Inspiratie: Angst, wat is dat? Hoe bevrijd je je daarvan?

Artikelen op WantToKnow inspireren mensen om ons uitgebreide reacties te sturen, die wij vaak de moeite waard vinden om ook weer hier te plaatsen. Zo ook de onderstaande reactie van Frans (63), die reageerde op ‘het aanpraten van angst’, in een van onze artikelen. Over de kracht van onze intenties en de reikwijdte van zelfonderzoek. Op een gebied dat we allemaal kennen. Het gebied dat we allemaal in onszelf herkennen. Waarmee we de confrontatie aan kunnen, of niet natuurlijk..

x

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

x

Angst, wat is dat? En hoe bevrijd je je daarvan.

© Frans, januari 2010

In het stuk “Geheime-Genootschappen. Een Noorse spiraal, ‘n Russische UFO en het eindrapport” van Guido heeft hij het over de angst die ons aangepraat wordt en waar we niet in moeten geloven. Die angst kan ons alleen maar worden aangepraat omdat onze basisemotie angst voortbrengt (kon hier zo op terug). Ik ga het hier niet hebben over aangepraatte angst, dat deed Guido al. Ik ga duidelijk maken hoe je je daarvan kunt bevrijden. Das ook meegenomen..!

In 1893 schilderde Edvard Munch 'De Schreeuw'. Geteisterd door de demonen in zijn hoofd en de folteringen uit zijn jeugd. Is er een betere expressie van 'Angst'..?

Om angst te begrijpen heb je aan de boeddhistische visie op emoties een steun om de emotie ‘angst’ te begrijpen. Hier volgt een heel summiere uitleg die wel volledig is. Het is zaak, als je dat ziet zitten natuurlijk, om die boeddhistische visie eens heel goed bij jezelf te testen op zijn waarheidsgehalte!
Dat is namelijk het eerste wat iedere lama zegt; geloof mij niet maar onderzoek wat jij hiervan vindt. En dan komt een wijze les.

Ik hoorde 20 jaar geleden in een boeddhistisch klooster dat er een workshop over emoties gegeven zou worden door een heel wijze lama. En men vertelde erbij dat een van de emoties die onderwerp van de workshop zouden zijn: ‘onwetendheid’ was. ‘Wauw’ dacht ik, dat is super, want als onwetendheid een emotie is, dan kan ik, door die te doorgronden lekker (eigen)wijs worden… (Dat was ik eigenlijk al, maar dat daargelaten…)
Dus volgde ik aandachtig die workshop.

Dit is de visie over emoties:

“Emotie:
we gebruiken dat woord dagelijks om een specifiek gevoel in onze geest te beschrijven dat zowel een reactie is als ook een drijvende kracht.
In het boeddhisme is een emotie veel meer dan dat. Het is een mentale staat die begint op het moment dat de geest op een dualistische manier functioneert, lang voordat de persoon er zelf bewust van is. Een emotie is de gebruikelijke gehechtheid die ons onze ervaringen automatisch doet indelen al naar gelang ons ego die emotie aantrekkelijk (hebzucht), onaantrekkelijk (woede) of neutraal (onwetendheid) vind (de basis reacties van ieder levend organisme; aantrekken, afstoten of een neutrale houding).

Des te meer we gehecht zijn, des te sterker onze reacties. Deze reacties noemt men in het boeddhisme ‘de drie vergiften’, waarbij dan nog twee reacties komen waardoor we onze ervaring als predominant (trots) beschouwen en onze positie in relatie tot het object dat waargenomen wordt (jaloersheid) beschouwen. Dat maakt ‘de vijf vergiften’. Het woord vergift wordt gebruikt omdat deze reacties onze geest vergiftigen en zo het verschijnen van intrinsieke wijsheid voorkomen” [1].

Emoties zijn dus de gevolgen van ‘ik gerichtheid’; van onwetendheid. In hun zuivere vorm zijn de vijf emoties de vijf wijsheden. ‘AHA’ dus ‘neutraal’ is onwetendheid. Gelukkig bleef zijn les daar niet bij want tja, wat ‘moet je daarmee’. De eerste verduidelijking was: Neutraal = ONVERSCHILLIG is onwetendheid. Aha, aandachtig worden dus.

De uiting van onwetendheid is ANGST, vertelde hij verder.

In feite is het de angst van het EGO om te sterven.

Het Ego: fundamentele, maar ook heel dominante bouwsteen onder onze persoonlijkheid.

Het afgescheiden IK is sterfelijk en is daar als de dood zo bang voor. Vandaar dat in reclames alles eeuwig schijnt en MOET zijn; iedereen is daar eeuwig jong en oude mensen hebben we verstopt in opslagplaatsen die we eufemistisch ‘bejaardenhuizen’ noemen.
Om je van die angst te bevrijden is het zaak die onwetendheid (het verstoppen van het feit dat je gaat sterven) op te lossen. TV is psychische masturbatie zoals Drunvalo zegt. Die houdt je weg van het onschadelijk maken van je angst.

Want die zit niet in de tv, maar in ons. Wijsheid, gebaseerd op levenservaring krijg je ook al niet van ‘hangen op de bank’. Prima want die lui die tv maken, moeten ook eten; zo doe je dus een goede daad.. Maar voor onszelf is het een leuk avontuur, onze angst te overwinnen.

Hoe bevrijd je je nu van de angst voor de dood?
“Dat zie ik dan wel?” zeggen en de tv aanzetten? (nu houd ik daarover op; ik kijk zelf ook af en toe naar door de bagger rijdende fietsers om te zien wie er als eerste aankomt). Maar ik heb of neem ook tijd om mij te bevrijden van angst. Ik ben niet direct bezig met doodsangst, dat klinkt zo dramatisch, maar ik ga gewoon af en toe kijken wat er te vinden is. Dat doe ik op de volgende manier:

Een manier om te genezen.

Het steentje

We hebben geneesmiddelen, psychische hulp bij dat soort zaken en we hebben ons zelf. En dat laatste is het nou nét het interessantst…

Er is een oude manier van genezen waarbij je met een steentje dat je mooi vind in je handen, op een rustige plek gaat zitten. Dan ga je naar binnen kijken om de ‘zieke’ plek te vinden. Dat kan een lichamelijke of geestelijke ziekte zijn; pijn dus of verdriet.

Dan vertel je dat je het steentje nu 'thuis' gaat brengen, terug bij Moeder Aarde.

Als je ’naar binnen kijkt’ is het daarbij zaak niet te gaan zoeken of iets speciaals te verwachten. Dat beïnvloed je zicht op een manier waardoor jou IK de zaak in handen neemt. En die kan er niks van, dat blijkt wel want je hebt pijn of verdriet. Nieuwsgierigheid is een goed woord voor dat wat er te doen is. Verder niks.  Hoe zal die pijn of dat verdriet zich manifesteren?

Nieuwsgierigheid. Dat wat ik dan zie is niet wat jij hoeft te zien; let wel, dit is een voorbeeld. Ik zie dan een soort universum. Hier en daar wat sterren en pracht sterrennevels. En daarin zie ik even later ergens een zwarte wolk drijven. Nu herinner ik mij dat ik pijn of verdriet zocht. Dat is die zwarte wolk, weet iets in mij te vertellen. Dan is het zaak die zwarte wolk liefdevol een oplossing voor de pijn en of het verdriet aan te bieden.

“Ik zal je thuisbrengen en je van je pijn verlossen”. Zachtjes wijs je de zwarte wolk de weg naar het steentje in je hand. Op dat moment laat de wolk je zijn gezicht zien. Ineens voel JIJ het verdriet en de pijn van de wolk. Wees daarop voorbereid!
Want ik zocht een keer naar de pijn en het verdriet van iets en op het moment dat de wolk die ik zag, zijn gezicht liet zien, was de pijn en het verdriet van een intensiteit die ik niet verwacht had…! Dan is het zaak in liefde te blijven anders is de wolk zo weer gevlogen en kun je opnieuw beginnen. Lukt je dat dan verdwijnt de wolk in je steentje.

Dan vertel je dat je het steentje nu ‘thuis’ gaat brengen, terug bij Moeder aarde. Dan kom je terug uit je meditatie en gaat de tuin of het bos in en begraaft daar het steentje weer teug in zijn moeder aarde. Deze methode werkt ook prima voor pijn en verdriet dat niet -alleen-  van jou is.

voetnoot:

[1] Working with emotions. Lama Guendune Rinpoché.