Orgaandonatie: Hersendood is misleiding..!


spiegelbeeld logoHet onderstaande artikel is afkomstig uit de ‘Orgaandonatie-special‘ die onze collega’s van tijdschrift ‘Spiegelbeeld’ in hun maandeditie van mei 2013 af hadden gedrukt. Het gaat er ons om, dat we hier op de site jou informatie aanreiken over het bizarre fenomeen ‘Hersendood’, die continue bij orgaandonatie en -transplantatie wordt gebruikt als kernwoord voor de ‘overleden orgaandonor’... Maar indringende verklaringen van familieleden, artsen en verplegend personeel, die bij deze mensen hebben gestaan, die zogenaamd ‘dood’ waren, tonen aan, dat er absoluut geen sprake is van ‘dood’.. 

We plaatsen deze info, omdat het natuurlijk té bizar voor woorden is, dat dit facet in de hele ‘officiële’ orgaandonatie-discussie niet aan de orde komt..! Het lijkt de 9/11-case wel.. Dat we kennelijk dienen luisteren naar het officiële verslag/gebod van ‘de Overheid’: ‘Officieel is hierover niets bekend, dus hou u graag aan de versie die wij u aanreiken’.. Maar het is aan iedere persoon zélf, ZEKER in het geval van orgaandonatie, om zijn waarheid te toetsen. Deel de info als je het waardevol vindt. Van onze overheid hoeven we, naar onze mening, niet veel te verwachten in dit kader..

* * *

x

x

De grove misleiding van de diagnose ‘hersendood’..
X

Orgaandonatie: Hersendood is misleiding..!

2016 WantToKnow.nl/be

x

zack-dunlapNeurologen zijn de artsen die een patiënt hersendood kunnen verklaren. Hersendoden zijn potentiële orgaandonoren. Maar wat is hersendood eigenlijk? Volgens de Braziliaanse neuroloog Cicero Coimbra is het een monstrum, een vreselijk misbaksel. Hersendood is helemaal niet dood, maar een levensbedreigende neurologische situatie. In principe is de diagnose hersendood omkeerbaar en vaak te voorkomen wanneer een gerichte behandeling wordt gegeven. In plaats van een behandeling die de ademhalingsfunctie kan herstellen en zelfs een normaal leven weer mogelijk kan maken, worden de hersenen van deze patiënten verder beschadigd. Hersendoden worden namelijk onderworpen aan de zogeheten ‘apneutest’.

Het wonder van Zack Dunlap
Dr. Cicero Galli Coimbra is klinisch neuroloog en universitair hoogleraar, afdeling Neurologie en neurochirurgie, aan de Universidade Federal de Sao Paulo (UNIFESP), Brazilië. Met zijn laptop demonstreert hij het verhaal van Zack Dunlap. Deze 21-jarige Amerikaan werd na een ongeluk in 2007 via het onderzoeksprotocol hersendood verklaard. Vlak voordat de organen uit zijn lichaam verwijderd zouden worden kwam Dunlap weer tot bewustzijn. De behandelende arts en neurologen kunnen dit niet verklaren. Volgens Coimbra toont dit aan dat geen protocol nauwkeurig genoeg is om het niveau van bloedcirculatie in de hersenen te meten.

Dr. Cicero Coimbra
Dr. Cicero Coimbra

Coimbra:

“Zulke comapatiënten worden domweg beschouwd als potentiële orgaandonoren in plaats van ze maximale intensieve behandeling te geven. Behandelende artsen gaan zelfs zo ver dat ze een onherstelbare hersenbeschadiging versnellen of een hartstilstand veroorzaken door het uitvoeren van de apneutest. Dit is verkeerd. Slachtoffers van een ernstig hersenletsel dienen bij hun ziekenhuisopname levensreddende hormonale behandeling te ontvangen voordat ze in de klinische toestand van hersendood geraken.”

Hormonen en vitamine D3
Uit zijn eigen praktijk vertelt Coimbra de volgende gebeurtenis.

“Op 4 april 2011 leed een 39-jarige patiënte in een ziekenhuis in Sao Paulo aan een ernstige hersenbeschadiging als gevolg van verminderde bloed- en zuurstoftoevoer die was ontstaan tijdens een spoedoperatie. Na deze  spoedoperatie kwam zij niet meer bij en werd hersendood verklaard. De assistent-neuroloog deelde de familie mee dat de vrouw in de komende dagen onvermijdelijk zou overlijden aan een hartstilstand. Coimbra werd door een collega gevraagd haar neurologische conditie te evalueren.

Op 10 april 2011 was zij volledig afhankelijk van kunstmatige beademing. Ze was uitgedroogd als gevolg van overmatige urineproductie, had een zeer lage bloeddruk en haar bloeduitslagen waren sterk afwijkend. Vanaf die dag ontving de patiënte om de 12 uur een intraveneuze injectie levothyroxin (schildklierhormoon) en via de neus kreeg ze dagelijks desmopressine voor de behandeling van de extreme urineproductie ten gevolge van de verminderde werking van de verzwakte hypothalamus. De tot dan toe gebruikte corticosteroïden werd vervangen door een andere, die beter in staat was om natrium in het lichaam vast te houden en een normaal bloedvolume te handhaven.

Het is Amerikaanse Eben Alexander, die -door zijn wetenschappelijk achtergrond- baanbrekend werk heeft verricht op het gebied van BDE. Zijn boek is een mijlpaal in de reeks van BDE-ervaringen. (klik voor artikel)
Het is Amerikaanse Eben Alexander, die -door zijn wetenschappelijk achtergrond- baanbrekend werk heeft verricht op het gebied van BDE. Zijn boek is een mijlpaal in de reeks van BDE-ervaringen. (klik voor artikel)

Vanaf 14 april 2011 werden tekenen van spontane ademhaling  waargenomen. In de loop van die dag raakte de vrouw volledig onafhankelijk van haar beademingsapparatuur. Aan de behandeling werd nog een groeihormoon toegevoegd. Nadat de lage bloeddruk was genormaliseerd ontwikkelde ze een hoge bloeddruk, die tijdelijk medicamenteus behandeld moest worden. Het hersenoedeem verdween en het lichaam produceerde zelf weer hormonen in de hersenen. Uiteindelijk was ze weer aanspreekbaar.

Op verzoek kon zij haar lippen tuiten om de leden van haar familie te kussen en met hen te communiceren door middel van liplezen. (Spreken was voor haar niet mogelijk vanwege een beademingsbuisje in de hals.) Ze kreeg hoge doses vitamine D3 toegediend. Dit heeft een krachtige, beschermende en  herstellende werking op het zenuwstelsel. Ook het urineverlies van de vitamine D-dragende eiwitten wordt hiermee gecompenseerd. Patiënte kreeg ook glutamine toegediend om ziekenhuisinfecties te voorkomen en weefselherstel te bevorderen. Helaas is de vrouw later aan een longembolie overleden.”

‘Wettelijk overleden, ongeacht …’
De diepte van een hersenbeschadiging, of coma, wordt bij patiënten bepaald op basis van de zogenoemde Glasgow Coma Schaal. De diepte van een coma kan volgens deze schaal variëren van 3 tot 15 punten. Patiënten met scores van 3 tot 8 zijn in een diep coma. Score 3 is het diepste niveau en is een van de vereisten voor de diagnose hersendood. Maar juist voordat de patiënt zover is, dient de behandeling met hormonen en vitamine D3 te worden toegepast zoals beschreven in de case van de 39-jarige vrouw.

Dr. Coimbra schetst een derde geval:

“In Sao Paulo kreeg een vijftien jarig meisje, slachtoffer van een ernstig hoofdtrauma, pas één maand na het ongeluk aanvullende therapie met schildklierhormonen. Nadat zij was onderworpen aan een geforceerde ademstilstand tijdens meerdere apneutesten (zie apart kader), ademde ze uiteindelijk niet meer zelf. Hoewel haar diagnose hersendood was ‘bevestigd’ door cerebrale angiografie (vaatonderzoek van de hersenen door middel van röntgenopnames), vertoonde ze een gering neurologisch herstel. Dit ging gepaard met enige epileptische aanvallen en perioden van spontane ademhaling tijdens de kunstmatige beademing.

Eén van de intensive-care-artsen was tevens medewerkster van het transplantatieteam. Zij weigerde om het meisje adequate medische zorg te verlenen. Voor haar was het meisje namelijk een lijk. Een ‘dood’ brein kan geen epileptische aanvallen veroorzaken omdat alle hersenactiviteit ontbreekt. In de ziekenhuisstatus schreef de vrouwelijke arts: “Als op een bepaald moment aan de diagnostische criteria voor hersendood is voldaan, is de persoon wettelijk overleden, ongeacht of later aan die criteria niet meer wordt voldaan.”

Herstel is mogelijk bij hersenletsel..
BDE-Challenge-facing-Science-And-ReligionZeer ernstig, maar in principe herstelbaar hersenletsel kan spontane ademhaling en herstel van andere hersenfuncties belemmeren. Hierdoor kan men de indruk krijgen dat er onherstelbare schade aan de hersenen is ontstaan. Door het uitblijven van de juiste behandeling ontstaan toenemende complicaties:

  • een te lage bloeddruk die niet meer reageert op de gebruikelijke therapie,
  • een verergering van het hersenoedeem (zwelling) met als gevolg een toenemende druk op het vaatstelsel in de hersenen, hetgeen tot gevolg heeft
  • een verdere vermindering van de bloedtoevoer naar de hersenen, wat een toename veroorzaakt van hormonale tekorten, en tenslotte
  • een ernstige achteruitgang van de stofwisseling in de hersenen en het lichaam.

De zeer kwetsbare comapatiënten worden beschouwd als potentiële orgaandonoren. Ze worden niet gezien als mensen die een maximale intensieve behandeling nodig hebben. Het uitvoeren van een apneutest kan leiden tot onherstelbare hersenbeschadiging en hartstilstand. Je kunt dus zeggen dat artsen die besluiten om een apneutest in te zetten actief de lichamelijke conditie van de patiënt verslechteren.

Volgens Coimbra dienen slachtoffers van een ernstig hersenletsel bij hun ziekenhuisopname levensreddende hormonale behandeling te ontvangen, nog lang voordat ze in de klinische toestand ‘hersendood’ geraken. Artsen dienen te beseffen dat deze patiënten nog volledig kunnen herstellen, zelfs wanneer de klinische diagnose hersendood is bevestigd door middel van de uitslagen van aanvullende onderzoeken. Men moet hierbij denken aan testen die de uitval van bloedtoevoer naar de hersenen zouden aantonen.

Bij de klinische diagnose ‘hersendood’ wordt verondersteld dat er geen bloedtoevoer meer is naar de hersenen en dat dit komt doordat de bloedvaten in de hersenen worden dichtgedrukt door een sterk verhoogde druk in de schedel. De druk ontstaat meestal als gevolg van een oedeem (zwelling) in de hersenen, hetgeen het gevolg is van trauma, zuurstoftekort, beroerte, bloeding, of een ontsteking. Feitelijk kunnen alle kenmerken van deze klinische diagnose worden veroorzaakt door slechts een beperkte afname van de bloedtoevoer naar de hersenen tot ongeveer 20 – 50% van normaal.

Op zich is dit niet voldoende om onherstelbare schade aan de hersenen te veroorzaken. Volgens huidig wetenschappelijke inzicht zou onherstelbaar verlies van hersenfunctie alleen kunnen ontstaan bij een afname van de bloedtoevoer in de hersenen tot minder dan 20% van normaal. Bij een afname van de bloedtoevoer van ongeveer 20 tot 50% van normaal zijn de hersenfuncties slechts ‘omkeerbaar’ uitgevallen, en blijft de levensvatbaarheid van het hersenweefsel behouden. Indien een behandeling wordt uitgevoerd waardoor de normale bloedtoevoer weer op gang komt, kunnen alle hersenfuncties zich in principe herstellen.

De apneutest

Apneu
Apneu

Apneu, van het Griekse a-pneu, betekent ‘niet ademhalend’. De stoornis waarbij iemand moeite heeft om tijdens de slaap te ademen (soms stopt met ademen) noemen we slaapapneu. Mensen die niet uit zichzelf kunnen ademen worden aan een apparaat gelegd dat kunstmatig de ademhaling in stand houdt. Om te ontdekken of mensen die kunstmatig beademd worden nog zelfstandig kunnen ademen, is de ‘apneutest’ ontwikkeld.

De apneutest, of de ‘ademstilstand-test’, is een medisch onderzoek om spontane ademhalingsactiviteit te registreren. Voor de uitvoering van de test mag de patiënt onder meer niet onder invloed zijn van verdovende of verlammende geneesmiddelen en geen ondertemperatuur hebben. De test wordt vooral ingezet voor het vaststellen van hersendood. Iemand die uit zichzelf weer gaat ademen is volgens de definitie namelijk niet hersendood.

De apneutest dient te worden uitgevoerd volgens een vastgelegd protocol. Aan de hand van een aantal parameters, zoals de hartslag, bloeddruk, het CO2-gehalte in de lucht van de adem, beslist men dan of er sprake is van spontane ademhalingsactiviteit. Onderdeel van de test is het plotseling, herhaaldelijk stopzetten van de beademingsapparatuur tot wel 10 minuten.

Links: http://www.melissacaulk.com/tag/dr-cicero-coimbra/  en http://www.catholicapologetics.info/morality/medicalethics/bdeath.htm

donor-card-codicilFatale apneutest..
De praktijk leert dat veel comapatiënten de in Coimbra’s optiek ‘juiste, ethische en levensreddende’ hormonale behandeling wordt ontzegd. Bij de  weerloze comateuze patiënten waar de apneutest wordt toegepast treedt vaak ernstige hypotensie (lage broeddruk) op, kan een onbehandelbare  hartstilstand ontstaan, zelfs wanneer extra zuurstof wordt toegediend. De ademhalingscentra kunnen, als gevolg van het remmende effect van de verminderde bloedtoevoer naar de hersenen, met geen mogelijkheid reageren op de geforceerde ademstilstand.

De apneutest zelf verslechtert de lage bloeddruk en de verminderde bloedstroom naar de ademhalingscentra in de hersenen. Bovendien kan de apneutest de schade aan de hypothalamus vergroten. De ademhalingscentra zijn niet in staat nog te reageren op kooldioxide die ontstaat ten gevolge van de verminderde aanvoer van bloed en van het schildklierhormoon door de verminderde hersencirculatie. Veel artsen geloven oprecht dat de apneutest niet schadelijk kan zijn wanneer voorafgaand aan de test de zuurstofconcentratie wordt verhoogd in de beademingsapparatuur.

Het doel van de apneutest is echter om de bloedconcentratie van kooldioxide te verhogen; die concentratie wordt niet beïnvloed door verhoging van de zuurstoftoevoer. Deze situatie kan daarentegen juist een onherstelbare uitval van de bloedtoevoer naar de hersenen veroorzaken. Kwalijk van een geheel andere orde is dat de naaste familie geen voorlichting wordt gegeven over de gevolgen van de test. Het gebeurt bovendien dat men verzuimt de familie om toestemming te vragen voor het mogen uitvoeren van de apneutest.

brain-deathHersendood is onbespreekbaar gemaakt..!!
Volgens Dr. Coimbra is het niet verwonderlijk dat hersendood systematisch en consequent onbespreekbaar wordt gehouden onder het mom dat het moeilijk valt uit te leggen aan leken. Bovendien moeten we niet onderschatten dat met orgaantransplantatie een groot belangenconflict gepaard gaat. Overal worden dure campagnes ingezet om het grote publiek te overtuigen om ‘na de dood’ – lees ‘na een apneutest’ – de organen af te staan. Het gaat hier dus om de postmortale orgaandonatie. Sterk contrasterend hiermee is het feit dat veel minder geld wordt uitgetrokken aan preventieve maatregelen, bijvoorbeeld het stimuleren van een continue controle van de hoge bloeddruk of diabetes. Beide zijn een oorzaak voor nier- en hartfalen.

Door preventieve maatregelen te treffen kan de vraag naar organen afnemen. Het gegeven dat hersendood als geldig criterium voor het vaststellen van de dood wordt geaccepteerd, is het resultaat van de wereldwijde omarming van een medisch foute diagnose. Dit met fatale gevolgen. Jaarlijks gaan duizenden jonge, veelbelovende levens verloren. Het is voor Dr. Coimbra dringend noodzakelijk dat postmortale orgaandonatie vrij van leugens en valse voorwendsels in ethische conferenties ter discussie wordt gesteld. Wat nu gebeurt, is dat we publiekelijk toelaten dat voortdurend weerloze comateuze patiënten slachtoffer zijn van deze misstanden.
x

Overzicht van dr. C. Coimbra behandelingspunten
X

feit 1. Zuurstoftekort in hersenen beschadigt de functie van de hypothalamus. De hypothalamus regelt de productie van het TSH-hormoon. TSH stimuleert het schildklierhormoon. Zonder schildklierhormoon volgt na coma de dood.

feit 2. De hypothalamus regelt ook de productie van het ACTH-hormoon. Verminderde ACTH-productie leidt uiteindelijk tot hartstilstand.

feit 3. Bij tussen de 20% en 50% afname van de bloedtoevoer naar de hersenen (Zogenaamde ‘Ischemic penumbra’) vallen de hersenfuncties weliswaar uit, maar dit kan hersteld worden wanneer de normale bloedtoevoer weer op gang komt. Bij een patiënt met de diagnose hersendood zijn de hersenfuncties, waaronder ademhaling, meestal eerst slechts tijdelijk onderdrukt, dus niet definitief verloren.

Levensreddende handelingen:

– Intraveneuze injecties toedienen met het schildklierhormoon levothyroxin.

– Toediening van het hormoon desmopressine voor diabetes insipidus.

– Toediening van een hormoon om natrium vast te houden om hartstilstand te voorkomen.

– Toediening van een groeihormoon zodat de insulineachtige groeifactor IGF-1 binnen de normale aarde blijft.

– Hoge doses vitamine D3 toedienen voor herstel van het zenuwstelsel.

x

* * *

x

Dat ook het afnemen van jouw lichamelijke autoriteit feitelijk ook bizar is, zal in de behandeling van de Wet Pia Dijkstra in de Eerste Kamer ongetwijfeld aan de orde komen.. Hoe kan het dat een overheid zich jouw lichaam toeëigend, om dat vervolgens ‘terug te geven’, wanneer je bezwaar maakt tegen orgaandonatie..? De wereld op z’n kop..! Zoals ook dit artikel in de Volkskrant in essentie behandeld. (klik op illustratie voor lead)

donorwet-lichamelijke-integriteit-volkskrant

Advertentie

19 thoughts on “Orgaandonatie: Hersendood is misleiding..!

  1. wilt u contact opnemen met succesboeken.nl: zij hebben boek erover uitgegeven!
    Hoeveel mensen zijn er al niet vermoord om hun organen?
    Huiveringwekkend te lezen dat orgaandiefstal zonder verdoving geschiedt.
    We moeten het van de daken schreeuwen!

  2. Het is volgens mij in veel culturen heel gebruikelijk om na het intreden van de dood de mens op te baren en een aantal dagen te wachten met begraven (of cremeren) om te voorkomen dat een mens levend begraven (of anderszins) wordt.
    “Om er zeker van te zijn dat de dood was ingetreden, baarde men het lichaam voor de begrafenis minimaal 36 uur op in een speciaal schijndodenhuisje op de begraafplaats.” (https://nl.wikipedia.org/wiki/Schijndood_(bewusteloosheid) )

    Helemaal zeker weten of iemand écht dood is kan men niet altijd. Daarom lijkt het mij goed om te wachten met cremeren, begraven of uitnemen van organen totdat men een aantal dagen (liefste langer) gewacht heeft om te zien of iemand écht helemaal dood is.

    Het zal je maar gebeuren dat je nog leeft, of je tenminste nog bewust bent (Brrr, koude rillingen lopen over mijn rug als ik er over nadenk).

    Dit opbaren lijkt mij eigenlijk verplicht om rampen te voorkomen. Men zal niet de eerste zijn die nog niet helemaal weg is.

    Bovendien, wat weten we van de dode toestand? Was Jezus (als die geleefd heeft tenminste) werkelijk dood bijvoorbeeld? Hoe zou hij uit zijn graf zijn verrezen zonder hart bijvoorbeeld? En is de mens nog bij bewustzijn als hij dood is? Wat ís het bewustzijn eigenlijk? Is hier een wetenschappelijke verklaring voor? Ik dacht het niet.

    Uiterste voorzichtigheid in deze lijkt mij geboden. Het is niet voor niets dat men vroeger heel voorzichtig was met een ‘lijk’.

    Zolang er geen absolute zekerheid over zulke vragen zou ik zeer terughoudend zijn.

    Ik las verschillende boeken over mensen die zich bewust waren van hun gehele operatie, ook al waren ze totaal verdoofd. Ik heb persoonlijk zo iemand gekend. (collega)

    Ik heb verhalen gelezen van mensen die aan de hemelpoort stonden maar terug moesten van Hem, om hun leven te vervullen. Ik heb gelezen dat mensen deze terugreis maakten en weet levend werden.
    Ik kreeg niet de indruk dat men dit allemaal loog.

    Lieve mensen. Wees alsjeblieft heel voorzichtig en bid tot de Heer om wijsheid en kracht om niet te zwichten voor de leugens en de listen. En als je niet gelooft, geloof dan je medemens die zijn/haar verhalen vertelden.

    1. Antisoof,
      Echt een mooie reactie die stil maakt en tot nadenken stemt, chapeau!!
      Het lijkt mij , mijn gedachtegoed ,ontdaan van de emotie ( hetgeen mij om what ever reden ook)niet scheen te lukken, nog….

    2. Mc
      Het aantal dagen dat staat voor het loslaten van het materiële lichaam verschilt per inzicht, dat het meer dan één is, is evident. Soms denkt men 8 dagen nodig te hebben soms 49,dat geeft niet Daarover is geen stellig getal te geven.
      Sterven vereist tijd ( in deze dichtheid)en is derhalve een proces, imo moet je zeer teruhoudend zijn met het onderbreken daarvan. Ik denk dat je jezelf “in the long run”tekort doet/vreselijk opzadelt met een karmalast( misschien niet helemaal het juiste woord , maar het dekt de lading enigzinds). Vanuit die gedachte rijst de vraag waarom dan een marketingstrategie wordt losgelaten op het ,door onvolledige en foute info, verkrijgen van zoveel mogelijk donoren.dat kan wat mij betreft geen toeval zijn( immers toeval is een woord voor mensen die niet geloven in een energetische kant van het vestaan.)

    3. Wanneer onze organen alleen maar binnen een levend lichaam levend zijn, binnen welk levend lichaam leven wij dan?
      Wij leven binnen een enorm krachtveld van leven, dat ons uitnodigd om ons weer met die kracht te verbinden. Het is een intelligente, liefdevolle en scheppende kracht. De zintuigen van ons fysieke lichaam kunnen deze kracht niet zien, horen, ruiken, proeven of voelen omdat zij alleen het geschapene ervaren maar niet de schepper achter het geschapene. Onze fysieke zintuigen scheppen niet.
      Wanneer wij ons verbinden met de Eerste oorzaak en het afhankelijke naar het onafhankelijke leiden, worden wij weer wie wij altijd al waren en altijd geweest zijn. Wij zijn de schilders en niet het zelfportret, wij zijn de vormgevers en niet het gevormde. Wij kwamen naar de aarde, namen er een handje van, kneden een menselijk beeld en bliezen er leven in. Bewustzijn schept vorm maar vorm geen bewustzijn.

    4. Mooi Antisoof, mijn motto is al jaren, geloof je niet in God, geloof dan in de liefde. Alle goeds 😉

    5. In dit kader is het ook interessant te weten waar de uitdrukking ‘Saved by the bell’ vandaan komt:

      Een typische Engelse uitdrukking: ‘Saved by the bell’ of ook wel gered door de bel, is ook een uitspraak ontstaan rondom de dood. In Engeland had men vroeger weinig plaats om de doden te begraven. Men ging oude graven openen om de beenderen naar een beenderenhuis over te brengen. Zo kon men oude graven ‘hergebruiken’. Bij het openen van de kisten ontdekte men dat er regelmatig aan de binnenzijde van de kist gekrabd was. Dit duidde op het begraven van een levende persoon. Om dit te voorkomen kreeg de overledenen een touwtje om de pols wat in verbinding stond met een bel boven het graf. Men zat een nacht lang bij het kerkhof om te luisteren of de bel afging. ‘Saved by the bell’

      http://www.uitvaartbeursbrabant.nl/blog/uitvaart-weetjes/

    6. Als hersendood voldoende is om dat als maatstaf te gebruiken om te bepalen of organen verwijderd kunnen/mogen worden vraag ik me af wat dat met de rest van het lichaam doet. Ik bedoel hiermee dat iedereen wel eens mee gemaakt heeft dat de hersenen zeiden dat moet je doen terwijl van binnenuit het advies kwam doe het niet. Als voorbeeld geef ik materieel gewin.
      Wanneer mensen zich kunnen verrijken zullen velen dat ook doen vaak ten koste van anderen terwijl het “hart zegt dat kun je een ander niet aandoen”. Als dan van binnenuit dit signaal komt wat gebeurd daar dan mee want zijn het alleen de hersenen wat ons handelen bepaald of is er toch meer? Als ons innerlijk tegenstrijdig advies geeft met de hersenen wat ervaart ons binneste dan als daar in gesneden wordt?

    7. Ik plak het er even bij Arnold;
      Artseneed
      De artseneed – ook wel ‘eed van Hippocrates’ genoemd – bevat enige zinsneden die interessant zijn in dit verband. “Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens.” Gebeurt dit als die medemens een hersendode is? “Ik zal aan de patiënt geen schade doen.” De schade aan een dood verklaarde orgaandonor is enorm. “Ik luister en zal hem goed inlichten.” Waarom wordt er niet geluisterd naar de kritiek en wordt een potentiële donor slecht ingelicht? “Ik zal mij open en toetsbaar opstellen.” Geef dan de juiste informatie en vertel ook precies wat er in de operatiekamer gebeurt.

  3. In het artikel werd ook gesproken over glutamine. L-Glutamine, waar we het hier over hebben is belangrijker dan je denkt, op heel erg veel gebieden. Ik heb met toenemende belangstelling dit artikel gelezen en bijna, zo goed als tot de conclusie gekomen dat het best vernoemd mag worden onder het rijtje Magnesium en Vitamine C.
    Oordeel zelf
    http://www.naturafoundation.nl/monografie/L-Glutamine.html
    En aangaande dit artikel een citaat hieruit;
    Neurotransmittersynthese; glutamine is het meest voorkomende aminozuur in de hersenvloeistof, wat aangeeft dat het een belangrijke rol speelt in het hersenmetabolisme. Het aan glutamine verwante glutaminezuur (glutamaat) is zelf een belangrijke exciterende (stimulerende) neurotransmitter. Dit glutaminezuur kan ook (met behulp van vitamine B6, vitamine B12 en mangaan) worden omgezet in GABA (gamma-amino-boterzuur) dat weer een remmende (sederende) neurotransmitter is. Ter illustratie, tranquillizers als valium ontplooien hun kalmerende werking via de GABA-receptoren in de hersenen. De verhouding tussen GABA en glutamaat (GABA/glutamaat-index) is een maat voor het evenwicht tussen stimulatie en inhibitie van het zenuwstelsel.

  4. Een aangrijpend filmpje van een moeder die haar dochter verloor en hoe de artsen als wolven om het bed liepen om haar hart te verkrijgen… https://youtu.be/h-QrAFYzVhk
    Ook waardevol is deze stichting bezinning orgaan donatie die het een en ander wél wil vertellen;
    https://www.ceg.nl/organisaties/bekijk/stichting-bezinning-orgaandonatie-sbo
    Plus een open brief aan het kabinet;
    http://orgaandonorjaofnee.nl/open-brief-geeft-argumenten-tegen-initiatiefwet-actieve-donorregistratie-adr-van-pia-dijkstra/
    Mooie en verhelderende website trouwens; http://orgaandonorjaofnee.nl/
    Na het zien van dit filmpje schijnt vergissen niet mogelijk te zijn, volgens de reguliere wetenschap; WAAROM DAN SPIERVERSLAPPERS!????
    https://youtu.be/NukYwpnjEtY

  5. De energetische processen in de natuur daar valt niet aan te tornen ! Wij, energetische wezens met geladen frequenties door mineralen kunnen geen interventies verdragen omdat bij geboorte ons energetisch gehalte als organisme is bepaald.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naam *