan men deze vanzelfsprekend ook niet horen. Want er is geen herkenning ervan. Als men in zichzelf geen stilte kan ervaren, kan men die stilte ook niet in de buitenwereld ervaren. Veel mensen zijn bang voor echte stilte, daar ze dan worden geconfronteerd met hun innerlijke onrust. Zij doen er alles aan om die ontmoeting met hun essentie, die in wezen in de stilte aanwezig is, te vermijden.

‘Mensen zullen alles doen, maakt niet uit hoe absurd,
om te voorkomen geconfronteerd te worden met hun eigen ziel.
 

Men wordt niet verlicht door zich
beelden van licht voor te stellen,
maar door de duisternis bewust te worden.’

Carl G. Jung
(pychiater/psycholoog)

Hooggevoeligheid
Daarom zoeken zij steeds maar weer naar nieuwe afleidende prikkels, waar de sociale ingenieurs met de door hen ontwikkelde beïnvloedingsprogramma’s van brood en spelen hen ruimschoots in voorzien. De lawaaierige stedelijke omgevingen zijn voor mensen met een hooggevoelige natuur niet om uit te houden. Het bombardement van audiovisueel zintuiglijke prikkels werkt vergiftigend op hen in. Vanuit hun hooggevoeligheid zijn zij vaak bijzonder verbonden met de geestelijke dimensies in henzelf, die zij met alle liefde in de maatschappij tot uitdrukking zouden willen brengen. Het overstemmende lawaai van die maatschappij maakt het hen echter erg moeilijk om dat te doen. In mijzelf heb ik dit mechanisme ook mogen waarnemen.

Berry Vincenta schilderde dit doek met de titel ‘Stilte’..

In onze jachtige maatschappij gunnen maar weinig mensen zichzelf de tijd en ruimte om te ervaren wat werkelijke stilte is en welk helend effect het heeft. Het voortdurend naar buiten getrokken worden door audiovisuele prikkels schept een innerlijke onrust, die zichzelf uiteindelijk zowel psychisch/emotioneel als lichamelijk kan uitwerken. Het kan een overbelasting van de zenuwen veroorzaken, slapeloosheid, stress en ook angst oproepen.

‘Je visioen zal alleen duidelijk worden,
wanneer je in je eigen hart kunt kijken.

Wie daarbuiten kijkt, droomt;
wie naar binnen kijkt, ontwaakt.’

Carl Jung

Chronisch defensieve houding
Daar het voorgaande een onbewust chronisch defensieve houding kan veroorzaken, die er op gericht is de overmaat aan prikkels buiten het bewustzijn te houden, zal het een voortdurende stressreactie oproepen. Als deze maar lang genoeg voortduurt, kan het een Post Traumatische Stress Stoornis veroorzaken, die uiteindelijk chronisch kan worden.

Ik kan dit vanuit eigen ervaring bevestigen. Kijk wat dit betreft ook naar de toename aan stress en angst gerelateerde ziekten in de maatschappij. De snelheid van de jachtige maatschappij, waarin er van alles moet en eigenlijk maar weinig spontaan creatief mag ontstaan, draagt alleszins bij aan het hiervoor beschrevene.

Onthaasten en ontstressen lijken de enige remedie te zijn in deze. Een flinke dosis rust is in het dagelijks leven voor een hooggevoelig mens absoluut noodzakelijk, om alle opgenomen uiterlijke prikkels innerlijk te kunnen verwerken en het eventueel te integreren. Het is als een natuurlijk ritmisch ademproces. Je neemt de fenomenen vanuit de ‘buitenwereld’ in je op, gunt jezelf de tijd om ze te verteren en daarna eventueel los te laten of te integreren. Waarna door het uitademen van de vruchten van dit verteringsproces, deze als een creatieve schepping aan de ‘buitenwereld’ geschonken kunnen worden.

Want de werkelijke waarheid
is niet de waarheid
maar de overwonnen dwaling.

En de ware werkelijkheid is
niet de werkelijkheid
maar de overwonnen illusie.

En de werkelijke reinheid is
niet de oorspronkelijke reinheid
maar de gelouterde onreinheid.

En het waarachtig goede is
niet het oorspronkelijk goede
maar het overwonnen boze.

Dat geldt voor het hele wereld, alsook voor de goden.
Want op de weg waarop het boze wordt omgevormd
kan zich iets ontwikkelen
wat oorspronkelijk niet in het goede aanwezig was.

Doordat God de tegenkrachten heeft geschapen
heeft Hij zichzelf gedwongen
Zijn diepste wezen op een nog andere wijze te openbaren
Wat Hij zonder hen niet had kunnen doen.

Friedrich Benesch

(1907-1991 Duitse natuurkundige, auteur,
antroposoof en Christengemeenschap-priester)

Boeddhistische wijsheid
In een bepaalde stroming binnen het Boeddhisme, het Rinzai-Zen, wordt gebruikt gemaakt van spirituele vragen die koans genoemd worden en een paradox in zich dragen. Het doel van deze vragen aan de leerling te stellen is dat de paradox, bij het vinden van een antwoord, de leerling uitnodigt het rationeel/analytische verstand buiten beschouwing te laten. Een citaat uit een artikel (HIER) over deze stroming:

Meditatie laat ons in de Stilte van onszelf, ons onsterfelijke ‘Zelf’ ervaren.

Een koan is een spirituele vraag waar een paradox in zit. En die vraag kan niet beantwoord worden met het rationele denken, door een denken in begrippen en in concepten. Er is een traditie in het boeddhisme dat Rinzai-Zen genoemd wordt en die verschilt van onze traditie, de Soto-Zen traditie, in het feit dat Rinzai-Zen gebruikt maakt van koans; het wordt soms ook koan-Zen genoemd.

 Er zijn door de eeuwen heen vele koans geformuleerd, zoals bijvoorbeeld: “Wat is het geluid van één klappende hand?” of “Wat is je oorspronkelijk gezicht voordat je ouders elkaar ontmoetten?” De bedoeling van het werken met een koan is om de aandacht volledig bij de vraag te leggen, je er dusdanig op te concentreren dat het vanbinnen heel stil wordt en het antwoord kan voortkomen vanuit de intuïtieve wijsheid.

Het antwoord is geen rationeel, maar veel meer een gevoelsmatig antwoord, een diep intuïtief weten. Zenmeester Dōgen heeft het in zijn geschriften, die tezamen de ‘Shobogenzo’ worden genoemd, over de koan van het dagelijks leven, in het Japans de ‘Genjokoan’.  In een ander geschrift van deze zenmeester, de ‘Aanwijzingen bij het mediteren’, die we tijdens de middagceremonie reciteren, zegt hij: “… de koan doet zich vanzelf voor in het dagelijks leven”. Ofwel we zien in ons dagelijks leven wat onze koan is.

Het leven kan een paradox lijken
Is eigenlijk het gehele leven niet vol paradoxen, die niet te begrijpen of op te lossen zijn? Het belangrijkste gegeven hierbij is dat problemen niet opgelost kunnen worden op het niveau waarop zij ontstaan zijn. Het is dus nodig om vanaf een overstijgend niveau de essentie van een probleem in alle helderheid te kunnen zien. Dat heldere zien zal tevens de oplossing zichtbaar maken. Dit is in mijn beleving de werkelijk spirituele betekenis van het dualisme, dat Hegel als dialectiek presenteerde.

Het overstijgen van fenomenen, die zich op het ene niveau als ogenschijnlijke tegenstellingen presenteren, maar op een synthetiserend overstijgend niveau laten zien dat deze tegengestelde polen elkaars noodzakelijke aanvullingen zijn. Het geopolitieke circustheater heeft die Hegeliaanse dialectiek echter op een misleidend misvormende wijze gepresenteerd, waardoor men mensen het gevoel opdrong om een keus te moeten maken tussen één van de beide polen.

Daarbij wordt er bewust een kunstmatig spanningsveld geschapen, dat uiteindelijk gebruikt wordt om dood en vernietiging te zaaien. Het wordt op een manipulatieve wijze toegepast in het credo probleem-reactie-oplossing. Daarbij wordt het kunstmatig geschapen probleem, via een angst oproepende uitvergroting in de media, gebruikt om een anderszins moeilijk door te voeren (geo)politieke afbraak van menselijke vrijheden te kunnen rechtvaardigen.

Eenzijdige identificatie
Door een eenzijdige identificatie met één van de beide uit elkaar getrokken polen ontstaat er een kunstmatig geschapen spanningsveld tussen beide, dat in het geopolitieke circus ingepast wordt ten behoeve van de overheersingsagenda. Dit spanningsveld, dat van nature aanwezig is tussen de twee polen van een ‘tegenstelling’, kan ook op een positieve wijze worden benut om tot een grotere scheppingskwaliteit te komen.

Het Ego: fundamentele, maar een uiterst dominante bouwsteen onder onze persoonlijkheid!

Daarbij wordt het aan het eigenbelang denkende ego op de plaats van  dienaar gesteld in plaats van een machtswellustige meester te willen zijn. Dit innerlijk proces helpt innerlijke krachten te wekken die naar een nieuw evenwicht verwijzen. Dat nieuwe evenwicht is in die zin nieuw, dat het alleen met behulp van een bewust hernieuwde verbinding met het individueel scheppend vermogen tot stand kan worden gebracht. Onvoorwaardelijke overgave aan een geestelijk wijze begeleiding, die intuïtief ervaren wordt, is dan de inspirerende basis voor alles dat men doet of laat. Dit is de werkzaamheid van ware Liefde.

Ja, om die intuïtie in al haar liefdevolle kracht te kunnen horen is daar een innerlijke stilte voor nodig. Een stilte waarin de inspirerende innerlijk geestelijke bron kan klinken. Deze stilte is dus niet leeg, maar vol-ledig. Dus vol en leeg tegelijk… De afwezigheid van het geroezemoes van het ego, laat innerlijk een lege ruimte ontstaan, die gevuld kan worden door het geestelijk inspirerende Bewust ZIJN. Men noemt dit ook wel een tegenwoordigheid van Geest.

Tegenwoordigheid van Geest
Eigenlijk een heel mooie term, tegenwoordigheid van Geest. Het geeft aan dat tijdens het proces van scheppen de Geest bewust aanwezig is in de mens die dat toelaat. Onlangs zag ik de film ‘The sound of silence’ (HIER). De film gaat over een man met een absoluut gehoor en een muzikale achtergrond. Hij verricht onderzoek naar hoe mensen in een stedelijke omgeving beïnvloedt worden door de vele geluiden om zich heen. Met name ook in woonsituaties.

Hij komt tot de conclusie dat allerlei psychisch/emotionele moeilijkheden, slaapstoornissen en innerlijke onrust veroorzaakt worden door aanwezige geluidsprikkels, die misschien niet altijd even bewust hoorbaar zijn. Door te onderzoeken wat de uiterlijke bron van de psychisch/emotionele verstoring is, biedt hij zijn cliënten een door hemzelf intuïtief ervaren oplossing. Het is mijn diepste wens om met een voortdurende tegenwoordigheid van Geest mijn leven te leven. Daarmee vanuit het toenemend ervaren van een innerlijke stilte een bijdrage te leveren aan mijn dagelijkse leefomgeving. Ik wens jullie van ganser harte hetzelfde toe.

Simon and Garfunkel: The Sound of silence

Songtekst HIER

Estas Tonne – Internal Flight

Arend Zeevat

1 oktober 2019

* * *

 

Advertentie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.