Advertentie

Herstart je Gezondheid Kaj jaarbanner 2019

Pokken en vaccinaties, het échte verhaal..!


Glen Horowitz is één van de vele wetenschappers, die zich hebben toegelegd op het bestuderen van de negatieve invloeden van vaccinaties op het menselijk lichaam. (klik voor site)
Glen Horowitz is één van de vele wetenschappers, die zich hebben toegelegd op het bestuderen van de negatieve invloeden van vaccinaties op het menselijk lichaam. (klik voor site)

Denk nou niet dat de oppositie tegen vaccinaties iets is van de laatste tijd..! Al direct ná het verschijnen en invoeren van de eerste vaccins, o.a. tegen de pokken, bleken goed geïnformeerde wetenschappers op de hoogte van de cijfers die wetenschappelijk keihard aantoonden dat vaccinaties geen donder hielpen. Integendeel…!! Het bleek in veel landen, zoals Engeland, Duitsland, Italië, dat juíst het vaccineren met het pokkenvirus, deze ziekte verspreidde..

Hoe kan het dat de officiële kanalen doof bleven voor deze keiharde cijfers..? Was er toen al sprake van ‘krachten achter de schermen’, die koste wat kost het vaccinatiesprookje wilden verspreiden..? Wie het weet mag het zeggen, maar een keihard feit tonen de cijfers aan. En niet alleen in genoemde landen; het verhaal was over de hele wereld te betreuren. Overal was het pokkenvaccin direct verantwoordelijk voor veel méér, dan voor mínder pokkendoden..!

Wat dacht je bijvoorbeeld van het feit dat pokken in de Filipijnen, vóór de overname door de VS in 1905, zoals je hieronder uitgebreid kunt lezen, slechts onder 10% van de arme bevolking voorkwam. Maar, nadat met was gestart met systematische vaccinatie van de bevolking, afgedwongen door de Amerikaanse overheid, was er plots een pokkenepidemie, waarbij de mortaliteit in verschillende delen van de eilandengroep tussen de 25% en 50% kwam te liggen..!! In 1918-1919, toen meer dan 95% van de bevolking ‘tegen’ pokken was ingeënt, bleek dat 65% van de pokkenleiders in de hevigste epidemie in de geschiedenis van de Filipijnen te zijn overleden.

x

x

* * *

x

x

Pokken en vaccinaties, het échte verhaal

2013 © Tegenbericht (origineel HIER)

x

De cover van een van de vele, vele boeken, die uitgebreid ingaan op de vaccinatie-epidemie, waartegen geen vaccin gewassen is.
De cover van een van de vele, vele recénte boeken, die uitgebreid ingaan op de vaccinatie-epidemie, waartegen geen vaccin gewassen lijkt. Is het de angst die ons doet vasthouden aan kunstmatige, door een industrie vervaardigd middel, in plaats van te vertrouwen op ons EIGEN immuunsysteem, dat nog geen wetenschapper heeft kunnen dupliceren, met enig middel..?!

Het valt vaak niet mee mensen te overtuigen van het gevaar van nieuwe vaccinaties, zoals de prik tegen baarmoederhalskanker of de eerdere prik tegen de gevreesde ‘Mexicaanse Griep’, waar onze virusgoeroe Ab Osterhaus volledig zijn kaarten op tafel legde… Op school hebben we geleerd dat het aan de heilige vaccins te danken is, dat een scala aan gevaarlijke infectieziekten tegenwoordig is uitgeroeid of bijna is uitgeroeid, dus in de basis is vaccineren een goed idee. Zo denken we, omdat dit er met de paplepel is ingegoten.
Mede daarom hieronder een stukje geschiedenis over pokken, een ziekte waarvan de gemiddelde Nederlander zeker denkt te weten dat het dankzij vaccinaties is dat we er tegenwoordig geen last meer van hebben. Dat de werkelijkheid heel anders is, mag je zélf weer beoordelen. Het onderstaande artikel is een vertaling en oorspronkelijk ontleend aan het boek ‘Vaccination: The ‘Hidden’ Facts’ van Ian Sinclair.

Hoewel in Engeland in 1852 de verplichte inenting tegen pokken geïntroduceerd werd doodde in de periode 1857 tot 1859 een pokkenepidemie 14.244 mensen. In 1863 tot 1865 eiste een tweede epidemie het leven van 20.059 mensen. In 1867 werd de wetgeving op het gebied van de verplichte inenting verscherpt waarbij mensen die weigerden zichzelf of hun kinderen te laten vaccineren werden vervolgd.
Na vier jaren van intensieve inspanning om iedereen tussen de 2 en 50 jaar oud te vaccineren kondigde de Chief Medical Officer van Engeland in mei 1871 aan dat 97.5% was ingeënt. In het volgend jaar, 1872, werd Engeland getroffen door de ergste pokkenepidemie ooit, die resulteerde in 44.840 dodelijke slachtoffers. Tussen 1871 en 1880, tijdens de periode van verplichte vaccinatie, sprong het sterftecijfer van pokken van 28 naar zowat het dubbele, namelijk 46 per 100.000 inwoners..

In het British Medical Journal (Januari 21, 1928 p.116) zette Dr. L. Parry, mede op grond van deze ontwikkelingen, zijn vraagtekens bij de vaccinatie-statistieken die een hoger sterftecijfer lieten zien onder gevaccineerde mensen dan onder het niet ingeënte deel van de bevolking. Hij moest wel, want er werd vrolijk doorgevaccineerd in die tijd al:
„Hoe kan het dat bij pokken de kans op dodelijke afloop bij gevaccineerde mensen 5 x  hoger is dan bij mensen die niet gevaccineerd zijn? Hoe het dat in sommige van onze meest gevaccineerde steden — zoals Bombay en Calcutta bijvoorbeeld — de pokken vaak voorkomen, terwijl in sommige van onze slechtst gevaccineerde steden, zoals Leicester, pokken bijna niet meer voorkomen? Hoe kan het dat het bij ongeveer 80% van de ziektegevallen in de Metropolitan Asylums Board pokkenziekenhuizen gaat om gevaccineerde personen, terwijl slechts 20% van deze patiënten niet is gevaccineerd?

 

Het geeft te denken dat de Pharmaceuten geen aansprakelijkheid voor hun eigen producten willen aanvaarden. Veelzeggend?
Het geeft te denken dat de Farmaceuten geen aansprakelijkheid voor hun eigen producten willen aanvaarden. Zo kunnen ze volledig hun gang gaan en is de bevolking de dupe. Veelzeggend?

En hoe kan het dat Duitsland — het best-gevaccineerde land ter wereld — meer sterfgevallen heeft in verhouding tot de bevolking dan Engeland? Bijvoorbeeld in 1919 waren er 28 sterfgevallen in Engeland en 707 (op 5012 zieken) in Duitsland. In 1920 waren er 30 sterfgevallen in Engeland, tegen 354 in Duitsland, en in 1925 had Engeland 5.363 gevallen van pokken, waarvan 6 met dodelijke afloop. Wat is de de verklaring?“

In Schotland stierven tussen 1855 en 1875 meer dan 9.000 kinderen onder de 5 jaar aan pokken ondanks het feit dat Schotland op dat ogenblik één van de best gevaccineerde landen ter wereld was. Tussen 1907 en 1919, een periode waarin slechts 1 op de 3 kinderen gevaccineerd was, werden in de leeftijdsgroep tot 5 jaar slechts 7 dodelijke pokkengevallen geregistreerd.

In Duitsland hadden in jaren 1870-1871 meer dan 1.000.000 mensen pokken, waarvan er 120.000 stierven. Hiervan was 96% ingeënt. Bismarck, de Kanselier van Duitsland, schreef aan de overheden van de diverse Duitse deelstaten dat “de hoop in de doeltreffendheid van het koepokkenvirus als preventie tegen de mensenpokken volledig bedrieglijk is gebleken”.

In de Filipijnen, voorafgaand aan de overname door de V.S. in 1905, was de mortaliteit van pokken ongeveer 10%. In 1905, nadat gestart was met de systematische vaccinatie van de bevolking, afgedwongen door de Amerikaanse overheid, was er een epidemie waarvan de mortaliteit in verschillende delen van de eilandengroep tussen de 25% en 50% lag. In 1918-1919, toen meer dan 95 procent van de bevolking voor pokken was ingeënt, overleed 65% van de zieken in de hevigste epidemie in de geschiedenis van de Filipijnen. In de hoofdstad Manilla, waar de vaccinatiegraad het hoogst was, was ook de mortaliteit het hoogst. In Mindanao, de plaats waar de vaccinatiegraad vanwege godsdienstige redenen het laagste was, was het percentage sterftegevallen het laagst.
Dr. V. de Jesus, Director of Health, verklaarde dat de de pokkenepidemie van 1918-1919 in 60.855 sterfgevallen geresulteerd had. Het Report of the Philippines Health Service uit 1920 bevat de volgende aanklacht tegen de inentingscampagne:

Smallpox-Inspections.-Photograph-by-W.-A.-Rogers.-A-young-Native-American-boy-in-Yukon-Territory-is-checked-for-smallpox-and-vaccinated-against-the-disease-in-this-circa-1900-photograph.-Smallpox-killed-some-300-million-people-wor“In de bijna 9 jaar waarin pokken in Manilla bijna was uitgeroeid, tot aan het jaar 1918, waarin de epidemie verscheen – ongetwijfeld in één van zijn hevigste vormen – zijn jaarlijks vele honderdduizenden mensen ingeënt. Het resultaat is hoogst onfortuinlijk en toont, op het eerste gezicht, het falen van klassieke immunisatie als remedie tegen toekomstige epidemieën.”

In Japan in 1885, 13 jaar nadat men daar begonnen was met verplichte pokkenvaccinaties, werd een wet aangenomen die elke zeven jaar een hervaccinatie vereiste. Tussen 1886 tot 1892 werden 25.474.370 hervaccinaties geregistreerd in Japan, maar toch werden tijdens deze zelfde periode 156.175 gevallen van pokken geteld, met 38.979 sterfgevallen, ofwel een mortaliteit van bijna 25 procent. In 1896 nam het Japanse parlement een nieuwe wet aan waarmee de frequentie van hervaccinatie werd opgevoerd naar eenmaal per vijf jaar. Tussen 1889 en 1908 waren er 171.611 pokkengevallen waarvan 47.919 met dodelijke afloop.

Dit komt overeen met een mortaliteit van 30%, wat het pokkensterftecijfer oversschrijft, vergeleken met de periode dat nog niemand werd ingeënt. Het is opmerkelijk dat in diezelfde periode Australië – één van de minst tegen pokken gevaccineerde landen ter wereld – in 15 jaar tijd slechts 3 pokkengevallen had, terwijl dit er in Japan –ondanks vaccinaties en hervaccinaties- in een periode van slechts 6 jaar 165.775 waren, met 28.979 sterfgevallen.

In het artikel ‘Vaccinaties in Italië’ in het New York Medical Journal van juli 1899, schreef Charles Rauta, Professor of Hygiene and Material Medical van de Universiteit van Perguia:
Italië is één van de best gevaccineerde landen ter wereld, misschien zelfs wel het allerbest. Al sinds 1865 was de vaccinatiegraad in ons land 98.5%, maar desondanks zijn de pokkenepidemieën die ons hebben getroffen zó angstaanjagend geweest, dat niets van vóór de uitvinding van pokkenvaccinatie dit kon evenaren. In 1887 hadden wij 16.249 sterfgevallen door pokken, in 1888 waren het er 18.110, met 131.413 doden in 1889!
Vaccinatie is een monstruositeit, voortgekomen uit fouten en onwetendheid. Het zou geen plaats moeten hebben in hygiëne of in de geneeskunde. Geloof niet in inenting, het is een wereldwijd waanidee, een onwetenschappelijke praktijk, een fataal bijgeloof resulterend in tranen en grenzeloos verdriet.“

De arts en voormalig inenter J.W. Hodge schreef in zijn boek, ‘The Vaccination Superstition’:
Na een zorgvuldige overweging van de geschiedenis van vaccinatie, ontleend aan een onpartijdige en uitvoerige studie van essentiële statistieken en relevante gegevens vanuit elke betrouwbare bron, en na een ervaring die voortkomt uit het inenten van 31.000 mensen, ben ik er stellig van overtuigd dat vaccinatie geen enkele zichtbare relatie heeft met de vermindering van het aantal gevallen van pokken. Vaccinaties beschermen niet, in werkelijkheid maakt het mensen juist vatbaarder door de algemene vitaliteit en de natuurlijke weerstand te verminderen, en miljoenen mensen zijn gestorven aan pokken die zij opliepen na te zijn ingeënt.“

In de V.S. sprak Dr. William Howard Hay op 25 Juni, 1937, de Medical Freedom Society toe betreffende het afschaffen van verplichte inentingen. Hij verklaarde:

Smallpox1“Ik heb vaak gedacht dat van alle krankzinnige dingen die wij in geneeskunde hebben bepleit, het aandringen op vaccinatie van kinderen –en volwassenen- een van de meest krankzinnige is, want feitelijk hebben we nooit kunnen bewijzen dat vaccinatie ook maar één mens van de pokken heeft weten te redden. Ik weet van één pokkenepidemie waarbij iets meer dan 900 mensen ziek werden, waarbij 95 procent van de patiënten gevaccineerd was, de meesten recent. Het is nu dertig jaar dat ik bezig ben met de behandeling van chronische ziektes. Ik ben zoveel gevallen tegengekomen van kinderen die tot op de dag van hun vaccinatie nooit een dag ziek waren geweest, en sinds hun vaccinatie nooit meer een dag gezond geweest zijn.

In Engeland, waar de statistieken wat meer openbaar en accuraat zijn dan in dit land (Amerika), tonen de officiële cijfers over de afgelopen 21 jaar drie keer meer sterfgevallen als direct gevolg van vaccinaties dan als gevolg van pokken. Ik garandeer dat het aantal ongeregistreerde gevallen nog een factor drie hoger ligt. Daarnaast zijn er nog vele gevallen van hersenontsteking of slaapziekte, en van uiteenlopende vormen van degeneratie die als resultaat van inenting voorkomen.”

Het is onzin om te denken dat u gewoon maar pus kunt inspuiten — gewoonlijk is dat pus van een dood pokkenslachtoffer — het is ondenkbaar dat u dat kunt inspuiten in een klein kind en dat u daarmee zijn gezondheid verbetert. Ik zou het fanatiek toejuichen als we met kunstmatige middelen de natuurlijke weerstand zouden konden opbouwen, maar dat kunnen we niet, niet met vaccinaties en niet met andere vormen van zogenaamde serum-immunisering. Keer op keer blijt dat het menselijke lichaam zijn eigen verdedigingsmechanismes heeft. Deze hangen af van de algemene vitaliteit. Een vitaal lichaam zal alle infecties overwinnen, een minder gezond lichaam lukt dat niet. De vitaliteit van een lichaam valt niet te verbeteren door vergif van wat voor soort dan ook in het lichaam te injecteren.

Volgens de officiële Engelse cijfers stierven in Engeland en Wales, tussen 1910 en 1933, slechts 109 kinderen onder de 5 jaar aan pokken. In dezelfde periode stierven er 270 als gevolg van vaccinaties. Tussen 1934 en 1961 werd niet één dodelijk pokkenslachtoffer geregistreerd, en toch stierven tijdens deze periode 115 kinderen onder de 5 jaar als gevolg van de pokkeninenting. Dit dwong uiteindelijk de overheid om de Vaccination Act voor pokken te herroepen.

De situatie in de V.S. was niet anders. Een artikel in de juli 1969 editie van Prevention Magazine berichtte dat sinds 1948 300 kinderen in de V.S. aan de complicaties van het pokkenvaccin waren gestorven. In dezelfde periode was er in Amerika niet één melding van pokken geweest. In oktober 1971 zei Dr. Samuel Katz van het Medisch Centrum van de Duke University in een lezing voor de jaarlijkse vergadering van de American Academy of Pediatrics, dat elk jaar gemiddeld zes tot negen individuen overlijden als gevolg van koepokinentingen. Uiteindelijk besloten de autoriteiten met het vaccineren tegen pokken te stoppen. Dr. Archie Kalokerinos uit Australië zei hierover:
„Ongeveer 10 tot 15 jaar geleden gaven sommige van mijn collega’s in de Verenigde Staten me wat zeer interessante informatie. Zij vertelden dat het vaccineren tegen pokken was gestopt, niet omdat de ziekte was uitgeroeid, maar omdat zij problemen hadden met het vaccin. Gevaccineerde individuen bleken actief pokkenvirus door te geven aan mensen waarmee ze in contact kwamen. Het was onbeheerst en daarom zijn ze ermee gestopt.”

Dit is waarschijnlijk de reden dat Professor Ari Zuckerman, een lid van het virus-adviespanel van de Wereldgezondheidsorganisatie, heeft verklaard ”Immunisering tegen pokken is gevaarlijker dan de ziekte zelf.“ En zelfs het British Medical Journal (1/5/1976) verklaarde: “Men weet nu dat de risico’s van routinematige pokkenvaccinaties in Groot-Brittannië groter zijn dan de risico’s van een natuurlijke besmetting”

x

* * *

xbill-gates-vaccine-kids

 

Advertentie

19 thoughts on “Pokken en vaccinaties, het échte verhaal..!

  1. De vaccins van anno 2013 zijn uiteraard niet hetzelfde sapje als 130 jaar geleden. Als iets niet werkt, dan repareer je het, zo werkt men. Ik vraag me af wat de cijfers vandaag zouden zijn. Ik heb niks gehoord over pokkenepidemieen in Nederland de laatste 40 jaar ofzo. Zijn we gestopt met vaccineren?

    1. Op zich ook een interessante vraag, waarom de pokkenvaccins in die dagen niet hielpen, en zelfs de kans op het oplopen van pokken groter maken. Doet mij denken aan het onderzoek in Canada, waaruit bleek dat mensen die zich jaarlijks lieten vaccineren tegen de griep een tweemaal zo hoge kans hadden op het oplopen van Mexicaanse griep:
      http://www.theglobeandmail.com/technology/science/study-prompts-provinces-to-rethink-flu-plan/article4287079/
      En dit onderzoek was nagenoeg 100% betrouwbaar.

      Ik heb er wel een theorie over, maar wellicht iets voor een andere keer. In ieder geval zijn er ook genoeg bewijzen dat vaccins wel degelijk preventief werken tegen infectieziekten, al is wel waar dat mensen dan op latere leeftijd veel bevattelijker zijn voor de ziekten dan diegene die het doorgemaakt hebben. Vaak op volwassen leeftijd gaat de ziekte vaak met meer complicaties gepaard.

      Wat interessanter is: Waarom men dwars tegen de logica in gewoon doorging met vaccineren. Het is een vraag die heden ten dage nog altijd actueel is, gezien de enorme gevolgen die het uitroeien van kinderziekten kan hebben op de gezondheid op latere leeftijd. Denk alleen al aan het belang van het doormaken van koorts op jonge leeftijd voor de ontwikkeling van diverse cellen, die bijvoorbeeld beschermen tegen kanker.

      I.p.v. dit onder ogen willen zien doet men net of dit fenomeen niet bestaat, terwijl er zoveel aanwijzingen zijn blijkend uit zoveel onderzoeken. Gewoon net doen alsof het niet bestaat en stug doorgaan. Gewoon, omdat wij zeker weten dat vaccins goed zijn.

      Het is niet te begrijpen. Blijkbaar zit het vaccinatiegeloof ergens waar religie zetelt.

  2. Onderstaand verhaal heb ik op 25-10-2012 in de vorm van een Nieuwsbrief aan geïnteresseerden verstuurd en berust op waarheid:

    Mij ouders waren verhuisd, omdat met name mijn moeder graag de leef- en slaapruimten gelijkvloers wilde hebben. Al 30 jaar slikte ze trouw elke dag een diureticum (‘plastablet’) omdat haar nieren volgens de artsen niet goed werkten. Inmiddels was ze gepromoveerd tot hartpatiënte en ging het dagelijkse traplopen haar steeds moeilijker af. Vandaar de verhuizing. Vaak was ze doodmoe en je zag met de dag de vermoeidheid van haar lichaam toenemen. Dat ze niet meer de jonge vrouw kon zijn, die ze ooit geweest was, speelde geen rol. Dit werd door haar maar al te goed begrepen en ook aanvaard. Maar mijn moeder en vader waren nog van de oude stempel. De gezondheid werd door de ‘witte jas’ oftewel de arts, geregeld. Met enige regelmaat kwam de huisarts bij hen thuis om te kijken hoe het met de gezondheid van mijn ouders was gesteld. Wat de ‘witte jas’ vertelde, was min of meer heilig. Niet, dat alle raadgevingen van hem/haar per definitie in twijfel moesten worden getrokken, maar om klakkeloos zijn/haar woorden als WAARHEID te bestempelen ging naar mijn bescheiden mening veel en veel te ver.

    Ik kwam meerdere keren per week bij mijn ouders zogezegd ‘om de deur kijken’ om bij te praten over allerlei zaken, die onze wederzijdse interesse hadden. Ook over medische zaken, aangezien ik vanaf 1981 als kleine zelfstandige ben begonnen te werken in de natuurgeneeskunde. Tot aan hun dood ben ik dit blijven doen.

    De jaarlijkse griepprik werd trouw bij de huis’witte jas’ gehaald en prompt was mijn vader hierna 3 – 4 weken ziek, zwak en misselijk. Mijn moeder echter had minder problemen = bijwerkingen.

    Toen het met m’n moeder wat gezondheid betreft bergafwaarts ging, bezocht ik hen dagelijks. Zo ook op een dag, dat mijn ouders in bed lagen en de huis’witte jas’ in hun slaapkamer bezig was met het klaarblijkelijk klaar maken van een spuit. Op mijn vraag waar ‘witte jas’ mee bezig was, kreeg ik het antwoord, dat het tijd was voor de jaarlijkse griepprik voor mijn vader (!). Blijkbaar was het halen van de griepprik aan de praktijk niet langer noodzakelijk en verleende ‘witte jas’ zelfs service aan huis (nu kon ook naast de kosten van de griepprik een particulier huisbezoek door ‘witte jas’ worden berekend).
    Terwijl ‘witte jas’ rustig verder ging met het prepareren van de griepprik stelde ik hem de volgende vraag: “Waarom een griepprik voor mijn vader?” “Nou, Harrie zoals je weet, is jouw vader een risicopatiënt vanwege zijn hartproblemen”, kreeg ik als antwoord. Op mijn volgende vraag of ‘witte jas’ wist wat er in die griepspuit zat, antwoordde hij: “Allemaal stoffen, die er voor moeten zorgen, dat bij een griepuitbraak vader hiervan zo weinig mogelijk hinder ondervond, want hij is tenslotte risicopatiënt”. Op mijn verdere vraag, welke stoffen er dan in die griepspuit zitten, kreeg ik het antwoord: “Een mix van antivirale stoffen en vulstoffen”.

    Elk jaar bekijkt een commissie van wijze mannen (= dat zijn dus de Roeltjes Cotinhoetjes, de Abjes Osterhausjes van de Gezondheidsraad) in ons kikkerlandje welke mix van antivirale stoffen moet worden gekozen, omdat nooit met zekerheid is te zeggen, welk griepvirus uitbreekt. En daarom moet elk jaar een nieuwe griepprik worden gehaald, om de kans op de ziekte griep te verkleinen (en de portemonnee van de de farmaceutisch/medische wereld te vullen). Toen ik dan ook de opmerking naar ‘witte jas’ maakte, dat ie totaal niet wist waar ie mee bezig was en (schrik niet!) PAARDENEIWITTEN inspoot, bleef ie echter doodgemoedereerd door gaan met de preparatie van de griepspuit. Mijn opmerking, dat het geen wonder was, dat mijn vader 3 – 4 weken ziek, zwak en misselijk werd, omdat lichaamsvreemde eiwitten in zijn biologisch systeem werden ingespoten, en dat ie van hem een risicopatiënt maakte, bracht ‘witte jas’ totaal niet van zijn stuk. In tegendeel, hij was klaar met het voorbereidende werk om mijn vader te vaccineren tegen de griep.

    Op mijn volgende vraag, waarom ‘witte jas’ wel mijn vader wilde vaccineren en mijn moeder niet werd genoemd, kreeg ik het volgende antwoord: “Harrie, jouw moeder is te zwak om nog te worden ingeënt. Zij kan naar grote waarschijnlijkheid het effect van de griepspuit, gezien haar algehele lichamelijke gesteldheid niet aan”. Daarop zei ik in eerlijk Nederlands tegen ‘witte jas’: “Je weet dus, dat je mijn moeder DOOD spuit?”.

    Hierop griste ik de griepspuit uit zijn handen en gooide deze in de prullenbak, stond op en vroeg hem met klem het huis van mijn ouders te verlaten. Na enkele tegenwerpingen, heb ik hem voor de tweede keer vriendelijk edoch nu bijzonder dringend verzocht het huis te verlaten. Toen mijn vader nog een beetje de omstandigheden wilde verzachten door op te merken, dat ‘witte jas’ misschien over een maand dan wel de spuit zou kunnen toedienen, maakte ‘witte jas’ de opmerking, dat dit absoluut niet mogelijk en zinvol was in verband met de incubatietijd. Mocht dus de vermeende griep eerder uitbreken dan door de wijze mannen van de farmaceutische/medische Gezondheidsdiensten was gecalculeerd, dan had de griepspuit geen enkel effect. Dat jaar heeft mijn vader geen griepspuit gehad en was niet ziek van de bijwerkingen en kreeg geen griep. Mijn moeder is in dat jaar overleden. Gelukkig niet van de griepspuit.

  3. Nog steeds actueel! Even in het achterhoofd houden dat Nederland (zoals de meeste landen) al jàren een voorraad pokkenvaccin heeft klaarliggen ‘in geval van nood’ (lees bioterrorismedreiging), ruim voldoende voor ALLE burgers. Een groot deel hiervan werd in 1978 geproduceerd (35 jr geleden) en de kwaliteit hiervan schijnt nog steeds aan de eisen te voldoen…

    1. Als je bedenkt dat deze (soms zeer) besmettelijke ziekten ontstaan in een milieu van armoede, slechte hygiëne, slechte behuizing en ondervoeding, dan zijn het juist dié factoren die ervoor hebben gezorgd, dat deze ziekten door het menselijke immuunsysteem kunnen worden aangepakt en afgeweerd. We eten allemaal voldoende en zijn goed behuisd. Vooral onze hygiëne is fundamenteel verbeterd.

      Mazelen is een typisch geval van falende vaccinaties. Maar ook het HPV-vaccin, waarvan men toegeeft dat het (naar wat ik me herinner) slechts werkzaam zou zijn tegen 3 of 4 van de varianten van de 11 bekende virusstammen HPV…
      En wat te denken van het griepvaccin..? Juist het griepvaccin staat erom bekend dat het razendsnel muteert en dat een griepprik NIET de laatste griepvirus-weerstand KAN opbouwen, volgens de officiële vaccin-anti-lichamen-theorie, omdat de nieuwe -gemuteerde- griepvariant van dit seizoen nog helemaal niet is gekend..!!

      En dan is er natuurlijk de theorie dat alles wat je onderdrukt, zoals dat feitelijk met vaccins gebeurd, tóch terug zal komen in heftiger mate..! Kijk naar de mazelen en falende vaccinaties, die ‘levenslange’ bescherming zouden bieden..!
      Kijk naar de natuur en wat de mens ermee uitvreet en je ziet het terug. De heilige Monsanto-onkruidbestrijder ‘RoundUp’, die ALLE onkruid zou uitroeien.. Tja, in eerste instantie, de eerste paar jaar. Maar dan komen er ‘superweeds’ voor terug, die ‘RoundUp’-resistent zijn en het kletsverhaal van Monsanto naar het rijk der fabelen blazen..!

  4. Uit Campbell onderzoek bleek dat bedwantsen wellicht de bad guys zijn die pokken verspreiden. Opmerkelijk is dat met de opmarts van de matras, pokken ook verdween. Dat hoeft geen oorzakelijk verband te zijn maar wellicht wel iets om eens te onderzoeken.

    Natuurlijk zal er wel weer een of andere scepticus zijn die binnen 5 minuten dit onderzoek afbrand, maar bedenk wel dat Campbell bijvoorbeeld genomineerd is voor de nobelprijswinnaar, dus geen perenplukker.

    http://vaccinvrij.nl/pdf/De_verborgen_gevaren_van_vaccinaties.pdf
    Een tijdgenoot van Crookshank was dr. Charles Campbell een arts uit Texas die ontdekte dat de pokken alleen verspreid werden door de beet van het bloedzuigende insect dat bekend staat als ‘bedwants’, ofwel Cimex Lectularius. ‘Cimex’ is latijn voor ‘insect of wandluis’ en
    Lectularius is Latijn voor ‘bed’.
    Dr. Campbell (1865 – 1931) bewees dat de pokken niet besmettelijk zijn en dat het ook geen ‘airborne disease’ is. Het pokkenvirus verspreidt zich dus niet via de lucht. Die bedwantsen nestelden zich in de met stro gevulde matrassen van die tijd. Een remedie was eenvoudig. Het verbranden van die stro-matrassen en het vervangen daarvan door andere
    schone matrassen en/of matrassen die niet aantrekkelijk waren voor bedwantsen reduceerde het risico op pokken aanzienlijk.
    Campbell ontdekte ook dat vaccinaties de pokken niet konden voorkomen, maar omdat hij nu wist hoe die ziekte kon worden uitgeroeid was dat ook geen probleem meer. Hoewel Campbell en anderen probeerden om zijn werk uit te geven, werd het volkomen genegeerd, zelfs ook nog toen hij in 1919 door de staat Texas werd genomineerd voor de Nobelprijs voor zijn werk met betrekking tot de ontdekking hoe malaria ontstaat door de beet
    van de malariamug. Die Nobelprijs ging zijn neus voorbij en daarna raakte hij snel in de vergetelheid.
    Maar ja, toen dr. Campbell ontdekte hoe de pokken nou echt werden veroorzaakt – en hoe die ellendige ziekte kon worden voorkomen – was de fabricage van pokkenvaccins al een erg lucratieve bezigheid geworden en zat de vaccinindustrie niet meer te wachten op de onthullende bevindingen van Campbell.

    1. @Guido
      Hoogleraar Schellekens heeft bij de NVKP, tijdens de scholingsdag, een interessant hoorcollege gehouden over de macht van de farmaceutische industrie en hun invloed in onderzoek. Vrijwel alle medische onderzoek wordt gefinancierd door de farmaceut. Tegenwoordig komen er nog nauwelijks nieuwe medicijnen op de markt, het merendeel bestaat uit medicijnen die bestaande medicijnen moeten vervangen. Het meest wordt geïnvesteerd in medicijnen die je levenslang moet slikken, want daarmee wordt het meest verdiend.
      Een aanzienlijk deel van het budget wordt bovendien gebruikt voor marketing.

      Er is bijvoorbeeld weinig animo on geld te steken in een nieuwe antibioticum, want daarmee wordt veel minder verdiend.

      Daarbij komt nog dat de bias voor positieve resultaten, met name bij vaccins, enorm hoog is bij onderzoeken. Vandaar dat er zoveel onderzoeken zijn waaruit blijkt dat het griepvaccin enorm helpt. Er zijn ook onderzoeken waar dat helemaal niet uit blijkt, gelukkig. Het kan dus wel. Het Cochrane instituut heeft deze onderzoeken tegen het licht gehouden en daaruit bleek dat hoe positiever het onderzoek was over het griepvaccin hoe onbetrouwbaarder het ondezoek

      Toch wel schokkend.

  5. Religie

    Pokken bestaat niet, dit is het enigste echte verhaal.

    Pokken is verzinsel er zijn nog veel meer verzinsel ziektes

    Er zijn meer verzinsel ziektes dan echte ziektes.

    Religie ziektes noem ik dat, ziektes zonder patiënten.
    Net als god,je kan hem niet zien.
    Bij religie ziektes vind en zie ook geen patiënten, enkel papier inkt en praatjes, net als de bijbel en de koran en andere zooi, praatjes inkt,papier,meer heeft een mens niet nodig.

    1. Jammer dat je niet serieus kan reageren. Dit soort onzin maakt sites als deze ongeloofwaardig. Daar kan Guido niets aan doen, maar zogenaamde wetenschappers als Koen en hun soort zullen dit soort uitspraken aangrijpen om alles wat hier staat belachelijk te maken, ze zullen alles over één kam scheren. En dat vind ik dus jammer met dit soort lege reacties die werkelijk helemaal geen hout snijden.

  6. Het is angst voor ziekte en lijden aan de ene kant en aan de andere kant de angst om geen inkomsten te hebben, dus worden er inkomsten gecreerd. Het is geen toeval als een mens ziek wordt,hij heeft dan te kijken naar zijn leerthema en zijn leven aan te passen. Met de komst van vaccinaties krijg je dat we als menszijn massaal degeneren en slechts met ons uiterlijke (fysieke lijf) leven en geen innerlijk leven meer hebben. We invouleren dan vanzelf naar het laagste en onbewuste wezen dat er is op aarde, maar wel het meest moordadige, onderdrukkende en monsterachtige wezen. Momenteel lijdt al meer dan de helft van de mensheid aan deze massale degeneratie.
    Degeneratie die voortkomt uit macht en hebzucht en ooit in onze wereld is ingezet door religie.

  7. Zolang de witte jassen maffioso wordt bestuurd door Big-Farma moet boven de ingang van de wittejassenfabriek en huisartspraktijk een leven groot bord staan met de tekst ” Betreden op eigen risico “.

  8. Waar niemand over spreekt, is dat koepokken en menselijke pokken (cowpox / smallpox) twee totaal verschillende virale enitietien zijn. Mensen met koepokken volspuiten, om hen te ‘beschermen’ tegen menselijke pokken is dus absurd. Daarom: het hele verhaal van Edward Jenner is een leugen. Het enige dat hij heeft gedaan, is als eerste het menselijk genoom vergiftigen met dierlijk DNA en RNA… Lekker jongen, en daar richten we een standbeeld voor op?
    Voor Pasteur geldt hetzelfde verhaal. Niks microbentheorie, die strookt niet met de werkelijkheid, maar er is wel een heel profijtelijk kaartenhuis op gebouwd: Big Pharma!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.