De reguliere geneeskunde beschouwt ziekte als een vijand die vernietigd dient te worden. Maar wat is de ware functie van ziekte? In zijn nieuwste boek toont Dr. Johan Oldenkamp het failliet van vijanddenken aan en daarmee ook die van onze totale volksgezondheidszorg.
Oldenkamp toont in zijn boek getiteld ‘Aanklacht tegen de overheid’ 33 bewijzen van mensenrechtenschendingen in Nederland als gevolg van incompetentie door de overheid. En dit is niet alleen van de laatste tijd; dit speelt al bijna anderhalve eeuw.
De zin van ziek zijn
“Ziekte kunnen we goed vergelijken met het lampje dat gaat branden wanneer het oliepijl van een auto te laag is,” zo legt hij uit. De geneeskunde heeft tal van manieren gevonden om dit lampje uit te krijgen, desnoods met een hamer, maar heeft geen flauw benul van de functie van dit lampje. Dat de motor beschadigd kan raken bij te weinig olie hoort nadrukkelijk niet tot de lesstof voor artsen. Artsen zijn gediplomeerde bestrijdingskunden. Hiervoor maken ze zoveel als mogelijk gebruik van de chemische gifstoffen die onze overheid medicijnen durft te noemen.
“Ziekte kunnen we goed vergelijken met het lampje dat gaat branden wanneer het oliepijl van een auto te laag is,” zo legt hij uit. De geneeskunde heeft tal van manieren gevonden om dit lampje uit te krijgen, desnoods met een hamer.
Gezondheid is algehele innerlijke balans
“De reguliere geneeskunde heeft dan ook geen idee wat gezondheid is,” gaat Oldenkamp verder. “Ook onze wetgeving kent eigenlijk alleen maar ziekte. Alleen al hierdoor hebben we steeds meer ziekte, want door (negatieve) aandacht te geven aan ziekte neemt het toe. Dat zien we immers bij alles.” Oldenkamp laat in zijn boek zien dat gezondheid algehele innerlijke balans is. En zodra zich ergens een onbalans begint voor te doen, dan waarschuwt onze innerlijke vriend ons via ziekte. Ziekte is signalering van onbalans.
De keus is aan ons en nooit aan iemand in een witte jas!
Oldekamp noemt ziekte ’ een speciaal aan ons geadresseerd bericht met een zeer belangrijke boodschap’. Het is aan ons om daar in liefde en dankbaarheid mee om te gaan en te onderzoeken wat dat bericht precies voor ons betekent. Intuïtief weten we het vaak al wel. Omarmen we de ziekte en durven we eerlijk naar onszelf te kijken, dan vinden we zo de weg terug naar gezondheid. Laten we de signalen bestrijden (lees: uitschakelen) dan verkorten we daarmee ons leven op Aarde, want we maken daarmee onszelf namelijk kapot. De keus is aan ons. En de keus is dus nooit aan iemand in een witte jas en zo’n stethoscoop om de nek. Ieder mens is zelf verantwoordelijk voor alle keuzes. Niemand kan en mag deze verantwoordelijkheid uit handen laten nemen!
Oldekamp noemt ziekte ‘ een speciaal aan ons geadresseerd bericht met een zeer belangrijke boodschap’. Het is aan ons om daar in liefde en dankbaarheid mee om te gaan en te onderzoeken wat dat bericht precies voor ons betekent.
Tot slot is Oldenkamp ook erg duidelijk in zijn conclusie. Hij stelt:
“Het is mensonterend dat reguliere geneeskunde ons hele leven al bezig is met het farmaceutisch kapot maken van ons natuurlijke signaleringssysteem. Het is een misdaad dat onze overheid hier al anderhalve eeuw volop aan meewerkt. ‘Aanklacht tegen de overheid’ toont deze misdaad in volle omvang.”
Dit boek wordt in digitale vorm gratis beschikbaar gesteld. U vindt dit boek op de website www.pateo.nl onder (e)boeken, rechtsboven op deze site.
Ondertussen werkt Oldenkamp aan een volgend boek, waarin hij de principes beschrijft voor zuivere bevordering van gezondheid. Deze inzichten zijn niet alleen bedoeld voor alle professionals die met de gezondheid van mensen te maken hebben. Ieder mens heeft baat bij grondige kennis van gezondheid.
Oldekamp noemt ziekte ‘ een speciaal aan ons geadresseerd bericht met een zeer belangrijke boodschap’. Het is aan ons om daar in liefde en dankbaarheid mee om te gaan en te onderzoeken wat dat bericht precies voor ons betekent.
Evenzo de spelers om ons heen, die stralen uit wat hen bezielt. De dashboardlampjes van de maatschappij. Wat ons daarin niet bevalt is even zo goed als wat ons niet bevalt. Moeilijk, maar het is goed zoals het is.
De terrorist die naast je komt staan met een bommenbelt om kun je maar beter niet bestrijden, maar liefdevol bejegenen. Zo kun je laten zien hoe je tot een betere wereld komt.
We leven in een signalerend universum, tuut tuut ik kom er aan. Ieder wil vrij kunnen bewegen. vandaar dat een begin is gemaakt met beperkende krachten eruit te gooien, weg totalitaire regimes. Daarna alles wat daar op lijkt koningshuizen, grote instituties, alles wat wil (over)heersen.
Liefdevol kan niemand omheen, ook het universum niet, het is de uitdrukking van het universum. Waarom doen wij vaak anders?
Even een coach zoeken.
helaas..johan heeft zwaar gelijk …;-((
maar we kunnen niks doen dan signaleren en ondergaan …
wie weet hoe het loopt;-)
Beste Johan,
Stel je kijkt vanuit een ander standpunt naar de aarde en naar deze natuur orde. Je zou erachter komen dat we in een ervaringswereld zitten waarin we kunnen leren hoe dingen werken.
Dan zou het zomaar kunnen zijn dat er diverse wegen zijn om te bewandelen de weg naar huis want dat is de weg die we alle gaan lijkt mij.
Zou het dan ook kunnen zijn dat we niet de ander de schuld moeten geven van het leersysteem waarin we ons bevinden
Zou het zou kunnen zijn dat we ons dus niet af moeten zetten tegen de personen die de overheid vertegenwoordigen, maar ons misschien beperken door de feiten te laten zien die we veranderen zouden willen. Mahatma ging nooit in op een vijandige machthebbers die het bewustzijn laag wilde houden, hij vocht het systeem aan wat niet deugde.
Ikzelf val ook steeds in slaap en duikel dan de wereld in maar probeer altijd te weg terug te vinden van het bewust zijn dat buiten me geen schuld ligt maar een ervaring die mij verder op weg helpt, daar dien je dan dankjewel tegen te zeggen. Dus zou het zo kunnen zijn dat die glibberige machthebbers ons eigenlijk iets voor houden wat wij zelf verzuimen te zien.
Je zwengelt heel wat aan en dat lijkt me een goede zaak, maar blijf zelf scherp, jij kunt niet meer onwetend doordraven, dat pad ben je voorbij.
Veroordeel nooit de personen en maak ook geen beeld van de personen die erachter zouden kunnen zitten. Beperk je tot het “feit” dat mag je veroordelen waarvan jij denkt dat het niet goed deugdelijk of oneerlijk is.
Jij hebt daar alle kennis voor en dat laat je ook zien. Dat vind ik een zegen.
Bovenstaande is “mijn mening” dus het is aan jou wat je er mee doet.
Succes en groet Bennie
ik heb diverse exemplaren aan
wat kamerleden en wethouders
gestuurd.
Zouden ze het gelezen hebben?
en iets doen.
In ieder geval mijn dank voor
je gratis e-boekjes
zeer verhelderend en bewustzijns
verhogend
Ria