Bij het overlijden van Hannah van Buuren..


roos van wij worden wakker

x

‘De stilte rondom haar’..
x

Bij het overlijden van Hannah van Buuren..

2015  © WantToKnow.nl/be-Guido Jonkers

x

Hannah van BuurenOp 7 september jl. overleed Hannah van Buuren, op 77-jarige leeftijd. Mijn innerlijk stemmetje had me al zeker 2 maanden een seintje gegeven, haar te contacten. Want ‘waar was Hannah toch?’.. Dat gevoel overviel me telkens. En zoals het gaat, zodra we dat stemmetje té vaak in haar goedbedoelde intenties laten sudderen, gebeurde mij dat ook.. De overlijdenskaart van Hannah viel op de deurmat, die haar overlijden bevestigde, waarvan ik net de dag ervoor op Facebook had gelezen. Dáár was Hannah dus naar toe, daar was ze gebleven.. Die mail sturen had dus geen zin meer. Noch het telefoontje plegen, waarvan ik vond dat ik het zou moeten plegen, omdat er duidelijk iets vreemds was aan ‘de stilte rondom haar’..

Het is allemaal typerend voor de relatie die Hannah en ik hadden.. Toen zowat de hele wereld al wist wie ze was, had ik alleen nog maar van haar gehoord. Totdat. Totdat bijvoorbeeld die meetings met een club bezorgde mensen plaatsvonden, rondom de aanstormende ‘Codex Alimentarius’; de Europese voedselwetgeving, die -zo wisten we zeker- ons leven fundamenteel op z’n kop zou gaan zetten. Een groep van zo’n 10 bezorgde mensen besloot samen te komen, ergens in een buurtschoolgebouw, om te bespreken, wat in ons vermogen lag om actie te ondernemen. Hannah kwam ook naar deze meetings in Amstelveen, helemaal vanuit haar woonplaats en mijn geboortestad Eindhoven. Samen met een zielsverwant, die ergens bij haar in de Brabantse buurt woonde.

White_RoseDe manier waarop Hannah tijdens deze gesprekken de voeten op de vloer hield en praktisch en pragmatisch haar aandeel vorm gaf, staat me nog steeds helder voor ogen en dwong kort gezegd mijn diep respect af.. Wauw, ‘wat een tante’ was vooral mijn leidende gedachte. Een vrouw om respect voor te hebben, een vrouw die ‘haar mannetje stond’, hoe vreemd die uitdrukking wellicht ook klinkt.

Al snel lag ze -in mijn ogen volledig terecht- in de clinch met de initiator van deze meetings, die zichzelf, min of meer onwetend en vooral gemakshalve, als voorzitter liet gelden. En precies dáárover werd deze goed bedoelende man aangesproken. “Mag ik eens vragen wat voor rol jij speelt in deze meetings?” was de simpele doch uiterst indringende vraag van Hannah; simpel genoeg om de boel totáál op z’n kop te zetten.. Doordat vooral deze man met zoveel oprechtheid nauwelijks raad wist.. Het was onbedoeld ook het begin van het einde van deze meetings..

Het was mijn eerste kennismaking met Hannah. Op verschillende vlakken ging deze kennismaking daarna, verder de diepte in. Want we lagen elkaar, zelfs zó, dat ze me de eretitel ‘dierbare’ toedichtte, wanneer ze me schreef of -zoals bijna altijd- mailde. Een uiterst originele, maar preciés de nagel op de kop slaande aanhef.. Maar een uitdrukking die me vooral uitnodigde mezélf te zijn bij haar, náár haar toe. Ze had me immers ‘gezien’, want anders kan je iemand toch geen dergelijke ‘titel’ geven.. Maar een titel ook, die natuurlijk uitdrukking gaf aan haar gevoel over mij en naar mij toe. Wauw, alsof een moeder je een aai over de bol gaf. ‘Dierbare’, ik heb deze aanhef opgeborgen in het schatkamertje van mijn hart..

Credo Mutwa
Toen, een korte tijd later, kwam het verhaal van de verkiezing van Barack Obama tot president van de VS in het nieuws en ook het commentaar daarop van de Afrikaanse sjamaan Credo Mutwa. Om een lang verhaal kort te maken: dát was het moment dat Hannah zich aan mij van haar meest dierbare kant liet zien. Want dáár waar ik dacht dat ik de woorden van Mutwa wel ‘eventjes’ zou vertalen en aan de bezoekers van deze site zou aanbieden, dáár floot Hannah me netjes terug op de inhoud. Het artikel stond al op de site, toen ik een mail van haar ontving, waarin ze me zachtjes, maar uiterst doeltreffend duidelijk maakte, dat ik toch wel een paar zaakjes over het hoofd had gezien.. Meesterlijk, in één woord.. Dat was Hannah ook, ten voeten uit voor mij. (Kijk HIER naar haar bijdrage uit 2009)

boek-werken-met-de-graancirkel-codes-2010Het graancirkelboek, een bijzonder voorwoord..
Toen kwam mij in 2010 als uitgever de eer toe, het boek ‘Werken met de Graancirkel Codes’ uit te geven. Het boek, geschreven door Judith Moore en Johan Keijser, verdiende een mooi voorwoord. Het was mijn goede vriendin Wilka Zelders, tevens de vormgeefster van dit boek, die me de idee aanreikte om Hannah van Buuren te vragen het voorwoord voor dit boek te schrijven.. Tja, dat was wel een goeie, Hannah vragen.. Maarrr..

‘Oei’ was toen mijn gedachte, ‘gelooft Hannah wel in die graancirkels, vind ze het niet één grote luchtfietserij?’.. Nu weet ik dit het verzoek aan Hannah voor mij de finale test was om dit boek ‘geloofwaardig’ op de markt te brengen. Geloofwaardig in de zin, dat me tot op de draad van mijn eigen ‘zijn’ duidelijk moest zijn, dat ik écht achter het boek stond, en niet een of ander populair boek probeerde te verkopen.. Om het even kort door de bocht te zeggen. En ja, voor mij was Hannah dié test.

Ik kreeg Hannah gelukkig aan de lijn, toe ik haar belde. Tussen de regels van ons gesprek door, bleek dat ze een heel heftige periode achter zich had en daarvan herstellende was. Ze zou over mijn verzoek gaan nadenken en voelde zich sowieso bijzonder vereerd met mijn uitnodiging.. Kijk, dat was wéér zo’n aai over de bol, die al mijn twijfel, die ik ervóór had, in rook deed opgaan.
Een paar dagen later kreeg ik haar mail, ze ging het voorwoord schrijven..! Nou, ik kon mijn blijdschap niet op en was in blijde afwachting van haar woorden, die ongetwijfeld zouden gaan beschrijven, wat haar perspectief op het boek was, hoe ze naar het fenomeen ‘graancirkels’ keek en vooral  haar mening zouden weergeven over het frêle pionierswerk dat Judith Moore en Johan Keijser hadden verricht met dit boek.

Hannah van Buuren
Hannah van Buuren

Toen kwam haar mail, een dag of 4 later. Ik was in één woord verbijsterd over haar bijdrage. Wat een diepgravende analyse van het fenomeen graancirkels, wat een lof voor het boek, wat een veer in de kont van de auteurs van het genoemde pionierswerk en wat een uiterst persoonlijke opening van zaken door Hannah. De titel van het voorwoord en de eerste regels ervan zeggen het ‘precies-zoals-Hannah-was’..

‘Graancirkels, wat doe je toch met me?
Nou ben ik een nuchter mens van het slag: ´Wat de boer niet kent, daar gelooft-ie ook beslist niet in.´ Hoe diep spiritueel ook, zweverigheid is aan mij niet besteed. Hogepriester(-essen)verhalen en geëxalteerde rituelen uit Atlantis of Egypte evenmin. Eigenlijk is er maar één ding waar ik in geloof: evolutie. Omdat ik die zelf ervaar. Omdat die dwars door mijn lichaam en psyche beweegt, en daarin dingen verschuift, vaak ondanks mijzelf… Omdat juist die pure soort Scheppingskracht mij diepgevoeld respect inboezemt.’

Het bleek, ‘toevalligerwijs’, dat ik mijn verzoek preciés tot haar had gericht, op het moment van haar donkerste nachten, haar diepste levens-ervaren.. En Hannah zou Hannah niet zijn, wanneer ze die twee zaken niet haarfijn met elkaar verweven zag; natuurlijk was de verbinding ervan geen toeval..! En precies dáárdoor kreeg het boek de uiteindelijke ridderslag die het verdient; een diepgravend en vooral met het Zelf-confronterend boek over het gewas dat -zoals Hannah zei- ons dagelijks brood verzorgt..
(Wil je haar diep-indringende inleiding lezen, klik dan HIER voor de integrale tekst van het voorwoord van het genoemde boek ‘Werken met de Graancirkel Codes’.)

77
Hannah ik ga je missen, ik mis je nu al. Daar waar het bij ons vooral ging over de intensiteit van ons contact, in plaats van het aantal. Tijd bestond niet tussen ons. En daarover sprekend: zojuist zag ik Hannah, dat je op 77-jarige leeftijd bent overgegaan; een meestergetal. Maar wat betekent het.. Even opgezocht en ja hoor; hoeveel ‘sprekender’ kon je het ‘gekozen’ hebben..

77 Bevat de vibratie van de spirituele krijger; degene die het smalle pad bewandelt tussen het ‘Zelf’ en de Ziel. De ‘7’ werkt vóór het Licht, dóór het Licht en mét het Licht. Mensen met een  ‘7’ eten, drinken en spreken het Licht. Het is hen niet toegestaan om buiten de grenzen van het Licht te verblijven, langer dan één gedachte. De ‘7’ brengt je de plek waar wonderen plaatsvinden, als een voortdurende gebeurtenis, waar je kunt vliegen én dansen tussen de sterren, terwijl je alle vormen aanneemt. ‘7’ Is een plaats, waar wonderen, magie en mirakels worden gezien als natuurlijke fenomenen. ‘7’ Is je natuurlijke staat van Zijn.

Tja Hannah, ik heb je boodschap begrepen. Deze laatste, maar ook al die andere en lieve aaien-over-de-bol daarvóór. Ik wil je tot slot dátgene toewensen, dat je tot in het diepst van je Zijn, vanuit mijn Zijn, verdient: ‘Rust zacht dierbare!’. 

* * *

x

whiterose

Advertentie

40 thoughts on “Bij het overlijden van Hannah van Buuren..

  1. Nog is Hannah zo aanwezig als ik deze woorden lees. Een inspirerende vrouw. Ook mij raakte ze in het hart als ze me “dierbare” noemde.
    Vaak is ze in mijn gedachten.Haar licht en liefde trillen door.

  2. Diep ontroerend mooi Guido. jouw hart-gevoelde woorden helpen mij om het fysieke verlies van deze dierbare een plaats te geven in mijn leven. Moge haar licht en wijsheid door ons allen heen die door haar beschenen zijn een groot en helder licht vormen.

  3. Mijn eerste contact met Hannah was in Utrecht, in de bovenzaal van “Ouddaen” voor de Scholing. De “klik” was er direct en het jaar daarop zijn wij samen afgereisd naar Curacao
    om daar de Scholing naar de Ziel te brengen. Hannah enthousiast en ik als “local guide”

    Hannah….herinneringen….de cursus in Hotel Avila, fijne leergierige mensen ontmoet op het eiland. Je hebt vreselijk genoten van mijn familie, vrienden, de zon, de voor jou unieke natuur en als het even kon lag je in ZEE…… warme, zachte zee! Je gaf je er helemaal aan over!
    Bijzondere herinnering aan de avondmeditatie op de harde rotsen van de ruwe Noordkant, met het krachtig, hoog opspetterende zeewater (Kracht van Moeder Aarde). Fantastische ervaring!

    De scholing is voor mij de basis geweest. De kennismaking met het spirituele, met de evolutie.
    Jouw enthousiasme heeft me ver gebracht! Je kunt trots zijn op je curaçao-se oud-leerling en ik ben jou diep dankbaar.

    Dank voor het “triggeren” in de afgelopen dagen. Ik moest je “contacten”na al die jaren.
    Hannah, dankjewel!
    Muriel

  4. Het raakte mij diep om te lezen dat Hannah is overleden. Ruim 30 jaar geleden heb ik haar leren kennen als een prachtig mens, spiritueel, moedig, open en oprecht.
    Zij bracht, voor mij althans, licht meer als wij elkaar ontmoetten. Ik heb veel van je geleerd, ook je boeken spraken voor mij duidelijke taal!
    Dankjewel, Hannah, dat ik je heb mogen ontmoeten.
    Anneke

  5. Ik heb deze Mevrouw niet persoonlijk en ook niet uit de verte gekend, of mogen meemaken !
    Wat zij heeft gezegt is helemaal juist, en het is ook één van mijn leef regels, evolutie, het voeden van het denken, en dan weer die duivelse René Descartez, met het weten komt voort uit onze intuïtie, en ja wat anders is deze intuïtie als het evolueren van onze gedachten wereld, maar wees niet bedroeft, ze is om ons heen, met al die andere lieve en goede en vooral sterke mensen, vriendelijke groet, en een fijne dag, Jenne Sr.

  6. Prachtige Hannah Manna ~ zo noemde ik je altijd en dat zal ik natuurlijk blijven doen want de essentie: altijd heeft met eeuwigheid te maken. Ik las nu pas van je overgaan, ik hoop dat je zonder pijn en al te heftige gevoelens/emoties het leven, de evolutie, verder kan gaan beleven. Het spirituele werk zal wel gewoon door blijven gaan (boeiend om vanuit de sferen te creëren ♥), dus druk, druk, druk, ook daar waar je nu bent. Hannah Manna, veel liefde voor jou en zeker tot ziens en/of tot horens want je weet, zover is alles niet van elkaar vandaan, zeker de Liefde niet. Het gaat je go(e)d Hannah. Omhelzing, Sparkling/Nelleke

  7. Lieve Hannah,
    Ik buig in respect voor jouw ZIJN. De vrouw die in perfecte harmonie Licht EN Donker vertegenwoordigde en er niet voor schroomde dat naar buiten te brengen. Moge je Ziel rusten in Vrede…
    Om Shanti, Yasmin

  8. Tot gisteren – op de begrafenis van Hannah van Buuren – had ik nog nooit van de site gehoord. Heel bijzonder hoe je Hannah verwoordt met warme, geïnspireerde woorden. Ikzelf, die jaren lang naast Hannah gestaan heb in Scholing naar de Ziel en op het laatst in Poort, werd me weer mateloos én diepbedroefd bewust wát ik mistte en aldoor in de jaren van alleen gaan gemist heb. Het heeft zo moeten zijn. Maar weet dat jouw woorden ook uit mijn hart gegrepen zijn en met jou zijn daarbij mijn woorden “Lieve, rust zacht in al de liefde die jou zo alom gegeven is in dit leven”.
    Ada Schipper

    1. Beste Guido, mooi dit is het van Keats, of een Nederlands mens.
      Gevoelens zijn soms kwalijk om te tonen, één van de redenen dat ik deze verre reis heb gemaakt op mijn leeftijd, zonder mijn bewaker Carla mijn echtgenote,
      is de volgende.
      Ik moest naar Palermo, één oude vriend van mij en mijn mede reizigers, die wij lang en diepe in ons zelf gekend hebben, hij en zijn vrouw in hun tuin vol bloeiende en geurende Agrum bomen, waar zij het eind van hun leven afwachten, hun zoon vroeg ons te komen, zijn moeder lag dood tussen haar bloemen en zijn vader kwam haar zoeken, en vond haar nam haar in zijn armen,
      en sneed met zijn zakmes zijn polsen door en liet zijn warme bloed over haar lichaam stromen, om zo één te zijn ook in de dood, wij stonden bij hun pas gedolven graf, en ja daar sta je dan en waar zijn ze, zelfde gevoel na het overlijden van mijn ouders, dan voel je ook dat je nooit meer echt gelukkig kan zijn, de echte liefde van je moeder is weg, en kan je alleen nog geven aan je eigen kinderen, maar goed wilde dit hier schrijven, vind je het ongepast, kan je het zo weg halen, en ik zal niet boos zijn beste Guido, Jenne

    2. De dood van een geliefde kan oude diepe wonden openhalen.

      Dobberende lijkjes van vluchtelingen in de buurt van je eigen boot is iets anders. Dan kan je tenminste nog een eiland met vriendelijke mensen uitzoeken en jezelf verbeelden dat er niets aan de hand is.

      Een verdronken kind op het strand is weer iets anders, maar systematische verkrachtingen en aanrandingen in een AZC, ach die leven tenminste nog. Niet zeuren.

    3. over de dood kinderen plat getreden paden dichte deuren langs drijvende boeien ouwe koeien die loeien en de dunne drit met klonten peter met pauw medusa media bagger stroom speciaal bedoel om ons hoofd in stukjes te hakken in zo dun mogelijke sushi plakken;

      http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2015/09/hero_brinkman_sloopt_peter_r_d.html

      http://info.kopp-verlag.de/hintergruende/deutschland/torben-grombery/dresden-medienberichterstattung-ueber-vorfall-bei-pegida-wirft-fragen-auf.html

      Medienberichterstattung aandacht coverage la couverture médiatique wat je op radio en tv ziet hoort en leest in de dagelijkse grijze papperige papier vodden zooi van duizend in een dozijn dikke diarree televaag new speak braaf na zeuren van wat er steeds opnieuw repeat herhaald wordt op radio 1 en betiteld als langs de ‘nieuwslijn’, de vaker de herhaling de meer het ‘waar’ zou zijn, voordeel is dat herhaling nadenken uitschakelt, daar waar ze op scholen zo van houden, het kinderbrein voortijdig verlammen met triviale letterbrei zooi zonder eerst het trivium principe aan te leren.. stapsgewijs gestructureerd nadenken redeneren deduceren induceren, coming and jumping to conclusions, making up your mind, met houtskool mascara, in google zoekresults is ‘trivium’ eerst een muziekband en dan een serie bedrijven… grammatica, retorica en logica.

      http://www.encyclo.nl/begrip/trivium

      Pegida Patriotische Europäer Europeanen Gegen Tegen Islamisierung des Abendlandes van het antieke middeleeuwse christelijke europese avondland waar de zon pas laat ondergaat in het noordwesten, niet het oosterse Dawn (zou ze deze fanta met prik meuk soms nog meelezen, je weet het niet) MOrgenland oftewel der Orient zoals de griechisch-orthodoxe Kirche kerk.

      https://en.wikipedia.org/wiki/Pegida

      https://de.wikipedia.org/wiki/Abendland

      Want er is iets gebeurd tijdens de avond Abendspaziergang der Pegida gangers club in Dresden, een incidenteel incidentje, un incident hier soir gisteravond se promener sur la pegida à Dresde, op de promenade tijdens het groeps wandelen tegen de isis lammeren. Ze hebben unbeteiligte onschuldige kijkende omstander kinderen gepest beledigd geduwd, zomaar plotseling, en bedreigd, foei foei. Dumm nur too bad pech dat er video opnamen zijn gemaakt. daar gaan de die Leitmedien mee aan de haal bakkeleien, Das Zusammenspiel zwischen Politik und Presse, op razend hoog tempo in rasanter Geschwindigkeit.

    4. Hyper Alert, je mag zeker jouw etnique, jouw land en autenthieke afkomst, met zijn geévalueerde waarden, een stukje herkenbare gevoelens en structuren wat wij dan onze cultuur noemen, begint bij Ot en Mies in de regen-ton, etc. verdedigen en proberen te behouden, zeker tegen niet genode gasten.
      Ons eigen stukje religie waar de meeste klaar mee zijn, blijft een beetje aan ons plakken, maar om nu opnieuw ons land door een vreemde boosdoener opnieuw te laten kersteren voel ik en vele met mij niets voor.
      Wat het onderwijs betreft, ja het doorgeven van kennis is heel heel moeilijk om dit goed te doen, en dan ook nog niet jouw eigen kennis maar die in de boeken staat, er lopen bendes pedagoochelaars rond, velen haken af van wege een verkeerde overmoed, en de veel vrijere en absoluut van elke zelfdicipline ontdane kinderen, als leren het opnemen van kennis geen plezier meer in zich heeft, wordt het heel moeilijk om kinderen mensen ook maar iets te leren, als je ze niet eerst leerd om te leren, en het plezier van kennis bij brengt.

  9. Lieve Guido,

    Dank je voor jouw beschrijving van deze bijzondere relatie met een vrouw, zoals er weinig zijn op deze planeet..Ik was in de “gelukkige positie” nog contact met haar te hebben gehad dit jaar, dat is me zeer kostbaar.
    Veel opleidingen bij haar gehad en gegeven..
    Ze gaf en gaf, schudde wakker en hielp je uit de droom.. helder, oprecht. soms hard maar altijd vanuit Liefde voor het Leven in evolutie.
    Ik wens, dat haar erfgoed wat ze achterlaat, ook wordt gerespecteerd en door velen weer meegenomen in hun groei en weg..zoals ze aan zovelen heeft geleerd en afgeleerd.
    In diep respect hebben we gisteren in Heeze afscheid genomen, ook ik zal haar zo missen…Hannah,in Liefde en tot ooit !

    1. Dank Berry. De kracht van haar werk IS embedded. Onlosmakelijk verbonden. Fijn dat je er was gisteren; helaas kon ik écht niet. (Vandaar dit stukje ook)

    2. Wat zijn we gelukzakken om Hannah van nabij te hebben gekend. Altijd weer opnieuw boeide ze me – in workshops – in diepgaande gesprekken, een bezoek aan haar was altijd een diepgaand feest – ook met haar uniek uitzonderlijk tijdschrift – altijd weer verrassend én de nagel op de kop. Hannah je was én bent nog steeds een voorbeeld, een levendige Getuige dat alleen de Evolutie, de Ware Liefde wint. Diep diep respect heb ik voor jou, jij leeft voort, want je ben een waarachtige Lemniscaat met geen begin én geen einde. Dankbaar ben ik dat jij de dingen kon verwoorden, zonder een blad voor de mond te houden én ons steeds verder stimuleerde om onophoudelijk verder te werken voor het Licht en het Bewust-Zijn!

  10. Guido ook mijn dank voor dit prachtige eerbetoon! Hannah raakte, en kon zien…en daarmee veroorzaakte ze trillingen…riep zij in beweging. In haar woorden: “Want nog te veel mensen nemen stilte om te streven- naar. Het gaat echter om geraakt durven worden-door. Ziel is een kwestie van aan laten raken”.
    Zo Boven Zo Beneden – Zo Hier Zo Daar.
    Ik zag Hannah als iemand die het Licht droeg; zo eentje die in de stoet Lichtdragers voorop durfde lopen en volgens mij loopt zij Daar nu zo verder, in de geestelijke wereld. Ik mis haar wel Hier … maar ze is wél Daar!

  11. Dank je Guido voor het mooie eerbetoon aan Hannah. Een van mijn grote leermeesters. Vele, vele jaren heb ik haar lessen gevolgd op alle mogelijke soorten spirituele opleidingen die ze gaf. Eerst was daar Zohra Noah, daarop volgde Sonia Bos en daarop Hannah van Buuren. Hoe gek is het dat al deze mensen er niet meer zijn. Dankbaar ben ik over wat ik heb geleerd en Hannah was een kei in duidelijkheid en geen franje.
    Dat is mijn leidraad in het leven wat ik leid en probeer dit over te dragen aan de mensen in de zgn spirituele wereld die ik ontmoet.
    We zullen Hannah vanmiddag eer bewijzen door bij de crematie te zijn.

  12. Mooi verwoord Guido ,
    Hannah kon prachtige oprechte en eerlijke reacties geven op wat je schreef.

    Het stuk wat je schrijft over de 7 daarin vind ik weer herkening !
    Zelf ben ik geboren op 7 december onze zoon op 7 juli en mijn vrouw in 1977 en inderdaad hier word alleen maar over het Licht gesproken en weten wij dat het niet anders meer kan.
    Het Bewustzijn en Licht is hier een Plicht 🙂

  13. Hannah was een groot mens. Zo jammer dat ik haar nooit in levende lijve heb gesproken. Nou ja, wel telefonisch. Ze heeft me altijd geïnspireerd en met haar toestemming heb ik ook een fragment uit “Het verhaal van d ziel” mogen overnemen in mijn boek “Wachter, wat is er van de dag?”
    Dank je wel lieve Hannah!

    Maathe Commerina Boot

    1. Zeg lolbroeken, jullie hebben mijn reactie aangepast. Er stonden twee andere linken, en de link die jullie hier neergezet hebben (dezelfde als onder ‘HIER’) geeft nog steeds de zelfde foutmelding: Pagina bestaat niet.
      Had dan minstens gezorgd dat er geen foutmelding meer kwam.
      Wat moet ik hier precies van denken?????

    2. Dat klopt, ik vond het eigenlijk helemaal niet leuk. Natuurlijk heb ik gelijk geprobeerd. Wat een teleurstelling. De link werkt nog steeds niet. 🙁
      De pagina waar je naar op zoek bent is niet gevonden!
      Het ziet ernaar uit dat de pagina waar je naar zoekt niet meer bestaat of dat de naam is gewijzigd. Gebruik de zoekfunctie hieronder of de WantToKnow-trefwoorden om te zoeken naar het gewenste artikel. Of ga gewoon terug naar…

    3. Thanks Odette. Dat was dus precies een van de linkjes die ik oorspronkelijk gegeven had.
      Gemiste kans voor Guido.

  14. Beste Guido,
    Dank voor je mooie woorden naar Hanna toe! Ik heb haar gekent al iemand die me steeds weer de weg liet zien, nuchter en wakker zoals zij dit kon! Tot ziens Hanna fijn dat jij in mijn leven was er, in diepe eerbied, met liefdevolle groet, Aaltje

  15. Ook ik was Hannah al maanden “kwijt”. het is goed te weten “waar”ze nu is. Hannah heeft mij jaren op zeer fijne wijze ondersteund in mijn levensproces en ben haar daar zeer dankbaar voor.
    jammer dat er nu pas bekendheid is over haar overlijden, ik had haar graag ook de laatste eer bewezen.
    groet,
    Riekie

    1. Steeds weer even stil staan bij het feit dat een oud-spiritueel collega het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld zegt mij keer op keer weer: “de tijd gaat niet voorbij maar wij zijn het die voorbij gaan”.
      Maar daar is het feest, want voorgegane dierbaren verwelkomen je dan met de uitroep: “Daar heb je hem/haar!”
      En dat geeft troost, ook nu voor Hannah.

  16. Het is een eer om dergelijke mensen te mogen ontmoeten. Het prachtige eerlijke eerbetoon van Guido aan Hannah maakt dat het me spijt dat ik haar nooit heb ontmoet. Ik zal vandaag veel aan haar denken.

  17. Dank je Guido voor het mooie eerbetoon aan Haanh. Een van mijn grote leermeesters. Vele, vele jaren heb ik haar lessen gevolgd op alle mogelijke soorten spirituele opleidingen die ze gaf. Eerst was daar Zohra Noah, daarop volgde Sonia Bos en daarop Hannah van Buuren. Hoe gek is het dat al deze mensen er niet meer zijn. Dankbaar ben ik over wat ik heb geleerd en Hannah was een kei in duidelijkheid en geen franje.
    Dat is mijn leidraad in het leven wat ik leid en probeer dit over te dragen aan de mensen in de zgn spirituele wereld die ik ontmoet.
    We zullen Hannah vanmiddag eer bewijzen door bij de crematie te zijn.

Geef een reactie