Donor schenkt orgaan EN karaktertrekken…!


Het lijkt allemaal zo mooi, 'een ander helpen als je zelf dood bent', maar ook dit verhaal zit totaal anders in elkaar dan het zo oppervlakkig lijkt..!
Het lijkt allemaal zo mooi, ‘een ander helpen als je zelf dood bent’. Of: ‘Je organen leven door, ná je dood’.. Ook dit verhaal zit echter totaal anders in elkaar dan het zo oppervlakkig lijkt..!

Het onderstaande artikel is gebaseerd op een wetenschappelijk onderzoek; vandaar het nogal wetenschappelijke intro. Mocht je de essentie van het verhaal willen lezen, ga dan door naar de voorbeelden van ‘overgedragen karaktertrekken, gevoelens en gedragingen, die genummerd in het artikel voorkomen. De reden dat we de wetenschappelijke context hebben laten staan, is om de WETENSCHAPPELIJKE ESSENTIE van het bericht te onderbouwen. Veel is te doen om de term ‘hersendood’, die bedacht lijkt door artsen, om een vrijbrief te hebben, te gaan snijden in het nog LEVENDE donorlichaam.

In het artikel van Door Frankema en Ger Lodewick (HIER) kun je lezen welke 20 keiharde argumenten ten grondslag liggen aan de stelling, dat organen niet uit dode lichamen worden gehaald, maar uit LEVENDE mensen. Maar er is natuurlijk nog een heftig facet, dat velen niet weten/kennen. En dat is de overdracht van geheugen (incl. emoties en gedrag), die plaatsvindt, wanneer een zogenaamd ‘donororgaan’ in een lichaam wordt geplaatst. Op basis van verklaringen van donorontvangers, is het onderstaande onderzoek uitgevoerd.

Het wordt tijd dat jij als lezer, hoe je ook tegenover orgaandonatie en -transplantatie staat op dit moment, kennis neemt van deze informatie en op basis daarvan je conclusie rondom het sprookjesachtige fenomeen ‘Laat een orgaan doorleven, na je dood’ opnieuw trekt. Alleen al het in de doofpot stoppen van dit soort informatie, betekent dat zij die hiervoor verantwoordelijk zijn, ‘nattigheid’ voelen en dus dit onderwerp ernstig uit de weg gaan.. En of dat terecht is, bepaal JIJ helemaal zélf.

x
* * *

x

‘Als je wilt weerleggen dat alle kraaien zwart zijn …..
is het genoeg om te bewijzen dat er ergens één witte kraai rondvliegt’. 

William James, MD.

x
* * *

x

x

Orgaantransplantatie en cellulair geheugen
x

Donor schenkt orgaan EN karaktertrekken…!
x

2016 © deze versie WantToKnow.nl/be
(met dank aan Ger Lodewick)

originele auteurs:
Dr. Paul Pearsall (PhD) / Dr. Gary E. Schwartz (PhD) en Dr. Linda G. Russek (PhD)
x

De fysieke overdracht van een orgaan, is niet alleen méér dan een fysiek proces, het is een uiterst ethische kwestie..! Zoals blijkt uit de stortvloed van persoonlijke verklaringen van zowel donoren als donateurs..
Een stortvloed van persoonlijke verklaringen van zowel donoren als donateurs laten zien dat de fysieke overdracht van een orgaan méér is dan een fysiek proces..

Volgens dit onderzoek dat gehouden is onder patiënten die een orgaantransplantatie hebben ondergaan, in het bijzonder een harttransplantatie, is het niet ongewoon dat herinneringen, gedragingen, voorkeuren en gewoonten van de donor worden doorgegeven aan de ontvanger. Algemeen wordt aangenomen dat kennis vergaren primair te maken heeft met het zenuwstelsel en secundair met het immuunsysteem. Vandaar dat patiënten, waar een minder vitaal orgaan wordt getransplanteerd, geen persoonsverandering zouden moeten ervaren die in lijn ligt met het karakter van een donor die zij nooit hebben ontmoet.

Als er na de transplantatie een verandering in persoonlijkheid is waargenomen, wordt onder andere als oorzaak genoemd het effect van immuniteitsverlagende medicatie, psychosociale spanningen, en de al bestaande psychische stoornissen van de ontvangers (1,2,3). Maar de ‘Living Systems Theory’ stelt overduidelijk dat alle levende cellen een functioneel ‘geheugen’ en ‘besluitvaardigheid’ subsysteem bevatten (4). Bovendien verschaft de recentelijke integratie van de systeemtheorie met het concept energie (de ‘dynamische-energiegesteltheorie’ genaamd) de niet mis te verstane logica die leidt tot het aannemen dat alle dynamische systemen informatie en energie opslaan op verschillende niveaus (5,6,7).

Ons lichaam zit vol met geheugenplaatsen, dat gebeurt niet alleen in de ‘heilige hersenen’…
Het methodisch geheugenmechanische verschaft een geloofwaardige verklaring voor het langzaam opkomen van nieuwe systematische eigenschappen door steeds opnieuw onderlinge feedback te geven (bijvoorbeeld de non-lineaire circulatie van informatie en energie die de voortdurende communicatie over en weer weerspiegelt van de verschillende delen in een ingewikkeld dynamisch netwerk). Terugkerende feedback-cycli komen voor in alle atomaire, moleculaire en cellulaire systemen.

Vandaar, dat men in deze systemen aanwijzingen zou moeten kunnen vinden voor atomair, moleculair en cellulair systematisch geheugen. Het systematische geheugen mechanisme is in relatie gebracht met een verscheidenheid van controversiële en schijnbaar niet ter zake doende observaties in de complementaire en alternatieve geneeskunde, inclusief homeopathie (8).  Het doet ook nieuwe voorspellingen. Een daarvan is dat gevoelige ontvangers nieuwe facetten van het persoonlijke verleden van de donor kunnen ervaren die liggen opgeslagen in het getransplanteerde weefsel.

change of heart coverIn 1997 werd ‘A Change of Heart’ gepubliceerd.
Een boek dat de duidelijke persoonsverandering beschrijft, beleefd door Claire Sylvia (9).  Sylvia ontving een hart en longtransplantatie in het Yale – New Haven Hospital in 1988. Ze meldde dat ze had gemerkt dat verscheidende attitudes, gewoonten en smaak waren veranderd na haar operatie. Ze had een niet te verklaren trek in voedsel waar ze vooraf niet naar taalde. Bijvoorbeeld, hoewel ze danser en choreograaf was en bewust met haar gezondheid omging had ze, toen ze het ziekenhuis verliet, een onbeheersbare drang om naar een Kentucky Fried Chicken zaak te gaan en daar kip nuggets te bestellen, iets wat ze nooit at.

Sylvia voelde zich aangetrokken tot koele kleuren en kleedde zich niet langer in helder rood en oranje waar ze eerder de voorkeur aan gaf. Ze begon zich agressief en impulsief te gedragen, gedrag dat niet bij haar karakter paste maar dat in overeenstemming met de persoonlijkheid van haar donor was. Interessant detail, half opgegeten Kentuky Fried Chicken nuggets werden gevonden in de jas van de jongeman (haar donor) toen hij verongelukte.

Meningen over de aannemelijkheid van het bestaan van cellulair geheugen werden verzameld door William Novak, de co auteur van het boek. Pearsall stelde dat de immuun verlagende medicatie ervoor zou kunnen zorgen dat de patiënten minder duidelijk het cellulaire geheugen registreren dat ligt opgeslagen in de getransplanteerde organen. (geciteerd in 9 en meer uitgebreid in 10). Russek stelden dat het afstotingsproces niet alleen zijn weerslag zou kunnen hebben op het afstoten van het materiaal dat in de cellen zit maar ook op de systematische informatie en energie die ligt opgeslagen binnen in de cellen. (Geciteerd in 9, uitgebreid in 7,8).

Sylvia was uniek omdat ze een grote hoeveelheid nieuw weefsel heeft ontvangen (hart en longen), ze was zich bewust van haar gezondheid en ze was emotioneel open en gevoelig. Schwartz en Russek stelden dat Claire Sylvia wel eens die ‘witte kraai’ zou kunnen zijn van het cellulair systematisch geheugen (7).
x

‘Als je wilt weerleggen dat alle kraaien zwart zijn …..
is het genoeg om te bewijzen dat er ergens één witte kraai rondvliegt’. 

William James, MD.

X
De 10 Cases
Dít artikel meldt belangrijke observaties van 10 gevallen die illustratief zijn voor getransplanteerde ontvangers die open stonden voor het delen van ervaringen van persoonsveranderingen volgend op hun operaties en die in overeenstemming zijn met de voorspelling over systematisch geheugen. Om de privacy te beschermen van de familieleden van de donoren en de ontvangers en hun families, artsen en ziekenhuizen te beschermen wordt verwezen naar de donoren en de ontvangers met een nummer, behalve als in de tekst hun voornaam werd genoemd door familieleden of vrienden. Alle ontvangers en familieleden of vrienden van de donoren zijn geïnterviewd door Pearsall en op band gezet. De teksten zijn onderzocht door Schwartz en Russek en geselecteerd om in het rapport te verwerken.
X

– Case 1 –

x
De donor was een 18 jarige jongen, omgekomen bij een auto ongeluk. De ontvanger was een meisje van 18 jaar waarbij men endocarditis, met als gevolg hartfalen, had vastgesteld.

De vader van de donor, een psychiater, zei:

heart poem“Mijn zoon schreef altijd gedichten. Na zijn dood hebben we meer dan een jaar gewacht met het opruimen van zijn kamer. We vonden een gedichtenbundel die hij ons nooit had laten zien, en we hebben het ook nooit aan iemand verteld. Een van die gedichten heeft ons geestelijk en emotioneel diep geraakt. Het ging over het zien van zijn eigen plotselinge dood. Hij was ook muzikant, en we vonden een liedje dat hij ‘Danny, Mijn Hart Is Van Jou’ had genoemd – de woorden gingen over hoe mijn zoon voelde dat hij was voorbestemd om te sterven en zijn hart aan iemand te geven. Hij had besloten zijn organen beschikbaar te stellen voor donatie toen hij 12 jaar was. Wij vonden dat best sterk, maar we dachten dat er op school over was gesproken. Toen we zijn ontvanger ontmoetten, waren we zo … we begrepen eigenlijk niet wat het inhield. We weten het nu nog niet. We weten het gewoon niet.”

De ontvanger vertelde:

“Toen ze mij de foto’s van hun zoon lieten zien, kende ik hem meteen. Ik zou hem overal herkend hebben. Hij is in mij. Ik weet dat hij binnenin mij zit en dat hij verliefd op me is. Hij was altijd mijn aanbidder, misschien ergens in een andere tijd. Hoe kon hij anders weten, jaren voordat hij stierf, dat hij zou sterven en zijn hart aan mij zou geven? Hoe kon hij weten dat ik Danny heet? En ook, toen men mij wat van zijn muziek liet horen, kon ik de zinnen van zijn liedjes zo afmaken. Eerst kon ik niet spelen, maar na mijn transplantatie begon ik van muziek te houden. Ik voelde het in mijn hart. Mijn hart moest muziek maken. Ik vertelde mijn moeder dat ik gitaarles wilde gaan nemen, hetzelfde instrument dat Paul (de donor) had gespeeld. Zijn liedjes zitten binnenin mij. Ik voel het heel vaak ’s nachts en het lijkt alsof Paul mij een serenade brengt.”

De vader van de ontvanger vertelde:

“Mijn dochter, ze was zoals je wel zegt….. een kabaalmaker. Totdat ze ziek werd – ze zeggen van een tandarts, denken ze – was ze een wildebras. Toen werd ze heel stilletjes. Ik denk dat het haar ziekte was, maar ze zei dat ze zich juist energieker voelde, niet minder. Ze zei dat ze een instrument wilde bespelen en wilde zingen. Toen ze haar eerste liedje schreef, zong ze over haar nieuwe hart als het hart van haar vriendje. Ze zei dat haar vriendje was gekomen om haar leven te redden.”
x

– Case 2 –

x
De donor was een jongetje van 16 maanden die was verdronken in een badje. De ontvanger was een jongetje van zeven maanden waarbij men tetralogie van Fallot had vastgesteld (een gaatje in het ventriculair septum met verplaatsing van de aorta, pulmonary stenosis en verdikking van de rechter ventrikel).

De moeder van de donor, een arts, merkte op:

“Het belangrijkste is dat ik niet alleen het hart van Jerry (donor) kon horen, ik kon het in mij voelen. Toen Carter (de ontvanger) mij voor de eerste keer zag, rende hij naar me toe en duwde hij zijn neus tegen mijn neus en wreef en wreef. Het was precies hetzelfde wat wij met Jerry deden. Jerry met het hart van Carter is nu vijf jaar oud, maar Carters ogen waren Jerry’s ogen. Als hij me omhelsde, kon ik mijn zoon voelen. Ik bedoel, ik kon hem echt voelen, niet slechts symbolisch. Hij was er. Ik voelde zijn energie. Ik ben dokter. Ik ben getraind om een scherpe waarnemer te zijn en ben altijd van nature sceptisch geweest. Maar dit was echt.

hearts joining togetherIk ken mensen die zullen zeggen dat ik het nodig heb te geloven dat de geest van mijn zoon nog leeft. En misschien is dat wel zo. Maar ik voelde het. Mijn man en mijn vader voelden het. En ik zweer, en je kunt het aan mijn moeder vragen, Carter zei dezelfde baby woordjes als Jerry. Carter is zes, maar hij sprak Jerry’s babytaal en speelde met mijn neus precies als Jerry deed. Wij logeerden bij de …. (familie van de ontvanger) die nacht. Midden in de nacht kwam Carter binnen en vroeg of hij bij mijn man en ik kon slapen. Hij rolde zich op tussen ons in precies zoals Jerry dat deed, en we begonnen te huilen. Carter zei tegen ons dat we niet moesten huilen omdat Jerry zei dat alles goed was. Mijn man en ik, onze ouders en iedereen die Jerry echt goed kenden twijfelen geen seconde. In het hart van onze zoon zit veel van onze zoon en het klopt in de borst van Carter. Op een bepaald niveau leeft onze zoon voort.”

De moeder van de ontvanger vertelde:

“Ik zag Carter naar haar (de moeder van de donor) toegaan. Dat doet hij anders nooit. Hij is heel, heel verlegen, maar hij ging naar haar toe precies zoals hij naar mij toe rende toen hij een baby was. Toen hij fluisterde: ‘Het is goed, mama’, barstte ik in huilen uit. Hij noemde haar ‘mamma’, of misschien was het wel het hart van Jerry dat sprak. En nog iets deed ons versteld staan.
We ontdekten toen we met Jerry’s moeder praatten dat Jerry een lichte vorm van spasme had meestal aan de linkerkant. Carter had last van stijfheid en wat trillen aan diezelfde kant. Dat was niet het geval toen hij baby was en het manifesteerde zich na de transplantatie. De dokters zeiden dat het waarschijnlijk te maken heeft met zijn medische toestand, maar eigenlijk denk ik dat er meer achter zit. Er is nog iets waar ik wat over wil weten. Toen we samen naar de kerk gingen, had Carter nog nooit Jerry’s vader ontmoet.

We kwamen wat laat en Jerry’s vader zat met een groep mensen in het midden van de gemeente. Carter liet mijn hand los en rende recht op die man af. Hij klom op zijn schoot, sloeg zijn armen om hem heen en zei: ‘Pappie’. Wij waren met stomheid geslagen. Hoe had hij hem kunnen herkennen? Waarom noemde hij hem pappa? Hij deed nooit zulke dingen. Hij zou nooit mijn hand hebben losgelaten in de kerk en hij zou nooit zomaar naar een vreemde zijn toegerend. Toen ik hem vroeg waarom hij dat had gedaan, zei hij dat hij het niet zelf was geweest. Hij zei dat Jerry dat had gedaan en dat hij was meegegaan.”
X

– Case 3 –

x
De donor was een 24 jarige vrouw die het slachtoffer was van een auto ongeluk. De ontvanger was een 25 jarige mannelijke doctoraal student die leed aan cystic fibrosis en die een hart-long transplantatie onderging.

Het zusje van de donor vertelde:

“Mijn zus was een heel gevoelige persoon. Haar grote liefde was kunstschilderen. Ze was op weg naar haar eerste solo expositie in een kunstwinkeltje toen een dronken bestuurder bij haar naar binnen reed. Het is een door lesbiennes gerunde kunstwinkel die homo artiesten steunen. Mijn zus was niet erg open over haar geaardheid, maar ze was lesbisch. Ze zei dat haar landschapschilderijen in werkelijkheid voorstellingen waren van de moeder of vrouwfiguur. Ze keek dan naar een vrouwelijk naaktmodel en dat inspireerde haar tot het schilderen van een landschap. Stel je dat eens voor? Ze had een gave”.

De ontvanger vertelde:

romance“Ik heb het eerst aan niemand verteld, maar ik dacht dat het hebben van een vrouwenhart mij homoseksueel zou maken. Sinds mijn operatie, ben ik geiler dan ooit en het lijkt wel of vrouwen nog erotischer en sensueler zijn, dus ik dacht dat ik misschien wel een interne transseksuele operatie gehad zou hebben. Mijn arts vertelde me dat het gewoon mijn nieuwe energie en grip op het leven was waardoor ik mij zo voelde, maar ik ben niet dezelfde. Ik weet dat ik anders ben. Ik vrij alsof ik precies weet hoe een vrouwenlichaam voelt en reageert – bijna alsof het mijn eigen lichaam is. Ik heb hetzelfde lichaam, maar ik denk toch dat ik qua seks als een vrouw denk.”

De vriendin van de ontvanger zegt:

“Hij is een veel betere minnaar nu. Natuurlijk, eerst was hij zwakker, maar dat is het niet. Hij is, ik bedoel, hij kent mijn lichaam net zo goed als ik het zelf ken. Hij wil knuffelen, vasthouden en de tijd nemen. Voorheen was hij ook een goede minnaar, maar niet zoals het nu is. Het is gewoon anders. Hij wil mij de hele tijd omarmen en hij wil gaan winkelen. God, hij wilde nooit mee winkelen! En weet je wat, hij draagt nu een handtasje. Zijn handtasje! Hij gooit het over zijn schouder en noemt het zijn tas, maar het is een handtasje.
Hij heeft er een hekel aan als ik het zeg, maar als ik met hem naar het winkelcentrum ga is het alsof ik met een van de meiden ga. En nog iets, hij is dol op musea. Hij ging eerst nooit, absoluut nooit naar een museum. Nu wil hij wel iedere week. Soms staat hij minutenlang naar een schilderij te kijken zonder een woord te zeggen. Hij is dol op landschappen en staat maar te staren. Soms laat ik hem gewoon staan en kom later terug.”
X

– Case 4 –

x
De donor was een 17 jarige zwarte mannelijke student die het slachtoffer was van een schietpartij vanuit een rijdende auto. De ontvanger was een 47-jarige blanke man die in een metaalfabriek werkte. Bij hem was aortic stenosis vastgesteld.

De moeder van de donor vertelde:

“Onze zoon liep naar vioolles toen hij werd doodgeschoten. Niemand weet waar de kogel vandaan kwam, maar hij werd gewoon geraakt en viel neer. Hij stierf daar op straat, met zijn vioolkist in zijn armen. Hij hield zoveel van muziek en zijn leraren zeiden dat hij het echt in zijn vingers had. Hij luisterde dan naar muziek en speelde gewoon mee. Ik denk dat hij op een dag in Carnegie Hall zou hebben gestaan, maar de andere kinderen pestten hem altijd met zijn muziekvoorkeur.”

De ontvanger vertelde:

“Ik vind het echt heel rot voor de jongen die stierf en mij zijn hart gaf, maar ik heb toch wel echt moeite met het feit dat hij zwart was. Ik ben geen racist, denk erom, helemaal niet zelfs. De meeste van mijn vrienden op de fabriek zijn zwarte jongens. Maar het idee dat er een zwart hart in een blank lichaam zit voelt echt… tja, ik weet het niet. Ik zei tegen mijn vrouw dat ik dacht dat mijn penis wel eens de grootte van een negerpenis zou kunnen aannemen. Ze zeggen dat zwarte mannen grotere penissen hebben, maar dat weet ik niet zeker. Nadat we hebben gevreeën, voel ik me soms schuldig omdat een zwarte man met mijn vrouw naar bed is geweest, maar zo voel ik me eigenlijk niet écht. Een ding weet ik toch zeker. Ik had vroeger een hekel aan klassieke muziek, maar nu vind ik het geweldig. Het kalmeert mijn hart. Ik luister er steeds naar. Ik houd er superveel van. Ik heb geen van de jongens aan de band verteld dat ik een zwart hart heb, maar ik denk er heel vaak aan.”

De vrouw van de ontvanger vertelde:

“Hij was heel bezorgd over het idee toen hij hoorde dat het een hart was van een zwarte man. Hij vroeg me daadwerkelijk of ik aan de arts kon vragen om een blank hart als er een beschikbaar kwam. Hij is geen Archie Bunker, maar hij zit er niet ver vandaan. En hij zou me vermoorden als hij wist dat ik je dit vertelde, maar voor het eerst heeft hij zijn zwarte vrienden uit de fabriek uitgenodigd bij hem thuis. Het lijkt wel of hun kleur hem niet meer opvalt, zelfs al praat hij er nog af en toe over.
Hij lijkt meer op zijn gemak met deze zwarte jongens, maar hij heeft dat zelf niet in de gaten. Er is nog iets dat ik zou moeten zeggen. Ik word gek van die klassieke muziek. Hij kent niet één stuk bij naam en heeft er nooit, maar dan ook nooit eerder naar geluisterd. Nu zit hij urenlang te luisteren. Hij fluit zelfs klassieke deuntjes die hij nooit zou kunnen weten. Hoe kent hij die melodieën? Je zou denken dat hij van rapmuziek of zoiets zou houden vanwege zijn zwarte hart.”
X

'Heart of Light' van Daniel Holman
‘Heart of Light’

– Case 5 –

x
De donor was een 19 jarige vrouw die werd gedood tijdens een auto ongeluk. De ontvanger was een 29 jarige vrouw bij wie men cardiomyopathy, afgeleid van endocarditis, had geconstateerd.

De moeder van de donor vertelde:

“Mijn Sara was een schat. Ze was eigenaar en manager van haar eigen gezonde voeding restaurant en gaf me steeds weer op mijn kop omdat ik geen vegetariër was. Ze was een geweldige meid. Wild, maar geweldig. Ze was voor vrije liefde en had elke paar maanden een nieuwe man in haar leven. Ze was al dol op het mannelijke geslacht toen ze een klein meisje was en dat is nooit veranderd. Ze kon nog een paar woorden aan mij schrijven toen ze stierf. Ze was zo verdoofd, maar ze bleef maar zeggen hoe ze de enorme klap nog voelde van de auto toen hij hun raakte. Ze zei dat ze het door haar hele lijf kon voelen.”

De ontvanger vertelde:

change-heart“Je kunt het mensen vertellen als je wilt, maar ze zullen je raar aankijken. Toen ik mijn nieuwe hart kreeg, gebeurde er twee dingen met me. Eerst, bijna elke nacht, en nog steeds af en toe, voel ik daadwerkelijk het ongeluk dat mijn donor heeft gehad. Ik kan de klap voelen in mijn borst. Het dreunt bij mij binnen, maar de doktor zegt dat alles prima is. En ook, ik haat nu vlees. Ik kan er niet tegen. Ik was de beste klant van McDonald’s en nu moet ik overgeven van vlees. Eigenlijk, als ik het al ruik, begint mijn hart heel snel te kloppen. Maar dat is niet zo’n probleem.

Mijn dokter zegt dat het gewoon door de medicijnen komt. Ik kon het hem niet vertellen, maar wat me echt dwars zit is dat ik verloofd ben en binnenkort ga trouwen. Hij is ontzettend leuk en we houden van elkaar. We vrijen ook heerlijk. Het probleem is, ik ben homoseksueel. Tenminste, dat dacht ik. Na mijn transplantatie, ben ik niet…ik weet niet, nou ja… ik ben een beetje een halve- of verwarde lesbienne. Vrouwen lijken nog steeds aantrekkelijk voor me, maar mij vriend windt mij op; vrouwen niet. Ik voel absoluut niet de behoefte om met een vrouw te zijn. Ik denk dat ik een geslachtstransplantatie heb gehad.

De broer van de ontvanger vertelde:

“Susie is weer hetero. Dat meen ik serieus. Ze was lesbisch en nu heeft haar nieuwe hart haar weer hetero gemaakt. Ze heeft alle boeken en dingen over homo politiek weggedaan en praat er nooit meer over. Ze was vroeger heel strijdlustig over dit onderwerp. Ze zit hand in hand met Steven en knuffelt hem precies zoals mijn vriendin dat met mij doet. Ze praat met mijn vriendin over vrouwendingen, maar voorheen kon ze je de les lezen over de kwaadaardige invloed van seksistische mannen. En mijn zus, de koningin van de Big Mac, haat vlees. Ze wil het niet eens in huis hebben.”
X

– Case 6 –

X
De donor was een 14 jarig meisje verongelukt bij het turnen. De ontvanger was een 47 jarige man bij wie men een kwaadaardige myxoma en cardiomyopathy had geconstateerd.

De moeder van de donor vertelde:

“Kijk eens naar haar (laat een foto zien). Mij dochter was het voorbeeld van gezondheid. Er zat geen grammetje vet aan. Ze was turnster en haar trainer kon haar met één hand boven zijn hoofd tillen. Ze vond het leven zo fantastisch dat ze altijd maar sprong en huppelde als een jong katje. Ze had wel wat moeite met eten. Ze sloeg wel eens een maaltijd over, en een tijdje lang spuugde ze het eten weer uit. Ik denk dat je haar wel een beetje anorexic zou kunnen noemen. En ze kon zo dwaas giechelen als ze zich ergens voor schaamde. Ze klonk als een klein vogeltje.”

De ontvanger vertelde:

children buddha“Ik voel me weer als herboren. Ik voel me als een tiener. Ik voel me echt zorgeloos en vrij. Ik weet dat het gewoon de energie is die ik krijg van mijn nieuwe hart, maar ik voel me echt jonger in elk opzicht, niet alleen fysiek. Ik zie de wereld ook zo. Ik ben echt jong van hart. Ik heb die vervelende neiging om te giechelen en mijn vrouw wordt er gek van. En er is ook iets met het eten. Ik weet niet wat het is. Ik krijg honger, maar na het eten voel ik me vaak misselijk en heb het gevoel dat het zou helpen als ik zou kunnen overgeven.”

De broer van de ontvanger vertelde:

“Gus is een tiener. Geen twijfel mogelijk. Hij is weer een jongen of hij denkt tenminste dat hij er een is. Zelfs als we gaan bowlen, schreeuwt hij en springt hij als een dwaas rond. En hij heeft dit vreemde lachje nu. Het is een meidenlach en dat zeggen we hem ook. Hij geeft er niets om. Hij heeft nooit meer zijn trek in eten teruggekregen na de operatie. Hij is bijna altijd behoorlijk misselijk. Na het Thanksgiving diner – en daar was hij dol op – ging hij naar boven en gaf over. We namen hem mee naar de Eerste Hulp, maar het had niets te maken met zijn nieuwe hart. Ze zeiden dat het waarschijnlijk een reactie was op iets in het eten. Maar, de rest van de familie werd niet ziek. Hij moet uitkijken. Zijn arts is ongerust over zijn gewicht.”
X

– Case 7 –

X
De donor was een 3 jarig meisje dat thuis in het zwembad verdronk. De ontvanger was een negen jarige jongen waarbij myocarditis en septal defect was vastgesteld.

De moeder van de ontvanger vertelde:

“Hij (de ontvanger) weet niet wie zijn donor was of hoe ze stierf. Wij wel. Ze verdronk in het huis van de vriend van haar moeder. Haar moeder en vriend lieten haar achter met een tiener babysit die aan het bellen was toen het gebeurde. Ik heb haar vader nooit ontmoet, maar de moeder zei dat ze heel naar uit elkaar waren gegaan en dat de vader zijn dochter nooit zag. Ze zei dat ze veel uren maakte en dat ze wilde dat ze meer tijd had doorgebracht met haar. Ik denk dat ze zich behoorlijk schuldig voelt over alles wat gebeurd is … weet je, die twee waardeerden hun dochter niet echt tot dat het te laat was.”

De ontvanger, die beweerde dat ze niet wist wie de donor was, vertelde:

“Ik praat soms tegen haar, ik kan haar daar in mij voelen. Het lijkt of ze heel bedroefd is. Ze is heel bang. Ik vertel haar dat het goed is, maar ze is erg bang. Ze zegt dat ze zou willen dat ouders hun kinderen niet weggooien. Ik weet niet waarom ze dat zou zeggen.”

De moeder van de ontvanger zei over hem:

“Tja, wat mij het meeste opvalt, is dat Jimmy nu als de dood voor water is. Hij was er voorheen gek op. We wonen aan een meer en hij gaat de achtertuin niet meer in. Hij sluit steeds opnieuw de achterdeur en doet hem op slot. Hij zegt dat hij bang is voor het water en weet niet waarom. Hij wil er niet over praten.”
X

– Case 8 –

De donor was een vrouw van 19 jaar die haar nek had gebroken op dansles. De ontvanger was een 19 jarige vrouw met cardiomyopathy.

De moeder van de donor vertelde:

“We hebben Angel (de ontvanger) ontmoet, en ze lijkt sprekend op onze dochter (Stacey). Het kon bijna een tweeling zijn. Het zijn beide slimme meiden; ik bedoel, mijn dochter was ook slim. Ze wilde actrice worden, maar we dachten dat ze een te hoog academisch niveau had om dat te worden. Haar vader is arts en wilde heel graag dat ze in zijn voetsporen zou treden.”

In de ogen van kunstenaar Alex Grey, is de uitstraling van het hart een 'holy fire', een 'heilig vuur'.
Door de ogen van Alex Grey: het hart als een ‘holy fire’, een ‘heilig vuur’.

De vader van de donor vertelde:

“Stacey had een heel goed stel hersenen. Het is zo triest. Ze zou een uitstekende arts zijn geworden, maar ze wilde dansen en zingen. Zo is ze ook gestorven. Ze is gevallen tijdens dansles. We waren altijd op een positieve manier met elkaar aan het bekvechten over hoe jammer het zou zijn als ze naar Hollywood zou gaan in plaats van naar Harvard. Ik hoop dat ze wist dat ik alleen maar wilde dat ze gelukkig was.”

De ontvanger vertelde:

“Ik denk aan haar als mijn zusje. Ik denk dat we wel zussen moeten zijn geweest in een vorig leven. Ik weet alleen dat mijn donor een meisje van mijn leeftijd was, maar het is meer dan dat. Ik praat tegen haar ’s nachts of als ik verdrietig ben. Ik voel dat ze me antwoord geeft. Ik kan het voelen in mijn borstkas. Ik leg mijn linkerhand daar en duw ertegen met mijn rechter. Het is alsof ik contact kan maken met haar. Soms lijkt ze bedroefd. Ik denk dat ze verpleegster wilde worden of zo, maar andere keren lijkt het alsof ze op Broadway wilde staan. Ik denk dat ze liever naar Broadway wilde. Ik wil verpleegster worden maar ik zou ook arts kunnen worden. Ik hoop dat ze gelukkig is, omdat ze altijd mijn engel zal blijven, mij zusje in mijn borst. Ik draag mijn engel overal met me mee.”

De moeder van de ontvanger vertelde:

“We kunnen haar soms tegen haar hart horen praten. Het is zoiets als ‘Lief Dagboek’. Ze legt haar hand op haar hart en praat tegen wie ze denkt dat haar donor is. Eens troffen we haar aan terwijl ze een stethoscoop tegen haar borst hield in een poging haar nieuwe hart te horen. Ik denk dat ze dat nog steeds af en toe doet. En het enige andere is dat ze medicijnen wil gaan studeren. Dat wilde ze eerst nooit, maar dat is omdat ik niet denk dat ze dacht dat ze oud zou worden. Ze heeft haar colleges al omgeboekt.”
x

– Case 9 –

X
De donor was een 3 jarig jongetje die uit het raam van een flatgebouw viel. De ontvanger was een vijf jarig jongetje met een septal-afwijking en cardiomyopathy.

De moeder van de donor vertelde:

“Het was bovennatuurlijk. Toen ik de familie en Daryl (de ontvanger) ontmoette op de transplantatiebijeenkomst, barstte ik in huilen uit. Toen gingen we naar de ‘geschenkboom’ waar je een symbolisch teken aan je donor overhandigd. Ik huilde al toen mij echtgenoot me zei naar de tafel te kijken die we voorbij liepen. Het was de donorfamilie met Daryl die daar zaten. Ik wist het direct. Daryl glimlachte naar me op precies dezelfde manier als Timmy (de donor) deed. Na uren te hebben gepraat met de ouders van Daryl, waren we getroost. Op een of andere manier leek het na een poosje helemaal niet vreemd. Toen we hoorden dat Daryl de naam Timmy had verzonnen en ook zijn leeftijd goed had, begonnen we te huilen. Maar het waren tranen van opluchting omdat we wisten dat de geest van Timmy nog leefde.”

Power Rangers
Power Rangers

De ontvanger vertelde:

“Ik gaf de jongen een naam. Hij is jonger dan ik en ik noem hem Timmy. Hij is nog maar een kleine jongen. Hij is een klein broertje, ongeveer half zo oud als ik ben. Hij is zwaargewond geraakt toen hij viel. Hij houdt heel veel van Power Rangers, denk ik, net als ik vroeger. Maar ik vind er nu niet veel meer aan. Ik vind Tim Allen bij Tool Time goed, dus heb ik hem Tim genoemd. Ik vroeg me ook af waar mijn oude hart naar toe is gegaan. Ik mis het eigenlijk wel. Het was kapot maar het heeft wel een tijdje voor me gezorgd.”

De vader van de ontvanger vertelde:

“Daryl heeft nooit de naam van zijn donor of zijn leeftijd geweten. Wij wisten het ook niet tot voor kort. We hebben nog maar net gehoord dat de jongen die is overleden uit een raam was gevallen. We wisten zelfs tot nu toe niet hoe oud hij was. Daryl had het wel bij het rechte eind. Waarschijnlijk gewoon goed geraden of iets, maar hij had gelijk. Hoewel, wat zo eng is, is dat hij niet alleen de leeftijd goed had geraden en een vaag idee had over hoe hij was gestorven, hij had ook de naam goed. De jongen heette Thomas, maar om de een of andere reden noemde zijn naaste familie hem Tim.”

De moeder van de ontvanger vertelde:

“Ga je hem het echt bizarre verhaal vertellen? Timmy viel toen hij probeerde een Power Ranger speelgoedpop te pakken die op de rand van het raam was terechtgekomen. Daryl wil zijn Power Rangers niet meer aanraken .…”
X

– Case 10 –

X
De donor was een 34 jarige politieman die werd doodgeschoten bij een poging tot aanhouding van een drugsdealer. De ontvanger was een 56 jarige professor van een universiteit die atherosclerosis en ischaemic hartziekte had.

De vrouw van de donor vertelde:

In iedere cel en in ieder orgaan vindt er dan een bevruchting plaats die doorwerkt naar de omgeving en van de omgeving terug naar de mens. Iedereen en alles profiteert ervan.

“Toen ik Ben (de ontvanger) ontmoette en Casey (de vrouw van Ben), stortte ik bijna in. Eerst was het een opmerkelijk gevoel om de man te zien met het hart van mijn echtgenoot in zijn borst. Ik denk dat ik Carl (de donor) bijna kon zien in Ben zijn ogen. Toen ik Ben vroeg hoe hij zich voelde, denk ik dat ik eigenlijk probeerde om aan Carl te vragen hoe het met hem ging. Ik zou dat niet tegen hen zeggen, maar ik zou willen dat ik de borst van Ben had kunnen aanraken en tegen het hart van mijn echtgenoot had kunnen praten.”

“Wat me echt dwars zit is, toen Casey plompverloren zei dat het enige echte neveneffect van Bens operatie de lichtflitsen in zijn gezicht waren. Dat is precies hoe Carl is overleden. Die kloothommel schoot hem recht in zijn gezicht. Het laatste wat hij moet hebben gezien is een vreselijk flitslicht. Ze hebben die vent nooit gepakt, maar ze denken te weten wie het is. Ik heb de compositietekening van zijn gezicht gezien. Hij heeft lang haar, diepliggende ogen, een baard en deze doodkalme blik. Hij ziet er een beetje uit als van die tekeningen van Jesus.”

De ontvanger vertelde:

“Als je belooft dat je niemand mijn naam zult vertellen, zal ik je vertellen wat ik geen enkele arts van mij heb verteld. Alleen mijn vrouw weet het. Ik wist alleen dat mijn donor een 34 jarige kerngezonde knaap was. Een paar weken nadat ik mijn hart had gekregen, ben ik gaan dromen. Ik zie dan een flitslicht recht in mijn gezicht en mijn gezicht wordt echt heel heet. Het brandt echt. Net daarvoor krijg ik een een glimp van Jesus te zien. Ik heb deze dromen en nu deze dagdromen vanaf die dag: Jesus en dan die flits. Dat is het enige dat ik kan zeggen dat er is veranderd, behalve dan dat ik me echt heel goed voel voor het eerst in mijn leven.”

De vrouw van de ontvanger vertelde:

“Ik ben heel, heel blij dat je hem hebt gevraagd over zijn transplantatie. Hij maakt zich meer zorgen over die flitslichten dan hij je zal vertellen. Hij zegt dat hij Jesus ziet en dan een verblindende flits. Hij vertelde de artsen over de flitslichten maar niet over Jesus. Hij zei dat het waarschijnlijk een neveneffect is van de medicatie, maar God, we zouden willen dat het ophield.”

* * *

Wat betekent dit nu allemaal..?
De gevallen die hier zijn verteld zijn representatief voor meer dan 74 transplantatie patiënten, waarvan 23 harttransplantaties, die onder de aandacht van Pearsall zijn gebracht de afgelopen 10 jaar (10). Aangezien de cases sporadisch en klinisch verzameld zijn, is het niet mogelijk het percentage te berekenen van patiënten die melding maakten van gradaties van persoonlijkheidsverandering die wel of niet overeen kwamen met de donor in meer of mindere mate. Het huidige rapport verschaft theoretische en op de praktijk getoetste verantwoording om uitgebreid onderzoek te doen.

orgaan handel
De lucratieve wereldhandel zorgt er in arme landen voor, dat burgers hun organen gaan verkopen.. Bij dubieuze bedrijfjes, die achter dit soort borden schuilgaan..!

Historisch gezien zijn ontvangers na transplantatie terughoudend om zulke ervaringen te delen met hun artsen (en in veel gevallen zelfs met hun familie en vrienden). Bovendien, de heersende opvatting dat herinneringen primair worden opgeslagen in het zenuwstelsel (en secundair in het immuunsysteem) zou al meteen minder waarschijnlijk maken dat ontvangers van transplantatie open zouden staan voor het ontvangen van cellulair geheugen van de getransplanteerde organen.

Dezelfde overtuiging zou het minder waarschijnlijk maken dat gezinsleden en vrienden, als ook chirurgen en de gezondheidszorg in het algemeen, zouden open staan voor de verhalen van ontvangers over cellulair geheugen. Vandaar dat het niet mogelijk is om te bepalen wat het feitelijke percentage van persoonlijkheidsverandering is; dat men hierover informatie achterhoudt lijkt eerder regel dan uitzondering.

Case 4 illustreert dit punt expliciet.
Toen een 47 jarige blanke man metaalarbeider het hart ontving van een 17 jarige zwarte mannelijke student, nam hij aan dat de zwarte jeugd de voorkeur zou geven aan rapmuziek. Daarom zette hij het idee van zich af dat de oorzaak voor zijn radicaal veranderde voorkeur, die voor klassieke muziek, het hart van zijn donor kon zijn. Maar hij was onbekend met zijn donor en wist niet dat deze in feite dol was op klassieke muziek en stierf ‘met zijn vioolkist in zijn armen’ op weg naar vioolles.

Nadat Schwartz en Russek hun wetenschappelijk artikel hadden voltooid, hebben ze een patiënt van Dr. Copland geïnterviewd die een harttransplantatie heeft ondergaan en een groot aantal persoonlijkheidsveranderingen heeft ervaren. Hij ontving het hart van een vrouw, en een van de vele persoonlijkheidsveranderingen is de passie voor de kleur roze (een kleur waar hij een hekel aan had voor de operatie), en een voorkeur voor parfum ( iets dat hij niet kon luchten of zien en wat hij zijn vrouw niet toestond te gebruiken). Op dit moment baadt hij erin en gebruikt vrouwelijke geurtjes.

heart sphereZijn dochters plagen hem en hij is ziet er tegenop om deze ervaringen met zijn artsen te delen. Hij deelde ze wel met Schwartz en Russek omdat hij er achter kwam dat zij open stonden voor deze veranderingen en hem zouden helpen ontdekken of ze donorgerelateerd waren (op dit moment worden er pogingen ondernomen om contact te leggen met de familie van de donor. Zijn geval is interessant omdat hij twee keer dood is verklaard en weer tot leven werd gewekt, voorafgaande aan zijn transplantatie. Hij had een bijna-dood ervaring die hem, volgens de patiënt en zijn vrouw, veranderde en ertoe leidde dat hij meer open stond voor dingen.

Ontvangers kunnen verschillen in hun openheid over het ontvangen van cellulair geheugen als ook in hun duidelijkheid over hun ervaring hiermee en het melden van veranderingen. Een beoordelaar van het manuscript vroeg:

.
.

”Kunnen de ontvangers dit zelf bepalen? Als alle ontvangers er even open over dachten, zouden ze het dan allemaal ontvangen?” Dit is een belangrijke vraag, een die men zou kunnen stellen in toekomstig onderzoek. Theoretisch zouden er meer individuele personen in staat moeten zijn om informatie te ontvangen en als ze worden aangemoedigd om meer open te staan voor het ontvangen van deze informatie. Hypnose zou kunnen worden overwogen als een mogelijke klinische onderzoeksmethode.

De gevallen die hier zijn besproken zijn ongewoon (niet uniek) in het feit dat duidelijke veranderingen werden waargenomen door de ontvangers die vervolgens werden geverifieerd door de gezinsleden en vrienden van de ontvanger. Bovendien, bij ieder geval werd duidelijk navraag gedaan bij de familie en vrienden van de donor. Bij ieder geval waren de veranderingen in persoonlijkheid van de ontvanger voordat er contact was geweest met de familie en vrienden van de donor.

De ontvangers die hier zijn beschreven hadden geen psychiatrisch verleden. Zij leden niet aan extreme stress of bezorgdheid, hoewel sommige wel melding maakten van bezorgdheid over wat ze mee maakten. Case 10 laat dit in het bijzonder zien. Een 56 jarige ontvangende collegeprofessor droomde niet alleen van witte flitslichten in zijn gezicht, maar net voor de flits kreeg hij soms ook ‘een glimp van Jezus’. Bang voor de sluimerende aanwezigheid van waanbeelden en wat dat zou betekenen voor een diagnose, deelde hij de informatie niet met zijn artsen (hoewel hij hen wel vertelde over de flitsen).

De donor was een 34 jarige politieman die in het gezicht was geschoten terwijl hij probeerde een drugshandelaar te arresteren. De vrouw van de donor vertelde: “Ze hebben die jongen nooit gepakt, maar ze denken te weten wie het is. Ik heb de tekening van zijn gezicht gezien. De jongen had lang haar, diepliggende ogen, een baard en een heel kalme blik. Hij lijkt een beetje op afbeeldingen die je soms ziet van Jezus.”

hart corazonKunnen zulke verhalen statistisch gezien worden verklaard door ze toevalligheden te noemen? De parallellen in namen die worden genoemd in cases 1,8 en 9 kunnen waarschijnlijk wel worden uitgelegd als toevalligheden. In case 9, bij voorbeeld, kan de keuze voor de naam Tim ( voor de donor die hij nooit had ontmoet) gerelateerd worden aan zijn persoonlijke voorkeur. De ontvanger gaf aan: “Ik vind Tim Allen op Tool Time leuk, dus heb ik hem Tim genoemd.”

Maar, statistisch gezien is deze verklaring minder aannemelijk toeval als je nagaat hoe de ontvanger het verklaart: “Hij (de donor) houdt veel van Power Rangers, denk ik, net als ik vroeger. Hoewel, ik vind er weinig meer aan. De donor stierf zeer waarschijnlijk terwijl hij ‘probeerde de Power Ranger pop te pakken die op de rand van het raam was gevallen’. De uitkomst van het onderzoek naar de 10 cases blijkt té veel verrassende overeenkomsten te hebben om nog toevallig te zijn. (de statistische toeval/kans hypothese).

Het ‘ontvanger-donor toeval’ verschijnsel
Toekomstig onderzoek is nodig om het ‘ontvanger-donor toeval’ verschijnsel systematisch te onderzoeken. Men is al met onderzoek bezig op de Universiteit van Arizona met een representatieve groep van meer dan 300 transplantatie patiënten, om een schatting te doen van het voorkomen van toevalligheden met gebruikmaking van half gestructureerde vraaggesprekken en systematische vragen. Daarnaast wordt een subgroep van deze transplantatie patiënten psychologisch gevolgd om de biofysieke methoden te onderzoeken van het hart-hersenen synchroon (11).

Het onderzoek test de voorspellingen afgeleid van de dynamische energiesysteem theorie toegepast op het hart. Omdat het ‘energie cardiologie’ heet, is de basishypothese dat de informatie en energie elektromagnetisch worden doorgegeven van de hersenen naar het hart, en dat door elektromagnetische resonans de hersenen informatie kunnen verwerken die afkomstig is van het hart van de donor (12). Andere vormen van energetisch communicatie zijn ook denkbaar en zouden in toekomstig onderzoek ook aan de orde moeten komen (13).

Pearsall merkte buiten het onderzoek om nog op dat naast ontvangers van het hart, de ontvangers van nieren, lever en andere organen ook aangaven veranderingen te bemerken in smaak, voorkeur voor voedsel en emotionele factoren. Echter, deze waren meestal van korte duur en konden worden geassocieerd met medicatie en andere factoren van transplantatie. (10) De uitkomst voor harttransplantaties blijken duidelijker en sterker geassocieerd met het verleden van de donor. Als deze bevinding in toekomstig onderzoek wordt geverifieerd, kunnen de gevolgen voor de grondbeginselen van de psychologie alsook de klinische medicatie behoorlijk groot zijn.

Het uitgebreide boek dat Ger Lodewick schreef over orgaandonatie en -transplantatie. (klik voor verkoopkanaal)
Het uitgebreide boek dat Ger Lodewick schreef over orgaandonatie en -transplantatie. (klik voor verkoopkanaal)

Pearsall stelde zich open voor de mogelijkheid van cellulair geheugen in getransplanteerde ontvangers, gedeeltelijk vanwege zijn eigen beenmerg transplantatie in 1987, en ook vanwege zijn culturele en traditionele Hawaïaanse achtergrond. Het hart wordt daar nog altijd beschouwd als een ‘denkend, communicerend, en spiritueel orgaan’ (10).

Schwartz en Russek stelden zich open voor de mogelijkheid van cellulair geheugen, gedeeltelijk doordat  Schwartz  in het begin van de jaren 80 de logica ontdekte van het systematische geheugen, toen hij professor in de psychologie en psychiatrie was op de Yale Universiteit, (5,6,7) en gedeeltelijk door de evolutie van de theorie van het dynamische energie systeem medio jaren negentig zoals is toegepast op het hart door Russek en Schwartz (12,14).

Systematisch geheugen is slechts één mogelijk cellulair geheugenmechanisme. Andere mechanismen (bijv. microtubulair geheugen, dat ook een belangrijk deel is van het systematische geheugen proces) moeten daar ook toe worden gerekend (15). Als in toekomstig onderzoek aanwijzingen worden gevonden voor cellulair geheugen in transplantatiepatiënten, zijn de theoretische, klinische en ethische implicaties enorm (16).

De huidige resultaten van het onderzoek zijn gemeld in de hoop dat ze gedegen onderzoek naar deze hypothese in de toekomst zullen stimuleren. De auteurs betuigen hun erkentelijkheid aan de familie van de donoren, de ontvangers en de familie van de ontvangers die de moed hadden om hun verhaal te delen en zo vriendelijk waren toestemming te geven om het te laten vastleggen.

De 10 gevallen van harttransplantatie die hier zijn beschreven komen uit een totale voorbeeldgroep van 74 transplantatie ontvangers (23 waren harttransplantaties), welke allen in verschillende mate veranderingen lieten zien die in lijn lag met de persoonlijkheid van hun donoren. Wij danken de anonieme beoordelaars van dit manuscript voor hun constructieve feedback. Wij dragen dit rapport op ter herinnering aan de donoren en ter herinnering aan onze vaders: Frank Pearsall, Howard Schwartz en Henry I Russek.

x

* * *

x

Over de auteurs van het oorspronkelijke artikel:

  • Paul Pearsall, PhD, is a Clinical Professor at the Department of Nursing, University of Hawaii. He is the author of over 200 professional articles and 15 international best-selling books including The Heart’s Code (Broadway Books, 1998).
  • Gary E. Schwartz, PhD, is Professor of Psychology, Surgery, Medicine, Neurology and Psychiatry at the University of Arizona. He is also Director of the Center for Frontier Medicine in Biofield Science and Director of the Human Energy Systems Laboratory, both at the University of Arizona. He is the co-author (with Linda Russek) of The Living Energy Universe (Hampton Roads Publishing, 1999, soon to be re-released; reviewed in NEXUS 7/04), and co-author (with William L. Simon) of The Afterlife Experiments (Pocket Books, 2002; reviewed in NEXUS 9/04) and The G.O.D. Experiments (Atria Books, 2006).
  • Linda G. Russek, PhD, is an Assistant Clinical Professor of Medicine at the University of Arizona and Director of The Heart Science Laboratory of The Heart Science Foundation in Tucson, Arizona.She has co-authored more than 40 papers as well as the book, The Living Energy Universe (with Dr Gary Schwartz; see above).

Dit artikel is gebaseerd op een origineel artikel uit ‘Journal of Near-Death Studies’, vol. 20, no. 3, Spring 2002.
Oder de titel: ‘Changes in Heart Transplant Recipients that Parallel the Personalities of their Donors’ van de wetenschappers; Dr. Paul Pearsall (PhD) / Dr. Gary E. Schwartz (PhD) en Dr. Linda G. Russek (PhD)

Voor meer informatie over dit artikel, kun je evt. contact opnemen met Dr Gary E. Schwartz, Professor of Psychology, Department of Psychology, University of Arizona, Box 210068, Tucson, AZ 85721-0068, USA. (gschwart@u.arizona.edu). Daarnaast zijn er websites zoals http://www.biofield.arizona.edu, http://veritas.arizona.edu en http://www.openmindsciences.com.

Endnotes

  1. Lunde DT. Psychiatric complications of heart transplants. Am J Psychiatry 1967; 124:1190-1195.
  2. Kuhn WF et al. Psychopathology in heart transplant candidates. J Heart Transplants 1988; 7:223-226.
  3. Mai FM. Graft and donor denial in heart transplant recipients. Am J Psychiatry 1986; 143:1159-1161.
  4. Miller JG. Living Systems. New York, NY: McGraw-Hill, 1978.
  5. Schwartz GE, Russek LG. Dynamical energy systems and modern physics: Fostering the science and spirit of complimentary and alternative medicine. Alter Therapies Health Med 1997; 3(3):46-56.
  6. Schwartz GE, Russek LG. Do all dynamical systems have memory? Implications of the systemic memory hypothesis for science and society. In KH Pribram (ed.). Brain and Values: Is a Biological Science of Values Possible? Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, 1998.
  7. Schwartz GER, Russek LGS. The origin of holism and memory in nature: The systemic memory hypothesis. Frontier Perspectives 1998; 7(2):23-30.
  8. Schwartz GER, Russek LGS. The plausibility of homeopathy: The systemic memory mechanism. Integrative Med 1998; 1(2):53-60.
  9. Sylvia C, with Novak W. A Change of Heart. New York, NY: Little, Brown, 1997.
  10. Pearsall P. The Heart’s Code. New York, NY: Broadway Books, 1998.
  11. Song LZYX, Schwartz GER, Russek LGS. Heart-focused attention and heart-brain synchronization: Energetic and physiological mechanisms. Alter Therapies Health Med 1998; 4(5):44-63.
  12. Russek LG, Schwartz GE. Energy cardiology: A dynamical energy systems approach for integrating conventional and alternative medicine. Advances. J Mind-Body Health 1996; 12(4):4-24.
  13. Tiller WA. Science and Human Transformation: Subtle Energies, Intentionality and Consciousness. Walnut Creek, CA: Pavior, 1997.
  14. Russek LR, Schwartz GE. Interpersonal heart-brain registration and the perception of parental love: A 42-year follow-up of the Harvard Mastery of Stress study. Subtle Energies 1994; 5(3):195-208.
  15. Hameroff SR, Penrose R. Orchestrated reduction of quantum coherence in brain microtubules: A model for consciousness. In SR Hameroff, AW Kaszniak, AC Scott (eds). Toward a Science of Consciousness. Cambridge, MA: The MIT Press, 1996.
  16. Schwartz GER, Russek, LGS. The Living Energy Universe. Charlottesville, VA: Hampton Roads Publishing, 1999.

 

Advertentie

bert janssen 10 juni lezing

Advertentie

63 thoughts on “Donor schenkt orgaan EN karaktertrekken…!

    1. @jhon
      Het maakt niet uit waar de witte kraai gevonden wordt, dat ie gevonden wordt telt. Ik wil wedden en heb daar geen twijfel over dat dergelijke verhalen te kust en te keur in alle landen te beluisteren zijn.
      Het verhaal over bewustzijn wordt willens en wetens voor ons verborgen gehouden , het enige probleem is dat we steeds bewuster worden , dat er geen verstopplek meer bestaat.
      Het doorleven van een stukje van je materiele verschijningsvorm, laat je bewustzijn in deze dichtheid blijven. Je ziet dat in de verhalen in dit artikel. Sterven is echter een onderdeel van de reis die je bewustzijn maken moet. Nu kan het zo zijn dat dit oponthoud een reden heeft en gewenst wordt vanuit zielsnivo,dat er een karmische reden voor is .
      Toch kun je daar alleen een keuze in maken als je van al deze facetten op de hoogte bent. Die keuze , en die info wordt ons nu onthouden.

    2. Graag enig feitenmateriaal waaruit blijkt dat ik coma en hersendood mix. Weet je zelf het verschil wel? Zo niet dan leg ik het je uit.

  1. Mooie serie anecdotes en opinie van een groepje mensen die zichzelf blijkbaar graag van authoriteitsargumenten bedienen. Dat doet al vele alarmbellen rinkelen.

    Sorry, maar de overdracht van geheugen o karaktertrekken door transplantaties wordt momenteel TOTAAL niet wetenschappelijk aanvaard, alleen al omdat er geen enkel denkbaar mechanisme is waardoor dat zou kunnen gebeuren.
    De publicatielijst is interessant en verdient enige aandacht maar het “Journal of near-death studies” is alvast geen referentie die waarde heeft, dat is blijkbaar een ‘Vanity journal’ : jij betaalt, zij publiceren.
    Altijd handig om een cv op te fleuren maar niets waard in realiteit.

    Dit verdient een uiterst kritische doorlichting maar daarvoor heb ik momenteel geen tijd; ik ga het dus hierbij laten.
    De gelovigen kunnen uiteraard gerust geloven wat ze willen, geen probleem daarmee. 🙂

    1. Argonaut
      Hiermee bewijs je het failliet van het( i.i.g jouw) wetenschappelijk denken.
      “Sorry, maar de overdracht van geheugen o(f) karaktertrekken door transplantaties wordt momenteel TOTAAL niet wetenschappelijk aanvaard, alleen al omdat er geen enkel denkbaar mechanisme is waardoor dat zou kunnen gebeuren.”
      Omdat wij wetenschappers het niet kunnen voorstellen en het niet in ons denken past , accepteren we de bewijslast niet.
      Prachtig duidelijker kun je niet zijn.
      Was het niet zo dat de “wetenschap”observeerde en naar aanleiding daarvan hypothese opstelden die dan werden getoetst? waarna een theorie werd geponeerd ? Zie je dat dat dus is losgelaten , waardoor de “wetenschap “niet meer onderdoet voor welke religie in zijn beginfase dan ook . Inc. de daarbij behorende inquisitie of gedachte politie , waarvan jij deel lijkt uit te maken .
      Ps ik heb de vrijheid genomen even de (f) toe te voegen .

    2. Tja, was het niet de grote Carl Sagan die zei : “Extraordinary claims require extraordinary evidence”?

      De claim van deze lieden is bijzonder ‘extraordinary’, dus moet de kwaliteit en kwantiteit van het bewijs ook bijzonder ‘extraordinary’ zijn.

      De bewijslast ligt duidelijk bij hen maar behalve vage anecdotes zie ik GEEN bewijs, natuurlijk kan je wel stellen dat in de opinie van iemand of zijn omgeving er een verandering van karakter is na transplantatie, maar hoe objectief is dat. En hoe hebben mensen exact de reden van deze karakterverandering (als die er al is) geisoleerd en herleid tot de aanwezigheid van een nieuw orgaan?

      Natuurlijk is het grootste probleem dat het hier over psychologie gaat, een domein waarop gigantische problemen zijn en dat volgens mij (en vele anderen) NIET tot wetenschap mag gerekend worden omdat men daar amper in staat is te werken met valide experimenten die hypotheses toetsen.
      EN bij herhaling van bepaalde experimenten blijkt de herhaling precies het tegenovergestelde resultaat op te leveren als het origineel … Tjah, wat is dat dan waard, nietwaar?

    3. Een intieme vraag Argonaut; Ben jij geregistreerd orgaan donor? Of ga ik te ver?

    4. Argonaut
      Tja, was het niet de grote Carl Sagan die zei : “Extraordinary claims require extraordinary evidence”?

      De claim van deze lieden is bijzonder ‘extraordinary’, dus moet de kwaliteit en kwantiteit van het bewijs ook bijzonder ‘extraordinary’ zijn.

      Dat is wat je het “tegenkamp”opdraagt te geven , maar zou het niet wijs zijn om een dergelijke gang van zaken ( als orgaandonatie)die notabene is gelegaliseert na een bedachte staat van zijn eenzelfde opdracht zou geven? Al was het maar vanuit het gelijkheidsbeginsel.

      Ik zie namelijk geen enkele wetenschappelijke onderbouwing van het ontbreken van bewustzijn, bij een hersendood gediagnostiseert persoon.Zodra je me daar een waterdicht ( en dan bedoel ik dus ook met een verklaring voor de vele mensen die tijdens een hersendood diagnose alles hoorde en zagen en daarvan konden getuigen na wedergekeerd te zijn)bewijs kunt leveren van de validiteit van de term “hersendood”, ben ik bereid mijn inzicht te verbreden en dat bewijs in overweging te nemen .O en wanneer weerleg je de 20 puntjes die al zo vaak aan jou zijn voorgelegd?

    5. En dan valt mij nog iets op , had jij niet gezegd psychologie als niet wetenschappelijk te beschouwen? Op welke wetenschappelijke manier wilde jij dan het karakter in kaart brengen voor en na transplantatie om het een en ander uit te kunnen sluiten? Je hebt je dus ook daar alweer schandalig ingeperkt voor de wijze van onderzoek naar de in het artikel genoemde feiten. Daardoor heb je jezelf imo gediskwalifiseerd om nog langer genoemde feiten af te doen als niet wetenschappelijk bewezen of onder welke noemer dan ook af te wijzen. Je hebt geen “tool”om dat te kunnen doen .

    6. Zoals eerder bij Argonaut: de voorbeelden staan je niet aan en dus verklaar je ze tot anekdote. Vertel waar de argumenten niet kloppen i.p.v. wat loze verdachtmakingen. Die ‘uiterst kritische doorlichting’ ben ik nog in geen enkele reactie van jou tegengekomen. Het is vermakelijk om te zien hoe jij je alvast terugtrekt: ik heb geen tijd, dus laat ik het hierbij. Al je vorige reacties op het vorige artikel van Door en mij wekken de indruk dat je tijd genoeg hebt. Voor de zoveelste keer: kom met feiten i.p.v. verdachtmakingen.

    7. Pff, op dit blogje kan je onmogelijk bijhouden op welke posting reactie komt.
      Het staat ver van phpbb bvb of andere echte forums.
      Bijgevolg volg ik een onderwerp 2 of 3 dagen als ik tijd heb en daarna niet meer. Zo gaat dat. 🙂

      Toevallig zag ik hier nog mijn naam passeren bij de 10 laatste reacties, anders was ik hier nooit teruggekomen.

      Maar dus Odette : Ja, ik ben een donor. Geen enkel probleem voor mij, het lijkt me de enige ethisch verantwoorde optie.

      En Ger, begrijp je het verschil tussen annecdotes en argumenten?
      Ik ben niet zeker…..

    8. Argonaut, ik heb het vermoeden dat je het niet kunt uitstaan dat mensen er anders over denken kunnen dan jij…
      Een ethisch besef inzake doneren, waar is dat in jouw geval op gebaseerd?
      En check even heel goed je werkelijke intenties, vraagt wat zelfonderzoek namelijk 😉

    9. @Argonaut. Misschien is het wijs als je dit ‘blogje’ dan niet meer bezoekt want je weigert je wetenschappelijke kwaliteiten – die wel enorm moeten zijn – met ons te delen. Ook in je laatste reactie doe je niets anders dan suggereren, bijvoorbeeld dat ik het verschil tussen coma en hersendood niet weet. Wederom, maak je verdachtmaking hard. Wanneer ga je die 20 punten nou eens te lijf.
      Welke van de acht Argonauten vertegenwoordig jij

    10. Anna, ik kan perfect leven met mensen met andere ideeen, hetgene waar ik een probleem mee heb is duidelijke misleiding en valsheid met een bepaald motief.
      Dan krijg ik zo een onbesuisde drang om daartegen te reageren.

      In het bijzonder als het gaat over gezondheid (Chemtrails, antivac-rommel, chembuster sales people, antidonor-kwakzalvers, homeopathie-slijters met commissie etc.) of negationisme en verdraaiing van de geschiedenis (MH17, de negationisten van de holocaust, de holodomor en de armeense genocide).

      Het spijt me, maar als mensen daarover regelrechte leugens beginnen verkopen, wordt er niet gezwegen en kan het hard tegen hard gaan. Mensen die dat soort leugens consequent verkopen komen mij ook best nooit tegen in real life en dat is geen grap, geloof me.
      No passeran.

    11. @ argonaut
      Tuurlijk je kunt perfect leven met hen die er andere ideeen op nahouden maar dan moeten het wel de ideeen zijn die jij ook hebt anders kunnen we je maar beter niet in real live tegenkomen . Wat een grap jongen kom gerust eens langs in real live zal ik je een paar theorien om je oren meppen, hah Kun je beter niet gaan dreigen ….
      -beledigende tekst weten te voorkomen- van daar. En de inquisitie is ere weer helemaal niks bij haha
      https://www.youtube.com/watch?v=Nf_Y4MbUCLY

    12. Voorlopig zit je hier beste Argonaut, om je onbesuisde drang te bevredigen? Je kan met anders denkenden goed omgaan? Hoe dan, specificeer jezelf indien mogelijk, want hier zitten anders denkenden. Het is bijna ondertussen een dwangmatig moralistische jachtpartij geworden. Hebben deze mensen hier jou ooit kwaad gedaan Argonaut? Waar zit ‘m de pijn dan? Er zijn velen hier die zich hier willen uiten op hun manier, soms met een ‘bochtje’.
      Waar vind je het kwaad hier tegen! de mensheid gericht?
      We geven kracht aan iedereen die het wil hebben of zien maar ook de liefde.
      Vrijheid in denken en zelf ondervinding?
      Je vindt het duidelijk vreselijk hier, niemand houdt je tegen om elders weer je eigen pad te gaan volgen,
      het beste pad…
      Hartegroet Odette

    13. Tjongejonge, wat laten we ons kennen. Samen met Coz schuimbekkend achter de schermpjes gezeten totdat jullie weer los konden? Zo, en dan nu weer snel jullie cocon in en even mediteren. Zennnn.

    14. Lieve jim , wat loop je nou te soebatten hier? Zakt je vriendje door het ijs ? Kom je toch gezellig met hem mee !

    15. Nou maar hopen dat hij geen orgaandonor is anders wordt er een onwetend zieltje omgevormd tot asshole of the year.

    16. Inderdaad Marcel, niet zijn sterkste post, maar die strepen we dan weg tegen alle wakken die jij hebt achtergelaten.

    17. Argonaut, ik waardeer je oprechte posting, maar je moet beseffen dat alles wat jij aanhaalt door velen hier uitgebreid onderzocht is op waarheidsgehalte omdat mensen weten dat er een heleboel niet klopt. De intuitie voor wat waar is wint het van het verstand dat denkt te weten wat waar is.
      Dat het dan lastig communiceren is lijkt me logisch, dus misschien beter dat je je bedenkt dat een discussie op de manier die je zou willen voeren op die manier hier niets gaat opleveren.

    18. En voor Sjimmie, nee ik zit niet te schuimbekken, lapzwansen als jij kunnen mij eerlijk gezegd verrot weinig schelen, je zegt soms wat zinnigs, maar jou intentie is overduidelijk. Bovendien kwam ik pas om 22.30 uit mijn werk, waarna ik je van retoriek kon bedienen. Ik neem alvast afscheid van je want ik heb zo het vermoeden dat je een kort leven zal hebben 😉
      https://www.youtube.com/watch?v=MJUuDoRZpyU

    19. Anna, ik ben hier (en op vele andere complotsites) nog NOOIT iemand tegengekomen die ook maar een beetje ernstig onderzoek deed, sorry.
      Meestal wordt er onder ‘onderzoek’ verstaan : het eindeloos bekijken van de meest domme complotfilmpjes die gemaakt werden door een verdwaalde ziel in het tuinhuisje of in de kelder van zijn ouders.

      Waarom kan iemand als ik, met een minimum aan kritische ingesteldheid en enige kennis van methodiek en logica, maar meestal een amateur op het specifieke domein, door al die complotbeweringen heenkijken binnen de kortste keren en de eindeloze opstapeling van fouten en halve leugens zien waaruit ze bestaan?

      Echte experts; maar ook vele journalisten van de MSM, kijken nog veel dieper door kennis en ervaring en dat verklaart uiteraard waarom complotters ook worden genegeerd (behalve door psychologen) en hun gekrijs zelden of nooit wordt gepubliceerd in de media en waarom experts niet met hen willen praten in het publiek : enkel door met hen te praten zou al de schijn wekken dat er ook maar iets ernstig te nemen is.
      Dat is er niet.

      Je KAN best wel onderzoek doen naar chemtrails bvb. Maar dat duurt jaren en dient volkomen transparant, methodologisch correct en volkomen objectief te gebeuren, dat duurt ook wel een paar jaar.
      DAN zou je echt een resultaat hebben, nu hebben jullie foto’s van de lucht en de zoveelste believer die krijst ‘mijn buikgevoel zegt dat dit slecht is’, meer niet. 🙂

    20. Argonaut, je hebt je redelijk hersteld van eigenlijk een kijkje in je ziel.
      Jammer dat je je weer hersteld bent, maar goed, daar gaan we dus weer:
      Dus jij doet alleen goed onderzoek? Vertel, waar is dit op gebaseerd, ben zeer benieuwd…

    1. Je zegt t goed de hersenen zijn de spiegel van de gedachte en je herinneringen zitten in je hart.

    2. Het is wel errug stil vanuit de hoek van de debunkers, heeft het lichaam dan de herinnering of de hersenen? Wie is uiteindelijk de ontvangende donor?

    3. Dag Cosmic,
      Heb jij informatie van mensen bij wie een hersentransplantatie is uitgevoerd?
      Of biedt je jezelf aan als donor hiervoor? 🙂
      Dat kan boeiende resultaten opleveren als dergelijke operatie ooit mogelijk zou zijn…

    4. @Argonaut, Buiten de flauwe opmerking om, is er wel degelijk onderzoek en resultaten behaald als je even verder gezocht had, het kostte mij 2 minuten…
      https://www.quora.com/Is-a-brain-transplant-theoretically-possible
      Maar één ding is nog niet mogelijk dat de zenuwen van de hersenstam naar de wervelkolom goed verbonden worden, dus dan wordt je, met robot technieken alle functies van het beweging apparaat over genomen. Het is een fraai artikel. Maar wie weet wat de toekomst nog brengen zal, we zijn nog lang niet uitgeleerd.

    5. Beste Odette, fantastisch, je onderzoek van 2 minuten op google leverde precies op wat ik eigenlijk al schreef (als je kon lezen), alleen kost het je blijkbaar moeite om dat in te zien.
      Toch punten voor de inspanning. 🙂

    6. Dat is het verschil, jij vraagt, ik lever om de ander niet met nog meer vragen te laten zitten. Je benoemd niets, alleen de woorden ‘boeiende resultaten’…? Alle! vragen kunnen daarmee beantwoord worden. Goed, dan heb ik een lees gebrek daar ik niets las van een antwoord.
      Aangezien we voor ongeveer 70 procent uit water bestaan en water een informatiedrager is, iets nieuws voor je? Voor mij en vele anderen niet.

      Hier een stukje, het gehele artikel is natuurlijk ook te lezen;
      https://suziqi.nl/2013/03/13/masaru-emoto-water-heeft-een-geheugen-video/
      De kern van Viktor Schaubergers ‘natuur-getrouwe’ ideeën over water waren in zijn tijd en tot voor kort moeilijk bewijsbaar. Resultaten van onderzoek in de laatste 10 jaar bevestigen z’n gelijk en steeds meer wetenschappers komen tot de ontdekking dat we eigenlijk nog weinig wisten over het wezenlijke van water. Met name de rol van water als informatiedrager. Onze kennis en het beeld dat we over gezond water hebben wordt tot heden bepaald door de kennis van de fysische en chemische eigenschappen van water die is verkregen met onderzoek van de materie. Echter, het wezenlijke van water komt tot uiting in de energetische kwaliteit ervan.

      Water, Consciousness & Intent: Dr. Masaru Emoto
      https://youtu.be/tAvzsjcBtx8

  2. Ooit ben ik mi of meer gepused om ook een donorodicil te dragen. Toen ik achter de andere kant van donorscap kwam toen heb ik me laten registreren als NIET-donor. Waar ik heel flauw vanben is die valse heksPia Dijkstra die mensen die GEEN-donor willen wezen wegzet als asocalen. He is blijkbaar aa asociaal als j over j eigen lichaam wil beslissen. Nou Pia (puur om je echts hels te maken) is het fiet dat ik wel een orgaan wil ontvangen als het nodig is maar niet wil geven. dus flauw framen in de richtign kun jij Pia Dijkstra met je heksachtige d666 rotkop op je buik schrijven. Is deze man kwaad ja heel errug kwaad ik heb zo’n hekel aan valse heksen en dictators)

  3. @Argonaut. Interessante afleidingsmanoeuvre Argonaut, de zoveelste in al die reacties die je door gebrek aan tijd op dit ‘blogje’ hebt geschreven.
    Maar nog één keer, waar blijft je ‘wetenschappelijke’ ontkrachting van de eerder beschreven 20 punten waaruit blijkt dat een hersendood verklaarde mens leeft? Je blijft hierover consequent zwijgen en ik ga nu maar van het gezegde uit: “Wie zwijgt stemt toe”.

    1. Dag Ger,

      Ik moest even zoeken, want die 20 punten kende ik eigenlijk niet.
      Maar ik heb ze gevonden, fanastisch!

      Het zijn niet echt interessante punten en principieel heb ik ze al weerlegd natuurlijk, verwacht je nu echt dat ik al die 20 punten (die in feite steeds dezelfde foute aanname herhalen en versterken) ga bekijken?
      In feite ga je al de mist in vanaf punt 1 :

      “De patiënt krijgt zuurstof toegediend (‘wordt beademd’). Dit is een fundamentele handeling voor leven.”

      Eh, nee, beademd worden is GEEN fundamentele handeling voor leven ,het is fundamenteel om een falende aansturing van de longfunctie te vervangen en om zo de zuurstofopname van het biologische lichaam te verzekeren.

      Punt 3 : weeral fout. “Het hart klopt en stuwt het bloed door het lichaam”.
      Nee, er is ARTIFICIELE hartstimulatie en/of bloedcirculatie, de bloedsomloop wordt technologisch in stand gehouden omdat het controlecentrum niet meer actief is en nooit meer actief zal worden.

      Bij al de andere punten probeer je gewoon hetzelfde truukje opnieuw en opnieuw toe te passen, je zegt gewoon : er zijn biologische functies actief DUS is het lichaam niet werkelijk dood.
      Tjah, ik weet niet op hoeveel manieren men je dat moet uitleggen maar vanaf de eerste post hierover zeg ik al hetzelfde : na correcte hersendoodverklaring is de mens overleden, de persoon die in dat lichaam ‘woonde’ is vertrokken, this person is no more, he has gone to meet his maker, this is an EX-person. 🙂

      Als het vuur in de kachel uit is omdat de brandstof verdwenen is, is de kachel ook nog warm voor een paar uur, ga jij nu ook zeggen dat het vuur in de kachel brandt OMDAT de kachel warm is? Zie jij nu zelf de onlogica niet in van die bewering.

      Je lijkt nog een beetje in de mentaliteit te leven van voor 1950 toen men enkel hartslag en ademhaling als criterium hanteerde voor doodverklaring.
      Toen kon je ook heel eenvoudig iemand ‘dood’ verklaren, sinds 1950 heeft de wetenschap onvoorstelbaar veel vooruitgang gemaakt en liggen de zaken toch lichtelijk anders.

      Een biologisch functionerend ‘rest’-lichaam van een hersendode persoon is op geen enkel mogelijke manier een bewijs voor leven, de mens is overleden, definitief en absoluut. Dat men zijn lichaam als een plant in werkende conditie kan houden is pure techniek. koppel alles los en na een paar uur heb je waar jij blijkbaar naar op zoek bent omdat dat voldoet aan jouw ouderwetse definitie voor hoe een dode mens er moet uitzien : een verstijfd, bleek, koud lijk.

    2. @ argonaut
      Ik vind dat je je er wel heel gemakkelijk van af maakt. En jouw analogie van de kachel slaat helemaal nergens op , bewijst hooguit dat jij alleen het materiele aspect van het leven en het bewustzijn hanteert als argumentatie .
      In dezelfde analogie houd jij de kachel brandend tot de tijd dat de brandstof kan worden uitgenomen. Jij houd dus het leven in stand,want over bewustzijn kijk je niet verder dan dat het bewustzijn in de hersenen zit ( wat natuurlijk allang weerlegt is). Maar als je een lichaam beademt houd je de hersenen levend en kun je hooguit de daarin nog aanwezige aktiviteit niet met de huidige technieken meten. Het gaat dus om de waarneembare hersenaktiviteit , en niet over dode hersenen. Hersendood in de zin die nu wordt gehanteerd is dus een staat van zijn van het brein dat lijkt op een niet langer waarneembaar( met de huidige technologie) functioneren ,maar wel een brein dat levenskrachtig is( de cellen zijn niet afgestorven en worden nog steeds van zuurstofrijk bloed voorzien. Vanuit jouw materiele manier van denken volgt daaruit dat je niet zeker kunt weten of er dan nog bewustzijn in de hersenen aanwezig is .

    3. @Argonaut: Het is zo gek nog niet om die 20 tekens van leven uit het eerste artikel toch nog eens goed te bekijken. Heb jij er een verklaring voor dat het ‘stoffelijk overschot’ van een hersendood verklaarde vrouw na drie maanden nog een gezond levend kind ter wereld kan brengen?

      M.b.t. jouw opmerking over over zuurstof toedienen / beademen. Adem is wel degelijk een fundamentele noodzaak voor menselijk, dierlijk en plantaardig leven. Probeer het bij jezelf maar uit. Als een mens niet zelfstandig meer kan ademen, wordt zijn ademhaling m.b.v. apparatuur ondersteund. Dat geldt niet alleen voor een hersendode patiënt, er zijn meer mensen die zo leven. Een stoffelijk overschot beademen zou niet lukken. Waarom lukt het bij een hersendode wel? Omdat hij geen stoffelijk overschot is, maar leeft en daarom in staat is de toegevoerde lucht intern te verwerken en het restant er zélf weer uit te ademen. De machine kan niet voor hem uitademen uitademen.
      Je maakt hier een merkwaardige gedachtesprong als je het hebt over “om de zuurstofopname van het biologisch lichaam te verzekeren”. Je slaat hier een spijker op zijn kop. Dat kan namelijk alleen maar als er leven is en dat leven manifesteert zich in het biologische lichaam. Jij weet waarschijnlijk ook dat BIOLOGISCH betekent VOLGENS DE LEVENSWETTEN. Ik heb niet de pretentie veel te weten, maar ik ken geen ander leven dan biologisch leven. In dit biologische leven speelt bewustzijn een basale rol, maar wij weten nog maar verdraaid weinig van bewustzijn – waar komt het vandaan, hoe werkt het in buiten de mens enz. – Jouw redenering ontgaat mij dientengevolge.

      M.b.t. jouw punt 3. Je ontkent dus niet dat het hart klopt en het bloed door het lichaam stuwt – dat valt ook niet te ontkennen, want dat is wat plaatsvindt. Je beroept je slechts op de manier waarop dat plaatsvindt. Je noemt dit ‘artificiële’ hartstimulatie. Voor zover mij bekend zit je er helemaal naast. Hart en bloedsomloop worden niet technologisch in stand gehouden, die blijven hun werk doen vanwege datgene wat in het vorige punt is uitgelegd.
      Trouwens, maakt het wat uit of een mens op eigen kracht ademt, of m.b.v. apparatuur? Ben je plotseling dood omdat apparatuur je leven ondersteunt? Wat moeten we dan met al die biomedische wetenschappers die zeer geavanceerde spullen ontwikkelen, niet alleen om het leven wat te vergemakkelijken, maar ook om mensen IN LEVEN te houden?

      Je hebt me nog niet duidelijk kunnen maken waar ik steeds hetzelfde trucje uithaal. Jouw samenvatting van wat ik zeg klopt als een bus: “Er zijn biologische functies actief en dus is het lichaam niet werkelijk dood”. Dat is inderdaad de kern van het begrip dat je zelf hanteert, BIOLOGISCH.

      Er bestaat geen ‘correcte hersendoodverklaring’, er bestaat slechts een protocol dat zich bij een een bepaald incident focust op de afwezigheid van beweging i.p.v. op de aanwezigheid van levenstekens. Dat die persoon uit het lichaam vertrokken is, kan met dat protocol niet waar gemaakt worden en is niets anders dan een aanname die gelogenstraft wordt door feiten. Hoe weet jij dat die persoon vertrokken is? In mijn boek beschrijf ik 10 voorbeelden van mensen die volgens het protocol hersendood waren verklaard – als stoffelijk overschot waren gedefinieerd – maar allemaal weer bij bewustzijn zijn gekomen. Ik heb meer voorbeelden. Inmiddels hebben zich onlangs bij mij van zeer nabij nog mensen gemeld. Dus, waar hebben we het over?
      En kom nou niet met de bekende redenering; “Dan waren ze niet hersendood” of iets in die geest.

      Ik roep nog even in herinnering wat de Amerikaanse neuroloog Alan Shewmon zei: “Ik ben voor wetenschappelijke zorgvuldigheid en exactheid. Als men aan de enorme hoeveelheid artikelen en studies over hersendood dezelfde ‘evidence based’ (op bewijs gebaseerd) maatstaven zou aanleggen als met wetenschappelijke vragen gebruikelijk is, dan zouden we hersendood nooit hebben toegelaten.” Neurologen zijn de specialisten die iemand hersendood verklaren. Dat zou jou kunnen aanspreken.
      ik kan wel meer uitspraken van specialisten uit mijn boek aanhalen, maar dan wordt mijn verhaal te lang.

      Tenslotte. Integendeel van wat jij de wetenschap toedicht, de wetenschap heeft geen enkele vooruitgang geboekt in
      het dood verklaren van de mens. De wetenschap heeft zich sinds 1968 ertoe VERLAAGD om in bepaalde gevallen sterven uit het woordenboek te schrappen en een stervende mens – die met een eerder gestarte en juiste behandeling 70% kans heeft om weer tot bewustzijn te komen. Als je hier meer over wilt weten, lees dan mijn boek.

      Op die onzinnige vergelijking tussen mens en kachel ga ik niet in. Dat heeft Marcel Wiersum al gedaan. En als je dat niet overtuigend genoeg vindt: probeer eens goed gesprek aan te knopen met een kachel.

    4. Marcel,
      Jammer dat je zo ongelofelijk in de war lijkt te zijn, je haspelt alles door elkaar tot het een onverteerbare brij vormt, dat is niet zo fijn van je.
      Die analogie van de kachel was een stap in jullie richting, om het beter te kunnen begrijpen, ik zie nu dat dat fout was aangezien jullie dat blijkbaar verkeerd opnemen en verdraaien, goed, dan maar de pure biochemie vanaf nu. Wat je vraagt kan je krijgen. 🙂
      Wat je hier schrijft : “Maar als je een lichaam beademt houd je de hersenen levend ” is een grap neem ik aan? Denk je nu echt dat je de hersenen van een hersendood persoon die beademd wordt LEVEND houdt? Dat is een contradiction in termininis. Of begrijp je niet wat ‘dood’ wil zeggen?
      Aanvaard je dat hersenen dood kunnen gaan en dus niet meer functioneren en dat nooit meer zullen doen? Of ‘geloof’ je daar niet in?

      En nog iets waar ik je vanaf moet helpen vrees ik, is van je wetenschapsnegativisme : je lijkt te insinueren dat het bewustzijn zich verstopt voor wetenschappelijke meting (consciousness of the gaps 🙂 )
      Tja absolute zekerheden bestaan natuurlijk niet. Jij DENKT bvb dat je een lichaam hebt, maar zelfs dat is niet zeker, alles kan illusie zijn of simulatie nietwaar?
      In elk geval hebben we binnen deze illusie of simulatie een consistent model opgebouwd en hebben we patronen gedetecteerd die zeer goede modellen opleveren van de waarneembare realiteit.
      Zo is het steeds zo dat een persoon die in een PET-scan hersendood blijkt te zijn dat steeds ook is : het bewustzijn hangt volkomen samen met de werking van de hersenfuncties.
      Scans leveren daarvan een zeer overtuigend bewijs. JIJ mag dan denken het niet te weten, neurologen weten het wel. Dat jij ervoor kiest het niet te geloven is puur voor je eigen rekening. Ideologische verblinding is een lastige aandoening…. 🙁

    5. Argonaut, je zegt/stelt: “Zo is het steeds zo dat een persoon die in een PET-scan hersendood blijkt te zijn dat steeds ook is : het bewustzijn hangt volkomen samen met de werking van de hersenfuncties. Scans leveren daarvan een zeer overtuigend bewijs.”
      Sinds wanneer is bewezen dat bewustzijn samenhangt met de werking van hersenfuncties? Laat staan dat scans dat kunnen bewijzen…
      Jij stélt dat dat zo is, een compleet ander verhaal lijkt me.

    6. @ argonaut
      Niet ik maar jij lijkt in de war . Vele ervarings deskundigen zullen je kunnen vertellen dat hoewel zij hersendood waren gediagnostiseert ze zich wel degelijk bewust waren van hun omgeving en de handelingen van de personen daarin. Dat jij dat terzijde schuift als onwetenschappelijk en dus van geen waarde is een groot persoonlijkdrama van jouw kant .Ik ben het echter wel helemaal eens met je laatste zin ” Ideologische verblinding is een lastige aandoening…. 🙁 “, Alleen slaat die dus meer op jou dan op mij.Immers jij weet de verhalen van de ervarings deskundigen niet te weerleggen met jouw theorie. Alleen door ze te negeren kun je stand houden in je denken .In mijn model van bewustzijn passen die verhalen perfect.
      En ja ik weet “je hebt een lichaam en bent een ziel ,en dat lichaam is tijdelijk de ziel niet.
      Bovendien alles heeft een bewustzijn, het is aangetoond ( wetenschappelijk) in bomen , planten dieren en mensen. De vorm kan verschillen het nivo ook , echter de plaats van het bewustzijn kan niet worden bepaald in de materie.Goed boekje voor jou om te lezen “het verborgen leven van bomen van Peter Wohlleben. Staan mooie stukjes over bewustzijn in!
      Of de bewijsvoering van geheugen in water, en dus wie weet bewustzijn? De wetenschap pretendeert steeds alles al te weten en telkens weer dienen zij hun modellen aan te passen door betere meet methodieken of verschoven inzichten. Het is dus heel goed mogelijk dat er een methodiek wordt gevonden die bewustzijn aantoond in hersendood verklaarde mensen , en dan ? Wat ga jij dan zeggen over al je statements hier en de doden die deze praktijk op zijn geweten heeft? sorry???Imo is een zekere mate van terughoudendheid ten aanzien van het wetenschappelijk zeker weten heel erg nuttig , zelfs noodzakelijk omdat bewezen is dat de wetenschap er vaak naast zat , door die wetenschap zelf nota bene.

    7. @Marcel, We zaten op één lijn op 5.6 en 7.6, 23.15 uur, mooi! quote; Of de bewijsvoering van geheugen in water, en dus wie weet bewustzijn?

    8. @Marcel: “De wetenschap pretendeert steeds alles al te weten”. Zo’n opmerking na alle discussies die gevoerd zijn zegt alles. Totaal vlakke leercurve: flatliner. Hersendood.

    9. @ odette
      Ik zag het later ook ja synchroniteit ten top.
      @ argonaut
      Ach ik wilde het niet op de man spelen , maar als je der op staat….
      Bovendien is je laatste stelling wel een bewijs van je onvermogen hersendood als het ontbreken van bewustzijn te bewijzen . Immers als ik hersendood ben ( jouw woorden )is het lastig om nu nog te stellen dat ik ook geen bewustzijn meer heb. Die twee zijn dus niet perse verbonden , of je begint wartaal uit te slaan …..

    10. Marcel, lees jij nog wel goed? Je maakt er nu wel een hele grote rommel van.

    11. Ach ja “inter-changeble dummies” dan krijg je dat soort verwarring , maar jullie stellen je dan ook wel vaker als een tackteam op dusz…..
      Maar je hebt gelijk hoor Jim blij nu wil je ook nog een sticker?

    1. Verschrikkelijk – dit is zwart nieuws.
      Mensen die geen naasten hebben, zich als NIET-donor hebben geregistreerd en netjes hebben gecontroleerd of hun keuze goed in het register is opgenomen, mogen hopen dat er geen administratieve fout in een ziekenhuis wordt gemaakt.
      Weet iemand hoe het in andere EU-landen is? Nederland gidsland?

    2. Gisteren werd gemeld dat wanneer deze man wel op tijd was geweest hij TEGEN had gestemd.
      Als men dat weet is het ongehoord om toch een wet aan te nemen terwijl bekend is dat hat anders 75 tegen 75 was geweest en de wet verworpen had moeten worden.
      Dat die man te laat was kan men ook als overmacht zien en een nieuwe stemming houden.
      Wat nu gebeurd is tegen beter weten in een wet doordrukken waarvan bekend is dat het enorm gevoelig bij de bevolking ligt.
      Mijn optiek is dat gewoon de grondwet moet worden nageleefd en niet dat om de vier jaar wetten veranderd mogen worden al naar gelang welke partijen deel van een kabinet uitmaken.
      Een stabiele maatschappij berust niet op wetgeving die elke vier jaar kan veranderd worden en ook kabinetten behoren binnen de grondwet te handelen en zich aan regels te houden.

    3. Ze moeten het geen orgaandonatie meer noemen want een donatie is een gift.
      De ‘gezondheidszorg’ dat naar mijn mening gewoon de farmaceutische industrie is, wil hoe dan ook onze organen. Daarvoor hebben ze Pia Dijkstra benaderd.
      Dankzij Pia Dijkstra (die haar hersenen al heeft gedoneerd) worden we allemaal orgaandonor, tenzij we aangeven dat niet te willen.

      We worden dood meer waard dan levend.

    4. prochrist.
      Zoals je wellicht weet is er een gezegde dat luidt:Schoenmaker blijf bij je leest.
      Maar zoals het werkt bij bv de omroepen dat ons kent ons en wij zorgen voor mooie baantjes voor bekende Nederlanders zoals de hele familie De Mol en Hazes nu veel op beeld te zien zijn zo lijkt het ook in de politiek te werken.
      Hoe is het mogelijk dat een presentatrice denkt kennis van dergelijke belangrijke onderwerpen te hebben terwijl ze eerder niet eens wist wat waar of niet waar was van hetgeen zij op beeld verkondigde toen ze nog presentatrice was.

    5. De farmaceutische maffia laat niet voor niks deze kar door Pia Dijkstra trekken.
      Ze heeft een serieus en betrouwbaar imago vanwege het journaal en ‘vinger aan de pols’.
      Ze wordt geschikt geacht om ons te overtuigen.
      De meeste mensen trappen erin want er wordt ingespeeld op ons gevoel.
      Je bent harteloos als je dat lieve kind geen nier gunt.
      Maar achter de schermen gaat het keihard om geld.
      Ziekenhuis verdienen enorm veel geld aan operaties, medicijnenfabrikanten kunnen contracten voor het leven afsluiten met patiënten die transplantaties ondergaan.

    6. Ik heb gelijk mijn status op nee gezet ik ben geen orgaangever en wens ook geen orgaanontvanger te zijn. Ook ben ik het helemaal eens met procrist, je bent geen orgaandonor meer je bent een verhandelbaar stuk vlees! Een stuk vlees dat niet meer van zichzelf is maar van de staat, als er iets is dat ik niet wens dan dit wel!!schande.

    7. Ook heb ik per direkt mijn lidmaatschap van de SP opgezegt daar ik niet wil dat een dergelijke wet door mij ondersteunt wordt!

    8. Nu moet de wet nog goedgekeurd worden door de eerste kamer maar eigenlijk is de politiek bezig met een soort reclamecampagne waar farmaceuten en specialisten grof geld aan kunnen verdienen.
      Wanneer de omgekeerde wereld werkelijkheid wordt waarbij men moet bekend maken wat men niet wil gaat dat dan straks ook niet voor andere dingen gelden zoals abonnementen die dan gewoon gelden tenzij men aangeeft dat men dat niet wilt?
      Heel die wet is gewoon onzin want hij of zij die donor wil zijn kan dat gewoon aangeven en doet men dat niet dan mag men er vanuit gaan dat men het ook niet wil.
      Laat de politiek zich liever bezig houden met de echte problemen zoals armoede,werkeloosheid door automatiseren enz en laten zij zich niet bezig houden met winst creeren voor een bepaalde doelgroep zoals ook Schippers zich al bezig houd met winst creeren voor private instellingen zoals verzekeraars en de farmacy.

    9. Die wet moet inderdaad nog door de 1ste kamer maar dat is volgens mij gewoon show.

      Kijk naar het ttip-verdrag. Dat komt er elke keer net niet doorheen omdat het zo onethisch is maar via de achterdeur zal het gewoon ingevoerd worden.
      Misschien vermomd onder een andere naam of er zal worden beweerd dat het bij nader inzien ten onrechte negatief is beoordeeld of er komt een wet die het mogelijk maakt precies dat uit te voeren wat met het ttip-verdrag is afgewezen, zo rot gaat het er helaas aan toe.

      Kijk naar onze medische dossiers waar een ieder op aast. Op een dag wordt de juiste prijs geboden en dan is het een kwestie van de burger bespelen via de media om het allemaal goed te praten.
      Het zal mij eerlijk gezegd niet verbazen als medische gegevens achter onze rug om al worden gedeeld. Laatst zag ik tot mijn grote verbazing dat ik bij mijn tandarts sta geregistreerd onder mijn BSN-nummer. De tandarts zei dat die registratie al jaren geleden is ingevoerd bij tandartsen. Waarom in godsnaam hoort een tandarts je BSN-nummer te hebben?!

Geef een reactie