Hyper-de-pieper..


Wanneer je regelmatig op WantToKnow rondsurft, is het onmogelijk om de breinspinselen van ‘HyperAlert’ niet onder ogen te hebben gekregen. Prachtige, bijna kunstzinnige uitspattingen van een wetenschappelijk-getrainde mind, gevoed door een oervulkaan van creativiteit. Het wordt en IS tijd om HA in het zonnetje te zetten; en waar doen we dat op WantToKnow? Natuurlijk hier op de gastcolumn..

Het is er dus van gekomen, er wordt hard getrokken aan dit natuurtalent, maar het is werkelijk een eer voor ons om hier, op deze onvolprezen site, de EERSTE COLUMN van HyperAlert te presenteren.. Plezier!
En je zult begrijpen dat van deze ‘rising-star’ geen foto’s in omloop zijn. Maar maakt dat het nou juist niet veel spannender, analoog aan de Batman-films.. ‘Who is the Joker?’….

Met een beetje knikkende knieën is dit zijn digitale eenpersoons-luchtdoop, hij vliegt al, alleen hoef jij het nog maar te lezen..

X

* * * * * * *

X

 

Hyper en het:
‘Wanneer-word-ik-ooit-een-beetje-volwassen’-syndroom…

X

“Weet je ik heb last van het uitgestelde wanneer word ik ooit een beetje volwassen syndroom.

Ik moet eerlijk zeggen, al zeg ik het zelf, dat sommige stukjes van mij me myself soms best wat hebben. Als ik dat zelf maar zie, dat is het belangrijkste, voor mij dan in ieder geval, een soort zelfbevestiging door mijzelf voor mijzelf, dat er wel iets kan en dat ik leef en dat doe ik nu, god zij dank.

Mijn worsteling is dat ik van jongs af aan geprogrammeerd ben in het patroon dat niks werkelijk goed genoeg is als het van mij zelf komt. De zegen kan in onze familie alleen van de, soms twijfelachtige (zakelijke) buitenwereld komen. Dat betekent dat als ik wel ergens aan toen ben, dat ik wel een volgende stap kan zetten, dat het er dan ingebakken zit om het NIET of halfbakken terughoudend te doen. Maar misschien dat ik het Nu maar wel eens moet gaan doen, gewoon doen die eigen website…

Op deze manier kan je heel snel een groot en vreemd uitgevallen koekoeksjong in een overvol vreemd nest worden. Niet dat ik WantToKnow zo ervaar overigens.

De vermogens, de skills, de vaardigheden, de inspiratie en de motivatie om een volgende stap te zetten die zijn er. Het enige wat ik dan nog moet doen is ‘het bange jongetje’ in mijzelf overwinnen.

De vermogens, de skills, de vaardigheden, de inspiratie en de motivatie om een volgende stap te zetten die zijn er. Het enige wat ik dan nog moet doen is om ‘het bange jongetje’ in mijzelf te overwinnen. En toch zie ik zelf ook heel duidelijk mijn andere sterke dominante kant in mijn letterlijke spiegelbeeld. Als ik nu bij het scheren in de spiegel kijk begin ik wel degelijk een Man(netje) te zien. Hèh Hèèh dat heeft lang geduurd zeg. Dat zie ik in mijn eigen ogen, een soort beetje donkere glanzende parelmoeren gloed die ik vroeger niet had. Ik begin mezelf zo langzamerhand in een ander beter sterker licht te zien.

Er zijn mogelijkheden nu die ik vroeger zo graag wilde hebben maar er niet echt aan toe was. Nu wel. Dat zie ik, dat voel ik, dat weet ik, dat ruik ik, en anderen blijkbaar ook. Misschien dat mijn stukjes zo langzamerhand wat zelfsturend kaliber beginnen te dragen. Klinkt wat vaag en cryptisch, maar er zit nog wat meer in, weliswaar op latere leeftijd, maar toch nog jong genoeg om mezelf te kunnen ontwikkelen. Dat is voor mij de goede boodschap naar mezelf.

Nu ben ik de laatste tijd stilletjes aan aan het ontdekken dat er wel degelijk iets kan, als ik het maar met plezier en passie vanuit mezelf kan doen.

Ik wil eigenlijk helemaal niet voortdurend alleen maar een ongeleide projectiel zijn dat zomaar alle kanten kan opschieten. Om dat enigszins binnen mijn perken te houden maak ik gebruik van een soort intern zelf regulerend mechanisme. Dat is meer uit noodzaak geboren want hulp vragen of om feedback vragen naar buiten toe was het laatste wat ik zou durven. Nu begin ik daar stap voor stap wel naar toe te groeien.

Ik zou dat nu wel kunnen opbrengen zonder al te veel verkramping, de totale afwijzing dat is het zwarte spook dat ooit een keer in mij is geplant. Misschien al wel vele levens terug. Heel moeilijk om dan een zekere balans te vinden.

Ik speel het zo klaar dat ik door mijn opstelling doe als of ik nooit op iemands nek kan zitten door wat met polaire concepten te violen, te spelen, magnetisch hogere verbale magie, het blijft een wat kunstmatig toreador techniekje, aan de andere kant drijft het mechanisme mij wel voort. Misschien dat ik niet eens anders meer zou kunnen en daarom niet anders meer zou willen.

Mooie groeten,

HyperAlert

P.S. Tot mijn (positieve) schrik zie ik nu pas het laatste artikel van Tessa hier op WantToKnow. Sjemug het bovenstaande heb ik echt net uit mezelf geschreven, maar ik als ik nu haar artikeltje lees over de nieuwe vrouw dan herken ik veel, slik, wel leuk maar ook wel een beetje eng….

Het volgende muziekje is wat gloomy, stroperig, beetje down, beetje mineur, wel jammer want majeur UP is wel degelijk belangrijk. Dus luister niet te veel naar mineur muziek zou ik zeggen, doe ik zelf met mate, de juiste homeopathische dosering tegengif zo op z’n tijd. Net als een bakkie koffie zo op z´n tijd; schijnt echt natuurlijke insecticide te zijn, gewoon gif in z’n puurste vorm, dus alleen met mate.

Weet je wat mij opviel bij Juri van Gelder z’n come back op teevee? Onze militaire kampioen turnen en waspoeder snuiven, het lijkt net of ie in veel betere toestand was in z’n zogenaamde slechte ‘verslaafde’ periode. Ik vond hem vanmiddag op teevee heel kunstmatig braaf opgezegd overkomen, zo’n tekstje van papier, doffe ogen, onecht, niet overtuigend, niet dat ik hier een lans breek om bepaalde straat drugs zomaar te gaan gebruiken, helemaal niet.

Maar ik zou zo benieuwd zijn hoe de voor mij veel echtere Juri van vorig jaar het zou zijn vergaan als ie zichzelf, bijna opzettelijk, niet zou hebben verraden door poedertjes te gebruiken de dag voor dat hij naar z’n turn wedstrijd werk moest.  Hij wist gewoon dat er tig keer gecontroleerd wordt, hij wist ook wanneer zo ongeveer, hij had gewoon door kunnen gaan. Hij zei hardop voor de camera’s van de journalisten dat dat spul wat hij gebruikte dat dat hem geestelijk en lichamelijk sloopte, hij zei dat alsof hij het niet meende, zo zag ik het.

Maar goed, ik pleit helemaal niet voor dat onbetrouwbare vaak slecht gedestilleerde benzeen gif dat overal onderhands op straat verhandeld wordt.  Ik heb alleen het vermoeden dat als dat soort middeltjes van zuivere kwaliteit vrij via een apotheek verkrijgbaar zouden zijn dat er dan een bepaalde groep mensen wel heel gezond oud mee zou kunnen worden….

Hoogstwaarschijnlijk niet voor mij, ik merk hoe sterk ik reageer op de toegestane volks middeltjes, 2 glazen bier en 2 koppen koffie met rietsuiker en ik stuiter echt alle kanten op, ook de goede, zowel geestelijk als lichamelijk, net een giga rondje gefietst daarna mijn tuintje opgekalefaterd na de laatste onweer stormen, en nog veel meer, voor hetzelfde heb ik op koffie loze bier droge dagen zo’n 3 dagen nodig.

X

The Black Keys – Too Afraid to Love You – Live @ NYC Bookstore!

Advertentie

16 thoughts on “Hyper-de-pieper..

  1. Hyperdepiep Hoera !
    Hyperdepiep Hoerb !
    Hyperdepiep Hoerc !
    Hyperdepiep Hoerd !
    Hyperdepiep Hoere !

    enz enz

    Dit is idd wat ik bedoeld, van harte gefeliciteerd, wat een wtk vooruitgang!

  2. Echt gaaf dit! Thnx allemaal… wel van gedroomd maar zeker niet verwacht en dan is het het aller aller mooiste om mee te maken, mooi intro ook.

    En voor alle andere potentiële schrijf beestjes hier op WTK, je ziet het is mogelijk, zeker ook als je het totaal niet verwacht, op een dag, als je het helemaal niet verwacht, kan jij ook maar zo in het zonnetje gezet worden…

    Een paar jaar terug zag ik voor het eerst ene Marcel Möring op de regionale zender uitleggen wat voor hem ‘het verdriet van Drenthe’ betekende.

    Ook ik ben verschillende malen op verschillende gevoelige jeugdige leeftijden getransplanteerd naar andere cultuur delen van het land.

    De laatste nog steeds niet goed aangeslagen cultuur transplantatie shock was ook voor mij begonnen op 13 jarige leeftijd, ditmaal van het Westen naar het barre Noordoosten van het land..

    Er was maar 1 uitweg, een eigen wereldje in mezelf maken. Niet dat ik dat bewust deed, het ging van zelf, ik kon niet anders, echt naar buiten treden als mezelf bleek telkens geen optie.

    Elke poging om ‘normaal’ met de buitenwereld te communiceren leek op voorhand een fiasco. Gek heb ik mezelf geprakkezeerd wat er niet aan mijzelf zou deugen, daar kun je heel bedreven in raken. Uiteindelijk weet je elk schroefje van je zelf tegen het licht te houden.

    Na verloop van tijd ging ik dat ook doen met mijn omgeving, alles in kaart brengen, stroom diagrammen en netwerk verbindingen van sleutel personen om mij heen uittekenen en voortdurend interacties analyseren.

    Maar of het echt klopt kan je alleen controleren door werkelijk iets met die vreemde buitenwereld te gaan doen. De indirecte manier is mij vaak direct genoeg, steentjes via het muurtje van de schutting over en weer.

    Dat is voor mij nog de meest ideale vorm. Iemand recht in de ogen kijken kan ik alleen op heel spaarzame momenten, dan komt er te veel binnen in 1 keer en is mijn persoonlijke beveiliging niet optimaal.

    Foto’s is een verhaal apart, laat ik daar niet over beginnen. Dezelfde foto lees ik ieder moment weer anders, een soort doorgeef luik van energieën. Mijn eigen foto zien is heel moeilijk voor mij omdat ik mezelf dan direct moet lezen en veel zie. Niet dat ik zomaar hele levensverhalen door krijg van iemand, dat mag ook niet zomaar. Maar ik zie dan te veel.

    Ooit ben ik op 23 jarige leeftijd wel eens benaderd door een model fotograaf, hij had het bijna voor elkaar.. Ik heb heel veel met foto’s en weet wel dat ik een bepaalde ‘afdruk’ kan veroorzaken op dat medium. Je moet wel begrijpen dat ik mezelf altijd als ‘lelijk’ heb gezien.

    Best dramatisch als je op een bijna krankzinnig latere leeftijd er achter moet komen dat dat bepaald niet schijnt te stroken met de werkelijkheid van vele mensen die je bent tegengekomen, pijnlijk is dan zwak uitgedrukt, totale verwarring, hoe ben ik aan het idee gekomen dat ook mijn uiterlijk lelijk zou zijn? Waarom zag ik daar zo vaak bevestiging in door ‘anderen’?

    Ik ben wel mensen tegen gekomen die na 1 hand druk een hele levens encyclopedie van iemand gedownload kunnen krijgen, dat is heel heftig kan ik je vertellen.. Is vaak een heeeeel zware last voor dat soort personen. Daarom hou ik van een soort gedachten mist met contouren, de details hoeven niet scherp en de omlijningen mogen wazig zijn, is mij al scherp zat. Contouren in de mist noem ik dat. Daar kan ik wat mee, dat veert mee, dat kaatst niet zomaar hard terug, daar snijd je je vingers niet zo snel aan en toch staan in die contouren alle essenties getekend waar het vaak om blijkt te gaan…

    Quote:

    >> Holland’s most famous and bestselling author, Marcel Moring, was born in 1957 in Enschede, an industrial town near the Dutch-German border, where he attended a Montessori primary school. In the late sixties his family moved north, to Assen, a small town moderately famous for its annual TT motor races. He finished secondary school and studied Dutch literature for two years, then went from one odd job to another. Since he had already decided to become a writer at the age of thirteen, he saw no point in further education. He wrote several plays in those years, producing and directing two of them, and moved with his girlfriend to Rotterdam, the second biggest city in the Netherlands and the largest harbour in the world. <<

    http://www.fantasticfiction.co.uk/m/marcel-moring/

    John Jorgenson unplugged – You Rascal You (Betty Boop)
    http://www.youtube.com/watch?v=2kEHDokgZu0

    1. Quote:

      >> “Het was 1965. Wij woonden in een geel bakstenen huis aan een gele bakstenen straat, net zoals de rest van Nederland. Het was het tijdperk van onbedreigde overzichtelijkheid: de tuintjes waren onderhouden (salvia’s!) en de auto’s (Renault Dauphine!) schaars. De dingen werkten, net als de mensen. Heel af en toe was er iets mis. Dat was een uitzondering. Dan had je ‘een maandagwagen.’ Marcel Möring is gefascineerd door alledaagse technologie. In een vijftigtal humorvolle, prikkelende en herkenbare columns beschrijft hij zijn ervaringen met apparaten, bedradingen, internetsites, telefoons en providers.” <<

      http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/alles-wordt-beter/1001004007508417/index.html

    2. Het schijnt dat de schrijver van het volgende boek er tien jaar lang bijna elke dag nonstop aan gewerkt heeft…

      Het lezen van een boek is bij mij wat anders dan het gewoon lezen van een boek. Net als bij foto’s is een paar bladzijden van een boek vaak al overstelpend overwhelming voor mij. Too much too handle in 1 keer.. Los van wat er gezegd wordt, het Hoe hoe het gezegd wordt.

      Ooit gaat het mij weer eens lukken om een boek achterelkaar in z’n geheel ademloos uit te lezen.

      Quote:

      >> De langverwachte nieuwe roman van Marcel Moring speelt zich af in een kort tijdsbestek. Het is 27 juni 1980, de Nacht van Assen, vooravond van de TT. Een zuipende, hoererende, vechtende massa maakt zich gereed voor de motorraces. Een joodse intellectueel, Marcus Kolpa, keert terug naar Assen om zijn jeugdliefde, Chaja, dochter van de andere hoofdpersoon, Jakob Noach, te zoeken. Deze machtige zakenman (vader van Kolpa?), die als enige van zijn familie lijfelijk ontsnapt is aan de Tweede Wereldoorlog, krijgt op die avond een auto-ongeluk. In een tussengebied van leven en dood, vergezeld door een mythische figuur, de Jood van Assen, maakt hij zijn rondgang door de Nacht. In een schitterend spel van literaire allusies (nadrukkelijk Ulysses van Joyce, Beckett, maar ook Dante: Dis is de stad in het Inferno van de Divina Commedia), typografische vondsten (er is zelfs een dialoog in stripvorm), met variaties in stijlregisters, worden levens beschreven die hun bestemming niet vonden. Dit is een ongelooflijke knappe roman, een gewaagd boek, een vormtechnisch meesterwerk. Normale druk, volle bladspiegel. (Biblion recensie, Jos Radstake) <<

      http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/dis/1001004002844639/index.html#product_description

      Bennie Jolink (Normaal) – Ik Kom Altied Weer Terug
      http://www.youtube.com/watch?v=PQFscWmqzyA

    3. Nu nog een opwinende Digitale handteking van je en dan hebben we je bestseller al bijna in handen, misschien dat Guido nog een bundel voor je kan uit brengen om mee te beginnen, heb liever een HyperAlert reeks van 45 delen in mijn boeken staan.

      Na 5 boeken gaan we een film maken over je, dat zal de next step zijn, eerst nog een BBQ gepland voor heel WTK voor, tijdens of na de PoleShiften het liefst voor 2012!

      Keep on writing You you you you!

  3. Now I pray that each and every being’s true nature be revealed, that we each see clearly our inherent truth and find liberation from the shackles of suffering and difficulty imposed by the limitations of our mind.
    –Chagdud Tulku-

  4. Hypergevoelig, bovenmatig intelligent, taalvirtuoos en zeer Alert.

    Dank voor je pareltjes.

    Jij bent als die vriend waar ik gaarne ruzie mee heb. Gaarne ruzie? Nee… natuurlijk niet. Maar deze vriend zet mij indien nodig ook daar waar ik ben en ik maar tegenstribbelen. Komt door ruzie met mezelf soms.
    Mensen als jij zijn in staat om innerlijke conflicten bloot te leggen. Je hebt aangegeven zelf hier vol mee te zitten. Het is volgens mij daarom dat je scherper als een scheermes de ander doorziet.

    Liefdevolle groet..

    1. Dank je JaNee, vlak voor vertrek nog even flink op en neer springen op de razende boven tonen van Rage Against The Machine…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.