Advertentie

Parkinson doorleven..!


*
*

Parkinson doorléven!

 2023 © Arend Zeevat | deze versie WantToKnow.nl/be

x

Chronische ziekten.. Het hebben of krijgen van een chronische ziekte, dus een ziekte die ongeneeslijk (b)lijkt te zijn is iets waar steeds meer mensen mee te maken krijgen. Parkinson blijkt daarbij de snelst groeiende neurologische ziekte ter wereld te zijn. Wereldwijd lijden er zo’n 10 miljoen mensen aan deze ziekte. De omroep BNN/VARA wijdde er in 2019 al een speciaal programma aan (HIER). De ziekte is chronisch en staat als ongeneeslijk te boek. Hieronder een citaat uit mijn eerder op deze site gepubliceerde artikel ‘Splitsing en heling? Van het hoofd naar het hart!’, waarin ook in ga op dit groeiend wereldwijde fenomeen van chronische ziekten:

Want de tweede plaats op de wereldranglijst van voedselexporteurs heeft Nederland zo’n 8 miljoen chronisch zieken opgeleverd. Dus bijna de helft van de bevolking is chronisch ziek. Wow, wat een ziek aantal. De verwachting is dat het alleen nog maar zal toenemen. De stijging van het aantal chronisch zieken gaat sneller dan verwacht. De prognose van het RIVM was eerder de volgende:

‘Het RIVM voorziet een stijging van 5,3 miljoen in 2011 naar 7 miljoen in 2030. Daarbij zal ook het aantal mensen met twee of meer aandoeningen toenemen. Vooral door de vergrijzing steeg het aantal mensen met een ziekte het afgelopen decennium en die stijging zet door.” Bron

Als oorzaak wordt door officiële instanties vooral de vergrijzing genoemd. Van de mensen van 75 jaar en ouder heeft de helft meer dan één chronische ziekte. Van de mensen van 75 jaar en ouder met een chronische ziekte, heeft 63% twee of meer chronische ziekten (multi-morbiditeit) en 32% drie of meer. Bron

Tsja, is dat dan zo vreemd, met alle kunstmatigheden waar mensen mee moeten leven? In mijn beleving is een verkeerde c.q. ongezonde en totaal onnatuurlijke voeding hier de grootste boosdoener. Maar als het aantal chronisch zieken nu in 2022 al acht miljoen is, dus meer dan de door het RIVM opgestelde verwachting, wat zal dat dan in 2030 zijn? Mochten er voor die tijd niet nog meer drastische ontvolkingsmaatregelen genomen worden, dan zal tegen 2030 zeker meer dan driekwart van de bevolking chronisch ziek zijn. Of mensen moeten echt wakker worden met betrekking tot de leugenmatrix waar zij in leven.

Grote verrassing
Tot mijn grote verrassing en verbazing schijn ik nu ook bij de groep van chronisch zieken te horen, want eind december 2022 werd bij mij de ziekte van Parkinson geconstateerd; wat voor mij een donderslag bij heldere hemel was. Ik had de afgelopen jaren wel al verschillende, voor mij onverklaarbare lichamelijke verschijnselen bemerkt, die zoals nu blijkt de eerste signalen van de Parkinson ontwikkeling waren. Ik nam ze waar en nam ze niet al te serieus. De belangrijkste waren een toenemende moeite en traagheid bij het lopen, algehele stijfheid, regelmatig vallen (vooral met de fiets) moeite met het inschatten van diepte, slaapproblemen en daaruit ontstane bijna chronische vermoeidheid.

Er viel voor mij echter, zij het met een toenemende moeite, nog mee te leven. Toen echter eind december vorig jaar het allemaal een graadje erger werd en ik ternauwernood nog mijn eigen huishouden kon bijhouden, besloot ik toch maar eens een arts te raadplegen.

Ik was al een tijdje onder behandeling van een klassiek homeopaat, Maar zijn behandeling en middelen boden niet voldoende soelaas. Vreemd genoeg zei hij mij, nadat ik hem op de hoogte had gebracht van de regulier vastgestelde diagnose Parkinson, dat hij daar een tijd terug ook aan had gedacht.

Nu is Parkinson een lastige ziekte om eenduidig te diagnosticeren, daar het bestaat uit een symptoomcomplex dat een nogal individuele uitingswijze laat zien. Het bekende beeld is dat van hevig trillende handen, maar dat beeld laat niet iedereen zien.Bij mijzelf merk ik het vooral in mijn benen, die niet meer gestroomlijnd willen bewegen en soms in een soort van bevroren toestand op de plaats pas houden.

Het was een rare gewaarwording toen ik dit voor het eerst ervoer. Het blijkt echter een kenmerkend symptoom van de ziekte te zijn dat bij velen voorkomt en wordt in vakjargon freeze genoemd. Fysiotherapeuten hebben allerlei techniekjes bedacht om weer te ontdooien.

Ondersteunende organisaties
Rond de ziekte van Parkinson zijn meerdere ondersteunende organisaties ontstaan, waaronder Parkinsonnet (HIER) en de Parkinsonvereniging (HIER). Zij bieden op verschillende niveaus hulp bij het om leren gaan met deze ziekte. Via Parkinsonnet heb ik een gespecialiseerde fysiotherapeut gevonden. Een meer algemene benadering van ziekte wordt gepresenteerd door het Instituut voor Positieve Gezondheid (IPH HIER). Een boeiend citaat van hun website:

Er is zoveel meer mogelijk met Positieve Gezondheid
Mensen zijn niet hun aandoening. Toch focussen we doorgaans wel op. Alle aandacht gaat uit naar hun klachten en gezondheidsproblemen, en hoe we die kunnen oplossen. Positieve Gezondheid kiest een andere invalshoek. Het accent ligt niet op ziekte. Maar op mensen zelf, op hun veerkracht en op wat hun leven betekenisvol maakt.

Oorzaak nog onbekend
Parkinson heeft vooral te maken met te weinig aanmaak van het hormoon dopamine in de hersenen. Wat daar de oorzaak van is nu nog onbekend. Onderzoek heeft echter uitgewezen dat het blootgesteld zijn aan landbouwgif eerder in het leven de kans op het krijgen van Parkinson vergroot. Dit is echter bij mij niet het geval. Maar het laat wel weer zien dat in het kader van de economische welvaart de autoriteiten zonder gewetenswroeging de gezondheid van hun bevolkingen opofferen.

Want geen enkel landbouwgif is verboden. Er is in de afgelopen jaren wel veel commotie ontstaan rond het bijzonder giftige RoundUp van Mon-satan (Monsanto), maar tot een fundamenteel verbod heeft dit niet geleid. Bovendien werken verboden vaak ook niet, want voor de agrariërs zijn hun opbrengsten, die alleen mogelijk zijn door het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen, toch net even belangrijker dan de gezondheid van hun medemensen.

Onze tweede plaats op de wereldranglijst van voedselexporteurs geeft dus een bijzonder nare bijsmaak. De oorspronkelijk organische voedselproductie is onder druk van de EU een wezenlijk bestanddeel geworden van de agrochemische industrie, waarvan de gevolgen nu op een niet mis te verstane wijze zichtbaar en ervaarbaar worden. Alle op chemisch geknutsel gebaseerde industrieën grijpen op een werkelijk ziekmakende wijze in elkaar:

  • De agrochemische industrie zorgt voor een verslechterende gezondheid van mensen, daar hun natuurlijk immuunsysteem wordt afgebroken; en
  • De chemisch farmaceutische industrie heeft daar dan weer een enorm voordeel van, want hun chemische ‘gezondheids’-producten breken het immuunsysteem nog verder af.

De basis van deze chemische industrieën is het zwarte goud dat door de olieboeren naar boven wordt gepompt. De verantwoordelijkheid voor de gevolgen van de groei van deze ziekmakende industrieën  ligt natuurlijk niet alleen bij hen die deze ontwikkelingen in gang hebben gezet, maar bij ieder mens die vanuit onwetendheid en/of gemakzucht het in stand helpt te houden.

Wat wil de Parkinson-ontwikkeling zeggen en/of laten zien..!?
Vanuit mijn zelfreflectieve innerlijke houding, ben ik bij mijzelf aan het nagaan, wat deze ziekte mij als beeld te vertellen heeft. Het stadium van schuld en boete en zelfverwijten, ten aanzien van een mogelijke verkeerde levensstijl ben ik inmiddels gelukkig gepasseerd. Hoewel ik er wel van uitga dat deze ziekte mij iets wil zeggen. Daar het symptoomcomplex zich bij ieder mens anders kan uiten, zal het ieder mens ook iets anders willen zeggen. Maar het feit dat het wereldwijd de snelst groeiende neurologische ziekte is wil de mensheid collectief ook iets zeggen. In mijn reflectie hierop kwam ik tot het volgende:

Het algemene beeld van Parkinson is een toenemende verstijving c.q. verstarring. De ontdekker van de ziekte beschreef zijn waarnemingen van de symptomen voor het eerst in 1817. Nu is de negentiende eeuw de eeuw van het ontstaan van het materialisme. Denk daarbij aan Karl Marx met zijn dialectisch materialime. Materialisme en het in de twintigste eeuw daaruit ontstane consumentisme, is bijzonder ziekmakend gebleken voor al het leven op deze mooie planeet Aarde. Alles is uit evenwicht geraakt..!

Een van de veel voorkomende symptomen van Parkinson is onder andere, het ontstaan van problemen met het lichamelijk evenwicht. Een ander veel voorkomend symptoom is de eerder genoemde verstijving c.q. verstarring. In mijn beleving is dit de energetische werking van het materialisme. Ik beschouw mijzelf echter totaal niet als materialistisch, maar draag de tendens ertoe wel in mij, daar ik simpelweg ook in deze tijd leef. In mij, uit dit materialisme zich op andere wijze, dan het eindeloos consumeren van spullen.

‘Creatie’ (Janosh)

Mens is volledig vermaterialiseerd geworden
Materie ontstaat door een verstarring van geestelijk scheppende energie, waardoor er uiteindelijk ogenschijnlijke vaste vormen ontstaan die met de fysieke zintuigen waarneembaar zijn. Dus wanneer mensen alleen met de materie bezig zijn en zelfs denken alleen maar materie te zijn en niet de energetisch stromende scheppingskracht die aan de materie ten grondslag ligt willen waarnemen, dan zal dit zijn effect hebben op de geest, die gehuisvest in de menselijke ziel het lichaam bewoont en bestuurt.

In mijn artikel ‘Materialisme is een geestesziekte..!’ (HIER) dat in 2016 op deze site werd gepubliceerd ben ik dieper ingegaan op de verziekende invloed van het materialisme. Citaat uit dit artikel:

“In mijn visie staat het materialisme lijnrecht tegenover het leven en vertegenwoordigt het de dood. In haar fundamentalistische vorm gaat de materialistisch georiënteerde wetenschap uit van het concept, dat het leven is ontstaan uit de materie. Dus uit de dood. Dit is in mijn beleving tegengesteld aan ware spiritualiteit, die de bron van al het leven in de Scheppende Geest ziet, daarbij de materie nodig heeft om zich te kunnen manifesteren voor onze fysieke zintuigen.”

In dit artikel haal ik de volgende veelzeggende uitspraak aan van de voormalig Roemeens presidentiële dictator Nicolae Ceausescu (1918- 1989). Hij werd op 25 december tijdens de Roemeense revolutie samen met zijn vrouw, na een veroordeling door een militair tribunaal, geëxecuteerd.

Dialectisch materialisme werkt zoals cocaïne, laten we zeggen.
Als je het eenmaal of tweemaal snuift,
zal het je leven niet veranderen.
Als je het dagelijks gebruikt,
zal het je tot een verslaafde maken, een ander mens.

Daarmee geeft hij dus de verstarrende werking van het materialisme aan. Want een verslaving is een verstard gewoontepatroon. Onze gehele maatschappij is op verslaving gebaseerd. In de eerste plaats aan veiligheid, zekerheid en ego-bevestigende erkenning. De ontwikkelingen binnen het geopolitieke circus dragen daar alleszins aan bij. In meerdere artikelen ben ik hier op ingegaan en heb ook de uitweg uit deze Kafkaiaanse doolhof aangegeven.

Toenemende aftakeling of lessen in het loslaten?
Zowel op individueel als collectief niveau worden ons nu lessen in het leren loslaten voorgehouden. Zelf heb ik mijn grote mate van zelfstandigheid en onafhankelijkheid mogen leren loslaten, door mij over te geven aan wat de ziekte van Parkinson mij te zeggen heeft. Vanaf 22 december 2022 tot de dag van vandaag, 20 januari, is mijn belevingswereld volledig op zijn kop gezet. Tot in de kleinere details van mijn dagelijks leven heb ik een ondersteunende hulp moeten aanvaarden van professionele hulpverleners en mijn jongste dochter als mantelzorger.

Loslaten… Water als symbool voor onze gevoelswereld.. Het Watermantijdperk als fundament onder het huidige tijdsgewricht

Zij heeft in de afgelopen maand ervoor gezorgd dat ik alle hulp kreeg die ik nodig heb. Zonder haar zou mijn situatie nu heel anders zijn. Daarmee heeft zij mij de les van het leren ervaren van dankbaarheid geboden, evenals ook de bereidwillig ondersteunende buren, die mij met hun auto naar locaties brachten waar ik op eigen kracht niet meer kon komen. De afgelopen maand heb ik in een emotionele rollercoaster gezeten, waarbij ik alle fasen van rouwverwerking heb mogen doormaken.

Want het loslaten van iets of iemand bekends vraagt een rouwproces. Verdriet, verzet, boosheid en uiteindelijk acceptatie. De mensheid als gehéél, maakt nu ook zo’n rouwproces door, nu het Vissentijdperk van materialisme en hiërarchisch patriarchale machtsverhoudingen ten einde aan het komen is. We mogen nu leren waar de echte kracht van de menselijke ontwikkeling in gelegen is.

Namelijk openheid, authenticiteit, integriteit en de ontwikkeling van een wezenlijk sociaal Bewust ZIJN, dat gebaseerd is op wederzijds respect, trouw aan jezelf en elkaar, maar vooral schenken vanuit een liefdevolle overvloed die in ieder menselijk hart aanwezig is. Zo wordt de mensheid innerlijk voorbereid op het Watermantijdperk, waar  geestelijke vrijheid, gelijkwaardigheid en broederschap de moreel/ethische fundamenten van zijn.

Niet de ziekte zijn, maar een ziekte hebben als leerproces
Met betrekking tot de symptomatische verschijnselen van Parkinson die ik ervaar, ben ik blij dat ik geen last heb van het bekende symptoom van hevig trillende handen, waardoor ik gewoon aan dit artikel heb kunnen werken. Dat geeft mij weer een reden tot dankbaarheid. Het belangrijkste dat ik echter tot nu toe heb mogen leren is om volledig in het hier en nu te leven, want het grillige verloop van Parkinson laat geen moment, geen dag hetzelfde zijn.

Zo zijn er goede momenten; hierdoor zijn er energetisch dingen mogelijk, die het volgende moment weer on-mogelijk zijn. Aan de goede momenten is dus geen zekerheid en veiligheid te ontlenen. Verder heb ik mogen leren dat het er niet om gaat wie ik denk te zijn, wat ik denk te bezitten, wat ik denk te kunnen doen of wat ik denk te weten..! Dat zijn allemaal bijzaken, die in de afgelopen menselijke ontwikkeling op maatschappelijk indoctrinerend niveau tot hoofdzaak zijn gemaakt.

Op basis van wat ik meende te weten over Parkinson zag ik na de diagnosestelling alleen maar onmogelijkheden. Nu ik verder ben in dit proces zie ik ook meer de mogelijkheden. Niet zozeer op uiterlijk niveau, maar meer op innerlijk niveau..! Een ziekte krijgen vraagt het aangaan van het innerlijke proces waar de ziekte een uiterlijke uiting van is. Ziekte is een gezondheidscrisis die kansen en mogelijkheden biedt.

Daarom hoef je er ook niet bang voor te zijn. Je hoeft het proces alleen maar aan te gaan en het te doorleven. Parkinson is grillig en onvoorspelbaar, zoals eigenlijk het hele leven dat is. Daarom is het van belang om een ziekte niet te willen bestrijden, maar het ten volle te beleven en door te maken. Dit zal een enorme sprong in bewustzijn teweeg kunnen brengen. Het klinkt misschien raar, maar ik ben daarom eigenlijk dankbaar dat ik dit allemaal mag ervaren.

Ik wens een ieder een zo verrijkend mogelijk helingsproces toe.

 

Arend Zeevat

20 januari 2023

Advertentie

ON NL Banner

8 gedachten over “Parkinson doorleven..!

  1. Hoi Arend ✨bedankt voor het schrijven. Maar weet je, jou laatste zin in het bovenstaande schrijven( het grijpt me aan) maakt mij blij >>>Het klinkt misschien raar, maar ik ben daarom eigenlijk dankbaar dat ik dit allemaal mag ervaren<< Naar mijn inzien is dit de ware spiritualiteit en geestelijke rijkdom die de power geeft om dit alles te ondergaan.❤️

  2. Oeps die gelieijfde Arend….. mooi je te horen.

    Ok, een vader, manifesterende kracht van boven naar beneden en een moeder, bevrijdingskracht van beneden naar boven.

    Schiet de manifesterende kracht door naar beneden dan is daar de verstijving. Het lijf liegt niet.

    Hoe wonderlijk de balans van het hart, zomaar concreet, praktisch en ervaringsgericht tot uitdrukking gebracht in de lijfelijk brug achterover en de eindoefeningen van de Yort®. Hier en Nu ten alle tijden, zo simpel moeilijk en uitdagend voor de groei van de ziel.

    Van harte en in verbondenheid! Ben 80 geleefde jaren en van alle tijden NU, HierNUmaals.nl

  3. Dag Arend,

    ik ben geschokt en verdrietig na het lezen van jouw bericht, dat naar ik mij heel goed kan indenken, als een donderslag bij je naar binnen schoot.
    maar ook nu zie ik hoezeer je weer naar binnen gaat , naar het zelfonderzoek, zonder jezelf te belasten met schuldgevoel. Dat heb ik steeds in al je verhalen kunnen zien en bewonderen.
    ik wens je alle kracht om daarmee door te gaan
    voor mij ben je daardoor een lichtend voorbeeld.
    vrede en alle goeds, Zoeker

  4. Beste Arend,

    Hetgeen je hebt geschreven schokte mij in eerste instantie hoewel ik uit ervaring weet dat het leven verrassingen in petto kan hebben.
    Het ene moment kan men het gevoel hebben bovenop een berg te staan terwijl het andere moment er voor kan zorgen dat men de berg bovenop zich heeft gekregen.
    Ik heb regelmatig met ontzag en herkenning jouw schrijfsel mogen lezen, mijn waardering daarvoor is dat ook oprecht, helemaal m.b.t. dit artikel van jouw hand/hart.

    Ik wil jou hierbij alle moed,kracht en wijsheid wensen op jouw pad te gaan.
    Mijn hoop gaat uit om nog eens artikelen van jou te mogen lezen, is het niet in de huidige tijd dan wel in een volgend leven.

    Dankjewel voor al jouw wijsheid.

    Lieve groet,
    Tigron

  5. Lieve mensen.

    Graag wil ik jullie allen vanuit de grond van mijn hart bedanken voor de fijne woorden van medeleven. Gelukkig is mijn gezondheidssituatie zich aardig aan het stabiliseren, met nog af en toe een off day. Maar zoals ik in het artikel al schreef, houdt me dit bij de les in het hier en nu. In ieder geval heb ik bemerkt dat mijn gemoedstoestand van grote invloed is op de lichamelijke symptomen. Dus ik ben voortdurend bezig om mijn innerlijke vrede te bewaken.

  6. Hoi Arend, Dit spijt me voor je.

    Ik weet niet of je er iets aan hebt, of iets mee kunt, of iets mee wilt, of het allang weet, omdat je zelf Spiegelbeeld leest.
    Maar er was (is nog steeds)een gepensioneerde homeopate, die serieuze geheugen problemen kreeg. Zij is gaan zoeken naar een diep werkend middel dat haar zou kunnen helpen en heeft dat samengesteld.
    Toen dat haar hielp is ze dat middel aan cliënten gaan geven met een beginnende dementie, dat hielp. Op een goed moment was er een familielid van een cliënt met Parkinson en die vroeg of hij dat middel ook mocht proberen. Ook deze persoon had er baat bij.

    Mijn laatste directe informatie over dat middel is alweer één jaar oud, maar tot op dat moment was er geen arts die dat middel wilde onderzoeken of er mee wilde werken. Eentje wilde dat wel, als ie de samenstelling mocht veranderen, (opdat het toch maar een echte medische uitvinding op zijn naam mocht worden.)
    Inmiddels is het middel een officieel voedselsupplement en mogen er dus geen medische claims over gedaan worden. Het heet McS-complex

    Ik dacht eigenlijk dat ik er hier al eerder over geschreven had. Misschien word je overspoeld met allerlei adviezen. Gooi het dan maar in de kliko.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.