Advertentie

E-book Lyme Kaj Alexander

Advertentie

Verrast door een nieuwe stem..!


x

Verrast door een nieuwe stem

juli 2011 © Tessa Koop

x

Tessa Koop ontdekt dat de wereld meer een eenheid is, dan ze tot nu toe waarnam..

Vandaag keek ik mijn dochter aan en ik zei tegen haar: “Ik wil je even laten weten hoe blij ik ben dat je bij ons bent gekomen. Dat je voor ons hebt gekozen. Je bent zo een mooi, bijzonder en lief meisje.” Haar blauwe ogen lichtten op en met haar kleine handjes woelde ze zachtjes door mijn haar en ze zei: “Mama, ik vind jou zo lief en wat zijn je haren lekker zacht!”
We hebben elkaar even heel stevig vastgehouden en daarna speelde ze weer vrolijk verder. Vier jaar en 9 maanden geleden was ze nog niet eens van de Aarde. Was haar ziel ergens in het licht. En toch was ze er al. Had ze haar ogen op ons gemunt. Dat idee vind ik zo fascinerend, wonderlijk en zo mooi.

Het geheim van ons hart
We zijn meer licht dan lichaam. In deze wereld vergeten we dat zo vaak! Net zoals we vergeten dat alles om ons heen in essentie energie is. Puur, zuiver licht. Bewustzijn. Zelfs alle materie. Vaak zien we alles in de wereld om ons heen als afgescheiden van elkaar. Maar er bestaat niet zoiets als een onafhankelijke fysieke realiteit.

Je kunt echter wel in deze illusie van afscheiding leven: ‘U vraagt wij draaien’, zo zou de mantra van het Universum kunnen luiden. Laatst schreef ik een artikel voor een blad over het geheim van ons hart. We zien ons hart vaak alleen als een spier dat bloed door ons lichaam pompt. Maar wat vind je van het wetenschappelijke bewijs dat ons hart een energieveld om zich heen heeft dat 8000 keer zo sterk is als dat van onze hersenen! Dat impliceert nogal wat…

Geloven dat alles in jou zit
De mate waarin jij de wisselwerking ervaart met je omgeving in positieve zin hangt af van de mate waarin je hart openstaat: energy meets energy en versterkt elkaar, zowel + als -. Dat is iets wat ik de laatste weken keer op keer in de praktijk heb mogen ervaren.

Weet je wat volgens mij voor ons mensen momenteel één van de grootste uitdagingen is? Te geloven dat alles wat wij nodig hebben IN onszelf zit en dat alles wat wij nodig hebben naar ons toekomt (er zelfs al IS). Echter, vaak belemmeren we zelf deze toestroom van energie (in de vorm van geld, werk, relaties of wat dan ook.) Als ik voor mezelf spreek: ergens wist ik diep van binnen wel dat dit de waarheid is, maar mijn linkerhersenhelft geloofde het alleen nog niet. Als die het niet gelooft dan wordt het allemaal knap lastig om te ervaren dat het universum overvloed is, alles één is en het leven op rolletjes kan lopen.

Ik las laatst een mooie uitspraak van schrijver Paul Coelho:

“Geloof in de kracht van je dromen; God is rechtvaardig en zou je nooit opzadelen met een verlangen dat niet gerealiseerd kan worden…”

Het levende bewijs
Diep van binnen heb ik altijd geweten dat ik mensen wilde gaan  inspireren over hoe bijzonder we zijn, en in wat voor bijzondere tijd we nu leven. Maar ik heb ook heel wat angsten moeten doorlopen om trouw te blijven aan mijn verlangen. Soms wilde ik opgeven. Maar ik heb altijd het gevoel gehad en geweten: wil ik anderen kunnen inspireren over hoe magisch het universum werkt, zal ik zelf het bewijs moeten zijn. Ik zal zelf alle hobbels en bobbels moeten nemen, om uiteindelijk te kunnen zeggen: “Wees gerust. Er wordt voor je gezorgd. Steeds opnieuw. Juist als je het niet verwacht. Alles komt goed.”

Zware tijd
Als je mijn columns regelmatig leest, weet je dat het afgelopen half jaar voor mij erg zwaar is geweest. Vooral op werk- en geldgebied. Ik zag al mijn reserves als sneeuw voor de zon wegsmelten. Daarbij had ik o.a. veel steun aan mijn beste vriend Wiljo en mijn eigen club, maar ik kon me maar niet overgeven aan hun woorden dat ik niets hoefde te doen. Dat ik alleen maar hoefde te zorgen dat ik in balans bleef, luisterde wanneer mijn innerlijke leiding aangaf dat ik iets moest doen en dat op deze wijze alles naar mij toe zou komen. In plaats van dat ik het moest najagen. Ze lieten me weten dat het belangrijker was dat ik mijn angsten onder ogen zag en transformeerde, dan dat ik me ging storten op het krijgen van werk (geld!).

Iets in mij wist ook dat het nu de tijd was voor de hoofdweg en niet de zijweg. Daarmee bedoel ik dat ik mezelf moest blijven focussen op mijn verlangen: mijn wens om mensen te informeren en te inspireren. Wat ook mijn talent is, dat is wat ik het liefste doe. Ik sta er best voor open om commerciële klussen aan te pakken, maar ze kwamen maar niet! Dus het ene sloeg niet aan en het andere was nieuw onontgonnen terrein voor mij. Er lag nog niets waar ik naartoe kon. Het bestond simpelweg nog niet. Mijn verstand kon het niet vastgrijpen en had moeite te geloven dat het er al is (in de energie dan). Dus geduld hebben en vertrouwen… had ik dat al genoemd?

Hoewel tijd vloeibaar is, lijkt hij ons te dringen, te dwingen. 'De tijd dringt'.. Maar niets is minder waar.. Meestromen mét de tijd, lijkt de oplossing van de meester, van de sjamaan..

De tijd dringt
De laatste maanden ben ik vaak bang geweest. Hoe verdien in mijn brood met deze passie? Het leek zich steeds meer in sneltreinvaart te verdiepen en ik voelde me steeds meer ‘anders’ dan de rest. Je hebt heus wel bladen over het spirituele, maar die of betalen niet tot slecht of vinden dat ik te ver ben.
Het leek en lijkt er steeds meer op dat ik zelfs mijn eigen podium mag gaan creëren waarop ik ga staan om gehoord te worden. Wat een karwei! Die woorden van Coelho geven rust, maar ik vond het doodeng om mezelf echt over te geven. Bovendien heeft mijn verstand zoiets van: de tijd dringt (reserves die opraken).

Ik zag mezelf steeds met het topje van mijn vingers bungelen aan een klif. Ik durfde me niet te laten vallen. Ik bleef me met man en macht vasthouden, ik bleef spartelen en vechten. Doodvermoeiend kan ik je zeggen. Maar het punt was: ik moest zelf gaan ervaren dat het echt zo is: ik leef niet in een wereld, een realiteit, die losstaat van mij. Ik ben met alles verbonden. Alles IS energie. Alles IS er al. Alle oneindige mogelijkheden en oplossingen. Of zoals N.D. Walsch het zo mooi schrijft: ‘ZIJN is de snelste methode van creatie. En dat is omdat wat is, nu op dit moment is.’ Gelukkig begin ik nu steeds meer handigheid te krijgen in mezelf aan te sluiten op de stroom van genoeg.

Tessa op de solotoe.
Een ander geheim van het hart is dat het de toekomst kent en tot ons spreekt in de stilte. Dus ga maar na: als je bungelt en spartelt en gilt en roept en aan het vechten bent, is het lastig te horen wat je innerlijke leiding aangeeft. Wat ik daarvan heb geleerd is dat ik nu uit ervaring weet vanuit welke energie (dus vanuit welk gevoel) het geen vruchten afwerpt om actie te ondernemen.

Kijk: ik heb een aantal jaren geleden al besloten de weg van het hart te volgen. Ik neem dat ‘contract’ met daarboven (en natuurlijk mezelf) heel serieus. Het is net alsof al het andere dan nog eens extra niet aanslaat. Zo van: ‘Hé dame, je wilde toch je dromen verwezenlijken? Nou dan is dit niet de bedoeling.’ Afgelopen maanden ben ik een paar keer in actie gekomen (in de vorm van solliciteren of acquisitie plegen) vanuit mijn angst voor tekort. Of ik dacht iets te willen (b.v. schrijven voor Happinez) maar mijn Hart had iets anders voor mij in petto.

Hoe dan ook: deze energie voel ik met name in mijn zonnevlecht (boven mijn navel). Het is een soort duwen, trekken en wrikken en controle willen hebben. Ik was als het ware op de solotoer, zo noem ik het als ik vooral aan het scheppen ben met mijn denken en emoties. Soms heb je dat niet eens in de gaten… Iets in mij schreeuwt dan: ‘Ik wil het nuuuuuuuu! En ik wil het zus en zo.’ Met andere woorden: ik scheid mezelf af van dat wat is. Ik zeg: ‘Ik ga niet akkoord met mijn realiteit. Ik accepteer dat niet.’

Dan zegt mijn magisch Universum, zoals ik net al schreef: ‘U vraagt wij draaien’. Leven wordt dan overleven, strijden. Ondertussen wacht iets in mij op zielniveau geduldig af tot ik weer in mijn hartenergie kom. Gelukkig gaat dat steeds makkelijker. Zoals ik vroeger misschien gezegd zou hebben: ‘Zie je wel, het lukt me niet om die baan te krijgen (die sollicitaties lukten namelijk allemaal niet).’ Weet ik nu en herken ik bovenal de energie hoe het werkt als ik wel vanuit mijn hart leef. Dan ervaar je synchroniciteit en gaan de dingen moeiteloos. Dan belt net iemand met een hele leuke inspirerende klus (vertel ik nog!) of je krijgt ineens bepaalde informatie van ‘daarboven’.

Een simpel 'teken aan de wand' van het Universum..

Caravan 111..
Ik ben net terug van twee weken Zuid-Frankrijk. Daarom heb je o.a. al een poosje geen column van me gelezen. Hoewel het mijn insteek was een hele aardse vakantie te hebben, hing het van de magie aan elkaar. Eerst had ik het niet eens door. Zo had ik pas na een paar dagen in de gaten dat het nummer van onze caravan 111 was. Niet dat ik een gat in de lucht sprong hoor. Nog steeds zat ik in de modus van: relax!

Hoogtepunt van de dag was de BBQ, waarbij de prosecco rijkelijk vloeide. De kinderen genoten en wij konden met onze vrienden urenlang voor onze caravan zitten. Tot in de late uurtjes was het heerlijk warm buiten. Hoewel ik drie spirituele boeken bij me had, dacht ik vooral de boeken van de zoetsappige bestsellerauteur Santa Montefiore te lezen.

De cover van het Engels-talige boek van Jamie Sams

De 13 clanmoeders
Maar hoe vaak ik het boek ook meezeulde naar het zwembad of het strand: ik kwam maar niet door ‘Valentina’s laatste reis’. Terwijl ik thuis het boek De Franse tuinman in één ruk had uitgelezen. Ik verorber namelijk nogal veel spirituele boeken, dat ik het soms ook heerlijk kan vinden mijn verstand op nul te zetten.
Na een dag of twee, drie pakte ik ’s avonds voor het slapen gaan mijn nieuwe boek van Jamie Sams ‘De dertien oorspronkelijke clanmoeders’ even op om door te bladeren. Pfff zware kost. Ook daarin had ik even geen trek. Maar wel scande ik net even wat informatie, die bleef hangen ergens in mijn bewustzijn. De volgende ochtend werd ik heel vroeg wakker. Ik houd ervan om in de ochtend te gaan joggen, dus om 7 uur trok ik mijn sportschoenen aan en rende een rondje door de prachtige omgeving.

Verhalenvertelster
Na een klein half uurtje hoorde ik ineens een stem in mijn gedachten. Het verraste me. Ik zat helemaal niet in de modus van ‘telepathische boodschappen ontvangen’. Iemand begon een heel verhaal tegen me op te hangen. Over dat de vrouwelijke energie in Zuid-Frankrijk zo hoog is, dat Moeder Aarde op deze plek (ik zat ik St. Raphaël) nogal is uitgeput en dat ik niet zomaar mijn vakantie hier doorbracht. Maar ook dat ik – net als de zesde clanmoeder – een Verhalenvertelster ben. Nu ik dit schrijf krijg ik het er weer warm van. De stem zei me ook dat het niet zomaar was dat de eerste Live Column uit precies 13 toehoorders bestond.

Wat ik toen al zo opmerkelijk vond was dat op de dag van de Live Column één iemand zich afmeldde en dat binnen een uur de volgende zich had aangemeld. Nog steeds snap ik het niet helemaal, maar er moesten kennelijk hoe dan ook 13 mensen zijn.

Running Deer
Ik voelde een immense liefde en dankbaarheid tijdens dit onverwachte gesprek. De informatie bleef maar stromen en natuurlijk is er ook altijd een stemmetje in mijn hoofd dat denkt dat ik het allemaal loop te verzinnen. Na verloop van tijd was het klaar. Was alles gezegd en werd me duidelijk gemaakt dat het voor nu even voldoende was. Dat er vanzelf meer informatie mijn kant op zou komen.
‘Ze’ gaven me nog wel een koosnaampje mee: Running Deer/Dear. Ik moest wel lachen. Ik jog al mijn hele leven. Het is mijn uitlaatklep. Dus ja ik snapte deze naam wel. Eenmaal terug op de camping vielen die dag voor mij opnieuw wat puzzelstukjes in elkaar, die me achterover deden slaan van verbazing. Santa Montefiore had ik terzijde geschoven, kennelijk was het toch tijd voor mijn andere boeken.

Er is werkelijk harmonie
Zo op het oog had ik voor mijn vakantie willekeurig drie boeken gekocht: ‘The serpent of light’ (D. Melchizedek), dat boek dus van de Jamie Sams en ‘De Maya voorspellingen’ (G. Benedict). Echter, tijdens het lezen bleken ze juist allemaal met elkaar in verbinding te staan. En ze vulden elkaar precies aan in de informatie, plus de boodschappen die ik had doorgekregen hadden weer raakvlakken met de boeken. Dus hoezo: op zichzelf staande fysieke realiteit? Op een of andere wijze stonden ik, die stem, die boeken en letterlijk mijn omgeving in verbinding. Er was interactie. De stem in mijn hoofd zei ook dat het allemaal zelfs nog veel perfecter in elkaar steekt. Dat ik me dit nu nog niet realiseer, maar dat er werkelijk harmonie, perfectie en goddelijke orde is. Wat je ervaart als je vanuit je hart leeft.

13 clanmoeders, één stem
Volgens mijn galactische signatuur van de Maya’s heb ik toon 7. Je zou je eens in de Tzolkin moeten verdiepen. Of misschien heb je al kennis van deze Maya-kalender? Ik was door het boek over de Maya’s aan het bladeren, zie ik dat 7… jawel een Manik (hert -> deer) is! Ik ben inderdaad een ‘running deer -> dear (liefje, zo noemden ze me ook als grappige woordspeling).
Hoewel ik het niet 100% zeker weet heb ik het gevoel dat de 13 clanmoeders met één stem tot mij spraken. Ook heb ik het gevoel dat het op dit moment voornamelijk hun energie is die mij begeleid. Maar zolang ik dat niet zeker weet, is dat ook helemaal niet belangrijk. Ik wil dus niets pretenderen. Ik probeer je alleen zo eerlijk en open mogelijk te vertellen wat er met mij en in mij gebeurt nu ik leer vanuit mijn hart te leven.

"We zijn steeds zo geneigd naar antwoorden te zoeken buiten onszelf, maar alles is met elkaar in verbinding."

Spoorzoekertje
Je vraagt je misschien af: ‘Wie zijn de 13 clanmoeders?!’ Ik moet er ook nog een hoop over leren. Een deel van de kennis die ik heb, staat in boeken maar wat ik leuk en bijzonder vind is dat het nu ook mijn innerlijke ervaring wordt doordat het zich in mij afspeelt.

Gisteren heb ik bovenstaand deel van deze column geschreven en vandaag schrijf ik weer verder. Net (vanmorgen) heb ik mijn meditatie gedaan. Er is nog meer informatie losgekomen… Je zou denken dat ik het boek van Jamie Sams al helemaal heb uitgelezen. Maar nee. Je kent de werking van een magneet? Ik voel me steeds tot bepaalde delen in het boek aangetrokken en dan is het weer even klaar. Uit ervaring weet ik ook dat ik niets kan forceren in de informatie. Als zij het de tijd rijp vinden als ik meer leer of weet, dan komt dat vanzelf. Het is soms net ‘spoorzoekertje’. Nu snap ik ineens wat daarvan het geschenk is!

Het gaat ook om jou
‘Alle kennis en informatie zit in jou’, dat wordt toch steeds op ons hart gedrukt? Vanmorgen in mijn meditatie zag ik allerlei dingen, waarvan je kunt denken: ‘Verzin ik dit?’ Maar toen ik het boek erop nasloeg, las ik precies wat ik zelf daarvoor had ervaren! “Pas dan kan de kennis beklijven,” hoor ik nu in mijn hoofd. Ja, het is ook logisch. We zijn steeds zo geneigd naar antwoorden te zoeken buiten onszelf, maar alles is met elkaar in verbinding.

Alles spreekt tot jou. “Zelfs de stenen,” hoor ik nu weer in mijn hoofd. “Nee, er bestaat zelfs niet zoiets als een ‘levenloze rots’.” Maar ho! Ik moet even pas op de plaats maken, voordat jullie me helemaal niet meer kunnen volgen. Als ik dan toch een ‘Verhalenvertelster’ ben, dan moet ik jullie niet in de war brengen. Hoewel dit mijn verhaal is, gaat het ook om jou.

Verhalenvertelster

Vertel een verhaal, lieve Moeder
hoe in de tijd van weleer
de Ouden vol gratie hun pad gingen
en een begin maakten met de medicijnleer.

Als u mij een echt verhaal vertelt
ben ik vrij om de waarde
van iedere les te zien
en hoe ik die kan toepassen op mezelf.

Door te luisteren naar de ander
voel ik innerlijk een lach of een traan.
Uit andermans ervaringen leer ik
dat waar liefde is, angst zal vergaan.

Samen kunnen we op reis
in deze nieuwe tijd
en opnieuw de wijsheid van weleer
In onze harten dragen.

(Jamie Sams)

De zevende generatie
Er is nog zoveel te vertellen, maar ik ga deze column afronden. Om dit geheel nog iets te verduidelijk kan ik zeggen dat ‘wij de zevende generatie zijn’. Wij zijn de ‘terugkeer van de wijzen’, zoals in de Maya-voorspellingen staat. Wij (mensen van de moderne wereld) hebben de kennis van de natuurvolkeren (‘oude wereld’) nodig. Maar tegelijkertijd zit al hun kennis in ons, in ons DNA. Wij zijn ‘hen’.

13 Grandmothers gathering

Ons DNA wordt gedecodeerd zodra het in aanraking komt met verhoogde energieën; we gaan onszelf als het ware opnieuw herinneren wie we zijn (multidimensionaal, wezens van licht met een gigantische kracht die in ons sluimert, wat ons voorbij tijd en ruimte brengt). Dit gebeurt NU. As we speak. Scheppen is onze essentie. Wat in het groot is (de Schepper) is in het klein: jij en ik. Als dan toch alles energie is, dan is de Aarde slechts één wereld in vele werelden. En zijn er los van de Aarde nog vele werelden.

Boeiende reis
Maar waar het allemaal in essentie om gaat is: dat jij gelukkig bent, dat je bevrijd bent van angst, dat je je richt op je eigen dans en dat je gebruik maakt van de kracht die in jou sluimert. Dat jij je gaat herinneren wie je bent en wat je hier komt doen; wat je kwaliteiten en je talenten zijn. War jij hebt te geven aan de wereld. Dan komt alles vanzelf naar jou toe. Dan komt op je weg waarvoor jij hier bent gekomen. Moeiteloos. Geven en ontvangen zijn immers een. Richt je daarom op je eigen gedachten, je eigen gevoelens, je eigen emoties, je eigen angsten. Leer jezelf kennen. Waar ben jij bang voor? Wat houdt jou nog tegen? Neem de tijd om naar de antwoorden te luisteren. Op de manier die bij jou past.

Ik verdiep me momenteel in de kennis van oude natuurvolken. Het komt allemaal op mijn pad. De 13 oorspronkelijke clanmoeders zou je kunnen zien als spirituele leraren, die ons helpen om al onze (vrouwelijke) talenten en kwaliteiten te ontplooien. Het is een boeiende reis…

Op naar de volgende halte =)

Liefs Tessa

 

 

Advertentie

25 thoughts on “Verrast door een nieuwe stem..!

  1. bedankt lieve guido!
    mooi gedaan en leuk hoe je mij introduceert haha
    nou toch maar eens dat boek van judith moore over de grootmoeders gaan lezen!
    ik spreek je snel. liefs van mij

  2. Ja ik begrijp de reactie van Guido, maar zo kan het toch ook? En hij kan toch altijd om jouw wijsheid vragen, Tessa? Mocht hij die tekort komen, bedoel ik. 🙂

    Je column’s vind ik prachtig, zo zuiver en je durft je kwetsbaar op te stellen, dat vergt moed maar dat is wel heel mooi want dan durft de ander het ook en zo komen we in een positieve spiraal die zo nodig is in deze tijd.

    Zelf maakte ik 17-08-2009 dit gedicht wat ik hierbij vind aansluiten omdat er uit blijkt dat een ieder er mag zijn, precies zo als hij/zij is:

    Ik heb mijn web geweven
    met draden van pure zijde
    Alle kleuren van de regenboog
    worden door het web ontelbare malen
    weerkaatst.

    Ieder levend wezen
    kiest zo zijn eigen kleur
    om het eigen web te maken
    gesponnen van draden van

    Liefdevolle fantasierijke gedachten
    Oh, heerlijk wat een wondermooie
    werkelijke Illusie.

    Tessa veel plezier bij het maken van je invloedrijke column’s
    Hartegroet Alice

    1. Alice ik neem aan dat je hieronder op mij wilde reageren..? Dan dáár op het reageerknoppie drukken, nu staat je erboven, figuurlijk gesproken dan. En ik bedoel met mijn opmerking het tegenovergestelde wat er staat, zeg maar beetje met een knipoog.. Goed dat ze is weggegaan, anders hadden we hier nooit dit soort columns gehad natuurlijk. Natúúrlijk!

    2. Weet ik daarom reageerde ik ook niet echt op jou en bedoelde het meer figuurlijk, zo zag ik het idd. niet Natuurlijk, ik dacht binnen WTK had Tessa de columns ook kunnen schrijven maar dan had ze de tijd niet kunnen nemen voor haarzelf zodat dit tot ontwikkeling kon komen. Sorry beetje dom van mij. Lfs Alice

    3. Heel mooi Alice. Dankjewel!
      Je zou dat boek van Jamie Sams ook eens moeten lezen, een van de Grootmoeders heet: Zij die het web weeft. Er staat ook een mooie gedicht bij… volgens mij heeft ze je geinspireerd =) Liefs Tessa

    4. Dankjewel Tessa, Het zou zo maar eens kunnen, ik ga zeker opzoek naar het boek. Fijn voor mij is dat ik meerdere inspirators heb, waar ik erg dankbaar voor ben.
      Liefs Alice

  3. Afgelopen week zat ik in een huisje in het bos in Drenthe. Het was daar zo stil had er geen internet en tv.
    Was van plan om veel boeken te lezen o.a.Robert Adams Stilte van het hart.
    Citaat; Overal en op elke plek ben ik helemaal omringd en omvat door stilte, onvoorwaardelijke liefde en eenheid.

    Goddelijke Liefde intuitie is voortdurend beschikbaar door haar toe te laten.

    Liefde;
    Wanneer ik haar toelaat,is zij er,wanneer ik haar ontloop,is zij er.

    Er is geen inspanning voor nodig , ze eist geen normen en heeft geen voorkeuren.

    Maar ik had geen enkele behoefte om te lezen in de ochtend zat ik op een stoel ik keek hoe de ochtendzon het gras wakker maakte met zijn zonlicht.Het licht twinkelde speels over de ochtenddauw weegbree paardenbloemen en andere wilde grassen dansden het licht. Allerlei soorten vlinders dwarrelden over het gras. Keek ik naar de lucht zag ik vonkjes van licht als kleine speldeprikjes zich oplichten tegen de hemel.
    Doen door niets doen.

    Nu ik weer thuis ben voel ik weer de inspiratie om een nieuwe serie witte rozen te schilderen versmolten met het licht.

    olieverf op linnen 110:110

    http://nl.tinypic.com/view.php?pic=scrjpe&s=6

    1. Wow wat een prschtige roos! Magisch mooi 😉
      Precies zoals je de totstandkoming omschrijft.

    2. Ooh Mirakel yes, weet je wat dat is volgens mij, het 911 teken van Nederland en zelfs van het Noorden, wij zijn altijd tien jaar op achter met Amerika, alles wat met Haantjes gedoe te maken heeft, of het nou Mannetjes of Vrouwtjes zijn die zich daar aan bezondigen, mensen zijn allemaal 2 polig, al dat geïmponeer en interessant doen en altijd maar beledigd wezen, dat is misschien wel voorbij, dat het niet meer nodig isz, gewoon zijn wie je bent op dit moment, geen vliegen meer afvangen, doen wat je zegt en zeggen wat je beroerd en bezield keer op keer weer, en stel dat ik mij verliefd voel, dat ik dat gewoon zeg als het zo is, alle verdraaide gevolgen dan maar moeten dragen, verliefd zijn dat wil iedereen wel volgens mij maar een geliefde zijn of worden is het moeilijkste wat er is, dat is Ontvangen en dat is iets Vrouwelijks, en dat wordt er stelselmatig uitgeramd van jongs af aan, iedereen moeten beuken en hard wezen en om z’n hachie denken en positie in nemen en geen halve millimeter meer toegeven, vandaar ook al die val partijen in de tour de frats, elkaar niets meer gunnen is het devies.

    3. OMG! Janee……jij ziet ze ook?……..die vonkjes.Als ik in mijn tuintje zit en ik knijp mijn ogen lichtjes toe dan zie ik ze.Ik vind ze prachtig..maar heb nooit iemand horen zeggen dat hij of zij ze ook zag.
      Dank je voor het delen.

    4. Lieve Lianne, mooi he de lichtjes. heel veel mensen zien ze en gelukkig zijn er steeds meer mensen die erover praten.

      XXX

    5. @ Lianne

      ik zie ook van die twinkeltjes in de lucht en er zijn idd weinig mensen in mijn omgeving die er over praten, je moet het vragen aan iemand of die dat ook ziet en soms krijg je dan een bevestigend antwoord.
      voor zover ik weet heeft het met je eigen energetische veld te maken.

  4. Tessa, al geruime tijd loop ik rond met het idee om grote panelen te schilderen van sjamanen en /of portretten van natuur volken. Bedankt voor jouw schrijven; dit geeft mij een bevestiging dat ik dat dan toch maar moet gaan doen!

    1. @Imke, doen meid! En als je wat af hebt stuur me dan een bericht. Ik ben heel benieuwd! (www.tessakoop.nl en dan bij Contact voor mail) Lfs en succes !

  5. Jah Tessa Iemand in z’n Kracht durven zetten, jezelf en een ander, Ik zag net een EO koortje, vreselijk, de meesten veinsden verschrikkelijk, helemaal niet erg dat zoetsappige ‘mijn Heer dit en mijn Heer dat’, als je het maar meent. Precies wat jij zegt Tessa, proberen uit te vinden wat bij jOu past, en dan het in praktijk ten uitvoer gaan brengen, leven in uitvoering van wat je predikt. Mensen laten zich uit hun centrum slaan of verleiden door manipulaties van interne belangen en externe belang hebbenden. En de ultieme test is dat wat je zelf uit gaat stralen op den duur en dusz om je heen veroorzaakt. Een dosis pijniging van mezelf heb ik kennelijk nodig regelmatig. Ik kan heel veel op zich maar mis voortdurend de Moederlijke krachten die in beslag genomen bezeten zijn van de foute ratrace die voorheen alleen voor haantjes wasz.

    De agressie ook van jonge meiden zoals die voortdurend gestimuleerd wordt, vloeken schelden tieren schoppen slopen spugen verruïneren domineren, laat dat maar aan Mij over zeg ik dan, kan ik zelf wel. Ach ik ben op zich Dusz wel een heel goed tegenwicht. Als een (mooie) Vrouw (passief) agressief wordt op wat voor een manier dan ook, dan word ook ik heeeeeeeeel spiegelend, daar ben ik namelijk Nooit van onder de indruk, ik ben een heeeeeeeeeel dominante moeder gewend met een heeeeeeeel donkere kant die ze zelf niet onder ogen heeft gezien tot nu toe, haar Zonen (ik en mijn pa) zijn zo gepokt en gemazeld in deze dat wij misschien wel Boodschappers zijn geworden van het Mannelijke Donkere dat zich in veel Vrouwen schuil houdt, dat met zoveel misplaatste meegaandheid in het ‘moderne’ rollenspel nooit genoeg aan de oppervlakte kan komen.

    In die zin moeten ‘echte’ Mannen het inderdaad maar eens een tijdje alleen gaan rooien, die week dieren echtpaartjes die ik zie op moment zien er doorgaans niet uit, dood ongelukkige meel witte gekromde jongetjes en pas getrouwd, miep heeft alle touwtjes in handen en alle verhoudingen zijn direct al zoek, meneer is het slaafje van madame haar nukken en grillen vanaf het begin, dat kan niet lang duren.

    Dawn ik mis je errug, jah ik moet m’n bek houden ik weet het..

  6. Na 55 kilometer lekker stevig stoempend in de stromende regen gefietst te hebben van elf tot 1 uur s’nachts ben ik gelukkig weer compleet uit m’n Vernauwing voorlopig weer even nu.
    Nu snap ik het Artikel der Artikelen van Tessa ook veel beter.
    Nu kan ik mijn buurvrouw aan de overkant op de GAlerij ook weer onder ogen komen, mocht ze nog eens opduiken uit haar betonnen schuilkelder.
    Ik leef ook in mijn schuilkelder, kan ik haar hetzelfde moeilijk kwalijk nemen eigenlijk.
    Nu kan ik zelfs de wereld weer onder ogen komen.
    Er komt een keer een moment dat ik “gewone” mensen een beetje ga begrijpen.
    En wat ik nu met oogkleppen op graag wil is inderdaad niet eens zo belangrijk meer.
    Met 2 biertjes op in ieder geval zeker niet.

    In mijn hoofd gaat alles ‘eindeloos’ maar door maar in wezen realistisch ben ik ook maar spuit elf die de tank half vol of leeg heeft, veel bombarie en schuim, goh misschien ben ik ook maar gewoon een mens.
    Jah ik ben verslavings gevoelig, zit een beetje in de genen.
    Ik weet mijn overmatig junken gedrag een beetje te maskeren.
    Geen straat drugs maar er zijn nog zoveel meer manieren om ergens ‘hooked’ aan te raken.
    Gaat altijd gepaard met een doses zelfhaat, het overmatige van wat dan ook laat zich niet zomaar wegwerken.
    Toch is een vorm van ‘zelf medicatie’ kennelijk nodig, alleen als ik onder invloed ben van morfines door het fietsen en 2 biertjes en m’n hyper hersenen die ongetwijfeld ook endocriene dingetjes produceren, dan pas snap ik Tessa haar Artikel veel beter.

    Nou jah heb ik in ieder geval mijn gebruiksaanwijzing deels boven water weer, hoe een Autie achtige weer bij machte kan komen in de gewone wereld van alledag die minstens zo bijzonder is als mijn zelf gesponnen gedachten kokonnetje.
    Misschien dat de echte wereld wel vriendelijker is dan mijn gedachten wereld.
    Dat ik moeite heb met vriendelijkheid onder ogen zien.
    Ik zou eens Welkom zijn, raar idee, even wennen wel.
    Zou Dawn ook veel vriendelijker zijn dan ik kan verdragen, zo raar allemaal, zou best kunnen…
    Misschien dat ik een keer iets te weten kom over het Mysterie Vrouw.
    Van mij mag je er 150 delen aan besteden, als korte introductie, wat het is om een Vrouw te zijn, hoe voelt dat?

    Waren er in Atlantis geen frustie mannetjes? Ik bedoel omdat het toen matriarchaal was en dat ‘jullie’ ons toen met gemak overspoelden in plaats van dat zielige getrek van aandacht van nu, dat was pas een tijd, toen was er geen tekort aan Niets volgens mij, nu is er een schijnbaar te kort aan alles waar het om hoort te draaien, een trieste tijd deze modernietijd, komen wij armzalige Mannetjes nog wel eens in beeld, wanneer zijn wij geen bedelaars om Energie meer?
    Geef daar eens een voorschot voor de boeg op Tessa, kan er ook Overvloed zijn voor Mannetjes?

    Ik word altijd zo bang van mogelijke ‘nep new age’ (Julius Joker), dat we weer bij de neus genomen worden, dusz weer mannelijk polaire fok up in een nieuw jasje.
    Wanneer wordt het voor de mannetjes weer eens echt leuk Tessa?
    Volgens mij als we geen energetische bedelaars meer hoeven te zijn.
    Dat het periodiek overhevelen van dna gewoon weer een tussen door pleziertje kan zijn zonder dwang gedachten en angst dromen over tekort komingen en afwijzing en minderwaardigheid en angst complexen en nou jah….

    Soms moet je een paar biertjes op hebben om iets te kunnen begrijpen.
    Of die ingewikkelde Franse wijn, hoe heette dat ook al weer, ProSekka of zo, ken ik niet eens, is dat high society achtig net als gorgelende grachten gordelroos Rosé van een tijdje terug; ik probeer op de hoogte te blijven van de nieuwste trends.

    William Orbit – Time to get wize
    http://www.youtube.com/watch?v=Q6eKisg1aE8

  7. “In many shamanic societies, if you came to a medicine person complaining of being disheartened, dispirited, or depressed, they would ask one of four questions. When did you stop dancing? When did you stop singing? When did you stop being enchanted by stories? When did you stop finding comfort in the sweet territory of silence?” ~Gabrielle Roth

    http://www.youtube.com/watch?v=Jh3U81fgNOQ

  8. Wat synchroniciteit al niet kan doen….Ik ben ziek en heb de griep. Deze griep brengt mij bij rust en stilte en zo kwam het dat ik het boek ” Droomdansen ” van Jamie Sams ging lezen. Zo staat er een oneindigheidssymbool in het boek. Het leven in het nu werd me in een klap duidelijk door dit symbool met de uitleg erbij. In mijn hoofd wist ik het en ik had er al veel over geleerd, ben er in opgeleid en ook de boeken van Eckart Tolle zijn me bekend maar ineens was daar het moment van werkelijk en duidelijk van binnen voelen. Zo kwam het dat ik op bol.com ook het boek de dertien oorspronkelijke clanmoeders tegenkwam en het gisteren tweedehands bestelde. Vandaag kwam het al binnen……zo snel. En nu heel “toevallig” het verhaal lees van Tessa. een prachtverhaal Tessa. Je bent inderdaad een verhalenvertelster. Je boeide mij vanaf het begin. Ook ik ben in Zuid Frankrijk geweest en ook ik heb daar spirituele ervaringen gehad en ben daar mensen tegengekomen die mij iets te vertellen hadden. Ik heb een prachtsymbool mee mogen nemen naar huis en dan nu heb ik twee boeken waarin ik met veel genoegen en mij innerlijk voedend lees.
    Dank voor je verhaal.
    In liefdevolle verbinding van Sjoukje

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.