Wat is de echte oorzaak achter ziekten..?


x

x

Wat is de echte oorzaak achter ziekten..?

2017 © Harriet Algra | deze versie WantToKnow.nl/be

x

Harriet Algra

De planeet wordt geconfronteerd met enorme problemen. Zo hebben we te maken met een Economische crisis, een klimaatcrisis, terreurcrisis, voedselvoorraadcrisis, geweldscrisis, gezondheidscrisis en ga zo maar door. De reden dat er zoveel crisissituaties zijn is dat onze planeet te maken heeft met evolutionaire omwenteling. Albert Einstein had al heel goed in de gaten wat er speelde toen hij zei: “We kunnen de problemen niet oplossen door hetzelfde soort denken te gebruiken die we hebben gebruikt toen we ze creëerden.” Wij zelf zijn de oorzaak van de problemen. De belangrijkste crisis van allemaal is de gezondheidscrisis.   

In 1953 waren het James D. Watson en Francis Crick die de ontdekkers waren van het DNA-structuur waardoor men gezondheid ging beschouwen als een gevolg van genetica.De allopatische geneeskunde gebruikt sindsdien het medisch model, dat het lichaam een biochemische machine is die gecontroleerd wordt door de genen. Het gaat ervan uit dat genen aan en uit gaan en dat ze daarna de proteïnen ofwel eiwitten creëren. Ze willen ons laten geloven dat we slachtoffers zijn van onze genetische afkomst. En als slachtoffer hebben we een redder nodig die ons beter maakt. Hier vaart Big Farma wel bij. (HIER)

De nucleus heeft in dit model de controle over de functies van een cel en worden gezien als de hersenen van de cel. Maar klopt dat wel? Wanneer je de hersenen verwijdert uit een organisme dan sterft dit. Maar wordt de nucleus uit een cel verwijderd dan blijft dit niet alleen leven maar ook blijft zijn gedrag onaangetast. De nucleus is dus niet de hersenen.

Embryonale cellen veranderen na de geboorte in stamcellen maar zijn identiek en zijn nodig om ons in leven te houden. Dit omdat hun functie is om afgestorven cellen.te vervangen. Zodra stamcellen in een laboratorium in 3 verschillende groepen worden verdeeld en alle 3 separaat gevoed worden met een verschillende voedingsbodem, gebeurt er iets bijzonders. Een voedingsbodem representeert in dit geval ons bloed, omdat het bloed het milieu representeert waarin de cel verkeerd. In bakje A ontstaan cellen die de spiercellen vormen. In bakje B ontstaan botcellen en in bakje C vetcellen. Dit blijkt dus afhankelijk van het milieu waarin ze verkeren. De genen hebben hier dus geen enkele invloed op. Dit leidt tot de conclusie dat wijzelf verantwoordelijk zijn voor de uitkomst.

Tot op de dag van vandaag wil de oude wetenschap ons doen laten geloven dat onze genen een belangrijke rol spelen hoe ons leven zal gaan verlopen. Dit is echter een grote mythe. Shawn Anchor, een gevierd Harvardlector en bestsellerauteur schrijft in the Happiness Advantage: the seven Principles of Positive Psychology that Fuel Success and Performance at work:

“De overtuiging dat we alleen maar onze genen zijn, is een van de meest schadelijke mythen in de moderne cultuur. Het bedrieglijke idee dat mensen in de wereld komen met een vast stel vermogens en dat zij, en hun hersenen, niet kunnen veranderen. De wetenschappelijke gemeenschap treft hiervoor voor een deel de blaam omdat wetenschappers tientallen jaren weigerden te zien welk potentieel voor veranderen recht voor hun neus lag.”[Anchor 2010]

Deze mythe wordt momenteel opnieuw gevoed door onderzoek naar erfelijke afwijkingen bij het ongeboren kind. (HIERMiljoenen vrouwen zijn en worden nog steeds verminkt doordat artsen hun lieten en laten geloven dat borstkanker of eileiderkanker voorkomen zou kunnen worden door deze preventief te laten verwijderen. (HIER) Uit onderzoek is duidelijk gebleken dat dit niet leidt tot overlevingswinst. Genen beïnvloeden ziektes maar kunnen deze niet veroorzaken. Dit werd aangetoond in 1990, door een hele nieuwe richting in de wetenschap, de Epigenetica. (HIER) Deze wetenschap gaat ervan uit dat genen aan en uitgeschakeld kunnen worden door omgevingsfactoren en leefstijl. Je systemen in het lichaam worden geprogrammeerd voor de manier waarop dat systeem zal gaan reageren in de toekomst.

Epigenetica betekent letterlijk ‘rondom-het-DNA’..
Nog preciezer gaat het om de markeringen rondom het DNA, die genen aan en uit kunnen zetten. Het zgn. ‘Junk’-DNA, wat 95% van het menselijk genoom is, wordt beschouwd als essentieel voor het aan- en uitzetten van andere genen. Dit is verantwoordelijk voor de programma’s van ons onderbewustzijn die weer verantwoordelijk zijn voor de kwaliteit van ons leven. Toeval en geluk spelen een minstens even belangrijke rol waardoor duidelijk wordt dat het bij Evolutie niet gaat om het overleven van de sterkste. Andere factoren die invloed hebben op de epigenen zijn het klimaat van de baarmoeder en de levensstijl.

Het boek van Joe Dispenza dat niet alleen over het placebo-effect schrijft, maar aantoont, wetenschappelijk, dat WIJ als ‘lichaamsbezieling’ het lichaam kunnen sturen! (klik voor artikel)

Vooral de laatste 3 maanden van de zwangerschap zijn belangrijk voor de definitieve epigenetische informatie die je kind meekrijgt. Een stressvolle periode is van grote invloed op de rest van het leven van het kind. Een levensstijl met veel stress, slechte voeding en geen beweging zorgen voor ziektes zoals depressies, hart- en vaatziekten, auto-immuunziekten, kanker, chronische vermoeidheid en pijn. Wat nu ineens duidelijk wordt is, als de factoren veranderen, waar ik zelf invloed op heb, ik dus niet langer slachtoffer ben van mijn genen maar Meester, omdat ik door mijn factoren te veranderen controle krijg over mijn genen.

We dienen dus ons denkpatroon te veranderen omdat dit de oorzaak is van onze huidige situatie. Dit brengt een beweging op gang. Onze cellen bevatten meer dan 100.000 proteïnen die vormen aannemen afhankelijk van de signalen die het ontvangt van buitenaf en zijn dus continu in beweging.

TESLA, de cellenfabriek..
Een prachtig voorbeeld hiervan is de werkvloer van de ‘Tesla’ auto die in de modernste fabriek ter wereld in Californië gebouwd wordt door machines. Deze machines zijn te vergelijken met de proteïnen in onze cellen. Ze veranderen steeds van richting en vorm waarbij een volledige auto in elkaar gezet wordt zonder dat er een mens bij aanwezig is. Exact hetzelfde plaatje vinden we terug in onze cellen. Proteïnen zijn de bouwstenen van ons lichaam. Zij zijn degene die de genen aansturen en de uitkomst activeren..

De cel wordt aangestuurd door het membraan, in het Engels ‘mem-brain”. De membranen zijn dus de hersenen die de signalen manipuleren, die de expressie van een cel controleren. Het membraan is de buitenste laag van de cel, te vergelijken met de huid rondom ons lichaam. De huid van het embryo is de bron van de hersenen. De cel en de mens zijn dus te vergelijken omdat de huid en het membraan beide de signalen van buitenaf lezen en verwerken.

Een chromosoom bestaat uit 50% DNA en 50% proteïnen. In de oude wetenschap werd alleen maar naar het DNA gekeken maar de Epigenetica zag in dat dit een volstrekt verkeerd beeld geeft als er aan de invloed van een proteïne voorbij gegaan wordt. Het gen is een blauwdruk van de cel maar heeft geen zelfstandige taak. Deze wordt beïnvloed door de signalen die van buitenaf komen. Dit komt exact overeen met een mensenlichaam dat is opgebouwd uit 50biljoen cellen. Het lichaam is eigenlijk een door de huid bedekt petrischaaltje waarbij het aangestuurd wordt door de signalen in ons bloed zoals  voeding, cellulaire signalen die ( eet je biologisch of niet) opgevangen worden door ons zenuwstelsel die op zijn beurt zowel interne als externe signalen opvangt.

Ervaren we liefde dan zijn het de stoffen Dopamine, Oxytocine, Vasopressine en het Groei Hormoon die in het lichaam in actie komen.

  • Dopamine is een neurotransmitter die wordt aangemaakt als we ons gelukkig voelen.
  • Oxytocine is een hormoon dat je geluksgevoel verhoogt.
  • Vasopressine is een hormoon wat je aantrekkelijker maakt voor je partner zodat deze bij je blijft.
  • Het groeihormoon zorgt ervoor dat je lichaam gezond is.

Zodra een lichaam met angst of stress geconfronteerd wordt komen de volgende stoffen in actie:

  • Cortisol, ook wel stresshormoon genoemd, die je ziek maken en waaraan je uiteindelijk kunt overlijden. 
  • Norepinephrine of Noradrenaline is een catecholamine die vaak verward wordt met adrenaline (=N-methyl-noradrenaline), die een sterk opwekkende werking geeft.
  • Cytokines speelt rol in de immuunafweer en het activeren van bepaalde receptoren.
  • Histamine komt in actie zodra er een allergische reactie in het lichaam plaatsvindt. Deze stoffen laten cellen sterven wat vaak onnodig blijkt te zijn omdat de cellen het totale plaatje niet kunnen zien en puur op de signalen van buitenaf reageren. http://www.apa.org/helpcenter/stress.aspx

Onze gedachten, ongeacht of ze juist of onjuist zijn veranderen je biologie. Dit is op zich geen nieuw ontdekking omdat Boeddha al aangaf dat we worden wat we denken. Epigenetica ontdekte dat wat we denken wordt vertaald in een chemische reactie wat bepaalt wat je wordt. Signaal+proteïne=Gedrag  Dit resulteerde in 2013 tot de ontdekking dat gebrekkige genen of proteïnen minder dan 1% van alle ziekten veroorzaken. (HIER) Dit toont aan dat meer dan 90% van de ziektes ontstaan door invloeden van buitenaf. Denk hierbij aan:

  • Trauma waarbij een storing ontstaat doordat de juiste informatie tussen het centrale zenuwstelsel en de cellen verstoord is.
  • Toxines als GMO en bespoten voedsel, roken, vaccinaties, etc.
  • Onze gedachten die een fout signaal afgeven. Bewustzijn is het belangrijkste probleem achter gezondheidsklachten op deze planeet, vooral stress gerelateerde (HIER) We zijn namelijk dagelijks maar 5% bewust aanwezig, de resterende 95% wordt ingevuld door ons onderbewustzijn. (zie het boek van Joe Dispenza (afbeelding) over wat er gebeurt als we BEWUST ons lichaam gaan ‘besturen’..!
  • Wifi straling, 4G en 5g netwerk. Dit veroorzaakt een continue stress in het lichaam met name s’ nachts waardoor het afweersysteem steeds meer ondermijnd wordt.

Van alle bezoeken aan de huisarts heeft 75 tot 90% te maken met stress-gerelateerde klachten. Deze zouden voorkomen kunnen worden als we leren hoe met stress om te gaan. Er bestaan 2 soorten stress:

  • Eustress welke een positief effect heeft op ons lichaam, denk aan sport bijv.
  • Distress is de negatieve vorm van stress, de stress die je afhoudt van je doel. Je afleidt van… Denk hierbij aan relaties, carrière, gezondheid etc. (Het engelse woord voor afleiding is feitelijk ‘distress’…!)

Nu wordt ook duidelijk hoe een ziekte als kanker kan ontstaan. Onze lever is de belangrijkste filter die ons bloed zuivert. Hier worden 2 belangrijke soorten toxines verwerkt en geneutraliseerd:

  1. Toxines afkomstig uit bv. Voeding, luchtverontreiniging e.d.
  2. Negatieve stress die minstens of misschien zelfs een veel groter aandeel in beslag neemt dan de eerst genoemde.

Wanneer dit teveel wordt raakt de lever verzadigd met als gevolg dat het bloed niet langer optimaal gezuiverd kan worden en dit steeds meer vervuild raakt. Om te kunnen overleven gaat het lichaam uit zelfbescherming een tumor creëren omdat de toxines binnen in een tumor afgebroken kunnen worden zodat het lichaam terug in balans kan komen. Wanneer het lichaam echter door chemo nog verder vervuild raakt en de tumoren operatief verwijderd worden, stapelen de toxines als maar verder op in het bloed. In een laatste poging om te overleven ontstaan er uitzaaiingen van tumoren en als ook deze opnieuw bestreden worden met chemo sterft het lichaam en is het einde verhaal.

Dit plaatje laat duidelijk zien dat een cel in een petrischaaltje die gevoed wordt, naar de voeding toetrekt. Terwijl een cel waar men een toxine aan toe voegt zich terugtrekt en zichzelf afsluit om zichzelf te kunnen beschermen. Cellen kunnen maar 1 richting kiezen, dus ofwel richting het signaal ofwel weg van het signaal. Ook kunnen ze zich niet openen en sluiten op hetzelfde moment. Hieruit kun je concluderen dat cellen ofwel in de groei  zijn om het afweersysteem te kunnen ondersteunen ofwel ze sluiten zich af uit bescherming om zo te kunnen vechten of vluchten.

In een stress-situatie gaat al je energie in adrenaline zitten om op deze manier de juiste beslissing te kunnen nemen om te overleven. Vroeger ervoer men stress gedurende korte periodes. Tegenwoordig ervaart men stress 7 dagen per week 365 dagen per jaar met als gevolg dat het lichaam niet de kans krijgt om nog tot rust te komen en het afweersysteem volledig ondermijnd wordt. Stress belemmert de bloedtoevoer naar het darmkanaal. Het bloed is de belangrijkste energiebron waaruit de cellen gevoed kunnen worden

Het afweersysteem gebruikt enorm veel energie.
Om te vechten of te vluchten heb je alle energie in je spieren nodig om je overlevingskansen te vergroten. Is deze echter permanent aanwezig dan wordt het duidelijk dat dit een zeer gevaarlijke situatie is. Wat dus noodzakelijk is, is om manieren te vinden die de stress kunnen verminderen of beter nog kunnen neutraliseren. Stresshormonen sluiten de functie van het afweersysteem af. Dit werkt onmiddellijk en wordt bijv. ingezet bij orgaantransplantatie om te voorkomen dat het lichaam het nieuwe orgaan afstoot. Bij langdurige aanwezigheid van stresshormonen worden de afweerfuncties van het lichaam uitgeschakeld waardoor infecties kunnen ontstaan.

Een ander gevolg is dat het bloed wordt weggetrokken uit de voorkwab van de hersenen, het deel waar je bewust denken is gelegen. Je stapt nu over op de automatische piloot, de ruithersenen. Dit is de hersenstam die de verbinding is tussen het ruggenmerg en de rest van de hersenen. Dit maakt ons minder intelligent omdat dit het bewuste denken uitschakelt. Dit alles bij elkaar veroorzaakt ziekte. De DNA strengen vallen uit elkaar als gevolg van niet langer goedfunctionerende telomeren. Dit zijn de roze oplichtende uiteinden van een chromosoom.

Kanker is geen ziekte….
maar een
overlevingsmechanisme

Andreas Morritz

Denk hierbij aan het puntje van een schoenveter die ervoor zorgt dat de veter gemakkelijk door het gaatje kan. Valt deze eraf dan wordt het ineens heel moeilijk om dit nog voor elkaar te krijgen. Wanneer chromosomen uit elkaar vallen ontstaat o.a. veroudering, depressie en ziektes als kanker. De telomeer heeft een zeer belangrijke functie bij het kopiëren van het DNA. Wanneer de telomeer is verdwenen dan kan het laatste stukje niet mee gekopieerd worden waardoor deze niet langer compleet is. Deze zal nu bij iedere kopie korter worden m.a.g. dat hierdoor een genprogramma, dat nodig is om een gezond lichaam te behouden, wordt verstoord. Hoe korter het telomeer wordt, hoe sneller het lichaam verouderd met dood als gevolg.

Telemerase is een enzym dat de telomeer weer kan verlengen. Een tekort aan dit enzym kan veroorzaakt worden door:

  • Een stressvolle prenatale ontwikkeling
  • Kindermishandeling (verbaal is net zo ernstig als fysiek)
  • Post Traumatische Stressstoornis
  • Voedingstekorten als gevolg van GMO en toxines
  • Gebrek aan liefde > We houden niet van het leven dus verkorten we deze.

Telomerase wordt aangemaakt door:

  • Gezonde voeding in het bijzonder de omega’s
  • Lichaamsbeweging
  • Liefde voor jezelf & Liefde ontvangen van anderen
  • Positief denken
  • Geluk en dankbaarheid
  • Voor anderen zorgen ( Denk hierbij aan mensen die met pensioen gaan. Die voelen zich vaak niet langer nodig en overlijden kort daarna)

We zijn dus geen slachtoffer van onze familiegenen maar hebben de volledige controle over ons lichaam.

Harriet Algra

(aug.2017)

totalhealthfoundation.nl

 

Kijk eens naar deze prachtige uiteenzetting (Engelstalig) van Bruce Lipton  ‘De biologie van de Overtuiging’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertentie

4 thoughts on “Wat is de echte oorzaak achter ziekten..?

  1. Zonder meer een goed artikel. Hartelijk dank daarvoor !
    Maar de titel van het artikel (Wat is de echte oorzaak achter ziekten? ) dekt niet helemaal de lading.
    Ik mis namelijk volledig het karmische aspect van ziekte. De meeste ziekten ontstaan in de ziel en daar moet dan ook voor een belangrijk deel gewerkt worden aan de oplossing/ de genezing. Lees daarvoor o.a. het boek “De Zin van Ziek zijn” van Rudiger Dahlke.
    Het is onbewustzijn op zieleniveau en tegennatuurlijk denken en handelen dat uiteindelijk zorgt voor een onbalans/ ziekte op fysiek niveau.
    Lipton heeft gelijk dat ons denken en handelen onze genen beinvloedt maar het is een wisselwerking. Niets is moeilijker voor de mens dan zijn gedrag rigoureus te veranderen De mens is wel degelijk zelf verantwoordelijk maar er spelen tevens andere aspecten mee die dat weer beinvloeden.
    Mischien interessant om hierover een speciale dag of bijeenkomst te organiseren?
    Hartelijke groet,
    Dirk van Beek

Geef een reactie