Advertentie

E-book Lyme Kaj Alexander

Advertentie

Mijn trouwjurk in 1000 stukken..


De tweede aflevering van de nieuwe rubriek. ‘Meelezen, meeleven.’ We merken dat veel mensen in deze bijzondere tijden ook bijzondere ervaringen hebben en/of tegenkomen op hun ontwikkelingsweg en deze ervaringen graag delen.

Tessa Koop, mede-oprichter van deze site, is niet meer werkzaam voor WantToKnow, maar draagt deze site nog steeds een warm hart toe. Daarom ook willen we met jou haar columns, die ze speciaal schrijft voor de site Vrouw.nl, ook hier plaatsen. Want geloof nou niet dat Tessa een gezapige ‘zoete-lieve-Gerritje’ is geworden; integendeel! Een persoonlijk ontwikkelingspad, waar ook jij je in zou kunnen herkennen..

In deze rubriek zullen we dus alle mensen aan het woord laten, die een persoonlijk verhaal te delen hebben en dit ook doen.. Door het lezen van de ervaringen van de mensen die hier aan het woord komen, is het inderdaad: ‘Meelezen, meeleven’..!

Op WantToKnow voortaan in ieder geval alle columns van Tessa, zoals die verschijnen op Vrouw.nl.

X

* * * * * * *
x

Mijn trouwjurk in 1000 stukken

x
Tessa Koop © augustus 2010

x

Tessa zette haar trouwjurk bij het oud vuil..

Trouwjurk bij grofvuil
Mmm in een prachtige – door mijn moeder gemaakte – champagnekleurige trouwjurk heb ik met mijn (dacht ik) grote liefde aan het altaar gestaan. ‘Ja, ik wil,’ zo galmden onze woorden door de kerk. Ik kon toen niet bevroeden dat ik diezelfde trouwjurk drie jaar later aan 1000 stukken zou knippen en door een grote vuilniswagen zou laten meenemen. Maar ja, soms is het leven niet wat het lijkt… en dat zou ook gelden voor de wereld waarin we leven, ontdekte ik later.

Ken je de boeken van Neale Donald Walsch? Ik heb ze allemaal gelezen. Gelukkig al voor mijn scheiding. Echt, deze boeken hebben me geholpen om datgene wat mij overkwam in een groter perspectief te plaatsen. Dat de schrijver gesprekken zou hebben gehad met ‘God’ himself, is natuurlijk apart en mag je in twijfel trekken, maar de inhoud…

Toeval bestaat niet
‘Dacht je nu werkelijk dat de dingen per toeval gebeuren? Niets maar dan ook niets gebeurt per toeval. Niets gebeurt zonder dat het jou de kans biedt er een blijvend voordeel aan te ontlenen.’ Ik ken hele passages uit mijn hoofd. En ik zou de boeken iedereen willen aanraden.

Ik had het nooit verwacht en ik had het ook nooit zien aankomen en ik ging door het doucheputje van verdriet, maar toen mijn ex-man een paar maanden achtereen geen knoop kon doorhakken en mij geen duidelijkheid kon geven, besloot ik dat mijn toekomst niet van hem afhankelijk mocht zijn. Bovendien zat er een barst in mijn hart en die viel niet meer te lijmen.

Nieuwe stappen
Het klinkt allemaal heel stoer hoor, zoals ik het nu opschrijf, maar hartzeer, je leven dat helemaal op zijn kop staat en bijkomen van één grote deceptie is geen sinecure. Gelukkig kwam ik al heel snel een man tegen, die me al het voorgaande deed vergeten. Met hem aan mijn zijde kon ik de wereld weer aan. Gelukkig maar: in 2005 werd ik ontslagen bij Weekmedia.

Maar eigenlijk ben ik daar geen dag rouwig om geweest.
De landelijke bladen hebben het moeilijk en de lokale bladen vielen als eersten om. Ik voelde aan mijn water dat nu eindelijk (na 5,5 jaar) de tijd rijp was om nieuwe stappen te ondernemen. Maar ik en freelancen? Dat was een combi waar ik altijd weinig vertrouwen in had. Zou ik dat wel kunnen: freelancen? Mijn geld verdienen met schrijven? Wilde en kon ik het ook echt?

Gevoel en verstand
Mijn verstand en mijn gevoel – mijn linker- en mijn rechterhersenhelft – waren het niet bepaald met elkaar eens. Mijn verstand liet zich regeren door angst en voelde zich veel te onzeker. Mijn linkerhersenhelft (de zetel van het verstand!) zei: ‘Zoek een goede baan en kies voor zekerheid’. Daar was mijn gevoel het niet mee eens: ‘Onzin. Geen enkele vaste baan spreekt je aan. Doe eens gek en spring in het diepe,’ zei mijn rechterhersenhelft. Pfff.
Zou ik wel genoeg geld verdienen? We hadden immers net een huis gekocht. En bestond er wel werk voor datgene waar ik echt interesse in had? Toen kon ik nog niet bevroeden dat alles op het gebied van bewustwording en buitenaards leven tot mijn grootste passie zou gaan horen. Dat was maar goed ook. First things first. Maar ik vond mezelf al aardig anders dan anderen en voelde me erg onzeker.

The Universe is Magic
Toen ontdekte ik tijdschrift Ode. Ah ik was niet de enige journalist die zich wilde bezig houden met alles wat er wel goed gaat in de wereld. Ik was niet de enige die verhalen wilde schrijven over mensen en ideeën die de wereld veranderen. Natuurlijk wilde ik het liefst bij Ode als freelancer aan de slag, maar dat bleek niet mijn weg te zijn. Nog steeds gesterkt door de boeken van Walsch, die als een soort bijbel op mijn nachtkastje lagen, besloot ik mijn hart te volgen.

Als ik God uit die boeken moest geloven: The Universe is Magic en ik was er klaar voor om dat te gaan ervaren. Na een weekje wintersport, waarbij ik mezelf de opdracht had gegeven: ‘Als het de hele week goed voelt om voor mezelf te gaan beginnen, dan schrijf ik me maandag in bij de Kamer van Koophandel’, hakte ik de knoop door.

En zo geschiedde: in maart 2005 zag mijn bedrijf Inspire People Media het levenslicht. Volgende keer vertel ik hoe het werk me als het ware kwam aanwaaien. En hoe in 2006 mijn wereldbeeld volledig op zijn kop kwam te staan en mijn leven sinds die tijd compleet veranderde.

Liefs Tessa

(hier is Tessa’s website)

Advertentie

18 thoughts on “Mijn trouwjurk in 1000 stukken..

  1. Angst is een slechte raadgever.

    Ik was jong, had alleen Havo gedaan en mijn vriendin werd zwanger…

    Nu hebben we een dochter van bijna acht jaar, zijn we acht jaar getrouwd en hebben nu zeven jaar ons eigen bedrijfje.

    Dat valt niet mee, vanaf 0, niets, iets beginnen. Maar die vrijheid wil ik nooit meer kwijt.

    Altijd liet ik me door zorgen onderdrukken, tot vorige week.
    Eckhart Tolle’s krach van het NU in de praktijk heeft mij daar zeker bij geholpen. Ik had al veel gelezen hierover maar dit was het punt van, vanaf nu nooit meer.

    Ik heb sinds vorige week besloten alleen nog in het nu te leven en heb sindsdien geen moment meer gepiekerd.

    Ik sta nu pas echt in mijn eigen kracht, heerlijk.

  2. Nou Martijn de leuke meisjes zaten inderdaad op de havo en de mavo. Tweemaal raden waar ik zat; op het vwo, daar zaten de meest angstige stofnesten en de nerds. Ik dacht dat als ik op de normale natuurlijke manier niet in aanmerking kom voor het meisje van mijn dromen nou dan maar via de veilige weg van status aanzien en het advies van pappie.

    1 probleempje ik was eigenlijk niet geschikt voor school in het algemeen. In pauzes liep ik vaak over naar het mavo overblijf lokaal. Dat waren stuk voor stuk eerlijke heel hard werkende meer pure jongens en meiden. Ik hoorde hun verhalen over hoe moeilijk het was op de mavo, je moest echt alles uit je hoofd leren, ik kwam al snel tot de conclusie dat de mavo het allermoeilijkste school type moest zijn en durfde de overstap niet meer te maken. Dat had ik ook niet kunnen verkopen naar mijn professorale pappie toe.

    Maar goed wat mij het meest dwars zat is dat ik wel een atletisch voorkomend lijf had maar dat er in de fijne motoriek bij mij vreemde dingen konden gebeuren. Dit compenseerde ik door een soort ss über controle uit te gaan oefenen met mijn hoofd computer. Dit had een complete uitputtingsslag op energie niveau tot resultaat. Op de mooie leeftijd van 17 jaar had ik op papier alles voor elkaar maar op een dag kreeg mijn computer kortsluiting in de vorm van een epileptische aanval. Dit is sindsdien gelukkig nooit meer voorgekomen, medisch ben ik toen met mri en eeg volledig doorgemeten maar ze konden niets vinden.

    Gelukkig heb ik het sindsdien niet meer gehad want ik wil wel met een auto de weg op kunnen en fietsen en nog veel meer. Toch in de uren en dagen na de grote kortsluiting heb ik de Nieuwe Mij leren kennen en ervaren.

    Ik heb mij nog nooit zo goed gevoeld als toen. Een natuurlijke reset rebalancing, ik was op een prettige manier enigszins ontremd en was ineens wel een leuke tiener voor een paar maanden. De totale verlichting zo voelde het. Daarna onder druk van thuis de verkeerde beslissingen genomen en me zelf weer in de martel kamer geplaatst van de voorbereiding naar een universitaire status loop baan. Dit werd al snel weer een gecontroleerde hel op aarde.

    Eén van de vele mediums die ik ‘per toeval’ op straat ben tegen gekomen zei dat wat ik mezelf aan deed dat er weinig mensen zijn die dat kunnen en kunnen overleven…

    Mentaal emotioneel schijn ik nog steeds op 17 à 18 jaar te zitten. Een jaar terug geloofde iemand in een grote mega discotheek dat ik zo rond de 23 jaar moest zijn. Ze zat er 22 jaar naast en zag er niet eens beschonken uit. Het laatste jaar zie ik er echter volgens mij echt wel wat ouder en zelfs volwassener uit.

    6 jaar terug ben ik een vrouwtje tegen gekomen die mij moest leren wat het was om lichamelijk te zijn. Ik had daar alleen maar over gedroomd. Haar ben ik dankbaar, een deel van mijn ontwikkelde noodzakelijke autisme ben ik door haar kwijt geraakt. Ik kon het niet verdragen om aangeraakt te worden, toch was dat wat ik het allerliefste wilde. Dat is de hel. Jaren daarvoor had ik op de radio gehoord van een paar wijze vrouwen uit Amsterdam dat er nog genoeg ‘succesvolle’ mannen rond lopen in Nederland, directeur van een eigen ‘succesvol’ bedrijf die nog 100% maagd zijn en deep down dood ongelukkig. Eat that zeg ik nu daar over.

    Schoonheid in het algemeen dat is het enige dat me kan beroeren, dat kan van alles zijn, vormen van een beeld in brons, een beeld in pixels, de heupen van een auto of een vrouw, het gespierde lijf van een turner (nee heb ik geen aanleg voor homoschap). Succes zegt me weinig want dat kan net als wit licht alles betekenen, het goede en het slechte tegelijk.

    Alleen in sociale interacties merk ik altijd nog dat ik snel iets ‘belangrijks’ mis. Net zoals hier op wtk dat ik in mijn beleving door het dolle heen van enthousiasme koloms ging schrijven en als postings opstuurde, maar het bevestigen van een meeltje naar de webmaster toe had ik uitgesteld.

    Een week terug was ik er wel aan toe om mijn mail box open te maken en heb zelfs eerst een alinea dank email opgesteld en dat ik het graag officieel wil proberen. Die mail is tot nu toe nooit verstuurd want toe begon een deel van de ‘gewone mensen’ realiteit bij me in te dalen dat het misschien niet voor niets was dat mijn ‘hieperdepiep’ kolom vrij snel was verdwenen. In eerste instantie zag ik daar niets verontrustends negatiefs in. Ik zie dat nu ook aan m’n stukjes dat ik nog helemaal uitgelaten was maar een deel van mijn (hogere) zelf wist het al.

    Dan schrijf ik vooruit in de tijd aan mezelf. Als ik nu iets van mezelf lees van een week geleden dat zie ik mij zelf bijna des duivels cryptisch reageren op het gebrek aan vertrouwen zoals een deel van mijzelf dat al zeker wel op de radar had. Dat was kennelijk de grote test, de tweede gouden sleutel van Salomo die nodig is om de verzegelde deur los te krijgen.

    Nu moet ik die twee delen van ietwat vertraagde gescheiden inzicht samen voegen en als 1 geheel gaan zien. Praktisch gezien sta ik er weer compleet alleen geïsoleerd voor zoals gewoonlijk. Toch heb ik gisteren in de moeilijke relatie met de mijn nog steeds fief levende vader een positieve doorbraak weten te forceren. Soms lijkt het wel of ik stil sta in mijn ontwikkeling maar in mijn eigen tempo op mijn eigen voorwaarden groei ik als kool.

    De komende drie weken van Augustus gaan we samen zelfs op vakantie en we gaan nog een aantal dingen samen doen. Dat is het onmogelijke dat mogelijk wordt omdat ik gister kort en bondig gezegd heb hoe het er met mij voor staat en wat ik er van vind. Communicatie is alles, maar ik moet nog steeds dingen leren die ik niet heb kunnen leren omdat ik geen normale jeugd heb gehad. Ik geef het nooit op en kom altijd weer terug tenzij ik merk dat ik per definitie echt ongewenst ben. Dat is vaak niet eens de mensen zelf in kwestie maar er zijn ook duistere krachten die bepaalde mensen niet toestaan om bijvoorbeeld met mij om te gaan.

    Ik hou mij namelijk niet altijd aan de (sociale) regels. Sommige krachten hebben bezit genomen van mensen en kunnen mij niet gebruiken. De laatste keer dat mij dat is overkomen heeft iedereen hier mee kunnen krijgen. Daarvoor is dat mij ook overkomen met iemand die hier een paar keer een artikel voor Wtk heeft geschreven.

    Nooit ben ik s’nachts geregeld lastig gevallen door kennelijk kwade krachten, toen wel, is gelukkig weer over, kontakt helaas (moeten) laten vallen, zo gauw als ik denk weer eens kontakt te willen opnemen voel ik een kwade tegenkracht die haar kennelijk bezit of zo…. Ik zie dan een web van ‘foute’ mensen die haar bezitten. Dat is mij meer dan een paar keer overkomen, ik pik ze er zo tussen uit. Vaak mooie vrouwen met een bepaald verleden die bezit zijn van ‘de octopus’, meer zeg ik daar nu niet over. Schijnt met vorige levens te maken te hebben dat ik daar instinctief te veel over weet. Ik ben mijn liefje een keer kwijt geraakt 2000 jaar terug aan die monsters die nog steeds opereren maar geen normaal iemand die dat kan begrijpen of onder ogen durft te zien. Schaap, Schapenkoppen.

    Ik ben volgens een medium nog steeds op zoek naar haar. Kan wel kloppen, zo voelt het ook, 2000 jaar is niets qua tijd voor mij, nooit zal ik mijn zoektocht opgeven. Wat ze mijn ziel toen aan gedaan hebben is voor de eeuwigheid en er moet universele energetische compensatie komen…..

    Mijn geheugen is zelfs meer dan een olifantsgeheugen. Daarom is mijn tijdsbeleving anders, een kort moment kan voor mij de eeuwigheid zijn en een paar jaar of langer helemaal niets.

    Jah ik ga mijn postbus nog wel eens openen en het dank mailtje voor de webmaster verzenden, dat kan ik alleen opbrengen omdat in nu dit stukje geschreven heb. Communicatie is alles, ik hoef niet in aliens te geloven ik ben er zelf 1 en snap aardlingen maar heel moeilijk. Toch weet ik vaak dingen van mensen die ze vaak van zichzelf nog niet weten. Dus op het toneel ben ik de joker maar achter de schermen weet ik vaak meer dan goed voor me is. Daar doe ik dan wel het goede mee, kwaadaardigheid interesseert me niet. Kwaadaardige mensen snap ik niet, wat is daar nou leuk aan?!

    Sommige van mijn zeldzame beste vrienden aller tijden. Toen was ik tien jaar, zijn sterrenbeeld was schorpioen, op latere leeftijd ook nog vrienden geworden met schorpioen of kreeft, kunnen allebei bij vlagen kwaadaardig worden, groene gloed zie ik dan, ik wacht tot dat voorbij is, ik weet direct wanneer iemand een kwaadaardig bui heeft, geeft niet, ik wacht wel tot het voorbij gedreven is. Gewone mensen zijn daar bang voor, ik ben nooit bang voor kwaadaardigheid omdat ik het nooit geloof wat ik voor mijn ogen zie, dat heeft letterlijk mijn leven een aantal keer gered. Sommige handicaps kunnen leven reddend zijn, elk nadeel heb ze voordeel (God, sorry Johan Cruijff)

    Het volgende nummer keihard draaien volume hoog en vol breedbeeld, overal kippenvel, deze is voor haar en voor jullie, eat it !!!!!! In dat apparaat kreeg ik mijn verlichtende aanval op 17 jarige leeftijd, ik zat naast mijn vader, captain pilot of his wo2 alp traum dream…. Nu maakte hij de regels uit hoog boven de huizen van zijn kwelgeesten, toen was ik daar verstandelijk nog niet aan toe, nu wel…

    Yo La Tengo – “Here To Fall”
    http://www.youtube.com/watch?v=CGQmN76FAGc

    P.s. de echte fantastische verhalen hoef je niet te verzinnen, de realiteit is buiten zinniger en meer onvoorstelbaar dan welke fantasie ook

    1. correctie; ze zat er toen 21 jaar naast, niet te gek, met mijn aardse leeftijd kan ik niets maar ik hoef het niet nog erger te maken dan het al is.

    2. Hyperalert,

      Je bent een fantastisch en gevoelig mens.
      Diep in je schijnt altijd dat licht, 2000 jaar geleden, nu, als je doodgaat, het zal er altijd zijn.

      Sommigen noemen het God, andere Liefde, Kracht, Bewustzijn, Aandachtigheid.

      Laat dat hoofd maar malen, geef er niet teveel aandacht aan.
      Jij hebt een groot brein, je bent het niet.

      Epileptische aanvallen en paranormale dingen als visioenen zijn bij mij opgehouden na mijn zevende levensjaar.

      Als mijn ouders de voorgeschreven medicijnen hadden gegeven, had ik nu op speciaal onderwijs niveau geweest.

      Blijf bij jezelf, die vrouw van 2000 jaar geleden, verschijnt in alle schoonheid van alledag.

      Angst is een slechte raadgever, luister naar je gevoel, diep van binnen.

      Je bent goed zoals je bent, je doorziet alle schijn, ik ook.
      Ik hou van je.

    3. Hoi HyperAlert,

      Inderdaad je bent goed zoals je bent en ook al zou het dan niet “horen” om je zelf met anderen te vergelijken. In jouw geval kan het geen kwaad. je zult merken dat iedereen, maar maar dan ook iedereen met zijn onzekerheden en angsten zit.

      De één denkt sociaal wat te missen, de ander heeft uiterlijk alles mee maar durft niks te ondernemen, weer een ander doet alles wat ‘ie wil, maar voelt het gemis van een partner..en zo kan ik nog wel even doorgaan.

      Jouw beschrijving van je onzekerheden en angsten is alleen maar geweldig te noemen. Je uit het, stelt je kwetsbaar op naar anderen, maar tegelijkertijd kun je zo de bevestiging ontvangen dat het allemaal toch vrij “normaal” is hoe je je voelt hoor.

      Okay, niet iedereen zal alles begrijpen, maar dat heeft te maken dat iedereen zijn eigen lessen moet leren en die dingen jij moet leren zijn voor die persoon waarschijnlijk helemaal geen probleem..die heeft dat al gehad.

      Maar waar het om gaat is dat iedereen, ongeacht zijn leeftijd – laat dat ook heel duidelijk zijn – nog heel veel zaken uit te werken heeft. Het feit dat je je zelf bewust bent dat je dingen moet/wilt leren is het begin van einde 😉

      Vooralsnog kun je het jezelf misschien makkelijker maken om nog meer vanuit je hart/gevoel dingen te doen….net zoals je je commentaar hebt geschreven…dat kan bijna niet puurder.

      Veel succes en weet dat mensen aan je denken 😉

    4. @ HyperAlert

      Sommige teksten zijn controversie in het wereldverhaal in beeld, toch ontluik jij de heerlijkheid van het spel van je eigen perceptie en de verheerlijking uit je Coindepentie ervaringen.

      Je bent werkelijk iemand die vrij staat van alles maar ook zeer bewust ondergaat, het is alsof je steeds in verlichting treedt, elk woordje elk zinsopbouw & argument maken de trouwjurk van Tessa weer ergens kompleet.

      De nachtelijk aanvallen heb ik ooit eens ervaren en opzoek gegaan waarom dat gebeurd, het zijn vampierachtige energieen die outer tegen je in vechten en je ontenemen wie je werkelijk bent, jezelf afschermen zette me eerder gevangen in een iegen gevangenis dan ik er vrijheid aan verwierf, ze zelf in wit licht op te sluiten deed mij bevrijden van die ervaring, het tegen over gesttelde doen van wat men niet verwacht in volle liefde.

      Iedereen is anders en iedereen heeft een ander soort opleiding in zijn zak zitten zelf ben ik van technische opleiding, veel mensen om me heen die ik leer kennen zijn vrienden en worden vrienden, ze zijn er niet voor mij vanwege het geld of overwonnen aan solariteit, het zijn gewoon vrienden waar je wat aan kunt hebben om zelf verder mee tekomen dan anders om het geval is.

      Naast dat je opzoek bent naar de ware vergeet niet al die anderen die je al reeds kent uit eerdere levens die een onderdeel van het huidige leven met je zijn, al lijken ze je je grootste vijand toch zijn ze aanwezig om jou ook je plaats te krijgen wara je behoort, alles is 1 afgesproken spel.

      Weet je ik wens je alle plezier toe in je schrijf kracht en je tijdelijk hieperdepiep link komt vanzelf wel weer terug als je tenminste een heerlijke vakantie achter de rug heb gehad en volop heb genoten.

      Wink: Paul

  3. Wow, Tessa, ook ik ben ff sprakeloos van je stuk, en misschien wel weer ff van mijn stuk gebracht. Dat getouwtrek tussen de rechter- en de linkerhersenhelft komt me ook zeer bekend voor. Je schrijft mooi, ga zo door

    Love Moos

  4. Voor iedereen,

    Vertrouw je innerlijke Zelf. Geef die Zelf de ruimte die het verdient.

    Dat moeilijke hoofd wil graag de regie behouden, zijn identiteit leeft erop. Laat eens los en voel die oneindige kracht.

    Dan komen vanzelf de dingen naar boven die echt belangrijk voor je zijn.

  5. Al zou dat het geval zijn; een vrouw trekt niet zomaar naar een andere man toe!
    Als de eigen partner niet laat zien wat hij je heeft beloofd en je bent ongelukkig in je huwelijk, dan kan een nieuw persoon je bevrijden en zorgen dat je niet ongelukkig je leven blijft lIJden!
    Ga verder met je leven en laat deze vrouw met rust!
    Er zijn vast wel belangrijkere zaken voor je te doen als iemand gaan stalken…

  6. @onbekend,

    Dat klinkt al een stuk geloofwaardiger dan dat smerige verhaal van je gisteren.

    Als het zo is dan is het lullig voor je, kijk nog eens naar mijn comments hieronder, misschien kun je er rust in vinden.

    Het verleden is het verleden, ook jij moet verder en je kunt vandaag heel iemand anders zijn dan gisteren.

    Keep up the good spirit.

  7. Hoewel ik wel getrouwd ben heb ik mijn geloof in het instituut al lang verloren. Ik zie op het moment meer in het oud Keltische handvesting waar je gewoon ieder jaar weer je verbindtenis onder de loep neemt. Gaat het goed dan knoop je er nog een jaartje aan vast en vier je een gezellig feest, gaat het niet meer dan stop je er gewoon mee en kun je aldanniet als vrienden verder door het leven gaan en een andere verbindtenis aangaan.
    Het gelul dat je trouwdag de mooiste dag van je leven is heb ik ook altijd een misvatting gevonden want de mooiste dag van je leven is de dag wanneer je kinderen worden geboren. Nee trouwens is iets onmenselijks en zal ik in dit leven ook nooit meer doen. ♥

  8. @2 Hyper,
    Lieve Hyper, fijn dat je hier dit deelt met een ieder.
    Je hebt een soort van aantrekking met het duistere.
    Ik wil je meegeven om te zijn wie je bent, jij bepaalt waar je bent en wat je wilt. Laat je door niets of niemand inperken. En binnen in je groeit de krachtigste wapen waar geen kwaad tegen op kan; jouw liefde, jouw licht. Deze kan al het kwaad om je heen oplossen. Laat het los, verspil er geen aandacht meer aan. Focus op het mooie en hetgeen waar je hart wil zijn. Veel liefs en bedankt voor het delen van jouw bijzondere verhaal. 🙂 <3

  9. In mijn tijd toen onze kinderen Klein waren was de boeken weet het allemaal een Amerikaanse Doktor Spöck, zo ontstonden de zogenaamde Dr. Spöck kinderen.
    Dit relaas gelezen, komt op mij over dat Mevrouw haar huwelijk op de klippen is gegaan van wege de te grote boeken invloed, en lach nu maar niet, dit is de invloed van de weet it all Guru’s, het scheiden aan de lopende band, jammer.

  10. En nu is een echt positief verhaal over liefde en huwelijk, we zijn nu 61 jaar te samen, waarvan bijna 55 jaar getrouwd, en gek he, we houden nog steeds van elkaar, en we zijn door diepe dalen gegaan en we zijn er met ons tweeën weer uitgeklommen, en nu langzaam aan wordt ons samen zijn iets onontbeerlijks, maar wij hebben al vroeg begrepen hoed U voor invloeden/intriges van buiten af, de jaloersen, de verstoorders, die na iets te hebben kapot gemaakt als een kip hun veren schudden na het leggen van een ei, het koekoes ei, van spijt en verdriet.

  11. Trouwens is dit niet allemaal een beetje gewild, ze schrijft dat ze de boeken van Naele Donald Walsch gelukkig al voor haar scheiding gelezen had, ja juist daar kwam de scheiding uit voort, negatieve benadering van samen zijn, meer geven dan krijgen, nou dat staat deze zielige Neale niet voor.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.