De schofterige wijze waarop ‘De Telegraaf’ in deze tijd meent zich te mogen manifesteren, is werkelijk stuitend..!! Kennelijk is de hoofdredactionele stuurman volledig de weg kwijt, ná de overname van het Telegraafconcern, door het Belgische DPG, onder leiding van Van Thillo, de man, wiens familie óók een nazi-verleden heeft..!! Wellicht ken je het verleden van De Telegraaf als spreekbuis van de nazi-bezetters. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had deze krant een zéér dubieuze rol..!
De eerste hoofdredacteur tijdens deze oorlog, J. M. Goedemans, werd in 1942 op last van de Duitsers ontslagen omdat hij een parallel had getrokken tussen verzet tegen de Spanjaarden in de 80-jarige oorlog en verzet tegen de Duitse bezetters. De Telegraaf had zich in de beginjaren van de oorlog wel vaker kritisch uitgelaten over de Duitse bezetters.
Maar in de loop van de oorlog was dit niet meer mogelijk. Op last van de Duitsers werden er anti-joodse artikelen en andere pro-Duitse teksten geplaatst. De meeste andere kranten in Nederland hadden dit in de oorlog keihard (HIER). Door op te treden als verlengstuk van het nazi-regime in Nederland, werd De Telegraaf na de oorlog veroordeeld tot een verschijningsverbod van 30 jaar! Dit verbod werd al in 1949 opgeheven, omdat argumenten werden geaccepteerd, dat deze collaboratie van De Telegraaf met de Duitsers, ‘onder zware druk’ zou hebben plaatsgevonden.
Deze nieuwe verraadsdaad van de Telegraaf is ongekend. Ongekende gevolgen ook van de plaatsing van een zéér laaghartig stuk over Forum voor Democratie.. Een werkelijk walgelijk, demoniserend stuk waarin Forum voor Democratie (FVD) en partijleider Lidewij de Vos worden weggezet als een ‘groot, extreemrechts netwerk’. De maat is voor velen méér dan vol. Mensen zeggen massaal hun abonnement op, en het zijn er zoveel dat de klantenservice-pagina van de krant volledig is vastgelopen…!
Website Mediahuis crasht door woede! De woede is zo groot dat de systemen van De Telegraaf het begaven. Op ‘X’ een bericht van Peter Groeneveld, die meldt: “De site om op te zeggen loopt vast, dus er zijn kennelijk veel mensen die opzeggen”. Hij voegt daaraan toe dat hij normaal lokaal stemt, maar door deze ‘onsmakelijke hetze’ nu juist op FVD gaat stemmen..! Ook ‘Drs. Buitenhof’ deelt HIER informatie over de technische storingen bij Mediahuis en windt er geen doekjes om:
“De Telegraaf was fout in WOII… Nu we richting WOIII worden gemanoeuvreerd, vallen dezelfde kranten in herhaling”.
* * *
De ‘Telegraaf’ en
de val van pulp-journalistiek...!!
2026 © Max von Kreyfelt / deze versie WantToKnow.nl/be
*
Het is ongekend. Werkelijk historisch. Mediahuis heeft een primeur te pakken: een krant die zichzelf jarenlang verkocht als de stem van “wakker Nederland” wordt nu zelf wakker geschud door… haar eigen lezers. En niet met een zacht belletje, maar met een collectieve druk op de opzegknop. Zó massaal dat de klantenservicepagina van De Telegraaf even besloot een middagdutje te doen. Digitale oververhitting door morele verontwaardiging, wie had dat ooit gedacht? De aanleiding?
Een journalistiek kunststukje dat zelfs in het genre moddergooien opvalt. Een hitpiece van Dimmy Kool waarin Forum Voor Democratie en partijleider Lidewij de Bos worden weggezet als een “groot, extreemrechts netwerk”. Want als je geen argumenten meer hebt, plak je er gewoon een netwerksticker op. Netwerk klinkt altijd spannend. En extreemrechts ook.
Twee woorden, één frame, klaar is Kees.
En dan de auteur. Of beter gezegd: de naam onder het stuk. Een naam zonder publiek profiel, zonder journalistiek trackrecord, zonder zichtbaar verleden. Een handtekening die functioneert als schuilkelder. Geschreven onder pseudoniem, of in elk geval met de bescherming die daar praktisch op neerkomt. Dat heet lafhartig.
De kop alleen al is een pareltje van suggestieve poëzie: “Ondanks dubieuze kandidaten groeit FvD als kool.” Vertaling: ze winnen, en dat vinden wij verdacht. Democratische groei? Zeker. Maar dan wel met een waarschuwingslabel. Alsof stemmen iets besmettelijks zijn dat je eerst door de redactiekelder moet spoelen. Wat hier vooral knapt, is het geduld van de lezer. Die ziet het patroon.
Oude koeien worden met chirurgische precisie uit de sloot gevist, context wordt versnipperd tot confetti, en alles wat niet past in het gewenste morele raamwerk krijgt een waas van verdachtmaking mee. Riooljournalistiek, maar dan met een perskaart. En kijk eens aan: de lezer trapt er niet meer in. Geen boze ingezonden brief dit keer. Geen mopperen aan de keukentafel. Nee — opzeggingen. In drommen. In colonnes. Zóveel dat de digitale deurmat van de klantenservice het begeeft.
De krant die dacht de werkelijkheid te kneden, ontdekt ineens dat de werkelijkheid terugbijt. Het mooiste is misschien nog de verbazing op de redactie. Hoe kan dit nou? Wij legden het toch netjes uit? Wij waarschuwden toch? Ja. En precies dát is het probleem. De lezer wil geen voogd. Geen morele handleiding. Geen krant die fluistert wie deugen mag en wie niet. Die wil nieuws. Analyse. Ruimte om zelf te denken. Les van de week: Wie zijn lezers misleid en behandelt als peuters, krijgt uiteindelijk een chronische time-out.
En lieve mensen, mijn woorden steunen u.
Steunt u mij?
max1909.backme.org
