Voorouders omarmen in ‘reïncarnatie-therapie’..


x

x

x

x

Voorouders omarmen..!
x

Ontdekkingen uit de reïncarnatietherapie..

2018 © Maarten Oversier | deze versie WantToKnow.nl/be

x

Maarten Oversier

Mijn werk als reïncarnatietherapeut bracht door alle jaren vele ontdekkingen met zich mee. Opmerkelijk is dat het voornamelijk ontdekkingen betreft van inzichten die in de algemeen heersende opvattingen eigenlijk nauwelijks gekend zijn. Sterker nog, de manier waarop onze samenleving vrijwel overal is ingericht, baseert zich in grote mate op de afwezigheid van deze inzichten. 

Bezien vanuit de innerlijke belevingswereld van een cliënt echter, betreffen het steeds opnieuw zeer logische, basale én uiterst behulpzame kernachtige visies die het therapeutisch proces zeer dynamisch en vruchtbaar maken. Het doet de vraag rechtvaardigen hoe het komt dat we daar in onze gangbare theorieën zover van af staan.

Hoewel de gemiddelde cliënt die mijn praktijk bezoekt meestal wel open staat voor een meer holistische benadering dan het reguliere werkveld aanbiedt, is dat absoluut geen voorwaarde voor een succesvolle behandeling. Kennelijk dragen wij, zonder daarvoor een studie of training te hebben gehad, wezenlijke informatie over onszelf met ons mee, in de vorm van herinneringen, die essentieel blijken om onze verstoringen op te heffen.

Het is dus de kunst dié bronnen te bereiken, die zich schuilhouden, in wat we het ‘onderbewuste’ noemen. Een onbewezen oord vol schatten aan nagedachtenissen, relikwieën, souvenirs, aandenken, memoires, beseffen, gevoelens en vlekken die later veelal blind werden. Hoe meer men vertrouwd raakt met die wereld, hoe toegankelijker het wordt.

Het met frisse, hedendaagse aandacht naar oude patronen en verwikkelingen kijken, maakt direct van alles los in het innerlijk. Zo ontstaan nieuwe bewegingen met nieuwe, gecorrigeerde gezichtspunten. Inzichten, die een krachtige transformerende opschonende kijk geven op een antiek, vertroebeld, probleem veroorzakende beeld.

De onlosmakende verbinding met onze (voor)ouders.
In die diepere innerlijke regionen lijken de missing links over bepaalde conflictsituaties die zich in het dagelijks leven voordoen, ineens bereikbaar. De helende werking die vanuit deze lagen voortgebracht wordt, nadat ze in een therapeutische setting beroerd is, komt voort uit een herziening van een oude situatie of gebeurtenis. Het perspectief wordt vollediger.

Het is zodanig krachtig en logisch, dat het wat mij betreft weinig zinvol is om de authenticiteit van de informatie te bediscussiëren. Wie het rationeel niet kan verklaren, en daarom alleen nog kan terugvallen op het placebo effect, moet zich ten minste afvragen waar dan die fantasierijke, maar uiterst accurate en toegespitste samenhangen, die in veruit de meeste gevallen ook nog verifieerbaar zijn, zomaar vandaan komen.

Grote ontdekking.
Een van mijn grootste ontdekkingen zou ik hier graag willen uitlichten. Deze heeft betrekking op onze voorouders. Iedereen blijkt namelijk thematisch verbonden te zijn met zijn directe voorouders. En dan vooral ook vanuit de ervaringen die zij doormaakten toen zij nog aards reisden in het daarbij behorende lichaam en tijdsbeeld. Gebeurtenissen, die hun levens diep gekenmerkt en bepaald hebben, zowel de blije als de pijnlijke.

Wie enigszins holistisch georiënteerd is zal zich misschien afvragen: maar dat is toch niks nieuws? Toch blijkt er heel erg veel onwetendheid te bestaan over de connecties met deze ‘ongeziene’ wereld. Het is een vreemd fenomeen dat we soms dingen denken te begrijpen zonder dat het eigenlijk doordringt. Het woord ‘stamboomverwanten’ is trouwens een betere term. Die geeft duidelijker aan dat het niet louter gaat om familieleden die al gestorven zijn.

Reïncarnatie, ‘opnieuw in het vlees’ komen, in een voort-durende cyclus. Dood is daarmee een ‘deur’ geworden.

Het komt ook heel vaak voor dat iemand een ingrijpend therapeutisch proces doormaakt, in relatie tot zijn vader, moeder, zoon of dochter, broer of zus, waarmee bijvoorbeeld al jaren geen contact meer is, waarna dat dan -héél toevallig- ineens plaats vindt. Een gedeblokkeerde energetische verknoping blijkt ineens weer ruimte te bieden voor een nieuwe stroming en verbinding. Deze gaat altijd gepaard met een fundamenteel inzicht dat tot die tijd versluierd bleef, en daarmee de oorzaak bleek voor de gescheidenheid.

Praktijkvoorbeeld.
Onlangs werkte ik met Richard, een man van middelbare leeftijd. Hij vertelde, hoe ongelooflijk pijnlijk zijn jeugd was geweest, vanwege de agressie van zijn vader John. Een vader die heel veel dronk, zeer onvoorspelbaar was, ‘losse handen’ had en daarmee een continue klimaat van onveiligheid creëerde.  Vanzelfsprekend heeft deze jeugd Richard’s latere leven op grondige wijze pijnlijk bepaald.

Wanneer we de biografie van vaders kant bestuderen zien we dat hij, na twee oudere zussen, de tweede zoon is. Zijn oudere broer Ian, het derde kind en dus eerste zoon, heeft het syndroom van Down. Ian’s levensverwachting, zo werd gezegd, was hooguit 7 tot 8 jaar. Maar hij werd 47 en was dus lange tijd nadrukkelijk aanwezig in de familie. Tevens is het van belang te noemen, dat Ian het eerstgeboren kind was ná de Tweede Wereldoorlog.

Oma, de moeder van Ian en John, komt oorspronkelijk uit een zeer welgestelde Engelse familie. Op haar 12e levensjaar moest zij naar Nederland als au pair en tevens naar een kostschool. Dat bleek ze zó verschrikkelijk te hebben gevonden dat ze haar eigen emoties gaandeweg haar leven heeft leren overstijgen, als een soort overlevingsmechanisme. Háár ‘high society’ ouders waren, behalve (invloed)rijk, zeer veroordelend, vooral in de zin, dat iemand pas wat voorstelde, wanneer daar prestatie aan verbonden was.

Op oudere leeftijd werd oma een verkilde vrouw. Haar lievelingsbroer met wie ze haar kindertijd heel intens doorbracht, overleed tijdens de oorlog. Daarna wordt oma, na reeds twee dochters, zwanger van haar eerste zoon…. Dit kind symboliseerde ‘hoop’ en ‘nieuw leven’ in een gehavend Europa. Zij wilde het kind, indien het een jongetje zou worden, vernoemen naar haar recent overleden broer. Het is duidelijk dat de teleurstelling van oma (en opa) enorm groot was toen hun eerste zoon anders bleek te zijn, een mongooltje.

De broedervernoeming zou een plek opschuiven.
Je gaat een lievelingsbroer niet door een naam aan mongooltje verbinden. Een mokerslag voor de atmosfeer in huis. De eerstvolgende geborene, Richard’s vader John, kwam in een buitensporig verwachtingsvol nest. Hij moest en zou de teleurstelling van Ian-met-het-syndroom-van-Down compenseren, en van kinds af aan leerde hij hoe presteren, het voldoen aan zeer hoge verwachtingen en jezelf in een keurslijf van voorwaarden zien te handhaven, beloond werd door zijn vader en vooral zijn moeder.

Daarbij werd er aan alle kanten gepocht door zijn ouders over John’s kwaliteiten en kunnen naar de buitenwereld. Een extreem dualistische en tegelijk symbiotische broederverwikkeling. Ian’s tekortkomingen moeten letterlijk voortdurend vereffend moeten worden door John. John leert daarbij dan ook dat er constant iemand in het gezin is die ‘niet goed genoeg is’, waardoor zijn ouder woordeloos verwachten dat John gaat over-presteren. Dit worden levensprogramma’s: zodra John volwassen is, en in de nabijheid vertoeft van iemand anders, ervaart hij automatisch en ongefilterd een noodzaak zijn omgeving te tonen dat hij het beter kan.

Vader John kon hierdoor nooit werkelijk zichzelf zijn. Hij leerde, of beter nog: werd geprogrammeerd, dat een zinvol leven pas bereikt kan worden indien je aan torenhoge eisen voldoet. Het leverde John een beschadigde en verknipte persoonlijkheid op. Hij verviel in agressie, dronkenschap en onvoorspelbaar wispelturig gedrag toen hij zelf vader werd.

Allemaal een gevolg van zijn jeugdige frustraties, vanuit het nooit ‘gewoon goed’ kunnen zijn. Al deze energetische ballast projecteerde hij voornamelijk op zijn eerste zoon, Richard met een roze bril op waarmee hij in zijn zoon óók Ian zag. Nog steeds behoeftig aan de erkenning van zijn moeder, bleef John hangen in zijn oude patronen in een nieuw tijdperk.

Niet doorgedrongen.
Er zijn nog veel meer verbanden te noemen in dit verhaal. Maar het punt dat ik hier wil maken is dat Richard, door de uiteenzetting die we deden in de praktijk, nooit eerder werkelijk beseft heeft wat de consequenties zijn geweest van dit belastte verloop van zijn vaders leven op zijn eigen leven en gedrag.

‘Dat deel van mijn vaders leven is nooit tot me doorgedrongen. Ik heb me nooit echt gerealiseerd wat een impact het leven van zijn broer Ian op hem gehad heeft, en daarmee op mij. En ik wist nooit bewust hoe hooghartig oma was, maar ook niet dat zij vanaf haar twaalfde haar ouderlijk huis intens gemist heeft, en hoe dat heeft doorgewerkt’.

Zoals je ziet komen er in deze setting niet eens vorige levens aan te pas, hoewel de invloed daarvan natuurlijk wel het script van deze levens geschreven heeft. Desalniettemin is het resultaat van dergelijk onderzoek en reflectief inzichtelijk werk, dat Johan leven nadien een fundamentele verandering onderging.. Al is het alleen maar omdat hij voor het eerst erkenning, begrip en liefde voor zijn vader kon ervaren, die nota bene zelf al jaren dood is.

Triggers & reminders..
Voor wie geraakt is door dit verhaal en nu zelf familie-onderzoek wil overwegen -je hoeft er namelijk écht niet altijd een therapeut voor te bezoeken!- hierbij wat tips om rekening mee te houden. Een paar goedbedoelde triggers, die wellicht helpen om de juiste focus te houden in een stukje stamboom-opsporingswerk, om je voorouders beter te leren begrijpen:

  • bastaardkinderen
  • verkrachtingen door soldaten
  • amateuristische abortussen (zoals met breinaalden..)
  • overleden (naamloze en/of ongedoopte) kinderen: kort voor-, tijdens- of kort na een geboorte.
    (Waar deze plaatsvonden in streng gelovige gezinnen, werd dit praktisch altijd als de straf van god gezien). Opa’s en (vooral) oma’s werden daardoor ontzettend bang om te sterven uit angst voor de hel..)
  • het blind adopteren van de kerk als autoriteit en levensleidraad
  • NSB-grootouder(s)
  • WW2-geheimen in algemene zin
  • zelfmoord
  • seksueel, fysiek en/of geestelijke misbruik
  • ‘vage ongelukken’ (vaak was er opzet of zelfmoord in het spel)
  • homoseksualiteit
  • hooghartigheid
  • erfenisconflicten
  • jong overleden opa’s of oma’s, waarna ‘tweede keus huwelijken’ ontstonden
  • tewerkgestelde opa’s, met daarbij alleen gelaten oma’s (die uit ellende vaak heimelijke intimiteit zochten bij anderen)
  • voedseltekorten
  • extreme verwachtingspatronen
  • familie met verstandelijk beperkte kinderen
  • opa’s of oma’s die in het gekkenhuis terechtkwamen en/0f psychisch lang ‘ziek’ waren
  • kinderen die de plaats van een overleden vader of moeder moesten innemen
  • kinderen (meestal vrouwen) die niet mochten studeren omdat zij nodig waren in het huishouden

‘DAAR SPRAK MEN BIJ ONS NIET OVER’..!
Het is maar één greep uit de verhalen die ik frequent tegenkom… Hoe hoger het ‘daar sprak men bij ons niet over’-gehalte, des te meer er te ontdekken is..! In de dagelijkse realiteit van mijn werk speelt onderzoek in de voorouderlijke familielijnen een grote rol. Zonder dat er, zoals ik al eerder aangaf, überhaupt vorige levens aan te pas hoeven komen, is er al zoveel inzicht en heling te halen in deze gebieden.

Ik vraag me oprecht af hoe het komt dat we ons de meest basale vragen niet stellen over onze families. Hoe makkelijk we ons neerleggen bij waar ‘men nooit over sprak’, dat we zo weinig tijd en moeite stoppen in het werkelijk leren begrijpen van onze voorouders. Waarom we zo mak en loyaal blijven aan onze familiesystemen, en tegelijk nauwelijks weet hebben van de ballast die dat ons en onze kinderen verzorgd.  

Inheemse volken benadrukken het belang van gezonde verbindingen met onze ancestors. Ik hoop van ganser harte dat dit artikel ertoe bijdraagt, dat we er weer heel veel zullen omarmen. Bedenk daarbij dat je eens, waarschijnlijk, er zelf een zult zijn…

Maarten Oversier

februari 2018

Advertentie

6 thoughts on “Voorouders omarmen in ‘reïncarnatie-therapie’..

  1. Een fantastisch mooi en verhelderend artikel Maarten, dat veel stof ter overweging geeft. In mijn beleving worden familiethema’s doorgegeven aan iedere nieuwe generatie, om hen op een steeds bewuster niveau het uit te laten werken en zo het familiekarma te bevrijden en te verheffen.

    Bedankt voor dit waardevolle artikel!

  2. Beste Arend,

    Dank je hartelijk voor je ondersteunende reactie op mijn artikel. Je schrijft zelf ook schitterende artikelen, mooi dat het aansluit. Het gaat er zeker om familiekarmische belastingen te ontkrachten, maar zoals je zelf ook al onderzocht hebt, worden we behoorlijk bewust dom gehouden en afgeleid om deze samenhangen te doorzien. Ons vermogen om interventies te plegen is enorm terwijl daar ook nog betrekkelijk eenvoudig mee te werken is. De resultaten hebben tegelijk een enorm brede werking omdat één initiatienemer vele mede-stamboomgenoten kan bereiken.

    Hartelijke groet, Maarten

  3. Maarten,
    Hoe sta in relatie met een andere denker op dit gebied: Olaf Smit. Ooit een keer een boek van hem gelezen en met hem gesproken maar zijn weg is iets anders dan die van jou. Het gaat volgens zijn benadering ook over de eigenheden en specifieke vaardigheden en verlangens die in de ancestoren zijn terug te vinden. Dus is het niet altijd een dilemma wat als storend element optreed. Vaak kan het een behoefte zijn tot bijzondere manifestaties die in de familielijn kan worden doorgezet. Een miasma als bijzondere drijfveer bijvoorbeeld.

    1. Hallo Rob,

      Ik weet te weinig van de werkwijze en achterliggende gedachten van Olof Smit om je een goed antwoord te geven.

      Op zielsniveau nemen we het totaalplaatje van de energetische blauwdruk van vader en moeder bij wie we incarneren, in acht. Daarbij hoort het hele referentiekader van hen, zowel de talenten, de pijnlijke als de blije gebeurtenissen en ook het spectrum daartussen, en de aanleg voor bepaalde ziekten en/of verstoringen als een potentieel krachtenveld waarop we aanhaken en onze eigen reis (leven) aanvangen. Afhankelijk van de thema’s uit vorige levens, sluit het ene kind bij dezelfde ouders meer aan bij een bepaalde aanleg dan de de ander waardoor het willekeurig kan lijken maar het dat absoluut niet is. Kortom, iedere conceptie heeft een eigen unieke blauwdruk met hele specifieke waarden en codes.

      In mijn praktijk zie ik dat nieuwe generaties heel gefocust kunnen aanhaken bij de diverse duidelijk ‘onaffe’ gebeurtenissen die we meestal ‘traumatisch’ noemen uit de historie van de familie. Voorbeelden van verschillende van deze gebeurtenissen noem ik in het artikel. Het gaat er daarbij voor de ziel kennelijk om, om een nieuwe beweging aan te brengen in een stuk vastgezet oud zeer. Maar omdat we daar weinig bewustzijn over hebben wordt het niet tot matig herkend waardoor dingen heel lang kunnen modderen. Vandaar dat ik bepleit dat we eerder zou moeten onderzoeken en herkennen wat er in die voorouderlijke lijnen gebeurd is zodat we het zelf in beweging kunnen brengen, hetgeen helend werkt.

      Miasma’s, zoals uitgelegd in de Homeopathie, zijn (in mijn bewoording) energetische tendensen die door familiesystemen vloeien, en waarop incarnerenden aanhaken omdat ze er uit eerdere levens al mee in aanraking zijn gekomen. Homeopaat Ewald Stoteler legt het uit in de woorden ‘energetische verstoringen van levensenergie’. Daar kan ik me bij aansluiten, maar die verstoringen hebben al kiemen uit eerdere levens, soms heel specifiek zoals met long (TBC)- en geslachtsziekten (Syphlis en Gonorroe), waardoor in de incarnatiegolven van zielen ook op die niveaus keuzes gemaakt worden.

      Ik hoop dat het enige duidelijkheid geeft.

      Met vriendelijke groet,
      Maarten

    2. Wanneer we kijken naar een simpele ‘doorgifte’ van ‘het geleerde’ in ons systeem, bij bijvoorbeeld sporters (Sven Kramer is goed voorbeeld), dan is het traumatische al HELEMAAL een heftige leerproces dat kan worden ‘geleerd’ en doorgegeven aan volgende generaties.

      Het blijkt bij het verhaal van Maarten, dat vooral generatie-velden worden doorgegeven in de zin van trauma. Als ik kijk naar de Mind Control-rotzooi die wordt uitgehaald met mensen en de menselijke Ziel, ook in de ‘ongeziene’ wereld, dan is het niet verwonderlijk dat het e.e.a van ouder op kind dóórgaat.

      Nieuwste onderzoeken zoals deze in dit artikel, geven een schitterende doorkijk in dit fenomeen; voor hen die kijken en zien..
      https://www.wanttoknow.nl/hoofdartikelen/dna-trauma-en-heling-via-woorden-en-frequenties/
      en deze, als je toch aan het koekeloeren bent..
      https://www.wanttoknow.nl/gezondheid/wetenschap-toont-aan-je-kunt-je-dna-veranderen/

      Een stapje verder is wellicht dit verhaal van het medium Judith Moore, dat een nóg diepere inkijk geeft. Het DNA is dus geen materieel, door de wetenschap te ontsluieren ‘ding’, maar een ons essentiële geheugenbank, die tijdloos in ons doorleeft. In ELK levend veld..
      https://www.wanttoknow.nl/inspiratie/menselijk-dna-en-de-bewustzijnsevolutie/

  4. Zojuist deze doorgeving van Jules van der Veldt geplaatst. Hier dan ook maar even..

    Verdrongenheden

    In u ligt het vermogen
    om uzelf te bevrijden van dat
    wat in het nu zijn functie
    en relatie reeds vervult heeft.

    Bezie daarom het verleden
    als een opmaat om uzelf
    in vrijheid te ontmoeten.

    Zie het verleden eveneens
    als een verlossing van dat
    wat u volbracht heeft.

    Het is juist uw vermogen
    om tot aanschouwen te komen,
    van het eerdere en het verdrongene,
    hetwelk er voor zorgt,
    dat u op kunt staan.

    Geef uzelf daarom de ruimte,
    tot herstel van inzichten te komen
    en in eigen raadzaamheid
    om het heden en zo de toekomst te omarmen,
    uit liefde voor uzelf en uw medemens.

    Besef in deze dat in alles
    de liefde haar ware rol doet vervullen,
    daar waar u zichzelf aanspreekt úit liefde.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.